Tibetan
་སུ་འབྲང་ཞིང༌། དེའི་ལས་འདག་ཚུལ་ལའང༌། མྱོང་བས་འདག་པ། གཉེན་པོས་འདག་པ། བཤགས་པས་འདག་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་གྱི་རྗེས་སུ་སོན་པའི་ཚེ་སྔོན་བྱས་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་འདག་པའི་ཚུལ་སྐབས་འདིའི་བརྗོད་དོན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཚོགས་བརྒྱད་དག་ན་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་ལས་སྔ་མས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་ཟད་པས་དགེ་སྡིག་ལ་རྟེན་གཞི་མེད་དེ། དབུས་མ་ལས། དེ་ཡིས་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཆ་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་སྲིད་པ་འཕོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ཞིང༌། །ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་མི་རིག་པ། །དེ་ནི་བདེན་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་མི་དཔོགས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་དུས། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་མཚོན་ན། གསད་བྱ་ནི་མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ། གསོད་བྱེད་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ། དེའི་ལས་རྒྱུན་ལས་འབྲེལ་ཆགས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་ནམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མིན་པས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚེ་སྔོན་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པས་གནོད་པ་བསྐྱལ་བ་མེད་ལ། ཕྱི་མ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ས་བོན་ཀྱང་ཟད་པའི་ཕྱིར་ན། ཇོ་བོ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་སྡིག་པ་བྱས་ན་གནོད་དམ་མི་གནོད་ཞུས་པས། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ན་སྡིག་པ་བྱ་དོན་མེད་ཅེས་གསུངས་པས་མཚོན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ལམ་བདེན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བ་དང་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་གཉིས་ཀའང་མེད་པས་སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཕན་བཏགས་པའི་དགེ་བའང་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བྱེད་པའི་གཉིས་འཐུང་གཏི་མུག་གི་ལུས་སྟོབས་རྒྱགས་པ་གང་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་འདོམས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལྟར་ན། སྟོན་པས་འཁོར་ལོ་དང་པོར་དགེ་སློང་དག་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་གཉེན་པོར་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་བཞིན་དུ། ཡང་འཁོར་ལོ་བར་པའི་ཚེ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང། ལམ་མེད། ཡེ་ཤེས་མེད། ཐོབ་པ་མེད། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ངེས་དོན་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་བཤད་པའི་འགལ་བ་ལྟག་སྤྲོད་གང་གིས་སྤོང༌། ལར་ཡང་ཆོས་ནི་ཚིག་ལ་མི་རྟོན་དོན་ལ་རྟོན། ཀུན་རྫོབ་ལ་མི་རྟོན་དོན་དམ་ལ་རྟོན། དྲང་དོན་ལ་མི་རྟོན་ངེས་དོན་ལ་རྟོན། རྣམ་ཤེས་ལ་མི་རྟོན་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པའི་རྣམ་འབྱེད་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་དང༌། མདོ་དང་རྒྱུད་སྡེའི་གསང་ཚིག་རྣམས་མཐའ་དྲུག་དང་ཚུལ་བཞིའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་གསུང་རབ་བལྟ་བའི་ལྡེ་མིག་མེད་ བཞིན་གྱ་ཚོམ་དུ་བརྒལ་ནས་དགག་བསྒྲུབ་དང་ཐེ་ཚོམ་སྤོང་ལེན་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་དཀྲིས་དམ་པོས་རང་ཉིད་འཆིང་བ་ལས། གསུང་རབ་འཆིང་བ་མ་ཡིན་པས། ཆོས་མིག་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ཕོ་ཚོད་ཀྱི་ཚད་མས་ངེས་དོན་གྱི་གསང་ཚིག་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་གཞལ་ན་རྩ་ལྟུང་དགུ་པའི་ལམ་ནས་ངན་སོང་དུ་འདྲེན་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པ་ལས། འདི་ལ་མི་བླུན་པོ་ཁ་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མི་ཤེས་ཤིང་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་ངའི་ལྡེམ་པོ་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ། འདི་ནི་རུང་ངོ༌། །འདི་ནི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན། དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་ཞེས་པ་འཆད་དོ། །མི་ཕམ་པ་མ་འོངས་པའི་དུས་ཕྱི་མའི་ཚེ། ཕྱི་མའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་བསྙེན་དང༌། དགེ་བསྙེན་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཁས་འཆེ་བར། སྔོན་མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྤྱོད་པ། གཉེན་ལ་གདུང་བ། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པ། ཁྱིམ་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པ། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ། མདོག་ངན་པ། དམན་པ་ལ་མོས་པ། ཀ་བློ་མི་བདེ་བ། མ་གྲག་པ། རིགས་དམའ་བ། ཡོ་བྱད་ལ་ཡོངས་སུ་ཆགས་པ། ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཟས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཟས་ལ་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞིང་རྣམ་པར་རིང་བ། སྒྱུ་དང་གཡོ་ལ་གནས་པ་དག་གཞན་དུ་སྨྲ་ཞིང་གཞན་དུ་བྱེད་དེ། དེ་དག་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ངེད་ནི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཟེར། མི་མཁས་བཞིན་དུ་ངེད་ནི་མཁས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཞེས་དང༌། མི
Chinese
也随之消失。关于业的消除方式，有三种：通过体验消除，通过对治消除，通过忏悔消除。当追随法性胜义谛时，所有先前所造的业都通过证悟而消除，这是此处的要点。当五蕴和八识清净时，在阿赖耶识上，先前业所留下的习气耗尽，因此善恶没有了基础。《中论》中说：“因此，它分别罪与福的两种部分。”正如经中所说，法性的本性并非如此。圣者《转生经》中也说：“眼睛看不见诸色，意识不能认知诸法，这是最高的真理，世间无法衡量它。”如是。在未证悟之时，以杀生为例，所杀的对象是名色的蕴，杀者是意识的蕴，其业的连续性被认为是与业相关的感受的蕴，遍及所有这些的是作为根源的识蕴，依靠这些，后来产生痛苦。因此，这五蕴与法性从不共存，因此，当证悟空性时，先前所造的罪业不会造成损害，并且未来接受的种子也已耗尽。因此，当有人问觉沃（阿底峡尊者）证悟空性后造罪是否有害时，他说：“如果证悟了空性，就没有必要造罪。”同样，在证悟法性之时，由于舍弃了道谛，因此没有依赖于八识的善行和善果的安乐，因此，也没有利益众生界的功德。对于那些不理解这一点，却歪曲密宗深奥含义，身体因愚痴而肥胖的人，我这样告诫他们：按照你们的意愿，佛陀在初转法轮时说：“比丘们，应当了知痛苦，应当断除集谛，应当现证灭谛，应当依止道谛。”因此，为了对治由因集谛所产生的果苦，正
English
also disappear. Regarding the manner of eliminating karma, there are three ways: eliminating through experience, eliminating through antidotes, and eliminating through confession. When one follows the ultimate truth of Dharma-nature, all previously accumulated karma is eliminated through realization, which is the point here. When the five aggregates and eight consciousnesses are purified, on the Alaya consciousness, the imprints left by previous karma are exhausted, so there is no basis for good and evil. As the Madhyamaka states, "Therefore, it distinguishes the two parts of sin and merit." As it is said, the nature of Dharma-nature is not established in that way. The Noble Sutra of Transference of Existence also says, "The eye does not see forms, and the mind does not perceive phenomena. This is the supreme truth, and the world cannot fathom it." So it is. At the time of non-realization, taking killing as an example, the object to be killed is the aggregate of name and form, the killer is the aggregate of consciousness, the continuity of that karma is perceived as the aggregate of feeling related to karma, and pervading all of these is the aggregate of consciousness as the source, and relying on these, suffering arises later. Therefore, these five aggregates never coexist with Dharma-nature, so when emptiness is realized, the sins committed in the past do not cause harm, and the seeds for future acceptance are also exhausted. Therefore, when someone asked Jowo (Atisha) whether committing sins after realizing emptiness is harmful, he said, "If emptiness is realized, there is no need to commit sins." Similarly, at the time of realizing Dharma-nature, since the truth of the path is abandoned, there is neither the merit based on the eight consciousnesses nor the happiness of the virtuous result, so there is no merit in benefiting the realm of sentient beings. To those who do not understand this and distort the profound meaning of the tantras, whose bodies are fattened by the strength of ignorance, I advise them thus: According to your wishes, the Buddha said in the first turning of the wheel, "Monks, suffering should be known, the origin should be abandoned, cessation should be manifested, and the path should be relied upon." Therefore, to counteract the suffering arising from the cause of origin,
Chinese
如是教导。又于中转法轮时，说苦谛、集谛、灭谛、道谛，无智、无得、无不得，如是宣说二谛之相违，以何背反而消除？本来法不依于言辞而依于意义，不依于世俗而依于胜义，不依于不了义而依于了义，不依于识而依于智之辨别，乃圣者无垢称所教示。以及经续部的密语，若无依于六边四理之口诀，观视圣教之钥匙， 如是妄加臆断，以于破立、犹豫取舍等之种种缠缚，束缚自己，圣教非是束缚。故于未得离尘之法眼之前，若以凡夫之见衡量了义之大密语，则以第九根本堕之途径，引入恶趣。如圣者集一切法经云：于此，某些愚人不了解如来之善巧方便，不领会其意，便说我的隐语，如是说：此是如法，此是不如法。如是彼等即是舍弃圣法，彼等即是诽谤如来，因此彼等是地狱有情。弥旁巴（米庞仁波切）于未来后世之时，后世之末五百世时，比丘、比丘尼、近事男、近事女自诩为菩提萨埵，往昔曾为外道者，以愿力之故，于如来善说之教法及律中出家，而行于一方，贪恋亲友， 贪著利养恭敬，吝啬于家，毁坏家室，容貌丑陋，喜好下劣，心怀不悦，默默无闻，种姓低贱，完全贪著财物，远离安乐住于法之所有食物，对于禅定之食极度远离，安住于虚诳谄媚者，口说一套，行做一套，彼等虽不具知，却说我等具有智慧，虽不贤善，却说我等贤善。如是说，以及人
English
As taught. Furthermore, during the intermediate turning of the wheel, it is said that there is suffering, origin, cessation, and path; no wisdom, no attainment, and no non-attainment. How can the contradiction of explaining the two truths in this way be resolved by reversing it? In general, the Dharma does not rely on words but on meaning, does not rely on the conventional but on the ultimate, does not rely on the provisional but on the definitive, and does not rely on consciousness but on the distinction of wisdom, as taught by the noble Vimalakirti. And the secret words of the Sutras and Tantras, if there is no key to viewing the scriptures based on the six limits and four modes of oral instruction, Then, presumptuously making arbitrary judgments, one binds oneself with various entanglements such as refutation and establishment, doubt, acceptance, and rejection. The scriptures are not a binding. Therefore, before obtaining the Dharma eye that is free from dust, if one measures the great secret words of definitive meaning with the measure of ordinary people, one will be led to the lower realms through the path of the ninth root downfall. As stated in the Condensed Collection of All Dharmas by the Noble One: "Here, some foolish people do not understand the Tathagata's skillful means, do not comprehend its meaning, and say of my hidden words, 'This is proper, this is improper.' Those who do so are abandoning the holy Dharma, they are slandering the Tathagata, and therefore they are hell-bound beings." Mipam Rinpoche said, "In the future, in the last five hundred years of the degenerate age, monks, nuns, laymen, and laywomen will claim to be Bodhisattvas, having previously been non-Buddhists. Due to the power of their aspirations, they will ordain in the well-spoken teachings and discipline of the Tathagata, but will practice only one aspect, clinging to relatives, Greedy for gain and honor, stingy with their possessions, destroying families, ugly in appearance, fond of the inferior, with uneasy minds, unknown, of low birth, completely attached to possessions, devoid of all food that brings comfort in the Dharma, extremely distant from the food of Samadhi, dwelling in deceit and flattery, speaking one way and acting another. Although they do not know, they say, 'We possess wisdom,' and although they are not virtuous, they say, 'We are virtuous.'" Thus it is said, and people