Tibetan
་པའི་སྣང་བརྙན་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའང་འགྲོ་བ་རང་རང་གི་ལས་དབང་གིས་མགོ་གྱེན་ལ་སྟོན་པའི་མཐོ་རིས། འཕྲེད་ལ་སྟོན་པའི་དུད་འགྲོ། ཐུར་ལ་བསྟན་པའི་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དྭགས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པའི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྣང་བ་དང་མཐུན་པའི་དོན་མཛད་ཕྱིར། རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐུབ་པ་དྲུག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་དོན་མཛད་དེ། དེའང་ལ་ལར་སྐུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་འདུལ། ལ་ལར་གསུང་སྒྲ་ཚིག་རང་ཚན་ལས་འདས་པའི་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པས་འདུལ། ལ་ལར་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་ཤེས་དྲུག་གིས་འདུལ། ལ་ལར་དངོས་བརྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འདུལ་བ་སྟེ། ཕལ་མོ་ཆེ་ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ནི་ཚད་མེད་དེ། འགྲོ་བ་གང་དང་གང་གིས་འདུལ་བ་དེ་དང་དེའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དང་མིང་གིས་དོན་མཛད་དོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ དག་ལས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པ་ལ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་ལ། ཐུགས་རྗེས་གདུལ་བ་གཞན་དག་ལ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དངོས་སུ་ཕན་པ་དེའི་ལུས་སུ་སྤྲུལ་པ་སྟེ། མུ་གེའི་ཚེ་ཉ་བོ་ཆེ་དང་ནད་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་ཆགས་དེས་པ་དང༌། སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་ཅང་ཤེས་པ་ལ་ཧ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་དོན་མཛད་པའོ། །བཟོ་ནི་བེམ་པོ་ལྟར་སྣང་བ་རིས་སུ་བྲིས་པ་དང༌། འབུར་དུ་བྱོན་པ་དང༌། པདྨ་དང༌། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང༌། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང༌། ཀུན་དགའ་ར་བ་དང༌། ཁང་བཟང་དང༌། ནོར་བུ་དང༌། གྲུ་གཟིངས་དང་། ཟམ་པ་དང༌། སྒྲོན་མེ་ལ་སོགས་ཏེ། མདོར་ན་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དངོས་པོ་སྟེར་བ་ཐམས་ཅད་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་དབྱིངས་ལས་བྱུང་ཞིང་། དབྱིངས་ལ་ཐིམ་པའི་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་བཟོད་པ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། གདུལ་བྱ་མེད་ན་འདུལ་བྱེད་དབྱིངས་སུ་ནུབ། །རང་སྣང་ལོངས་སྐུ་ཆོས་སྐུའི་ངང་དུ་ཐིམ། །ཆུ་སྣོད་མེད་ན་ཟླ་གཟུགས་མཁའ་ལ་འཁྱིལ། །ཚེས་ཀྱི་དབང་གིས་ཟླ་བ་དབྱིངས་སུ་ནུབ། །གནམ་གང་ཟླ་བ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་བཞིན། །གདུལ་བྱ་ཡོད་ན་སྔོན་བཞིན་རིམ་གྱིས་ སྣང༌། །འདི་ནི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་ཆུ་སྣོད་མེད་དུས་ཆུ་ཟླའི་གཟུགས་བརྙན་ཟླ་བའི་དབྱིངས་སུ་རང་ནུབ་པ་ལྟར། གདུལ་བྱ་མེད་ན་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཟླ་
Chinese
无论什么样的显现，都随顺所化众生而出现。也就是，由于众生各自的业力，头朝上的是天界，横着的是畜生，朝下的是地狱和饿鬼，为了成办与显现为受用各种痛苦的六道众生相符的意义，化现为六种调伏者的智者而行利生事业。其中，有些通过示现身体的广大福德，如十二事业等进行调伏；有些通过言语，以超越词句本身的各种乘进行调伏；有些通过意，以普贤行愿等圆满的六种神通进行调伏；有些通过直接和间接的一切方式，以不可思议的事业进行调伏。大多数情况下，莲花生的化身是不可计量的，随应以何种形象、颜色和名称调伏的众生，就以相应的形象、颜色和名称来成办利益。如是宣说。 其中，示现十二事业的被称为殊胜化身，以大悲心调伏其他众生则称为各种化身。例如，转生是指为了真实利益有情而化现为相应的身体，如饥荒时化为大鱼，疾病时化为药用动物，在罗刹洲化为能言鸟等，从而成办利益。工巧是指显现为无情物，如绘画、浮雕、莲花、如意树、花园、寺院、宫殿、珍宝、船只、桥梁、灯等。总之，给予一切利益有情的物品都是加持的化现。这些也都是从法界中产生，融入法界的规律，非常值得研究。全知者说：如果没有所化，能调伏者融入法界。自显现的报身融入法身的体性中。如果没有水器，月亮的影像停留在空中。随着月亮的盈亏，月亮融入法界。如同满月没有盈亏一样。如果有所化，则如先前一样次第显现。这是果位任运成就。就像没有水器时，水中月亮的影像自然融入月亮本身一样，如果没有所化，则显现为其自性的佛陀化身的月亮
English
Whatever appearances arise, they appear according to what needs to be tamed. That is, due to the karma of each sentient being, those who look upwards are in the higher realms, those who look sideways are animals, and those who look downwards are in the hells and hungry ghost realms. In order to accomplish the meaning that corresponds to the appearance of the six types of beings who experience various sufferings, they emanate as six kinds of wise beings who tame and accomplish the benefit of beings. Among them, some are tamed by showing the great merit of the body, such as the twelve deeds; some are tamed by speech, with various vehicles that transcend the words themselves; some are tamed by mind, with the six kinds of direct perception that completely fulfill the practice of Samantabhadra; and some are tamed by inconceivable activities performed in all direct and indirect ways. For the most part, the emanations of the lotus-born one are immeasurable, and whatever beings are to be tamed by whatever form, color, and name, they accomplish the benefit with the corresponding form, color, and name. Thus it is said. Among these, the one who shows the twelve deeds is called the supreme emanation body, and the others who are tamed by compassion are called the various emanation bodies. For example, birth is the emanation into the body that directly benefits sentient beings, such as transforming into a large fish during famine, a medicinal animal during illness, and a talking bird in the land of rakshasas, thus accomplishing benefit. Craft refers to things that appear inanimate, such as paintings, reliefs, lotuses, wish-fulfilling trees, gardens, monasteries, palaces, jewels, ships, bridges, lamps, and so on. In short, all things that give benefit to sentient beings are emanations of blessings. These also arise from the expanse and dissolve into the expanse, a principle that is very worthy of investigation. The Omniscient One said: If there are no beings to be tamed, the tamer dissolves into the expanse. The self-appearing enjoyment body dissolves into the nature of the dharma body. If there is no water vessel, the moon's reflection remains in the sky. As the moon waxes and wanes, the moon dissolves into the expanse. Just like the full moon has no waxing or waning. If there are beings to be tamed, then they appear in order as before. This is the fruit of spontaneous accomplishment. Just as when there is no water vessel, the reflection of the moon in the water naturally dissolves into the moon itself, so if there are no beings to be tamed, the moon of the Buddha's emanation body, which appears as its nature
Tibetan
གཟུགས་རང་སྣང་ལོངས་སྐུའི་ངང་དུ་ཞི་བ་ཙམ་ལ་ཐིམ་པའི་དཔེས་བཏགས་ཀྱང༌། གཅིག་ནས་འོངས་པ་ཅིག་ཤོས་སུ་ཐིམ་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྐུའང་ནང་གསལ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནམ་གང་གི་ཟླ་བ་ནང་གསལ་དུ་གནས་པ་ལྟ་བུའོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་དེའི་ཚེ་འཇུག་པ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་ཞི་བས་འགོག་པ་དམ་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པར་འདོད་ཅིང༌། གཞན་སྣང་དུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལས་དོན་མཛད་དོ། །ཞེས་གླེང་ལ། རྒྱུད་བླ་མར་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་གཡོ་བ་མེད་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་མཛད་པར་འདོད་དེ། མི་རྟོག་པ་དང་དེ་ཡི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་མི་བཞེད་པ་ཁོ་བོའི་བླ་ མ་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཡང༌། འདིར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞལ་བ་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་བཤད་པའི་གནས་ལ་འགྲན་གྱིས་དོ་མེད་གཡུང་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དཔལ་བས། ཟུར་གྱི་བླ་མ་དཔལ་ཆེན་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ལ། སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་བསྙོན་དུ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཁེངས་པའི་རུ་མཚོན་དབྱིངས་སུ་མནལ་ཏེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་གྲགས་ན། འདིར་རྣམ་པར་ཤེས་བྱ་འབྱེད་པའི་བློ་གྲོས་དཔྱད་བཟོད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་འགྲེལ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་ལ་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱིས་དབྱེ་བ་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཏེ། རྒྱས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་བརྟན་གཡོ་ལ་ སོགས་པ། །སྣང་བ་ཉིད་ན་ངོ་བོ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུའི་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པའི་མཐར་ལྷུང་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པས་མཐར་མ་ལྟུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུའི་ཆོས་སྐུ་ལ་བྱིན་རླབས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལས་མི་འཆར་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི
Chinese
虽然以色身自显报身的境界中寂灭为例，但从一处而来融入另一处，实则什么也没有。同样，报身也融入内明法身的法界中，被称为回旋于智慧法界，犹如满月在空中明亮照耀。中观派认为，此时入定者在法界中寂灭，安住于殊胜的止息状态，而在他显现中，则依往昔的愿力行事。如是说。而《宝性论》中认为，入定时的智慧不动摇，但后得位时则行无量众生之利，如云：不分别及其后，获得即是智慧想。如是说。第二点是，如此断证圆满之际，在清净二者具足的广大境界中，我不认为显宗和密宗的佛陀有差别，这是我的上师全知语自在的见解。但在此，圣者们以如幻的智慧和甚深的思想行为来衡量法界的功德时，由于对不可思议的境界各自生起分别念的智慧是法性，因此在论述的领域里，无与伦比的永敦多吉贝，追随佐尔的喇嘛巴钦珠巴等人的足迹，创作了区分显宗和密宗佛陀差别的论著。那些无可辩驳的雄辩家们，也曾将傲慢的旗帜沉睡于法界中，并被传为谈资。在此，我看到区分所知事物的智慧是可以推敲的。因此，按照那部续释来讲述，首先从本体的差别、体性的差别、加持的差别三个方面来区分法身。第一点是，因的体性法身是空性，远离戏论，而密宗的法身是显空双运。如经中所说：世间动摇等，显现即无自性。如是说。第二点是，因的法身落入空边，而密宗的法身显空不二，因此不落入边。第三点是，因的法身中，加持不会显现出除了色身之外的其他，而密宗的法身是显空无别的。
English
Although it is exemplified by the pacification in the state of the Sambhogakaya, which is the self-manifestation of form, there is nothing that comes from one place and merges into another. Similarly, the Sambhogakaya also merges into the inner clear Dharmakaya realm, which is called swirling in the wisdom realm, like the full moon shining brightly in the sky. The Madhyamikas believe that at that time, the entrant is pacified in the Dharmadhatu, and remains in the state of supreme cessation, while in other appearances, he acts according to the aspirations of the past. So it is said. And in the Uttaratantra, it is believed that the wisdom of Samadhi does not waver, but in the post-attainment position, it benefits countless sentient beings, as it is said: Non-discrimination and its subsequent attainment are considered wisdom. So it is said. The second point is that at the time of complete abandonment and realization, in the vast realm of complete purity and duality, I do not think there is a difference between the Buddhas of Sutra and Tantra, which is the view of my master, the omniscient Ngakgi Wangpo. But here, when the noble beings measure the qualities of the Dharmadhatu with illusory wisdom and profound thoughts and behaviors, since the wisdom of individually arising discriminating thoughts on the inconceivable realms is the nature of Dharma, therefore, in the field of discourse, the incomparable Yungton Dorje Pal, following in the footsteps of the Zur Lama Bachhen Drubpa and others, created treatises that distinguish the differences between the Buddhas of Sutra and Tantra. Those irrefutable orators have also put the flags of arrogance to sleep in the Dharmadhatu, and have been rumored to be topics of conversation. Here, I see that the wisdom of distinguishing knowable things can be scrutinized. Therefore, according to that Tantra commentary, first, the Dharmakaya is distinguished from three aspects: the difference of essence, the difference of nature, and the difference of blessing. The first point is that the Dharmakaya of the cause nature is emptiness, free from elaboration, while the Dharmakaya of Tantra is the union of appearance and emptiness. As it is said in the Sutra: The world is moving, etc., appearance is without self-nature. So it is said. The second point is that the Dharmakaya of the cause falls into the side of emptiness, while the Dharmakaya of Tantra is non-dual in appearance and emptiness, so it does not fall into the side. The third point is that in the Dharmakaya of the cause, blessings do not manifest other than the Rupakaya, while the Dharmakaya of Tantra is inseparable from appearance and emptiness.