Tibetan
གསུངས་པ་ཐོས་པས་སྔར་བྱས་ལ་ལྷག་པར་འགྱོད། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་བ་ཕུར་ཚུགས་སུ་འདེབས་པའི་སྣང་བ་ཤར་བ་ན་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་བ་རང་གི་སྙིང་གར་ཟུག་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་པདྨ་འོད་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐད་ཅིག་ལ་སྐྱེས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདྲེན་པའི་དེད་དཔོན་དམ་པར་གྱུར་པར་བསམ་ལ་ཤེས་པ་རང་བབས་སུ་ངལ་གསོ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། བུ་ཡིག་ལས། རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང༌། ལས་སུ་དཀོན་ མཆོག་མཆོད་ཅིང་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ལས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཞེས་པས་དེ་ལྟར་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་དང་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གོ་བ་ཙམ་གྱི་བློ་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་བྱེད་ལུགས་ཀྱི་གནད་འགག་མ་གོ་ན། ཆོས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་དུ་མིང་བཏགས་པའི་ཟས་གོས་ལོངས་སྤྱོད་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཆོག་མི་ཤེས། གཅིག་ཟླར་གཅིག་དགོས། བློ་ངན་ལང་ཤོར་གྱི་ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་པ་ཐབས་དུ་མས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལ་རེམ། ཆོས་བརྒྱད་ཁོ་ནས་མི་ཚེ་འཛད་པ་མང་བས་དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་ཞིང་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པར་བྱ། དེ་ཡང་མདོ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། འཁོར་བ་ཁབ་ཀྱི་རྩེ་ཙམ་ལ། །བདེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ལས་བདེ་བ་ཡོད་པར་མ་གསུངས། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། དམྱལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བསམ་བྱས་ན། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་མཚོན་དང་ནི། །དུག་དང་མེ་དང་གཡང་ས་དང༌། །དགྲ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཔེར་མི་ཕོད། །ཅེས་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ལས་རང་ཉིད་ཀྱང་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་མར་མེ་ཤི་བའམ་རྩྭ་ཕུང་མེས་བསྲེགས་པ་ལྟར་ཤུལ་མེད་དུ་སོང་ནས་དེ་ཀས་ཆོག་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་ཞིག་མི་འདོད་ཀྱང་ལེན་དགོས། སྐྱེ་བ་དེ་ཡང་བདེ་འགྲོར་ལེན་པའི་རྒྱུ་སྔོན་ ཆད་རང་གིས་བློ་བདེ་སིང་ངེ་བ་བྱས་པའི་རིགས་ནི་ཆེར་མི་གདའ།ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་སུའང་ཆེར་མ་བསགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུས་ད་ལྟ་སླེབས་གདའ་མོད།མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་རྩེད་མོའི་ཞོར་ཙམ་དུའང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསགས་ཚར། དེའི་འབྲས་བུས་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པ་བྱུང་ན་ཚེ་འདི་ག་ལ་བྱུང་བ་དང༌། ལུས་རྟེན་ཕྱི་མ་ལ་བྱུང་བ་གཉིས་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་མེད། འདི་ལྟར་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། དམྱལ་བ་བྲིས་པ
Chinese
听闻此言，对以往所为更加后悔。了知今生之事皆为痛苦之本性后，猛力祈祷邬金大士，心中生起此念之时，心间发出如铁钩般的光芒，与刺入自己心间的同时，刹那间化生于莲花光明的刹土，心想自己已成为引导一切众生的导师，并让觉性自然安歇。第三，子书云：对六道众生生起慈悲心，并尽力供养三宝，行持白色善业等。如是，仅仅了知死亡无常，所作所为皆是痛苦之本性，若不领悟修法之要诀，则会对名为修行助缘的衣食受用、世间圆满不知满足，得一望二，以诸多手段努力追求各种邪恶放逸之物，多数人一生都在为八法而耗尽，因此，应当思维轮回之痛苦，对六道众生生起慈悲心。又如《念住经》云：轮回如针尖，何时亦无乐。如是，经中未曾说轮回中有安乐，唯有痛苦。其中，恶趣之痛苦，如寂天论师云：若思地狱等痛苦，则欲乐如刀剑、毒药、烈火、悬崖及怨敌亦不能比拟。如是，如经中所说，痛苦极其难忍，且自己死后亦如灯灭、草堆被焚般荡然无存，若仅如此便罢，然不欲受生亦不得不受。然受生亦鲜有能得善趣之因，往昔自己总是无忧无虑。前世亦未积累多少善因，故而今生才落得如此境地。然不善业，哪怕只是嬉戏之余，亦已积累了无法想象之多。若因其果报而需感受恶趣之痛苦，则今生所受之苦与来世所受之苦，二者之间毫无差别。如是，地狱之痛苦，如《亲友书》云：地狱所绘
English
Hearing these words, I felt even more regret for what I had done in the past. Realizing that all the affairs of this life are inherently suffering, I prayed intensely to the Great Orgyen. When the thought arose in my mind, a ray of light like an iron hook emanated from my heart center, and at the same moment it pierced my heart, I was instantly born in the pure land of Lotus Light. Thinking that I had become the perfect guide leading all sentient beings, I let my awareness rest naturally. Thirdly, the Son's Letter says: "Generate compassion for the six types of sentient beings, and diligently worship the Three Jewels, creating white virtuous deeds, etc." Thus, even if one only understands that death is impermanent and that all actions are the nature of suffering, if one does not understand the key points of how to practice Dharma, one will not be content with the wealth of food, clothing, enjoyment, and worldly prosperity that are labeled as conducive to Dharma. One wants more and more. One strives by various means to acquire all kinds of evil and indulgent things. Many people spend their lives exhausting themselves for the eight worldly concerns. Therefore, one should contemplate the suffering of samsara and generate compassion for the six types of sentient beings. Moreover, as it says in the Sutra on the Establishment of Mindfulness: "In samsara, even on the tip of a needle, there is never happiness." Thus, it is not said in the sutras that there is happiness in samsara, only suffering. Among them, the suffering of the lower realms is described by the teacher Shantideva: "If you think about the suffering of hell, etc., then desires are like swords, poison, fire, cliffs, and even enemies cannot compare." As the sutra says, the suffering is extremely unbearable, and even if one's own death is like a lamp extinguished or a pile of grass burned without a trace, if that were all, it would be fine. But even if one does not want to be born, one must be born. However, there are few causes for being born in a happy realm, because in the past one was always carefree. In previous lives, one did not accumulate much merit, so that is why one has reached this state now. However, one has accumulated unimaginable amounts of non-virtuous deeds, even in the midst of play. If one has to experience the suffering of the lower realms as a result of those deeds, then there is no difference between the suffering experienced in this life and the suffering experienced in the next life. Thus, the suffering of hell, as it says in the Letter to a Friend: "The hells are painted"