Tibetan
ད་དེའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པའི་བརྟན་པ་ནི་ཕྲོགས། འབྲོས་པར་བྱ་བའི་ལམ་ནི་རིག་སྔགས་ཀྱིས་བཅད། གདུལ་བར་བྱ་བའི་དུས་ལ་ཤིན་ཏུ་བབ་པར་གཟིགས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བཙོན་རར་གཞུག་པར་བྱས་སོ། །དེར་གླེགས་བམ་རྣམས་ཀླགས་པས་ རང་ཉིད་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་སྡེ་མཐོང་ནས་སྔར་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྱོད། སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་ཆེས་ཆེར་འཕེལ་བར་གྱུར་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་འཛིན་པའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འགྲན་ཟླས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔའ་བོའི་ཞབས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་དཔོན་འཕགས་པས་མཐར་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གཤེགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། མཐར་བྲལ་གྱི་དོན་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེར་བཏགས་ཡུལ་ཀཉྩི་དང་ཉེ་བའི་རཾ་ག་ནཱ་ཐཱ་ཞེས་བྱ་བར་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ལ་དོན་གྱི་བསྟན་པ་གཏད་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ལ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་དུ་གྱུར་ཞིང་སྟོན་པ་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་པར་ལུང་གིས་བསྔགས་པ་སློབ་དཔོན་མ་ཏི་ཙི་ཏྲའམ། དཔའ་བོ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཁོར་ཏ་ན་ཚོང་དཔོན་གཅིག་ལ་བུ་མོ་བཅུ་ཡོད་དེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་གོ །ཐ་ཆུང་གང་ཡིན་པ་བྲམ་ཟེ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་སངྒྷ་གུ་ཧྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་བ་ན། བུ་ཞིག་བཙས་པའི་མིང་ནག་པོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །ཕ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ཕ་ཁོལ་དང་མ་ཁོལ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས། རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་བྱང་བར་གྱུར། མ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་དད་པས་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གཞུག་པར་འདོད་ཀྱང་། ཕའི་དབང་ལས་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པར་གྱུར། སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། རྟོག་གེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣོ། ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་བསྒྲུབས་པས་དངོས་སུ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དངོས་གྲུབ་གསུམ་བྱིན། དེས་ཀྱང་རྩོད་པ་ལས་མ་རྒྱལ་ན་དབང་ཕྱུག་རང་ཉིད་སྙིང་ལ་འཇུག་པར་ཁས་འཆེས་སོ། །དེར་སྙེམས་པ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་ཏེ་ཀཱ་མ་རུ་པ་དང་། ཏི་ར་ཧུ་ཏི་དང་། གཽ་ར་དང་། ཨཽ་ཌི་བི་ཤ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སུ་ཕྱིན་ནས་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་རྩོད་པས་ཕམ་པར་བྱས། འགའ་ཞིག་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་བཀོད་ཁ་ཅིག་གི་མངའ་ཐང་ཕྲོགས། ལ་ལ་མུ་སྟེགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་དམའ་
Chinese
現在，進入其相續的堅定被奪走，逃跑的道路被明咒所斷。看到調伏的時機已經成熟，便將其關入寺廟中善巧方便的監獄。在那裡，他閱讀了經卷， 看到了預言自己的經部，對以前所做的不利於佛教的事情感到非常後悔。對佛陀的信心倍增，於是出家，被加持為持有三藏的大班智達，無人能及，即大導師勇士足。像這樣的聖者導師最終也前往南方地區，廣泛地利益了眾生。廣泛地闡述了解脫的意義，撰寫了《中觀四百論》等無數的經續論著，對佛教做出了巨大的貢獻，在靠近建志（Kañci）的地方，名為蘭伽納塔（Raṃganāthā）的地方，將教法托付給了富有的比丘，三藏持有者羅睺羅賢，然後圓寂。他是四大論師之一，受到預言讚揚，讚頌最勝導師的導師瑪蒂吉紮或勇士。勇士是闊塔那城（khortana）一位商人的十個女兒，她們都對三寶具有信心。最小的女兒嫁給了婆羅門富翁桑伽古哈（Saṅgha-guhya），生下一個兒子，取名為黑。由於他非常尊敬父母，所以也被稱為父奴和母奴。他精通吠陀及其分支。 由於母親不信佛，他本想進入佛教的宗派，但由於父親的影響，他成為了外道徒。他精通密續的修持和邏輯。他修持了偉大的自在天，能夠親自預言，並賜予了三種成就。他發誓，如果不能在辯論中獲勝，就讓自在天進入自己的心臟。因此，他的傲慢心極度增長，他前往卡瑪魯巴、蒂拉胡蒂、高拉和奧迪比沙等地區，通過辯論擊敗了佛教徒。一些人被置於邪惡的見解中，一些人的財產被奪走，一些人被迫向外道致敬，等等，他變得卑劣。
English
Now, the steadfastness of entering his lineage was taken away, and the path of escape was cut off by the knowledge mantras. Seeing that the time for taming had come, he was placed in a skillfully convenient prison in the monastery. There, he read the scriptures, Saw the sutras prophesying himself, and greatly regretted what he had done before that was not beneficial to the teachings. His faith in the Buddha increased greatly, so he renounced and was blessed as a great paṇḍita holding the three baskets, unrivaled, the great teacher Warrior Foot. Such a noble teacher eventually went to the southern region and greatly benefited sentient beings. He extensively expounded the meaning of liberation, wrote countless sutra and tantra treatises such as the Four Hundred Verses on the Middle Way, and made great contributions to the teachings. In a place near Kañci called Raṃganāthā, he entrusted the teachings to the wealthy bhikṣu, the holder of the three baskets, Rāhula-bhadra, and then passed away. He was one of the four great ones, praised by prophecy, the teacher Mati-citra or Warrior, who praised the supreme teacher. Warrior was the ten daughters of a merchant in the city of Khortana, all of whom had faith in the Three Jewels. The youngest daughter went to the house of the wealthy Brahmin Saṅgha-guhya, and gave birth to a son named Black. Because he was very respectful to his parents, he was also known as father-slave and mother-slave. He became proficient in the Vedas and its branches. Because his mother did not believe in Buddhism, he wanted to enter the Buddhist sect, but due to his father's influence, he became a follower of the non-Buddhist sect. He was very sharp in the practice of mantra tantra and logic. He practiced the great god Īśvara, who actually prophesied and gave three siddhis. He vowed that if he did not win the debate, he would let Īśvara himself enter his heart. Therefore, his arrogance increased greatly, and he went to places such as Kāmarūpa, Tirahuti, Gaura, and Auḍibisha, and defeated the Buddhists in debate. Some were placed in evil views, some had their possessions taken away, some were made to pay homage to the heretics, and so on, he became base.
Tibetan
དབབ་པར་བྱས་སོ། །དེར་མ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་པས་འདི་སྙམ་དུ། གལ་ཏེ་འདི་ནཱ་ལེནྡྲར་སོང་ན་རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་རིག་སྔགས་གྲུབ་པ་དག་གིས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། བུ་ཉོན་ཅིག་ཡུལ་གཞན་གྱི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ནི་རྟའི་རྣ་བའི་སྤུ་ཙམ། མ་ག་དྷཱའི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ནི་རྟའི་ལུས་དང་མཚུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་མ་ག་དྷཱ་པ་ལས་རྒྱལ་བར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ། རྒོལ་བའི་གྲགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་ཉམ་ཆུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པས། དེར་མ་ག་དྷཱར་སོང་ངོ་། ། སོང་ནས་ཀྱང་རྒོལ་བའི་རི་མཚོན་རྣོན་པོ་འཕྱར་བ་གང་། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་འཐོར་རླུང་དྲག་པོས་ལྷུང་བར་བྱས་པས། ང་རྒྱལ་གྱི་གདོང་པ་ཤིན་ཏུ་སྨད་པར་གྱུར་ནས་ཆུ་བོ་གངྒཱ་ལ་ལྕེབ་པར་བརྩམ་མོ། །འཕགས་པས་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་གཏམ་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད། སྡེ་སྣོད་ཀྱི་གླེགས་བམ་ལས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་བཙན་པོ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་རང་གི་ལྟ་བ་ནོར་བ་ནི་གོ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་འགྱོད་པས་བཅིངས་ཏེ་ལྕེ་འབྲེག་པའི་ཕྱིར་སྤུ་གྲི་བསྲེལ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་སོ། །དེར་རྗེ་བཙུན་མས་ལུང་བསྟན་ཏེ་ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟོད་པ་མང་དུ་གྱིས་ཤིག །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་བྱང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས། དེ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་འཛིན་པར་གྱུར་ཏེ། བཤགས་པའི་དོན་དུ་བསྔགས་པར་འོས་པ་ལ་བསྔགས་པའི་བསྟོད་པ་དང་། བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོའང་བརྩམས། དེའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་། བྲམ་ཟེ་དག་ནི། འདི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཐུབ་དཀའ་ནག་པོ་ཡང་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་གྱོ་མོ་དང་གསེག་མ་བཞིན་དུ་བོར་ནས། སངས་རྒྱས་པའི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡ་མཚན་ཆེའོ། །ཞེས་རྒྱུད་དེ་ལས་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཚོགས་རེ་རེ་ནས་སྟོང་ལྷག་པ་རེ་དཔལ་ན་ལེནྡྲ་ཁོ་ ནར་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་། དེས་མཛད་པའི་བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་བྱིན་རླབས་ལས། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་། ཐ་ན་གླུ་གར་མཁན་དང་། བཞད་གད་མཁན་ཡན་ཆོད་ཀྱི་སྒྲོག་པར་བྱེད་པས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དད་པའི་བསུང་ཞིམ་འགུགས་པར་བྱེད་པའི་དྲིའི་བཞོན་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས། ཉི
Chinese
便降伏了他。他的母亲因为皈依了三宝，心想：如果这个人去了那烂陀（Nālandā），一定会被辩论的雄狮、明咒成就者们击败，从而进入佛教的道路。于是她说：孩子，听着，其他地方的佛教徒就像马的耳朵上的毛，摩揭陀（Magadha）的佛教徒才像马的身体。如果不能战胜摩揭陀的人，想要获得辩论的名声是很困难的。于是他就去了摩揭陀。 去了之后，无论谁举起锋利的辩论之剑，都被导师圣者的胜方禁行如狂风般吹落。他傲慢的脸面极其羞愧，想要跳入恒河自尽。圣者立即说了劝阻的话。就在那时，三藏的经卷中往昔的强烈愿力变成了力量，他认识到自己的观点是错误的。他因诽谤因果的懊悔所束缚，显现出要用剃刀割舌。这时，圣母（Jechunma）授记说：进入佛教，多多赞颂佛陀，业障就会清净。于是他成了三藏的持有者。为了忏悔，他创作了赞颂应赞者的赞歌，以及《一百五十颂》等等许多作品。当时，外道和婆罗门们说：像这样，婆罗门中最殊胜、难以战胜的黑天（Kṛṣṇa）也像丢弃瓦片和碎石一样舍弃了自己的宗派，进入佛教，这无疑说明佛教的宗义非常奇妙。就这样，从那个传承中，每一群外道和婆罗门中都有超过一千人甚至在那烂陀出家。他所作的赞歌，也因佛陀亲自加持的缘故，遍布所有地区和村落，甚至连歌舞者和滑稽演员也在传唱，成为吸引所有人的信仰的芬芳气息。
English
He was then subdued. His mother, having taken refuge in the Three Jewels, thought: 'If this person goes to Nālandā, he will surely be defeated by the lions of debate, the accomplished mantra practitioners, and thus enter the Buddhist path.' So she said: 'Son, listen, the Buddhists of other places are like the hairs on a horse's ear, but the Buddhists of Magadha are like the body of a horse. If one cannot conquer the people of Magadha, it is difficult to gain a reputation for debate.' So he went to Magadha. Having gone there, whoever raised the sharp sword of debate was blown down by the asceticism of the victorious side of the noble teacher, like a violent wind. His face of arrogance was greatly ashamed, and he attempted to jump into the Ganges River to kill himself. The noble one immediately spoke words of dissuasion. At that moment, the strong aspiration of the past from the scriptures of the Tripitaka became a force, and he realized that his own view was wrong. Bound by the regret of slandering cause and effect, he appeared to be about to use a razor to cut off his tongue. At that time, the noble lady prophesied, saying: 'Enter the Buddhist teachings and offer many praises to the Buddha, and your karmic obscurations will be purified.' So he became a holder of the three baskets (Tripitaka). In order to confess, he composed praises to the praiseworthy, and many works such as the 'One Hundred and Fifty Verses.' At that time, the non-Buddhists and Brahmins said: 'Like this, even the most excellent and invincible Kṛṣṇa among the Brahmins has abandoned his own tenets like discarding tiles and pebbles, and is entering the Buddhist teachings. Without a doubt, the Buddhist tenets are very wonderful!' In this way, from that lineage, more than a thousand from each group of non-Buddhists and Brahmins were ordained even in glorious Nālandā. The praises composed by him, also due to the blessings of the Buddha himself, spread throughout all regions and villages, and even singers and comedians proclaimed them, becoming a single vehicle of fragrant scent that attracted the faith of all beings.