Tibetan
ངས་པར་བཞུགས་ཀྱང༌། མཁྱེན་ཆ་མ་འགགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནང་གསལ་མཉམ་བཞག་གི་ཆ་ལས་ཕྱིར་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཆེད་པའི་སྙིང་པོར་བྱེད་པས་རྒྱལ་སྲས་སར་གནས་རྣམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་སྐུ་མིག་ལ་སྣང་བ་དང༌། རྣ་བར་གསུང་ཐོས་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་བསྣོམས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱང་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་བདེ་བའི་རེག་སྣང་བ་དང༌། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་འཇལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ནའང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ནི་མེད་དེ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་མ་ལས། ཆེས་ཕྲའི་ཡེ་ཤེས་ནང་དུ་གསལ། །དམིགས་མེད་འཆར་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་ནང་གསལ་དུ་གསལ་བའི་སྐུ་འདི་གསུམ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས་རིམ་ལས། ལྷུན་རྫོགས་རིག་པ་རང་སྣང་བའི། །ཞིང་དང་གཞལ་ཡས་གདན་ཁྲི་ རྒྱན། །འོད་ཟེར་དུ་མར་སྣང་བ་སྟེ། །ཞེས་པས་དབྱིངས་ནང་གསལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མན་ཤེལ་གྱི་འོད་ལ་ཉི་ཟེར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བ་ལྟར་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་དུ་རང་སྣང་བའི་རྒྱལ་ཚབ་རིགས་ལྔའི་སྟོན་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་སྟོང་གཟུགས་ལྟར་སྣང་ཞིང་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་སྤྱོད་ལ། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་མ་སྤངས་ཤིང་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ལ་གཟིགས་པའི་བློ་མིག་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ངག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱི་བསྡུས་ཕྱིར། །རྟོག་གནས་མིན་ཕྱིར་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །རྒྱལ་ཡུལ་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་པ་སྟེ། དེའི་གཞལ་ཡས་ཁང་པ་ལ་སོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་རྣམས་ཀྱང་རང་སྣང་གཞིའི་འོད་གསལ་ལས་གྲུབ་ཀྱི་དཔེ་རྨི་ལམ་དག་པར་ཤར་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་གང་དུ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་དེར་སྣང་བ་ལས་ཕྱོགས་ག་ཤེད་ན་ རང་མཚན་དུ་ཡོད་པར་ཡང་མི་བལྟའོ། །འདི་ལྟར་རླུང་དབུ་མར་ཚུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བའི་སྟོང་གཟུགས་གནས་ཁང་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་གཞན་དག
Chinese
然虽安住，然未断绝了知之智，于明空等持之分中，由外显之智生起，作为心要，故对诸位居菩萨地者及有情众生，色身显现于眼，声音入于耳，圣妙戒律之香入于鼻，妙法之味入于舌，等持安乐之触入于身，以分别之智慧衡量诸法，作为彼等之因，故名未沉没之智。如是，然于能取所取二者之执着则无有，此不可思议之智唯佛陀所行境，非他人之行境。如是云，于幻化上师续云：极微细之智慧中明现，无所缘显现法身。如是，于法界内明而显明之此三身，乃极难证悟之处。第四圆满受用身者，于幻化次第中云：任运圆满觉性自显现，刹土宫殿座垫宝饰，显现种种光芒。如是，于法界内明自性中，如水晶之光由日光之缘而显明般，具足五种决定之身，自显现为具足妙相好之海之五部如来，乃佛陀自身之显现，如空色般显现，且恒常受用常转之法轮。与他不同，故十地自在者亦不能见，何以故？因未断除一切障碍，且未获得照见如所有性及尽所有性功德之慧眼故。如是云，于宝性论云：非语言境故，摄于胜义故，非寻思处故，超于譬喻故，无上故，未摄于有寂故，佛土圣者亦不可思议。如是，彼之宫殿等圆满之处亦由自显现之基光明所成，如清净梦境之显现般，于何处断除一切障碍，于彼处显现，而非于任何方向有自相。如是，气入中脉之瑜伽士等之显现，空色聚集于一处，其他亦然。
English
Although abiding, yet the wisdom of knowing is not cut off. From the aspect of clear and empty Samadhi, the wisdom of external manifestation arises, taking it as the essence. Therefore, for those who dwell on the Bodhisattva grounds and for sentient beings, the Rupakaya appears to the eye, sound enters the ear, the fragrance of the noble precepts enters the nose, the taste of the Dharma enters the tongue, the touch of Samadhi bliss enters the body, and the wisdom of discrimination measures the Dharmas, acting as the cause for them. Therefore, it is called the wisdom that does not sink. Even so, there is no clinging to the duality of object and subject. This inconceivable wisdom is the realm of activity only for the Buddha, not the realm of activity for others. As it is said, in the Tantra of the Illusory Teacher: "In the extremely subtle wisdom, it is clear, the unconditioned manifestation is the Dharmakaya." Thus, these three Kayas, which are clear and manifest within the Dharmadhatu, are extremely difficult to realize. The fourth, the Sambhogakaya, is mentioned in the stages of illusion: "The spontaneously perfect awareness is self-manifest, the pure lands, palaces, seats, thrones, and ornaments, appear as various rays of light." Thus, from the nature of clarity within the Dharmadhatu, like the light of crystal that is illuminated by the sun's rays, the Kaya possessing the five certainties, the Tirthikas of the five families, who are the embodiment of the ocean of marks and signs, appear as the self-manifestation of the Buddha himself, appearing like empty forms, and constantly enjoying the ever-turning wheel of Dharma. Because it is different from others, even the masters of the ten Bhumis cannot see it. Why? Because they have not abandoned all obscurations and have not obtained the wisdom eye that sees all the qualities of suchness and the extent of all things. As it is said in the Uttaratantra Shastra: "Because it is not the realm of speech, because it is included in the ultimate truth, because it is not a place of thought, because it transcends metaphors, because it is unsurpassed, because it is not included in Samsara and Nirvana, even the holy ones of the Buddha-field cannot conceive it." Thus, the perfect places such as its palace are also made of the self-manifesting base luminosity, like the appearance of a pure dream. Wherever all obscurations are abandoned, it appears there, and it is not to be seen as having its own characteristics in any direction. Thus, the appearance of yogis whose prana enters the central channel, the empty forms gathered in one place, and so on.
Tibetan
་གིས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཐོང་བར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་དང་ནང་གསལ་གྱི་སྐུ་གསུམ་པོའི་ཁྱད་པར་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་ནུབ་ནས་འོད་ལྔའི་འཆར་གཞིར་གནས་པ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་བཞུགས་པ་དང༌། ཉི་མའི་རྐྱེན་གྱིས་མན་ཤེལ་གྱི་འོད་ལྔ་ཕྱིར་གསལ་བ་ནི་རང་སྣང་ཡུལ་ལ་ཤར་ནས་ཕྱིར་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་སྐུར་འབར་བའི་དཔེས་ཤེས་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཅིར་ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བའི་གླིང་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་དེད་དཔོན་དམ་པའི་སྟོན་པ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། དེ་ཡང་གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ལོངས་སྐུའི་སྟོན་པ་ནི། རང་སྣང་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུུ་ཆེན་པོ་དང་མཚུངས་པར་སྣང་ཡང༌། དངོས་མ་ཡིན་པའི་དཔེ་བཞིན་དངོས་དང་དེའི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ལ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་དེ། གཟུགས་བརྙན་དུ་མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། ཞིང་ཁམས་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་སྣང་ཞིང་ས་བཅུ་པའི་སྣང་བས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཕྱིར་ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུ་ཞེས་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ནས་དབྱེ་ བ་ཡིན་ལ་འདི་ལྟར་རང་སྣང་གི་རང་བཞིན་འཕྲུལ་བས་ན་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་གྲགས་པ་འོག་མིན་དང༌། མངོན་དགའ་དང༌། དཔལ་ལྡན་དང༌། པདྨ་བརྩེགས་པའམ་བདེ་བ་ཅན་དང༌། ལས་རབ་གྲུབ་པའི་འཇིག་རྟེན་ལྔར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དག་པའི་འཁོར་ལས་བཅུ་པོར་རིགས་ལྔ་ཆོས་ལྔ་གནས་འགྱུར་ལྔའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་བསྟན་ནས་འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཆེན་པོ་རྫོགས་པ་ཉིད་དེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་མངོན་བྱང་ལས། དག་པ་ས་ཡི་དབང་ཉིད་ཕྱིར། །སྟོན་པ་ལྔ་དང་ཆོས་རབ་ལྔ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡོངས་རྫོགས་པ་ལས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ངང་ལས་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བཞེངས་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཆུ་དང་ཟླ་གཟུགས་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་གསུམ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་སྣང་ཞིང༌། ཟླ་བ་གཟུགས་བརྙན་འཇོག་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལྟར། ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྐུ་ལ་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ལ། ཆུ་ལ་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པའི་རྟེན་ འབྲེལ་གནས་པ་བཞིན། གདུལ་བྱ་ལ་སྤྲུལ་པ་སྣང་བའི་བསོད་ནམས་ཡོད་པས། དེ་གཉིས་འཛོམས་དུས་ཆུ་ནང་དུ་ཟླ་གཟུགས་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་བ་ལྟར་སྤྲུལ
Chinese
也像这样不能一起见到。这和内明的三身的差别是，融入到水晶光中，安住在五光之显现的基础上，住在微细的智慧界中；因太阳的缘故，水晶的五光向外明显，是从自显的境上显现，以向外明显之智慧，如名相和妙相之身燃烧的例子一样容易理解。第五个是无论如何化现的化身，被称为引导王子圣者等前往寂静洲的导师。对于应化度的殊胜者所显现的色相报身导师，虽然看似与自显界之大报身相同，但如非真实的例子一样，是真实和其影像显现在镜子上的差别。虽然在影像中看似具备名相妙相等圆满的受用，但净土和轮等在其他地方显现，且被十地菩萨的显现所摄持，因此从日月和合中区分出是半化身报身。像这样，由于自显的自性幻化，因此在被称为自性化身净土的色究竟天、现喜、具德、莲花庄严或极乐世界、他化自在天等五种世间显现的五部佛，在清净的眷属中，于十地中显现五部、五法、五转依的自性，以大光明灌顶，圆满了成佛的伟大事业。如《幻化现证》中所说：“清净地之自在故，五导师与胜妙五，五种智慧皆圆满，趋入圆满菩提心。”从那样的状态中，为了调伏众生而显现化身，是从众生增长白法的种子中产生的。与水、月影和月轮这三者在法上相似地显现，就像月亮有呈现影像的能力一样，如月亮般的报身有向应化者散发化身的能力。就像水有保持影像的缘起一样，应化者有显现化身的福德。当这两者聚合时，就像水中不费力地显现月影一样，化现。
English
It is also like not being able to see them together. The difference between this and the three kayas of inner clarity is that they dissolve into the crystal light, abide on the basis of the manifestation of the five lights, and reside in the subtle realm of wisdom. Because of the sun, the five lights of the crystal become outwardly clear, appearing from the self-manifesting realm, and it is easy to understand with the example of the outwardly clear wisdom blazing as the body of names and marks. The fifth is the Nirmanakaya that manifests in any way, known as the noble teacher who leads the princes and saints to the peaceful continent. The Sambhogakaya teacher, who appears to the most excellent of those to be trained, although appearing similar to the great Sambhogakaya of the self-manifesting realm, is like the difference between reality and its reflection appearing in a mirror, like a non-real example. Although in the reflection it seems to possess the complete enjoyment of names, marks, and so on, the pure lands and wheels appear elsewhere, and because it is included in the appearance of the ten bhumis, it is distinguished from the union of the sun and moon as a half-Nirmanakaya Sambhogakaya. In this way, because of the magical nature of self-manifestation, the five Buddhas of the five families, who manifest in the five worlds such as Akanishta, Abhirati, Shrimat, Padma-vyuha or Sukhavati, and Paranirmita-vasavartin, which are known as the pure lands of the Svabhavikakaya, manifest the nature of the five families, five dharmas, and five transformations in the ten bhumis within the pure retinue, empower with great light, and complete the great deeds of Buddhahood. As it says in the Magical Manifestation of Enlightenment: "Because of the power of the pure ground, the five teachers and the five supreme dharmas, the five wisdoms are all complete, and one goes to the heart of complete enlightenment." From that state, the manifestation of the Nirmanakaya to tame beings arises from the seed of the increasing white dharma of sentient beings. It appears similar in dharma to the three realities of water, moon reflection, and moon mandala. Just as the moon has the ability to hold reflections, the Sambhogakaya, like the moon, has the ability to emanate Nirmanakayas to those to be trained. Just as water has the interdependent condition of holding reflections, those to be trained have the merit of seeing Nirmanakayas. When these two come together, the manifestation is like the effortless appearance of the moon's reflection in water.