Tibetan
་ཕམ་པ་ང་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེར་ཡང་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ན། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཁས་འཆེ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམུ་རྒོད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ། ཐོས་པ་ཉུང་བ་དེ་དག་ངའི་བྱང་ཆུབ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལ་གཉིས་སུ་སྨྲ་སྟེ། འདི་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསླབ་པར་བྱ། འདི་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སེམས་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་སོ། །ཆོས་སྤོང་ ངོ༌། །དགེ་འདུན་ལ་སྨོད་དོ། །དེ་དག་ལུས་ཞིག་སྟེ་ཤི་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་དེར་བསྐལ་པ་མང་པོ་དང༌། བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་འདས་ནས་ཐར་པ་འཐོབ་སྟེ། ཡང་དེ་དག་དབུལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལྟར་ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་བློ་གྲོས་བླུན་པོ་དག་གིས་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་ཤན་མི་ཕྱེད་པས་དགེ་སྡིག་རྣམ་སྨིན་མཉམ་པར་སྟོན་པའི་ལུང་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བ་བདེན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། ལུང་དེ་དག་བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའི་ཁོང་ན་གནས་ཤིང༌། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་དོན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྤོབས་པའི་རྒྱུན་ཡང་གཅོད་པ་ལི་ཙཱ་བྱི་དྲི་མེད་གྲགས་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཚིག་དོན་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་ཆགས་ན་ལུང་དེ་འདྲེན་པར་མི་སྲིད་ལ། དེ་དག་གི་དོན་ཅི་འདྲ་ཞིག་སྟོན་པར་འགྱུར་སྙམ་དུའང་སེམས་མི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ལས་ལྷག་པ་ཙམ་དུ་ང་རྒྱལ་བས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་གོའུ་ཏ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་སུ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱད་ཟེར་བ་དང་མཚུངས་ཤིང༌། རང་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་རྣོན་པོར་རློམ་པ་དེ་ཉིད་སྐྱོང་བྱེད་རྒན་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་དད་པ་དང་དག་སྣང་གི་ཕྱོགས་ ལ་བསྙེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའང་རྒྱུད་ལུང་ཟབ་མོ་ལ་བསྟིང་ཚིག་སྨྲ་བ་དག་ལ་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་ཨ་བྷ་ཡ་དྭཱི་པས་སོ། །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་དགུ་པའོ།། །། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་བདུན་ཅུ་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏམ་ཟབ་མོ་སྣང་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏམ་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚིག་འབྱུང་སྟེ། ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ངོ་ཤེས། །དོན་གྱི་དམ་པ་ཆོས་ཉིད་ཕྱིར།
Chinese
失败者我为了利益有情众生，前往十方世界如恒河沙数般的刹土，并在那里如其所愿地为有情众生宣说佛法。那些自诩为菩萨，粗暴的菩萨，诽谤菩萨，说谎，少闻者会说我的两种菩提不是完全分开的，说“这位菩萨应该学习，这位菩萨不应该学习”。以这种心态诽谤如来，舍弃佛法，诋毁僧伽。这些人身死之后会堕入有情地狱，在那里经历无数劫，数百万劫之后才能解脱，然后又会投生到贫困的种姓中。就像这样。像这样，少闻且愚笨的人，无法区分正说、不了义和隐义，即使他们真的害怕那些平等展示善恶业果的经文，但这些经文存在于完整的教法大论中，而且论著作者的身份与殊胜义持者文殊的勇气一脉相承，与离垢称（无垢友）没有分别，如果这些词句的意义有缺陷，就不可能引用这些经文。他们不明白这些经文会阐述什么样的意义，他们傲慢地认为自己比论著的作者更胜一筹，这就像对圆满正等觉说“乔达摩，你为谁梵行？”一样。他们应该认识到，自诩为敏锐的思辨能力正是养育老者的特征，因此应该亲近信仰和清净显现的面向，作为开启佛法之门的途径。阿跋耶达塔以慈悲之心对那些在甚深续部经文中说轻蔑之语的人这样说道。谈话集第六十九章结束。 谈话集第七十章。智慧之语甚深显现。 名为智慧之语甚深显现。向伟大的佛母致敬。依靠声音产生词语，依靠词语才能理解意义。为了意义的殊胜，即是法性。
English
The defeated one, I go to the ten directions of the world, as many as the sands of the Ganges River, for the sake of benefiting sentient beings, and there I teach the Dharma to sentient beings as they wish. Those who claim to be Bodhisattvas, rude Bodhisattvas, slander Bodhisattvas, lie, and have little learning will say that my two enlightenments are not completely separate, saying, "This Bodhisattva should learn, this Bodhisattva should not learn." With this mind, they slander the Tathagata, abandon the Dharma, and revile the Sangha. These people, after their bodies are destroyed and they die, will be born in the hells of sentient beings, and after many eons and hundreds of thousands of eons have passed there, they will attain liberation, and then they will be born into poor families. It is like that. In this way, those who have little learning and are foolish, unable to distinguish between definitive, provisional, and hidden meanings, even if they are truly afraid of those scriptures that equally show the ripening of good and evil, these scriptures reside within the great treatises of the complete teachings, and the person who composed the treatises is inseparable from Vimalakirti (Drimed Drakpa), whose lineage is the courage of the noble Manjushri. If there were faults in those words and meanings, it would be impossible to cite those scriptures. They do not understand what kind of meaning those scriptures will explain, and they arrogantly think that they are superior to the author of the treatises, which is like saying to the perfectly enlightened Buddha, "Gautama, for whom did you practice celibacy?" They should recognize that claiming to have sharp speculative abilities is the characteristic of nurturing elders, and therefore they should approach faith and pure appearances as the way to open the door of Dharma. Abhayadatta spoke these words with compassion to those who speak contemptuous words in the profound tantric scriptures. The sixty-ninth chapter of the Collection of Discourses ends. The seventieth chapter of the Collection of Discourses. The Profound Appearance of the Words of Wisdom. Named The Profound Appearance of the Words of Wisdom. Homage to the Great Mother. Words arise dependent on sound; dependent on words, meaning is understood. For the sake of the ultimate meaning, it is the nature of Dharma.
Tibetan
།ཀ་དག་སྒྲ་དོན་མཁྱེན་ལགས་སམ། །ཀ་ནི་མགོ་འམ་ཐོག་མའི་མིང༌། །ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་གཉིས་ཀྱིའང་སྤྱི། །དེ་བཞིན་ཞིང་གི་ཆུ་མགོ་ལའང༌། །ཀ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ངེས་པར་སྒྲོག །གང་ཕྱིར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རྒྱུད་ལ། །ཉི་མ་སྤྲིན་སྤུབས་གཏུམས་པ་ལྟར། །གློ་བུར་དྲི་མའི་དག་བྱ་ཡིས། །བསྒྲིབས་པ་ཙམ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི། །དུས་ན་ངན་དུ་སོང་བ་དང༌། །སངས་རྒྱས་དུས་ན་བཟང་དུ་མེད། །ཚོགས་བརྒྱད་སྒྲིབ་གཡོགས་བསལ་ཙམ་ནས། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གདོད་ནས་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ། །ཀ་དག་ཅེས་སུ་སྒྲ་དོན་འབྲེལ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ཐོག་མ་ནས། །གྲུབ་མཐའི་ཞེན་པས་མ་བསླད་ཅིང༌། །ཚོགས་བརྒྱད་རྗེས་སུ་མ་སོན་པ། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཅར་མཐོང་དུ། །རང་ངོ་སྤྲད་པའི་དོན་པོ་ནི། །མ་བཅོས་མ་བསླད་ དེ་བཞིན་གཤེགས། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས། །ཀ་ནས་དག་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། །དེ་ལ་ལུང་གི་དཔང་པོ་ནི། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་ཀ་ནས་དག་པ་ལས། །སྒྲིབ་བྱེད་བསལ་དུ་མེད་པར་བསྟན། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་པས་རང་ངོ་མཐོང་བ་ལས། །ལྷག་པའི་མཉམ་བཞག་བཅོས་མར་གསུངས། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཞེས་པས་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ལས། །འདས་པ་ཆོས་ཉིད་དྲན་པར་བསྟན། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོན། །ཀ་དག་རྟོགས་ཚེ་གྲོལ་ཅེས་བཤད། །དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དང༌། །བྲལ་བ་བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཚོགས་བརྒྱད་དག་པ་ཤེར་ཕྱིན་དུ། །རྟོགས་ན་གང་ཟག་རྫོགས་པ་ཆེ། །དབུ་མའི་དོན་དང་མི་འགལ་ཞིང༌། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འདྲ་འབག་ཅེས། །རང་བྱུང་རྡོ་རྗེའི་གསང་ཚིག་གོ །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་བདུན་ཅུ་པའོ།། །། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་དོན་གཅིག་པ། ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་གཏམ་བསྟོད་ཕྱག་གིས་གསལ་བ། ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་གཏམ་བསྟོད་ཕྱག་གིས་གསལ་བ། ཡུམ་ཆེན་མོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྨྲ་བ༵སམ༵་བརྗོད༵་མེད༵་ཤེས༵་ར༵བ་ཕ༵་རོལ༵་ཕྱིན༵། །སྨྲ་བ་ངག་ཡིན་ངག་གི་ངོ་བོ་རླུང༌། །བསམ་པ་སེམས་ཡིན་དེ་ ཡི་བྱེད་པོ་ཡིད། །ཡིད་ནི་ལས་ཀྱི་རླུང་སྟེ་རླུངས་སེམས་ལ། །བརྟེན་ནས་ཚོགས་དྲུག་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཡུལ་དྲུག་བེམ་པོ་ཡུལ་ཅན་རིག་པ་སྟེ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་མཆེད་མ་འབྲེལ་ན། །བརྗོད་མེད་བློ་འདས་འཕགས་པའི་དབང་པོ་སྐྱེ། །ཐོས་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་
Chinese
您知道“本来清净”的词义吗？“本”是头或初始之名，也是字母的两种外形的总称。同样，田地的水源也肯定被称为“本”而传扬于世。因为如来藏的精华，存在于众生的识田中，犹如太阳被乌云遮蔽，仅仅是被突如其来的污垢所遮蔽，众生在恶劣时期并未变坏，成佛时也未变好。仅仅是去除八识聚的遮蔽，因为自性是完全清净的，所以为了说明本来清净的理由，才将“本净”一词的词义联系起来。因此，心性从一开始，就没有被宗派的执着所玷污，也没有受到八识聚的影响，依靠上师的恩德，当下见到，认识自性的要点就是，不造作，不矫饰的如来。是不可言说、不可思议、不可表达的俱生智。境与有境的各识聚，从本初就清净，因此是远离戏论的。对此，经文的依据是：“此中无有任何需要去除之物。”这句话表明，从本来清净的角度来看，没有需要去除的障碍。“没有丝毫需要安立之物。”这句话表明，从见到自性的角度来看，没有比这更高的造作禅定。以真实看待真实。这句话表明，从能见与所见的角度来看，已经超越，是对法性的忆念的指示。如果真实见到，就能彻底解脱。这句话表明，证悟本性空性之时，就被称为解脱。因此，与五蕴分离是禅定波罗蜜多，八识聚清净是智慧波罗蜜多。如果证悟，那么此人就是圆满大士。与中观的意义并不相悖，被称为大手印的摹本，这是自生金刚的秘密教言。这是谈话集第七十章。 谈话集第七十一章，以赞颂般若心经的谈话，以顶礼来阐明。 以赞颂般若心经的谈话，以顶礼来阐明。向伟大的般若波罗蜜多母，远离戏论者顶礼！语༵意༵言༵无༵智༵慧༵到༵彼༵岸༵（སྨྲ་བསམ༵་བརྗོད༵་མེད༵་ཤེས༵་ར༵བ་ཕ༵་རོལ༵་ཕྱིན༵།，vacas-manas-anabhilāpya-jñāna-pāramitā，不说-思-不可说-智慧-到彼岸）。说，是语言，语言的本质是风。思，是心，心的作用是意。意是业之风，要知道风依于心，六识由此而生。六境是物质，有境是觉识。如果境与有境的生处没有关联，那么不可言说、超越思维的圣者之根就会产生。闻与思的智慧
English
Do you know the meaning of "Primordial Purity"? "Ka" is the name for head or beginning, and also the general term for the two forms of letters. Similarly, the source of water in a field is also definitely proclaimed as "Ka" in the world. Because the essence of the Sugata-garbha is in the consciousness of sentient beings, like the sun obscured by clouds, it is only obscured by sudden stains. Sentient beings have not become worse in bad times, nor have they become better in times of enlightenment. It is only from removing the obscurations of the eight aggregates that the nature is completely pure. Therefore, to explain the reason for primordial purity, the meaning of the word "Ka-dag" is connected. Therefore, the nature of mind from the beginning has not been defiled by sectarian attachments, nor has it been influenced by the eight aggregates. Through the kindness of the Guru, seeing directly, the essence of recognizing one's own face is the unadulterated, uncorrupted Tathagata. It is the inexpressible, inconceivable, and indescribable co-emergent wisdom. The aggregates of objects and subjects, from the beginning, are pure, therefore they are free from elaboration. Regarding this, the scriptural evidence is: "There is nothing to be removed here." This statement shows that from the perspective of primordial purity, there are no obstacles to be removed. "There is nothing to be established." This statement shows that from the perspective of seeing one's own face, there is no more artificial meditation than this. Look at reality as reality. This statement shows that from the perspective of the seer and the seen, it has been transcended, and it is an indication of the remembrance of Dharmata. If one truly sees, one can be completely liberated. This statement shows that when the essence of emptiness is realized, it is called liberation. Therefore, being separated from the five aggregates is Dhyana Paramita, and the purification of the eight aggregates is Prajna Paramita. If one realizes this, then that person is a perfectly great being. It is not contradictory to the meaning of Madhyamaka, and it is called the replica of Mahamudra. This is the secret instruction of Rangjung Dorje. This is the seventieth chapter of the Collection of Talks. The seventy-first chapter of the Collection of Talks, explaining the praise of the Heart Sutra with prostrations. Explaining the praise of the Heart Sutra with prostrations. I prostrate to the Great Mother Prajnaparamita, who is free from elaboration! smra ba sam brjod med shes rab pha rol phyin (སྨྲ་བསམ༵་བརྗོད༵་མེད༵་ཤེས༵་ར༵བ་ཕ༵་རོལ༵་ཕྱིན༵།，vacas-manas-anabhilāpya-jñāna-pāramitā，Not speaking-thinking-unspeakable-wisdom-gone beyond). Speech is language, and the essence of language is wind. Thought is mind, and the function of mind is intellect. Intellect is the wind of karma, and know that wind relies on mind, and from this the six consciousnesses arise. The six objects are matter, and the subject is awareness. If the birthplaces of objects and subjects are not related, then the root of the inexpressible, beyond-thought noble one will arise. The wisdom of hearing and thinking.