English
A strange thing happened, causing doubt about the location of the assembly. Having heard that he had gone to the city of Kaliṅka in the Triliṅka region and was staying there, three paṇḍitas went and requested him to go to Nālendra, but he did not grant it. They asked, "Which of the three scripts that you each record in your own way is correct?" He replied, "The one used by the people of the central region." They further asked, "Then what do you mean by saying to look at the Śikṣāsamuccaya and the Sūtrasamuccaya?" He replied, "In the window of my room, there is a book written in small paṇḍita script on tree bark, bring it." In that place, there was a monastery with a forest, and he lived there with about five hundred monks, and he fixed the forest animals that came to the room with magical powers, not letting them leave. The monks saw the animals go into the teacher's room, but did not see them come out, and the monks also knew that the number of animals was decreasing. Later, when they looked in through the window, they saw the teacher eating meat, and the monks began to oppose him. The teacher revived those animals again, and those animals that had regained their vitality and strength returned to the forest. Later, he abandoned the marks of an ordained monk and lived a life of non-discrimination. When he came to a doorway, a person's foot-washing water splashed on the teacher's feet, and that person saw the teacher's feet boiling as if they had touched red-hot iron. Later, in the territory of the king of Baṭī Bihāra, a heretical paṇḍita named "Joy Maker" came to debate internal and external doctrines and challenged magical powers and miracles. The other Buddhists were frightened. At this time, the person who had previously seen the foot-washing incident remembered it and thought, "Surely there is someone who can stop this debate." So he went to see the teacher and asked him to compete with the heretics in magical powers, and the teacher agreed and reported the matter to the local king. The king erected a throne in a place where many people had gathered and had them debate internal and external doctrines, and the teacher won. The heretic immediately drew a huge colored powder maṇḍala in the sky, and the teacher with the wind of
Tibetan
ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མུ་སྟེགས་རྣམས་འཐོར་རླུང་དྲག་པོས་བསྐྲད་པ་ཆུ་བོ་ཞིག་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་མཛད་ཅིང་ཡུལ་དེ་ལའང་མུ་སྟེགས་ཕམ་པའི་ཡུལ་ཞེས་སྐབས་དེར་གྲགས་ཀྱང་དུས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ད་ལྟ་མིང་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་པའི་ ངེས་པའང་མེད་ཅེས་མཁས་པ་དག་ཀྱང་གླེང་ངོ་། །གཞན་ཡང་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། མུ་ཏོ་བ་སྟོང་ཕྲག་ལ་འཚོ་བ་སྦྱར། འཁྲུག་པ་ཆེན་པོའི་འཐབ་ཟླར་ཞུགས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བསྡུམས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་མཛད་པའི་གཏམ་བདུན་ཞེས་བགྲང་བའང་ཡོད་ཀྱི། དགོངས་པ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཚུལ། པཎྜི་ཏ་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་བདག་ཉིད་ཆེ། །སྐྱེས་བུ་མང་པོ་བྱོན་མོད་ཀྱི། །ཞི་བའི་ལྷ་ཡིས་མཛད་པ་འདྲའི། །ཉམས་དང་དགོངས་པ་ཅན་མི་རྙེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་ཏོར་གྱི་ནོར་བུར་སོན་ཞིང་། འཛམ་བུའི་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དྲུག་ལས། གཞུང་འགྲེལ་པར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི། ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོ་དང་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཀཱཉྩི་ན་ག་ར་ཞེས་པའམ། ཕྱི་ནང་ཀུན་ལ་གྲགས་པ་ཏྲི་མ་ལ་ཡའི་ཡུལ་གྱི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ལས་སམ་མཁས་པའི་མདུན་སར་རྒྱལ་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་སེངྒེ་ལྔ་པ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་པའི་དུས་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་བཟུང་ཞེས་གྲག་གོ །ཆུང་ངུ་ནས་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་པས། རིགས་ཀྱི་ཆོས་དང་། ཡབ་མུ་སྟེགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རོ་ཟནྟ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་ལས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པ་ལ་ མཁས་པར་སྦྱངས་པས་རྩེར་སོན་ཏོ། །དེར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་པར་ཡང་བསྔགས་པའི་སྐབས་ཤིག །སྟོན་པ་བདེན་པར་གསུངས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འགའ་ཞིག་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ལམ་དུ་དོང་བ་ན། རང་གི་སྟོན་པ་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་ཤིང་། བསྟན་བཅོས་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་མཚང་རིག་པར་གྱུར་ནས། མོས་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་དགེ་བསྙེན་གྱི་ཆ་ལུགས་སུ་འཛེགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་ན་བསྔཊ་པར་འོས་པའི་གནས་བརྗོད་པས། དེ་དག་གི་གནས་ནས་བསྐྲད་དོ། །དེར་ཡུལ་དབུས་སུ་སློབ་དཔོན་ཆོས་འབངས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་མཁས་པར་བྱས། མདོ་སྡེ་དང་གཟུངས་སྔགས་སྡོམ་པའང་ལྔ་བརྒྱ་ཐུགས་ལས་འདོན།
Chinese
通过安住于禅定，坛城和外道如同被强风驱散一般，到达了一条河的彼岸。在那里，佛法非常兴盛，那个地方当时也被称为“外道失败之地”，但由于时代的力量，现在那个名字是否还存在也不确定，学者们也这样谈论。此外，还讲述了五百个持有特殊见解的人和数千个外道徒的生活，参与大争斗的战斗，通过神通调解等等七个奇妙行为的故事。班智达布地旃陀罗以不同于其他思想和行为方式的方式说：“对于胜者的教法来说，他是伟大的主人。虽然出现了很多伟人，但找不到像寂静之神一样具有经验和思想的人。”就像他说的那样。他成为了所有理性主义者头顶上的珍宝，是庄严瞻部洲的六饰之一。伟大的论师，吉祥法称，是南部靠近海洋的冈吉那嘎拉地方，或者内外闻名的德里马拉亚地方的一个名字，或者在学者面前被称为“胜利者头顶的珍宝”的地方，在国王辛哈五世统治时期，据说他出生于婆罗门种姓。从小就非常努力地学习，由于种姓的宗教和父亲，外道昆图鲁鲁赞塔的影响，他精通了所有外道宗义，达到了顶峰。在那里，婆罗门们特别赞扬他的时候，当一些被认为是真实导师的宗义进入引导之路时，他意识到自己的导师是有缺陷的，经典也偏离了解脱之路，于是他以虔诚之心成为了居士。当婆罗门们问他原因时，他讲述了值得赞扬的地方，因此他被赶出了他们的住所。在那里，他在中部地区从导师法民那里出家，精通三藏。他还背诵了五百部经和陀罗尼咒语。
English
By abiding in samadhi, the mandala and the heretics were scattered like a strong wind, and he went to the other side of a river. There, the Dharma flourished greatly, and that place was also known as the "Land of Heretic Defeat" at that time, but due to the power of the times, it is uncertain whether that name still exists today, and scholars also talk about it. In addition, there are also stories of seven wonderful deeds, such as supporting the lives of five hundred people holding special views and thousands of heretics, participating in the battles of great strife, and reconciling through miraculous powers. Pandit Bhuti Chandra said in a way that is different from other thoughts and behaviors: "For the teachings of the Victorious One, he is a great master. Although many great men have appeared, one cannot find someone with experience and thought like the God of Peace." Just as he said. He became the jewel on the crown of all rationalists and one of the six ornaments that adorn Jambudvipa. The great teacher, glorious Dharmakirti, is from the place of Kanchi Nagara near the southern sea, or a name of the place of Tri-malaya, which is famous both internally and externally, or a place called "The Jewel on the Crown of the Victorious One" in front of scholars, during the reign of King Simha V, it is said that he was born into a Brahmin family. From a young age, he studied very diligently, and due to the influence of his caste's religion and his father, the heretic Kunturu Ruzanta, he mastered all the heretical tenets and reached the peak. There, when the Brahmins especially praised him, when some tenets that were considered to be true teachers entered the path of guidance, he realized that his teacher was flawed and that the scriptures were also deviating from the path of liberation, so he became a lay practitioner with devotion. When the Brahmins asked him the reason, he told them the praiseworthy places, so he was expelled from their residence. There, in the central region, he was ordained by the teacher Dharmapal and became proficient in the three pitakas. He also recited five hundred sutras and dharani mantras.
Tibetan
རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་གཞན་མང་པོ་ཉན་ཡང་ཚིམ་པ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ནས། དཔལ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་སློབ་མ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཚར་གཅིག་ཉན་པས་སློབ་དཔོན་དང་མཉམ། ལན་གཉིས་ཉན་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་མཉམ་པ་བྱུང་། གསུམ་པའི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་སྡེས་ཀྱང་ཕྱོགས་གླང་གི་དགོངས་པ་མ་ལོངས་པའི་འཁྲུལ་པའི་གནས་ཇི་བཞིན་པར་བཟླས་པས། སློབ་དཔོན་ཤིན་ཏུ་མཉེས་ཏེ་ཁྱོད་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་མཉམ་མོ། །གྲུབ་མཐའ་ནོར་བ་ཐམས་ཅད་སུན་ཕྱུང་ལ་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་ པའང་གྱིས་ཤིག་པར་གནང་བ་ཐོབ་བོ། །སྔགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནི་འདོད་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཌེཾ་གི་པ་འཐད་པར་བྱེད་པས་དེ་ལས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དག་པར་ནོད་དེ། ལྷག་པའི་ལྷ་བསྒྲུབས་པས་ཧེ་རུ་ཀས་མངོན་སུམ་པར་ཞལ་བསྟན། ཅི་འདོད་གསུང་བ་ན། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བར་འཚལ་ལོ། །ཞུས་པས་བཞད་སྒྲ་དང་བཅས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བསྟོད་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱང་མཛད། རེ་ཞིག་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གཞུང་གི་གྲུབ་མཐའི་གསང་ཚིག་སློབ་པར་བཞེད་ནས། ཁོལ་པའི་ཆ་ལུགས་སུ་བརྫུས་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་བྱོན། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སུ་མཁས། དྲིས་པས། འགྲན་གྱི་དོ་མེད་གཞོན་ནུ་རོལ་པ་ཡིན་ཟེར། ཆོས་འབྱུང་སྔ་མ་ཚོར་འདི་ཞང་པོ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ཟེར་བ་སོགས་བཀའ་མི་བཙན་པར་གྲགས། མུ་སྟེགས་འདི་དང་ལྷ་ཆེན་པོའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་། ལེགས་ལྡན་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་སློབ་མ་མང་པོའི་རྩོད་པས་དམའ་ཕབ་ནས་མངའ་ཐང་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕྲོགས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་རོལ་པ་དེ་རྒྱལ་པོ་ལས་མངའ་ཐང་ཐོབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེའི་ཚོགས་དང་ལྡན་ ཞིང་། བྲན་ཕོ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་རེ་རེ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡོད་པས། དེའི་གཡོག་ཏུ་བཞུགས་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་སློབ་དཔོན་གཅིག་པུས་ཟིན་པར་མཛད་པས་མུ་སྟེགས་ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་ཤིན་ཏུ་མགུའོ། ཁྱོད་ཅི་འདོད་ཟེར་ལ། གྲུབ་མཐའ་ཉན་པར་འཚལ་ལོ་བྱས་པས་སློབ་མའི་གྲྭར་བཙུད། གསང་ཚིག་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་མི་སྟོན་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་མགུ་བར་བྱས་ཏེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པས། གྲུབ་མཐའི་གནས་ཐམས་ཅད་ཤེས། གཞན་ཚུལ་འགོག་པའི་གནས་མ་ལུས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པའི་མཐར། བྲམ་
Chinese
虽然听了很多其他辩经论著，但没有获得满足。后来从法称的弟子自在军那里听了一遍《集量论》，就和老师一样了；听了两遍，就和法称一样了。第三次听的时候，自在军也如实地背诵了法称没有完全理解的错误之处。老师非常高兴，说：“你和法称一样了！可以驳倒一切错误的宗派，并撰写《集量论》的注释。” 获得了这个许可。密咒的老师虽然愿望各不相同，但都认为戴姆吉巴（ḍeṃ gi pa）是可信的，因此从他那里获得了如法的灌顶。修持殊胜本尊，嘿汝嘎（Heruka）亲自显现，问他想要什么，他说：“希望能够完全战胜一切。” 嘿汝嘎笑着消失了。之后，他持续不断地赞颂嘿汝嘎。一段时间后，为了彻底击败所有外道，他想学习其他宗派的秘密教义。于是，他伪装成奴隶，前往南方各地。他打听谁最精通外道宗派，别人告诉他：“是无与伦比的青年游戏者。” 早期的教法史认为这是他的叔叔，并说他没有娶年轻女子等等，这些说法并不确凿。据说，这个外道和湿婆神的追随者等人，通过与释迦友、善护和法称的众多弟子辩论，击败了他们，夺走了他们的权势和财富。当时，青年游戏者从国王那里获得了权势，拥有丰收的稻田、成群的牛和水牛，以及五百名男女奴隶，还有一个依靠乳粥为生的侍从。于是，他去那里当仆人，所有的事情都由这位老师独自完成，外道夫妇俩非常高兴。他们问他想要什么，他说：“我想听宗派教义。” 于是，他们把他招收为学生。有些秘密教义只传给儿子和妻子，他让那些人和他高兴，从而掌握了那些教义。最终，他知道了所有宗派的要点，并且完全掌握了驳斥其他观点的方法。最后，
English
Although I listened to many other treatises on dialectics, I was not satisfied. Later, I listened to the Collected Works on Valid Cognition (Pramāṇasamuccaya) once from Vasudeva, a disciple of Dignāga, and I became equal to the teacher. After listening twice, I became equal to Dignāga. The third time, Vasudeva also recited the erroneous points that Dignāga had not fully understood, just as they were. The teacher was very pleased and said, "You are equal to Dignāga! Refute all the erroneous tenets and write a commentary on the Collected Works on Valid Cognition." He received this permission. The mantra teachers, although their desires were different, all considered Ḍeṃ gipa to be reliable, so he received proper empowerment from him. By practicing the supreme deity, Heruka personally revealed himself. When asked what he wanted, he said, "I wish to be completely victorious over all directions." He asked, and Heruka disappeared with a laugh. After that, he continuously praised Heruka. After a while, in order to completely defeat all the heretics, he wanted to learn the secret doctrines of other schools. So, he disguised himself as a servant and went to all the regions of the south. He asked who was the most proficient in heretical doctrines. They said, "It is the incomparable Youthful Player." Earlier Dharma histories consider this to be his uncle, and say that he did not marry young women, etc., but these statements are not certain. It is said that this heretic and the followers of Shiva, etc., defeated Śakyarakṣita, Guṇamati, and many disciples of Dignāga in debate, and seized their power and wealth. At that time, the Youthful Player had obtained power from the king, and had abundant fields of rice, herds of cattle and buffaloes, and five hundred male and female slaves each, and a retinue that lived on milk and rice. So, he went there as a servant, and all the work was done by this teacher alone, and the heretical couple were very pleased. They asked him what he wanted, and he said, "I want to hear the tenets of the school." So, they enrolled him as a student. There were some secret doctrines that were only taught to sons and wives, and he pleased those people and mastered those doctrines. In the end, he knew all the key points of the school, and he completely mastered the methods of refuting other views. Finally,