Chinese
等等，著作了广大的论著。在名为乌什玛普里的寺院里，国王扎莫一方作为施主，聚集了四方的所有比丘，宣讲了三藏和五百部大乘经典，使精通经典之处、觉醒大乘种姓者超过了千人。使一度如同隐没的论藏教法，再次树立起极其兴盛的名声之幢。当时，国王扎莫一方心想：这位导师是圣者，并且以知晓他人心识而闻名，应当如何验证呢？于是与众大臣和婆罗门民众商议，将值得赞扬还是应当处死的情况，以隐语写好，迎请导师一行来到王宫的回廊。以圆满的福德进行供养承侍。将用白土涂抹的黑色水牛藏在房屋深处。手持装满不净之物、又用蜂蜜灌满并用布遮盖的金瓶，问道：房屋深处是什么？手中拿着什么？导师
English
etc., he composed extensive treatises. In the monastery called Ushmapuri, King Zamo acted as the patron, gathering all the monks from the four directions, and expounded the Tripitaka and five hundred Mahayana sutras, causing more than a thousand people to become proficient in the sutras and awaken their Mahayana lineage. He raised the banner of fame for the Abhidhamma teachings, which had once seemed to have disappeared, making them flourish again. At that time, King Zamo thought: This teacher is a noble being and is known for knowing the minds of others, so how should I test him? So he consulted with the ministers and the Brahmin people, writing down in secret whether he should be praised or executed, and invited the teacher and his entourage to the palace corridor. He offered them with perfect merit. He hid a black buffalo smeared with white clay in the depths of the house. Holding a golden vase filled with impure substances, filled with honey, and covered with a cloth, he asked: What is in the depths of the house? What is in your hand? The teacher
Tibetan
ཅིག་པར་གཤེགས་པར་བརྩམས་པ་ན། དེའི་མ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་བོ་ཞེས་པའི་ཕོ་ཉ་བྱུང་བས། ཡུལ་དུ་མྱུར་བར་བསླེབ་པར་འདོད་པའི་གདུང་བ་བསྐྱེད་ པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྲམ་ཟེ་འདོད་ན་མྱུར་བར་སླེབ་པར་བྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དབུགས་ཕྱུང་ནས་ཟླ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐུན་ཚོད་གཉིས་ལ་བགྲོད་པར་མཛད། ཚོང་དཔོན་དྷ་ན་རཀྵི་ཏ་ཞེས་བྱ་བས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཚེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མཛད་ནས་ཡུལ་ཀྲྀཥྞ་ར་ཛ་དང་། ཨོ་རྒྱན་གཉིས་ཀར་ཡུན་རིང་བཞུགས་ཤིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དར་བར་མཛད། ཡུལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱ་ཕྲག་རེ་དང་ལྷ་ཁང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བཞེངས་ནས་རེ་རེ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་གཞི་རེ་བཙུགས་སོ། །མ་ག་དྷཱར་ཡང་དེ་ཇི་བཞིན་པ་མཛད། ལན་ཅིག་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཨ་མོ་རྒྱ་དང་ཉེ་བར་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚེ། གར་ལོག་གི་དམག་བྱུང་ནས། སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་བཟོད་པའི་ཁུར་སྐྱེད་ཅིག་པར་གདམས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པར་བཞག་པས། མདའ་འཕངས་པ་རྡུལ་དུ་སོང་། དམག་གི་གཙོ་བོས་སློབ་དཔོན་ལ་རལ་གྲི་བསྣུན་པས་ཀྱང་སྐུ་ལ་གནོད་པ་མེད་ཅིང་། རལ་གྲི་དུམ་བུ་བརྒྱར་ཆག །ཚིག་རྩུབ་ཀྱི་ཚེར་མ་རྣོན་པོས་ཀུན་ནས་གཞར་ཡང་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ལ་ཉམས་ཉེས་མེད་པས། དེ་དག་ཀྱང་དད་དེ་ཕྱག་གི་བཏུད་ནས་སོང་ངོ་། །གཞན་གྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་སློབ་མས་གང་མི་ཤེས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་གསལ་བར་བཀྲལ་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་འདི་ལས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་མི་མཁས་པར་གྱུར་ པ་འགའ་ཡང་མེད་ཅིང་། ས་དང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་། གྲུབ་མཐའ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སློབ་མར་གྱུར་པ་གྲངས་མེད། ཁྱད་པར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚེ་ཡང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་ཁོ་ན་མང་ལ། བར་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡང་དེའི་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་ཏུ་ལོངས་པ་ནི་མེད་ན་སློབ་དཔོན་འདིའི་དུས་དགེ་སློང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པའི་བདག་པོར་གྲགས། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ན་ལེནྡྲར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས། དགུན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཉིན་རེ་བཞིན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ལྷགས་པ་ལ། རིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོས་དེ་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སུན་ཕྱུང་བས། མུ་སྟེགས་སྟོང་ཕྲག་ཏུ་ཉེ་བའང་ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་། གང་ན་དགེ་སློང་ལྟ་བ་ཉམ
Chinese
当他开始前往某地时，有信使来说：“他的母亲生病了。”他生起了想要迅速返回家乡的渴望，这时，导师说：“如果婆罗门想要迅速到达，我可以让他迅速到达。”于是他呼出一口气，将三个月的路程缩短为两个时辰。当商人达纳拉克希塔邀请他时，他也同样这样做，并在克里希纳拉贾和乌仗那（今巴基斯坦斯瓦特地区）两个地方长期居住，使大乘佛教得以弘扬。在这两个地方之间，他建造了数百座佛塔和二十五座寺庙，每一座都建立了大乘佛教的基础。在摩揭陀国，他也做了同样的事情。有一次，在偏远城市阿摩伽附近的一个小国讲法时，发生了噶尔洛的战争。他劝告他的弟子们要培养忍耐的负担。当所有人都保持平静时，射出的箭变成了灰尘。军队的首领用剑砍向导师，但导师的身体没有受到伤害，剑却断成了碎片。尽管粗暴的言语像锋利的荆棘一样从四面八方袭来，但忍耐的盔甲却没有受到任何损害。那些人也因此产生了信仰，行礼后离开了。为了了解他人的想法，所有讲法的内容都清晰地解释了学生们不理解和疑惑的地方。因此，没有一个人听这位导师讲法而不变得精通，并且产生了成千上万的土地和道路的功德。他从各个方面讲述，而不仅仅是某个宗派，因此成为了大乘和小乘佛教的无数学生的导师。特别是，在龙树的时代，僧团大多是声闻乘的信徒。即使后来大乘佛教非常兴盛，也没有达到一万名僧侣的规模。但在这位导师的时代，有成千上万的僧侣信奉大乘佛教，因此他被称为大乘佛教的教主。晚年，他在那烂陀寺住了大约十二年。当冬天来临时，每天都有外道前来挑战。他用各种锋利的推理武器驳倒了他们的观点，以至于近千名外道也皈依了佛教。无论哪里有僧侣的见解衰退
English
When he set out to go somewhere, a messenger came saying, "His mother is ill." He developed a longing to quickly return to his homeland. At that time, the teacher said, "If the Brahmin wants to arrive quickly, I can make him arrive quickly." Then he exhaled a breath and made a three-month journey in two hours. When the merchant Dhanarakṣita invited him, he did the same and stayed for a long time in both Kṛṣṇarāja and Oḍḍiyāna (present-day Swat Valley, Pakistan), spreading the Mahāyāna. Between these two places, he built hundreds of stupas and twenty-five temples, each establishing a foundation for Mahāyāna Buddhism. He did the same in Magadha. Once, while teaching the Dharma in a small kingdom near the remote city of Amogha, a Garlog war broke out. He advised his students to cultivate the burden of patience. When everyone remained calm, the arrows that were shot turned to dust. The leader of the army struck the teacher with a sword, but the teacher's body was not harmed, and the sword broke into pieces. Although harsh words like sharp thorns came from all directions, the armor of patience was not damaged in any way. Those people also developed faith, bowed, and left. In order to understand the thoughts of others, all the teachings clearly explained what the students did not understand and were doubtful about. Therefore, there was no one who listened to this teacher's teachings without becoming proficient, and thousands of merits of land and paths were generated. He taught from all aspects, not just one sect, so he became the teacher of countless students of Mahāyāna and Hīnayāna Buddhism. In particular, in the time of Nāgārjuna, the sangha was mostly composed of Śrāvakayāna followers. Even when Mahāyāna Buddhism became very prosperous later, it did not reach the scale of ten thousand monks. But in the time of this teacher, there were tens of thousands of monks who upheld Mahāyāna Buddhism, so he was known as the lord of the Mahāyāna teachings. In his later years, he stayed at Nālandā for about twelve years. When winter came, heretical challengers came every day. He refuted their views with various sharp weapons of reasoning, so that nearly a thousand heretics also converted to Buddhism. Wherever the views of the monks declined
Tibetan
ས་པ་དང་། མ་བསྡམས་པ་དང་། ཆོ་ག་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་ནས་དགེ་འདུན་ཤིན་ཏུ་དག་པར་མཛད། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པ་མིང་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་མཆོག་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཞི་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དམ་པར་གཟིམས་སོ། །འཛམ་གླིང་མཛེས་པའི་རྒྱན་སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་དབྱིག་གཉེན་ནི། སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་བཟུང་ནས་བློ་རྣོ་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ཤིང་། ཡི་གེ་དང་། བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་ སོགས་རིག་པའི་མཐུ་སད་པའི་བར་ནི་གཅེན་དང་མཚུངས་ལ་ན་ལེནྡྲར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་མ་ལུས་པ་བྱང་བར་མཛད། ཆོས་མངོན་པ་དང་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཤིང་རྟར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྩེར་སོན་པ་ཉིད་དུ་འཛེག་པའི་སླད་དུ་ཁ་ཆེར་སློབ་དཔོན་སཾ་གྷ་བྷ་དྲར་བསྙེན། བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བའི་གཞུང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་མུ་སྟེགས་ཅན་དྲུག་པོའི་གཞུང་ལུགས་དང་། རྟོག་གེའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་མཛད། དེ་ཉིད་དུའང་ལོ་གྲངས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པར་གྱུར། སླར་མ་ག་དྷཱར་འབྱོན་པར་དགོངས་ནས་ལམ་དུ་གནོད་སྦྱིན་གདུག་པ་དང་། ཆོམ་རྐུན་གྱིས་གནོད་པས་ཉམས་ཉེས་པ་མེད་པར་བརྟོལ། ན་ལེནྡྲར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་སྡེ་ལྔའི་གླེགས་བམ་གཟིགས་པ་ན། ཐོས་པའི་ལང་ཚོ་དར་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་དཀྱེལ་ཆུང་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད། རྟོག་གེའི་རིག་པ་ནི་དག་པའི་སྣང་བ་དང་མཛའ་བ་མ་ཡིན་པས་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་གསན་པའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཀུན་ནས་དཀྲུགས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བརྟིང་པའི་ཚིག །ཀྱེ་མ་ཐོགས་མེད་ནགས་སུ་ལོ། །བཅུ་གཉིས་བར་དུ་ཏིང་འཛིན་ བསྒྲུབས། །ཏིང་འཛིན་མ་གྲུབ་གླང་ཆེན་གྱི། །རྒྱབ་ཁལ་ལོན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྩམས། །ཞེས་སྨྲས་པ་གཅེན་པོས་གསན་ཏེ་འདུལ་བའི་དུས་ཡིན་པར་དགོངས། རང་གི་སློབ་མ་གཉིས་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་དང་། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་སོ་སོར་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས། སྲོད་ཀྱི་དུས་ལ་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ཐོན། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ན་ས་བཅུ་པ་ཐོན་ཞིག་པར་གདམས་ནས་གཅུང་གི་དྲུང་དུ་བཏང་ངོ་། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་རྟོག་པ་བཅུག་ནས་སྲོད་ཀྱི་ཚེ། ཐེག་ཆེན་འདི་རྒྱུ་ལ་བཟང་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་གཡེལ་ལ
Chinese
将污垢和未约束以及所有非仪轨之事全部断除，使僧团极为清净。将大乘的显现仅仅成为名称之事，使其极度明晰，然后在王舍城（Rajgir，位于今比哈尔邦）安眠于寂静的圣地。装饰世界的庄严，智者之王婆薮槃豆（Vasubandhu），抓住出生的嫩芽后，做了聪慧的仪式。文字和语法等，直到开启智慧的力量，都与兄长相同，在那烂陀（Nalanda，位于今比哈尔邦）出家，使声闻部的所有论藏都通达。法胜论和十八部派的宗义，以理性的道路成为车乘，为了攀登到那顶峰，亲近了克什米尔（Kashmir）的僧伽跋陀罗（Samghabhadra）论师。论著《分别说》，以及十八部派的经藏和律藏不同的特点，六外道（指顺世外道、数论外道、胜论外道、正理论外道、离系外道、耆那教外道）的宗义，以及所有辩论之处都精通。在那里也过了几年，区分了有理和无理，成为了声闻部论藏的自在之王。后来想要返回摩揭陀（Magadha），在路上没有受到恶劣夜叉和盗贼的损害而度过。在那烂陀看到圣者无著（Asanga）所著的《五地事品》的经卷时，虽然听闻的青春鼎盛，但由于声闻的智慧狭隘，没有领会大乘。思辨的智慧与清净的显现并不友好，所以在向上师请教之处，被疑惑完全扰乱，对大乘的法和补特伽罗（pudgala，人我）生起了轻蔑之语。“唉，无著在森林里十二年，修持禅定，禅定没有成就，却造了驮大象的负担的宗义。”听到这样的话，兄长认为这是调伏的时机。让自己的两个弟子分别执持《十地经》和《无尽意经》，嘱咐说：“夜晚的时候出来《无尽意经》，黎明的时候出来《十地经》。”然后派往弟弟那里。那两个人也那样做了。婆薮槃豆（Vasubandhu）进行思辨，在夜晚的时候说：“这个大乘在因上是好的，但在果上是迷惑的。”
English
Having completely eliminated defilements, lack of restraint, and all non-ritualistic acts, he made the Sangha exceedingly pure. He made the mere name of the Great Vehicle's manifestation supremely clear, and then he reposed in the sacred city of peace in Rajgir. The ornament of the beautiful world, the master of learned scholars, Vasubandhu, having grasped the sprout of birth, performed the rite of intelligence. Until the power of intelligence was awakened in writing and grammar, etc., he was the same as his elder brother, and having become ordained in Nalanda, he mastered all the Vinaya Pitaka of the Hearers. The Abhidharma and the tenets of the eighteen schools, which became a chariot on the path of reason, in order to ascend to the very peak of that, he attended upon the teacher Samghabhadra in Kashmir. He became proficient in the treatises of the Vibhajyavada, the Sutras of the eighteen separated schools, the distinctions of the different Vinaya texts, the tenets of the six heretics, and all places of logic. There, for several years, he distinguished between reason and unreason, and became the supreme lord of those who speak of the Hearer's Vinaya Pitaka. Later, intending to return to Magadha, he crossed the road without being harmed by malevolent yakshas and thieves. When he saw the volumes of the Five Treatises on the Grounds composed by the noble Asanga in Nalanda, although the youth of his learning was flourishing, he did not comprehend the Great Vehicle because of the narrowness of the Hearer's intellect. Since the wisdom of logic is not friendly with pure appearances, he was completely disturbed by doubt in the place of listening to the superior deity, and he uttered words of contempt for the Dharma and individuals of the Great Vehicle. "Alas, Asanga spent twelve years in the forest, practicing meditation, but without accomplishing meditation, he composed a doctrine that is a burden on the back of an elephant." When the elder brother heard this, he thought it was the time for taming. He had his two disciples hold the Dasabhumika Sutra and the Akshayamati Sutra separately, and instructed them, "The Akshayamati Sutra should come out in the evening, and the Dasabhumika Sutra should come out at dawn." Then he sent them to his younger brother. The two of them did as they were told. Vasubandhu engaged in speculation, and in the evening he said, "This Great Vehicle is good in its cause, but deluded in its result."