Tibetan
ཟེ་ནོར་ལ་སྲེད་པས་ཡོན་མ་བྱིན་ན་ཉེས་པར་དཔྱད་ནས། རང་གི་གླ་དངུལ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་བྱིན། ཕྱོགས་དེའི་གནོད་སྦྱིན་ལས་ཀྱང་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་བདུན་སྟོང་བླངས་པ་གཞོན་ནུ་རོལ་པ་ལ་བྱིན་ནས་དེའི་ནུབ་མོ་བྲོས་ནས་བྱོན་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་དུ་མ་རི་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་སར་སྒོ་ཡིག་བཏབ་སྟེ། རྩོད་པར་འདོད་པ་སུ་ཞིག་ཅེས་བསྒྲགས་པས། ལྟ་བ་དྲུག་གི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འདུས། ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་རྩོད་པས། ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བ་དན་འཕྱར་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོའི་དབང་གིས་མངའ་བསྒྱུར་ཏེ། ཀུན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཙུད། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ནང་པའི་ཆོས་གཞི་རེ་ཡང་འཛུགས་ སུ་བཅུག་གོ །གཏམ་དེ་བྲམ་ཟེ་གཞོན་ནུ་རོལ་པའི་སྙིང་གི་ཚེར་མར་གྱུར་ནས་རང་ཉིད་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་འོངས་ནས་འདི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་རྒྱལ་ན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་སྲོག་མིང་གི་ལྷག་མར་གྱིས་ཤིག །ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་རྒྱལ་ན་ནི་བདག་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྒོ་བ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས། བདག་གི་རྩོད་པ་ཉམས་ཉེས་པར་གྱུར་ནས་གསོད་དམ། བརྡེག་གམ། འཆིང་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྒྱལ་ན་ནི་གཞོན་ནུ་རོལ་པ་གསད་དུ་མི་འཚལ་ཏེ། ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་རྩོད་པ་ལས། གཞོན་ནུ་རོལ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དམ་བཅའ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ། སློབ་དཔོན་གྱིས་སུན་འབྱིན་པའི་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་བརྒྱ་བརྒྱའི་ཆོས་མང་པོས་རྣམ་པར་བརྟགས་པས། གཞོན་ནུ་རོལ་པ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་ཐལ་བའི་སྐྱོ་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྨད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གཙོ་བོས་མཆོད་ཅིང་། འཁོར་རྣམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཀ་ཎ་དཱ་དོ་རུ་སོགས་དང་། འབིགས་བྱེད་ཀྱི་རི་བོའི་ཁོང་ནས་རྒོལ་བའི་བ་སྤུ་གཟེང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མུར་འདུག་པའི་གནས་ལ་སྦྱར་རོ། །སླར་བ་དྲ་ལི་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སུ་གཤེགས་ནས། དེ་ན་གནས་པའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཚོགས་ལའང་རྩོད་པའི་དྲིལ་སྒྲགས་པས། ཕྱོགས་ལས་ རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་མེ་འོད་ཀྱི་མདུན་སར་མུ་སྟེགས་མེ་ཏོག་ཟས་ཅན་ཉེ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས། རི་དྭགས་ཀྱི་དབུས་ན་གཅན་གཟན་ལྷགས་པ་བཞིན་དུ་བྲོས་ཤིང་། འགའ་ཞིག་ནི་བག་ཚ་བའི་མེ་ཏོག་འབུལ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་སོ། །ཡུལ་དེར་སྔོན་གྱི་ཆོས་གཞི་ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སོར
Chinese
因为贪恋财物，如果没给报酬就加以惩罚，自己五百个金币的工资给了婆罗门们。又从那个方向的夜叉那里取了七千个金矿尖端，给了青年罗拉，当晚就逃走了。在那里，在名叫杜玛日苏的国王所在的地方张贴告示，宣告谁想辩论。聚集了大约五百个持有六种见解的宗派的人。辩论了三个月，竖起了完全战胜一切的旗帜。在那里，凭借国王的权力进行统治，让所有人都进入了佛教的教法。让大约五十个富裕的人各自建立佛教的寺庙。 这个消息成了婆罗门青年罗拉心中的刺，他自己带着五百眷属前来辩论，说道：如果我获胜，就把法称（Dharmakirti）的生命变成名字的残余。如果法称（Dharmakirti）获胜，那就是我了，这样向国王宣告。阿阇黎说：如果我的辩论失败了，是杀、打还是囚禁，国王您自己知道，如果我获胜了，就不要杀死青年罗拉，让他进入佛教的教法。在辩论中，对于青年罗拉的五百个独特的誓言，阿阇黎用成百上千种驳斥的理证进行详细分析，青年罗拉和他的五百眷属，厌恶沉迷于灰烬的苦行，以主要的方式供养佛教的教法，眷属们也都出家了。同样，辩论的领袖迦那达多鲁等，以及从穿刺山的洞穴中所有竖起挑战汗毛的人，也都安置在沉默的地方。之后前往名叫瓦德拉里的地方，在那里也向那里的外道团体宣告辩论，因为在外道鲜花食物者的面前，无法靠近完全战胜一方的火焰光芒，像野兽中间的豹子一样逃跑了，有些人则倾向于献上羞愧的鲜花。那个地方以前所有破败的寺庙也都恢复了。
English
Because of craving wealth, if the reward was not given, they would punish. He gave his own salary of five hundred gold coins to the Brahmins. He also took seven thousand gold mine tips from the Yaksha in that direction and gave them to the young Rola, and that night he fled. There, he posted a notice at the place where there was a king named Duma Risu, proclaiming who wanted to debate. About five hundred people holding the tenets of the six views gathered. After debating for three months, he raised the banner of complete victory over all. There, he ruled by the power of the king, and put everyone into the Buddha's teachings. He had about fifty wealthy people each establish a Buddhist monastery. That news became a thorn in the heart of the Brahmin youth Rola, and he himself came with five hundred attendants to debate, saying: If I win, make the life of Dharmakirti the remainder of a name. If Dharmakirti wins, then it is me, thus he proclaimed to the king. The Acharya said: If my debate fails, whether to kill, beat, or imprison, the king himself knows, but if I win, do not kill the young Rola, but let him enter the Buddha's teachings. In the debate, on top of the five hundred unique vows of the young Rola, the Acharya analyzed in detail with hundreds of kinds of refuting reasonings, the young Rola and his five hundred attendants despised the asceticism of being obsessed with ashes, and offered to the Buddha's teachings in a main way, and the attendants also became monks. Similarly, the leaders of debate, such as Kanadadoru, and all those who raised challenging hairs from the caves of the Piercing Mountain, were also placed in a place of silence. Afterwards, he went to a place called Vadrali, where he also proclaimed debate to the heretical groups there, because in front of the firelight of complete victory, the heretical flower-eaters were not able to approach, they fled like a leopard in the midst of wild animals, and some turned to offer flowers of shame. All the ruined monasteries in that place were also restored.
Tibetan
་ཆུད་པར་མཛད། ནགས་ཚལ་གྱི་དབུས་ན་བསམ་གཏན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ན། དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་སམ་ག་ཨ་ཙརྱ་ཞེས་བྱ་བའི་མུ་སྟེགས་ཞིག་གིས་རྩོད་པའི་གཏམ་གྱི་ཚེར་མ་རྣོན་པོ་མངགས་ནས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བ་གཟོན་པར་བྱས་པས། ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་སྟ་གོན་ལ་བརྩོན་ཞིང་། སང་ཕོད་ཙ་ན་རྩོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དུས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་གྱིས་བྲམ་ཟེ་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་མཐའ་དག་ཝ་ར་ཎ་སཱི་སེར་བསྡུས་ཏེ། སའི་བདག་པོ་དང་བཅས་པའི་དབང་པོའི་མདུན་སར། རྩོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ན། མུ་སྟེགས་ན་རེ། ངེད་རྒྱལ་ན་ཁྱོད་རྣམས་གངྒལ་མཆོང་ངམ། མུ་སྟེགས་ལ་འཇུག་གདམ་ང་གྱིས། ཅི་སྟེ་ཁྱོད་རྣམས་རྒྱལ་ན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྲོག་གངྒ་ལ་འདོར་བར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བསྒོས་ནས། རྩོད་པའི་གཡུལ་ངོ་ཆེན་པོ་བཤམས་པ་དེའི་ཚེ་སམ་ག་རའི་དམ་བཅའ་བ་དང་། ཁས་བླངས་པ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གྲུབ་ པའི་མཐའ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རིགས་པ་རྣོན་པོས་བརྒལ་བ་དང་། བརྟག་པ་དང་། སུན་འབྱིན་པ་དང་། དགག་པར་བྱ་བའི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཆེན་པོས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཉམས་དམས་པར་བྱས་ཚར་གཅད་པར་བྱས། དམའ་དབབ་པར་བྱས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་ཡུལ་ཡུལ་པོའི་གནས་ལ་བཀོད་དོ། །དེའི་ཚེ་སམ་གར་ནི་ང་རྒྱལ་དྲག་པོས་ཁོང་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ནས་རང་གི་སློབ་མ་བྷ་ཊ་ཨ་ཙརྱ་ལ་དགེ་སྦྱོང་མགོ་བྲེགས་འདི་ལས་རྒྱལ་བའི་སྙིང་སྟོབས་སྐྱེད་ཅིག །ཅི་སྟེ་མ་རྒྱལ་ཡང་རུང་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བུར་སྐྱེ་བ་བཟུང་ནས་སླར་ཡང་རྩོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་འཐབ་པར་བྱའོ་ཟེར་ཞིང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་མ་ཉན་པར་ཆུ་བོ་གངྒ་ལ་ལྕེབས་ཏེ་སྲོག་གི་རྒྱུ་བ་བཏང་ངོ་། །དེའི་སློབ་མ་སྔོན་གྱི་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ས་བོན་གྱིས་བཟུང་བ་མང་པོ་ཞིག་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཚུད་པར་ནུས་ལ། དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བའི་གོམ་པ་བདེ་བླག་ཏུ་འདོར་བས་ཐག་རིང་པོའི་གནས་སུ་བྲོས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལོ་དུས་དེ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཇི་ལྟར་ཟེར་བ་བཞིན་སམ་གར་ཡང་བྷ་ཊའི་བུར་སྐྱེ་བ་བླངས། བྷ་ཊ་ཨ་ཙརྱས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལོ་གསུམ་དུ་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་མཉེས་པར་བྱས། ལོ་གསུམ་དུ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པའི་རིག་པ་ལ་བསམས། ལོ་བདུན་པ་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་བསྟན་པ་དཔང་དུ་བཙུགས
Chinese
成办了。在森林的中央安住于禅定时，在吉祥那烂陀，有个名叫桑伽阿阇黎的外道，派遣了辩论言语的锐利荆棘，以此割伤了班智达们的耳朵。于是从南方迎请法称论师，努力做着准备，并立下时间约定说：‘明年就要辩论了。’过了多久，国王饶赛尔将所有婆罗门和外道聚集到瓦拉纳西（Varanasi），在包括土地所有者在内的国王面前，公开表示要进行辩论。外道说：‘你们在我们国家，是要跳入恒河，还是要皈依外道，自己选择吧。如果你们获胜，那我们就把自己的性命投入恒河。’这样宣告之后，摆开了巨大的辩论战场。当时，桑伽拉的誓言、承诺和需要证成的宗派，都被吉祥法称的锐利理智驳倒、考察、驳斥和否决，被四支军队的强大车轮反复摧毁、彻底击败，被贬低得无话可说，安置在各自的领地。当时，桑伽拉因强烈的傲慢而极度愤怒，对自己的弟子巴特·阿阇黎说：‘鼓起战胜这个剃光头的沙门的勇气！即使不能获胜也没关系，我们将转世为你的儿子，再次以辩论的苦行进行战斗。’虽然导师劝阻，但他不听劝告，跳入恒河，放弃了生命之流。他的许多弟子，被先前纯洁的种子所控制，能够进入佛教的宗派，而其余的人则轻易地抛弃了常断论的步伐，逃到了遥远的地方。在那一年结束的时候，正如所说的那样，桑伽拉也转世为巴特的儿子。巴特·阿阇黎也再次用三年时间取悦自己想要的神灵。 三年时间里思考着驳斥佛教宗派的理智。第七年，又像以前一样树立了教法作为见证。
English
He accomplished it. While dwelling in meditation in the center of the forest, at glorious Nalanda, a heretic named Samgha Acarya sent sharp thorns of argumentative speech, thereby cutting the ears of the panditas. So they diligently prepared to invite Master Dharmakirti from the south, and set a time, saying, 'We shall debate next year.' After some time, King Rabsel gathered all the Brahmins and heretics at Varanasi, and in the presence of the king, including the landowners, openly declared that they would engage in debate. The heretics said, 'In our country, you must choose whether to jump into the Ganges or convert to heresy. If you win, then we will throw our lives into the Ganges.' Having declared this, they set up a great battlefield of debate. At that time, whatever vows, promises, and tenets needed to be proven by Samghara were refuted, examined, refuted, and negated by the sharp intellect of glorious Dharmakirti, repeatedly destroyed and utterly defeated by the great wheel of the four-membered army, and reduced to silence, placed in their respective territories. At that time, Samghara, extremely angered by intense pride, said to his disciple Bhatta Acarya, 'Summon the courage to defeat this shaven-headed renunciate! Even if you cannot win, it does not matter, we will take birth as your son and fight again with the asceticism of debate.' Although the teacher dissuaded him, he did not listen and jumped into the Ganges, abandoning the stream of life. Many of his disciples, controlled by the seeds of previous purity, were able to enter the Buddhist order, while the rest easily abandoned the steps of eternalism and nihilism, fleeing to distant places. At the end of that year, as it is said, Samghara also took birth as Bhatta's son. Bhatta Acarya also again pleased the deity he desired for three years. For three years he contemplated the reasoning to refute the Buddhist tenets. In the seventh year, he again established the doctrine as a witness as before.