Tibetan
མིགས་སུ་ཡོད་བུད་མེད་ལས་གཞན་པ། །ཤཱཀྱ་དང་ནི་མེ་བ་རལ་ཅན་སོགས། །དགག་བྱ་མེད་ལ་བསླབ་ཚིགས་སྦྲེལ་བའང་བསྟན། །མིང་ཆེན་མདོ་ལས་སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པ་དང༌། །དུས་ཁྲིམས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དགེ་བསྙེན་དུ། །བཏགས་པ་ལྟར་མིན་སི་ཀའི་སྒྲ་ལས་དགེ། །ཨུ་པ་བསྙེན་དེ་དགེ་བསྙེན་རིགས་བདུན་ནོ། །སྣ་གཅིག་སྲུང་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ལྡན་པ་སོགས། །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི། །ཡན་ལག་ངེས་ལ་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་ཞེས། །ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་ཉམས་པའི་ཆ་ལ་འདོད། །གང་ཡང་དགེ་བསྙེན་ནས་བཟུང་བསླབ་ཚིགས་གསུམ། །བྱིན་ནས་བླངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་འདོད་ལ། །འབོགས་པ་པོའི་དེ་ཟད་པའི་གནོད་བྱེད་འབབ། །དེ་ཕྱིར་རྗེས་ཟློས་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པར་གཟུང༌། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་སྡོམ་པ་ཁུར་དང་ནི། །གང་ཟག་ཁུར་འཁྱེར་ཐོབ་བློ་སྡོམ་པའི་རྫས། །ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ནན་ཐག་ལྟ་བུ་དེས། །བསླབ་པའི་ཁུར་ལ་གཏོང་གནས་གཉིས་སུ་བྱེད། །བསླབ་ཚིགས་གསུམ་ཀ་རྫོགས་པའི་གནས་ཚུལ་ཡང༌། །གནས་འགྱུར་འདོད་ན་དགེ་སློང་ཕུལ་བའི་ཞར། །གཞན་གཉིས་འཇིག་པའི་གནོད་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སྡོམ་རྫས་ཐ་དད་གནས་པ་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས། །འོན་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་གཞི་གཅིག་ལ། །ལས་ཀྱི་ དངོས་གཞི་གཉིས་སུ་འདྲེན་པ་ནི། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ། །ཟླ་སྐར་གཉིས་ལའང་གྲིབ་མ་འཚོལ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མ་འདིར། །འཇིགས་སྐྱོབ་དང་ནི་ལེགས་སྨོན་གཞན་དབང་གིས། །མྱ་ངན་འདས་པའི་བསམ་པ་ཆུད་གཟོན་པས། །སོ་སོ་ཐར་པ་ཙམ་བོར་ལུས་པ་མང༌། །འདུལ་བ་ལུང་བཞིའི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་ནི། །ཆོས་རྣམས་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ་ཡིད་གཙོ་ཡིན། །གསུང་ན་མིང་དང་ཁས་འཆེ་སློང་བ་སོགས། །བཏགས་པ་ཙམ་མིན་དོན་གྱི་དགེ་སློང་མཛོད། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ངེས་འབྱུང་ཁོ་ན་སྟེ། །གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་ཁབ་ནས་འབྱུང་བའི་རྐྱེན། །ཀུན་ཏུ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག་དེ་མཁྱེན་ན། །གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་གཟུགས་བརྙན་འདའ་བར་འགྱུར། །སོ་ཐར་ཙམ་པོ་དོན་ལ་གནས་འགྱུར་བ། །ཨ་ནནྟ་ཡི་ཉེ་དུ་གཉིས་དང་ནི། །དགའ་བོ་འཆར་ཀ་ཉེ་སྡེ་ཇི་བཞིན་དུ། །དགེ་སྦྱོང་འབྲས་བུ་བཞི་ལ་གནས་པ་ལགས། །ངེས་འབྱུང་གི་ནི་ཡོན་ཏན་ཕ་མཐའ་ཡས། །རང་བཞིན་ངང་རྒྱུད་ངན་པ་འདི་ཡིས་སྤོང༌། །ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་གནས་ལ་སྤྲོ་བ་ཞེན། །གཤེ་ཡང་སླར་ལ་མིག་གཤེ་ལ་སོགས་པའི། །དགེ་སྦྱོང་གི་ནི་ཆོས་བཞི་བརྟག་པར་འགྱུར། །ངེས་འབྱུང་གིས་ནི་སྡུག་བ
Chinese
除了眼前的女人之外，释迦和火焰发髻者等，没有遮止，也显示了连接学处。从《大名经》中受持三皈依，以及八斋戒受持为近事男，不像名字一样，比司噶的声音更好。优婆婆娑他就是七种近事男。守护一个或具有一个方面等。经部宗的分别说部说，支分确定，不会生起律仪，认为圆满的近事男有衰损的部分。无论是从近事男开始的三学处，以给予和领受的方式想要获得，给予者会有耗尽的损害。因此，要以重复的方式受持。它的体相是律仪的负担和，补特伽罗负担、携带、获得，心识是律仪的物质。非相应的行，如坚持一样，将学处的负担分为舍和住两种。三学处全部圆满的状态也是，如果想要转变，在献出比丘的同时，因为有毁坏另外两种的损害，所以律仪的物质各自安住是分别说部的观点。然而，杀生等在一个基础上，将业的 实际分为两种，就像在日月星三者聚集的时候，也在月星二者上寻找阴影一样。即使这样，在这个五百年的末期，由于畏惧救护和良好祝愿，以及他者的控制，断灭涅槃的想法被压制，很多只剩下别解脱。律藏四部的究竟意趣是，诸法意先行，意为主。说名字和发誓乞求等，不要只是名称，要做真实的僧人。它的原因是出离心，童子义成从王宫出家的因缘。请做一切智者，如果知道那个，三基仪轨会变成影像而消失。仅仅是别解脱就能转变成真实义，就像阿难陀的两个近亲和，欢喜、善贤、近眷一样，安住在沙门四果上。出离心的功德无边无际，用这种自性恶劣的习气来舍弃。厌恶居家，喜欢安住处。即使责骂也再次瞪眼等，会观察沙门的四法。出离心能断除痛苦。
English
Apart from the woman in sight, Shakya and the one with flaming hair, etc., there is no prohibition, and the connection of the precepts is also shown. From the Great Name Sutra, taking the Three Refuges, and the eight-fold precepts of the observance day as a layperson, is better than the sound of 'Sika', not just in name. The Upavasatha is the seven kinds of laypersons. Guarding one or possessing one aspect, etc. The Sautrantika school's Vaibhashika says that when the branches are fixed, vows do not arise, considering the fully ordained layperson to have a deteriorated part. Whether it is the three trainings starting from the layperson, wanting to obtain them by giving and receiving, the giver will have the harm of exhaustion. Therefore, one should take them by way of repetition. Its characteristic is the burden of vows, and the individual bears, carries, and obtains, the mind is the substance of the vows. Non-corresponding formations, like insistence, divide the burden of training into two: abandonment and abiding. The state of complete fulfillment of all three trainings is also, if one wants to transform, while offering a monk, because there is harm in destroying the other two, the substance of the vows abiding separately is the view of the Vaibhashika. However, on one basis such as killing, dividing the actual deed of karma into two, is like searching for shadows on the moon and stars when the sun, moon, and stars gather. Even so, in this last of the five hundred years, due to fear of protection and good wishes, and the control of others, the idea of extinguishing nirvana is suppressed, and many only have individual liberation left. The ultimate intention of the Vinaya Pitaka's four transmissions is that all phenomena are preceded by mind, mind is the chief. Saying names and vowing to beg, etc., do not just be names, but be true monks. Its cause is renunciation alone, the condition of the youth Siddhartha leaving home from the palace. Please be omniscient, and if you know that, the three-base ritual will become an image and disappear. Merely individual liberation can transform into true meaning, just like Ananda's two close relatives and, Joyful, Good Kalpa, and close relatives, abide in the four fruits of a Shramana. The qualities of renunciation are endless, abandon this naturally bad habit. Disgusted with household life, delighting in the dwelling place. Even if scolded, glaring back, etc., the four qualities of a Shramana will be examined. Renunciation can cut off suffering.
Tibetan
སྔལ་ཤེས་པ་དང༌། །ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ཞིང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་ལྡན་པས། །ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ ཟག་མེད་སྡོམ་པ་ཐོབ། །ངེས་འབྱུང་གིས་ནི་མཁན་སློབ་གདམས་ངག་དང༌། །སྤོང་བ་བདུན་སོགས་བསླབ་པའི་གནས་ལ་གུས། །ཁྱིམ་དང་འབྲེལ་བའི་བྱ་བ་མཐའ་དག་སྤོང༌། །བྱ་བྲལ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལགས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་སྦྱངས་ཡོན་བཅུ་གཉིས་ཏེ། །བསོད་སྙོམས་པ་དང་སྟན་གཅིག་ཕྱིས་མི་ལེན། །ཆོས་གོས་གསུམ་དང་ཕྱིང་བ་ཕྱག་དར་ཁྲོད། །དགོན་པ་པ་དང་ཤིང་དྲུང་བླ་གབ་མེད། །དུར་ཁྲོད་པ་དང་ཙོག་པུ་གཞི་ཇི་བཞིན། །བཅུ་གཉིས་ཞིབ་པར་ཕྱེ་བས་ཉི་ཤུའོ། །དེ་ལས་བསོད་སྙོམས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྙེད་པས་ཆོག་པ་འདྲིས་པའི་ཁྱིམ་ནས་ཟ། །མཐར་གྱིས་སློང་བ་ཁྱིམ་རྣམས་བརྒྱུད་པ་ལས། །ཅི་ཐོབ་བཟའ་ཡིས་དེ་ཡི་འགལ་ཟླ་ནི། །བཟའ་ཆེར་དམིགས་ནས་མགོ་འཕང་བསྟོད་དེ་འགྲོ། །ཤྭ་ནས་ཟ་བའི་གནས་ཀྱང་དབྲོག་པ་མིན། །དེང་སང་ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་ཞིང་འཕྲོག་བཅོམ་བྱེད། །ཐུབ་པའི་ལུགས་མིན་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱིས། །ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་བསྟན་ལ་མོས་པ་ལྡོག །ལོག་འཚོའི་ནང་ནའང་འདི་ཉིད་མཐུ་ཆེའོ། །སྟན་གཅིག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་སྟན་གྱི་མཐའི། །སྟན་གཅིག་པ་ནི་ཟས་གང་བཟའ་བ་ཡི། །སྟན་དེ་ལས་ལངས་ཉིན་ཞག་དེ་ཉིད་ལ། །དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་མི་ཟ་བའོ། །ཆུའི་མཐའི་སྟན་གཅིག་ཟས་ཟོས་ཁ་བཤལ་བའི། །ལག་ཆུ་བླངས་རྗེས་སྟན་ལས་མ་ལངས་ཀྱང༌། །ཉིན་ཞག་དེ་ལ་དུས་རུང་ཟས་མི་བཟའ། །ཟས་མཐའི་སྟན་གཅིག་ཁམ་གྱི་ཐ་མ་མིད། །ཟ་འཕྲོ་བཅད་ནས་སྟན་ལས་ མ་ལངས་ཤིང༌། །ལག་ཆུ་བླངས་པ་མིན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན། །ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས། །བདག་ཉིད་འཚོ་བར་གྱུར་པ་མ་ལྡང་བར། །ཟ་བར་མི་བྱེད་ལྡང་ནས་ཟོས་པ་ཡི། །ཕྱི་ནས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བླང་བྱ་མིན། །དབྱེ་ན་དུས་གཅིག་པ་དང་གསོག་བུ་པ། །གཉིས་ལས་དང་པོ་བཟའ་བ་བྱེད་པའི་གོང༌། །བཏུང་བའང་རུང་གིས་བྱིན་ལེན་ལན་ཅིག་ཉིད། །གཉིས་པའི་དོན་ནི་འབྲས་ཆན་ཚོད་མ་དང༌། །ཞོ་སོགས་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་སྦྱིན་ལེན་མཐར། །ཟོས་ནས་ཟ་འཕྲོ་བཅད་རྗེས་ཕྱིས་མི་ལེན། །ཆོས་གོས་གསུམ་ནི་སྣམ་སྦྱར་བླ་གོས་དང༌། །མཐང་གོས་གསུམ་སྟེ་དེ་བས་ལྷག་པའམ། །མཁོ་བའི་ཡོ་བྱེད་འདྲ་བར་དམ་བཅས་ཀྱང༌། །གདིང་བ་དང་ནི་གཡན་པ་དགབ་པ་དང༌། །གདོང་ཕྱིས་དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་བླངས་པ་ཡྀས། །ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ལས་བཤད་
Chinese
先知和，断绝集谛现灭谛，具有正念安住故，依于道之流，得无漏律仪。以出离心，敬重堪布阿阇黎教言和，七种断等学处。断绝一切与家相关的事务，是为离事者之最胜。彼之自性为十二种苦行功德，即：乞食和一座食，食已不复取，三法衣和毡垫手巾筒，住阿兰若和树下，无覆障，住尸林和常蹲踞。如是十二种细分则为二十种。其中乞食有两种，即：以所得为满足，于熟识之家乞食而食，次第乞食，经历诸家，随得何食而食之。与之相违者，则为：专意于美食，高视阔步而行。从狗处夺食之行亦非为乞食。如今以所得衡量，行劫夺之事。非为释迦牟尼之教规，乃是边地的宗教，令在家人厌恶，退失对佛法的信心。于邪命中，此亦为最甚者。一座食有三种，即：座之边际一座食，乃是所食之食物，从该座起身，于当日，不食时食。水之边际一座食，食后漱口之，取手水后，虽未从座起身，于当日，亦不食时食。食之边际一座食，吞咽最后一口，断绝食余，未从座起身，亦未取手水，亦如前者。食已不复取，即：以几何之食物，自身得以存活，未满足前，不食，满足而食后，从外，些许亦不应取。分则有，一时食和储蓄食。二者中，前者，于食之前，饮亦可，一次性给予和取用。后者之义为，米饭菜羹和，酸奶等，先后次第给予和取用，食后断绝食余后，不复取。三法衣为，僧伽黎，郁多罗僧和，安陀会三者，较此更多，或，誓约为所需之用具，然，卧具和盖布，以及，面巾，夏季之大布，取用后，三法衣亦不损减，如是于苦行功德中宣说。
English
Knowing beforehand, abandoning the origin and realizing cessation, possessing mindfulness and abiding closely, relying on the stream of the path, one obtains the uncontaminated vows. With renunciation, one respects the instructions of the preceptor and teacher, and the objects of learning such as the seven abandonments. Abandoning all activities related to household life, one becomes the supreme among those who are free from activities. Its nature consists of twelve qualities of asceticism, namely: begging for alms and eating one meal, not taking food again after eating, having three Dharma robes and a felt mat, a duster, living in a monastery and under a tree, without a covering, living in a charnel ground and constantly squatting. These twelve, when divided in detail, become twenty. Among these, begging for alms has two aspects: being content with what is obtained, eating from familiar households, and begging for alms in succession, going through all the houses, eating whatever is obtained. The opposite of this is: focusing on delicious food, walking with a haughty demeanor. The practice of snatching food from dogs is also not considered begging for alms. Nowadays, people measure by what they obtain and engage in robbery. This is not the teaching of Shakyamuni, but a religion of the borderlands, causing householders to become disgusted and lose faith in the Dharma. Among wrong livelihoods, this is the most extreme. Eating one meal has three aspects: eating one meal at the edge of the seat, which means that whatever food is eaten, one does not eat timely food on that day after getting up from that seat. Eating one meal at the edge of the water, after eating and rinsing the mouth, even if one does not get up from the seat after taking water for the hands, one does not eat timely food on that day. Eating one meal at the edge of the food, swallowing the last mouthful, cutting off the leftovers, without getting up from the seat, and without taking water for the hands, is the same as before. Not taking food again after eating means: not eating until one is satisfied with the amount of food that sustains oneself, and after eating to satisfaction, one should not take even a little bit from outside. There are two divisions: eating at one time and storing food. Among the two, the former means that before eating, drinking is also allowed, giving and taking only once. The meaning of the latter is that rice, soup, and yogurt, etc., are given and taken in succession, and after eating and cutting off the leftovers, one does not take them again. The three Dharma robes are the sanghati, uttarasanga, and antarasanga, or more than that, or even if one vows to use similar necessary items, the three Dharma robes will not be damaged by taking bedding and coverings, as well as face cloths and large summer cloths, as stated in the teachings on the qualities of asceticism.