Tibetan
དེ་ཉིད་མཐོང་བས་ནང་པ་ལ་དད་པར་གྱུར་ཏེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གནས་ལྔ་བླངས། གྲུབ་མཐའ་ཉན་པས་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་ལ་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་བྱང་སྟེ་བྱང་ཕྱོགས་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་སོང་ནས་ལུགས་སྲོལ་དེ་དར་བར་བྱས་སོ། །སླར་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ནས། གང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མ་དར་བ་དང་། ཉམས་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་འགལ་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་རྩོད་པས་ཚར་བཅད། རྒྱལ་ བློན་ལ་སོགས་པ་ཁེངས་དྲེགས་ཅན་དག་ཐུགས་རྗེས་དབང་དུ་བྱས་ནས། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་དང་ཆོས་གཞི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དར་བར་མཛད། ཉིད་ཀྱིས་བཞེངས་པའི་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་ཙམ་དང་། གཞན་ལ་བསྐུལ་ཏེ་བཞེངས་པ་གྲངས་ལས་འདས། སློབ་དཔོན་འདིའི་ཐུགས་རྗེ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་མཐུ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་པའི་དགེ་སློང་དང་དགེ་བསྙེན་ཡན་ཆད་བསྡོམས་ན་འབུམ་དུ་ཉེ་བ་ཙམ་ཡོད་ནའང་། ཕལ་ཆེར་མཁན་སློབ་གཞན་ལ་གཏད་ནས་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བ་ནི་ལྔ་ལས་མང་བ་མ་བཟུང་ཞེས་གྲགས། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཚེའི་ཐ་མའི་དུས་ཤིག་ན། ཡང་སྔར་གྱི་སམ་གར་ཨ་ཙརྱ་དེ་ཉིད་བྷ་ཊ་ཨ་ཙརྱ་ཕྱི་མའི་བུ་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བར་པའི་ཕུ་བོའི་བུར་སྐྱེ་བ་བླངས། སྔོན་སྦྱངས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ལྷག་པར་སྟོབས་སུ་གྱུར་པས། རང་གི་འདོད་པའི་ལྷས་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་མངོན་སུམ་དུ་རིག་པ་སློབ་ཅིང་། རེས་འགའ་ལུས་ལ་ཡོངས་སུ་ཞུགས་ནས། སྔོན་མེད་པའི་གསང་ཚིག་སྟོན་པ་ཞིག་བྱུང་། དེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་པ་ཙམ་ནས་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལ་རྩོད་པར་རིངས་པའི་རྣམ་པར་སྟོན་ཏོ། །དེར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཕམ་གྱི་དོགས་ནས་རེ་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཕམ་པར་ནུས་པའང་དཀའོ། །དེ་བས་གཞན་ལ་རྩོད་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། དེས་ནི་ངེས་པར་རྒྱལ་བའི་གྲགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཚར་མ་བཅད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྩོད་པའི་གྲགས་པ་ཉམ་ཆུང་ངོ་ཞེས་མ་ཉན་པར་དེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་སོང་ངོ་། །སོང་ནས་ཀྱང་གང་རྒྱལ་བ་དེའི་བསྟན་པ་ལ་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་འཇུག་པར་བྱས་ནས་རྩོད་པ་ན། འདི་ན་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དྲི་ཟ་རབ་དགའ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཚར་བཅད་པ་དང་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་དུས་ལ་ཤིན་ཏུའང་བབ་ནས། མུ་སྟེགས་སྐྱེ་བ་གསུམ་པའི་དམ་བཅའི་རི་མོ་ནི་བསུབས། གྲུབ་མཐའི་ལྗོན་ཤིང་ནི་འགྱེལ། ཁས་བླངས་ཀྱི་ཐ་ཚིག་ནི་ཤོར། བརྒལ་བའི་བ་དན་ནི་ལྷུང་བར་གྱུར་ནས་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ལུང་རི
Chinese
看到他之后，就对佛教产生了信仰，皈依了三宝，并受了五戒。通过听闻宗义，他对量论七论的智慧完全通达，然后前往北方喀什米尔地区，使那里的律制得以弘扬。之后又前往南方地区，凡是佛法没有弘扬的地方，以及所有衰败之处，都以辩论的方式击败了所有障碍。以慈悲摄受了国王、大臣等傲慢之人，建立了无数的僧团和寺庙。他自己建造的寺庙约有一百多座，劝请他人建造的更是数不胜数。据说，仅凭这位论师的慈悲和苦行之力，皈依佛教的出家僧人和在家居士加起来就有近十万人，但他大多将他们托付给其他堪布和阿阇黎，自己亲自跟随的弟子不超过五个。论师在世的最后一段时间，之前的桑嘎阿阇黎转世为巴塔阿阇黎的儿子，也就是他自己前世兄弟的儿子。由于前世的修习，他的智慧变得更加强大，他所希望的天神也摄受了他，公开地教导他知识，有时天神会完全进入他的身体，说出前所未有的秘密话语。在他十二岁左右的时候，就表现出急于与法称论师辩论的样子。当时，婆罗门们因为害怕自己会失败，就说：‘即使想击败法称论师也很困难，不如你和别人辩论吧，那样肯定会获得胜利的名声。’ 但他没有听从，说：‘在没有击败法称论师之前，辩论的名声是很微弱的。’于是前往南方地区。去到那里后，他让胜利者也进入失败者的教法中，然后开始辩论。此时，如来降伏并摄受乐喜乾闼婆的时机已经成熟。外道的第三世誓言之图被抹去，宗派的树木被摧毁，承诺的誓言消失，辩论的旗帜倒下，最终归属于论师法称的教理之中。
English
Having seen him, he developed faith in Buddhism, took refuge, and took the five precepts. By listening to the tenets, his wisdom became completely clear on the seven treatises of Pramana (valid cognition), and then he went to the northern region of Kashmir, where he propagated that system. Again, he went to the southern regions, and wherever the Buddha's teachings had not spread, and in all the places where they had declined, he defeated all obstacles through debate. He subdued arrogant kings, ministers, and others with compassion, and established countless sanghas and monasteries. He himself built about a hundred temples, and those built at his instigation were countless. It is said that by the power of this teacher's compassion and asceticism alone, the number of monks and lay practitioners who entered Buddhism totaled nearly a hundred thousand, but he mostly entrusted them to other Khenpos and Acharyas, and it is said that he did not keep more than five disciples to follow him personally. In the last period of the teacher's life, the previous Sangha Acharya was reborn as the son of Bhatta Acharya, that is, the son of his own brother from a previous life. Due to his previous training, his wisdom became even stronger, and the deity he desired took hold of him, openly teaching him knowledge, and sometimes the deity would completely enter his body, uttering unprecedented secret words. When he was about twelve years old, he showed a desire to debate with the glorious Dharmakirti. At that time, the Brahmins, fearing that they would be defeated, said, 'It is difficult even to defeat Dharmakirti, so why don't you debate with someone else? That way you will surely gain a reputation for victory.' But he did not listen, saying, 'Until Dharmakirti is defeated, the reputation of debate is weak.' So he went to the southern region. Having gone there, he made the victor also enter the doctrine of the defeated, and then began to debate. At this time, the time was ripe for the Tathagata to subdue and take hold of the Gandharva Rabga, just as he had done before. The vow of the third generation of heretics was erased, the tree of tenets was destroyed, the word of promise was lost, and the banner of debate fell, ultimately belonging to the teachings of the teacher Dharmakirti.
Tibetan
གས་ཀྱི་སྡེར་མོས་རྫིས་ཤིང་རྣམ་པར་འཐག་པར་བྱས་སོ། །བྱས་ནས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་བའི་ཁང་མཛེས་དམ་པར་ཡོངས་སུ་བཅུག་ནས་བྲམ་ཟེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་ཤིང་། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་བླ་མར་བྱ་བ་གཅིག་བྱུང་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཞེངས་པའི་ལྷ་ཁང་ད་ལྟའང་ཡོད་དོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལྷག་པར་རྒྱས་པར་མཛད་ནས། དུས་ཀྱི་མཐར་ཡུལ་ཀ་ལིངྐར་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་ཤིང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ནས་གཟུགས་སྐུའི་བཀོད་པ་རེ་ཞིག་ཞི་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཉིད་དུ་བསྡུས་སོ། །གདུང་དུར་ཁྲོད་དུ་ཞུགས་ལ་ཞེན་པས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཆེན་པོ་བབས། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དྲི་བཟང་པོ་དང་རོལ་མོས་ཁྱབ་པ་ཞག་བདུན་དུ་བྱུང་། གདུང་ཐམས་ཅད་འཆིང་བུ་འདྲ་བའི་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལ་ད་ལྟའང་དུས་སྟོན་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་བོད་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་དུས་མཉམ་པར་གྲགས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལ་ཝ་བ་དང་། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་བར་པ་དང་། ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ་དང་། སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་དང་། ལ་ལི་ཏ་བཛྲ་རྣམས་འོལ་སྤྱི་ཙམ་དུ་ཐོག་མཉམ་པར་བྱེད་ལ། གཞན་དུ་སྔ་ཕྱི་ཅི་རིགས་པའི་དུས་ཚོད་ལ། སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་རོལ་མོར་རྒྱས་ཐེབས་པས། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་དང་། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང་། རིགས་གསུམ་སེམས་དཔའ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་། ལུང་བླངས་པ་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་ལྷའི་རོལ་པ་ཆེན་པོར་སྨིན། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་དག །གཙང་བ་དང་རྨེ་བ་དང་བར་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་བརྡལ། རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རྗེ་རིགས་དང་། དམངས་དང་། གདོལ་པ་དང་། སྨྱིག་མ་མཁན་དང་། གཡུང་མོ་དང་། ཐགས་མཁན་དང་། ཉ་པ་དང་། རྔོན་པ་དང་བྱ་གཤོར་བ་ལ་ སོགས་པའི་རིགས་དང་རིགས་མིན་གྱི་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བློས་བགྲོད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་རྩིས་སུ་གདབ་པ་ནི་སྤངས། ཕྱིའི་སྣང་བ་དང་། ནང་གི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་བདེན་ན་བདེན་པར་རོ་མཉམ། བརྫུན་ན་རྫུན་པར་རོ་མཉམ་པས་སྣང་སེམས་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོར་འདྲེས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི། སྒྱུ་མའི་བསླུ་བའམ་མིག་འཕྲུལ་གྱི་བྱེད་པས་ཐབས་འཚལ་བ་མ་ཡི
Chinese
用象的脚掌踩踏并彻底碾磨。碾磨之后，将彼时佛陀的教法，初、中、末三善的庄严殿堂完全容纳，安住于婆罗门居士的行持中。为了国王的教法，出现了一位上师，据说他建造的寺庙至今仍然存在。像这样，他使佛陀的教法更加兴盛。在末期，于卡alinga地方建造寺庙，使众多人进入佛法，暂时将色身的庄严收摄于寂静的城市中。遗骸在墓地火化时，降下了大雨般的花朵。 所有方向都弥漫着芬芳和音乐，持续了七天。所有的遗骸都混合成一个像线团一样的球体，至今仍然举行节日。据说这位论师与藏王松赞干布同时代。同样，伟大的成就瑜伽士拉瓦瓦、因陀罗菩提巴尔巴、库库拉札、论师海生金刚、拉里塔金刚等人，大致上被认为是同时代的人。另外，在各种不同的先后时期，显现和存在的万法都增长为大乐智慧一体的嬉戏。因此，亲眼见到了原始佛、大金刚持、五部佛、三族姓尊、金刚瑜伽母、金刚亥母等，从接受预言开始，身语意智慧成熟为大乐的游舞。脉、气、明点在金刚三处得以清净。清净、污垢和中间等各种分别念扩展为大平等。国王种姓、婆罗门、领主种姓、平民、旃陀罗、竹匠、游女、织布工、渔夫、猎人和屠夫等种姓和非种姓的法，对于以世俗之念行进的相状，视为无足轻重而舍弃。外在显现和内在所知之法，真则一同为真，假则一同为假，因此显现与心识混合为广大的遍布，相互依存的生起，不是以幻术的欺骗或魔术的作用来寻求方便。
English
It was trampled and thoroughly ground by the elephant's feet. After doing so, he completely accommodated the Buddha's teachings, which are virtuous in the beginning, middle, and end, into a sacred and beautiful mansion, and abided in the conduct of a Brahmin lay practitioner. For the sake of the king's teachings, a single teacher appeared, and it is said that the temple he built still exists today. In this way, he made the Buddha's teachings even more prosperous. At the end of his life, he built a monastery in the land of Kalinga and ordained many people into the Dharma, temporarily withdrawing the array of his physical body into the city of peace. When the remains were cremated in the charnel ground, a great rain of flowers fell. All directions were filled with fragrance and music for seven days. All the remains merged into a single ball like a ball of yarn, and even now a festival is held. It is said that this teacher and the Tibetan King Songtsen Gampo were contemporaries. Similarly, the great accomplished yogis Lavava, Indrabhuti Barpa, Kukkuraja, the teacher Padmasambhava, and Lalitavajra are generally considered to be contemporaries. In other cases, at various times, earlier or later as appropriate, all phenomena of appearance and existence increase as a play of the single wisdom of great bliss. Therefore, the faces of the Primordial Buddha, the Great Vajradhara, the Five Buddha Families, the Three Family Lords, Vajrayogini, Vajravarahi, and others were directly seen. From receiving prophecies, body, speech, mind, and wisdom ripen into a great play of deities. The channels, winds, and bindus are purified in the three vajras. Various discriminations such as purity, impurity, and the intermediate are expanded into great equality. The laws of caste and non-caste, such as the royal caste, Brahmins, lords, commoners, Chandalas, bamboo workers, prostitutes, weavers, fishermen, hunters, and butchers, are abandoned as insignificant when considering the characteristics of proceeding with mundane thoughts. External appearances and internal knowable phenomena are of the same taste if true, and of the same taste if false. Therefore, the appearance and mind are mixed into a vast expanse, and interdependent arising is not a way to seek means through the deception of illusion or the action of magic.