Tibetan
་གརྦྷའི་གཟིའི་སྒྲོམ་བུ་ནས། དམོད་པ་དྲག་སྔགས་ཀྱི་སྐོར། ཤེལ་ཕྲེང་དཀར་པོ་སྐུའི་རྒྱུད། དྲག་སྔགས་འདུས་པ་གསུང་གི་རྒྱུད། ཙིིཏྟ་དམར་འབྱིན་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱུད། གཏེར་མཛོད་ཆེན་པོ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུད། ལས་མཐའ་སྣ་ཚོགས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་དྲག་སྔགས་སྤྱིའི་རྒྱུད། སྔགས་བདག་དྲེགས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོས་རྒྱུད་མཐའ་ཀླས་པ་དང་བཅས་བྱུང་ངོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་དེ་ཀུན་ཀྱང་སོ་སོའི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུད་དོན་ལས་མཁས་ཤིང་རང་དབང་བསྒྱུར་བའི་ནུས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དགོངས་པའི་ཀློང་ནས་རང་ཤར་ཡང་གསང་སྔགས་རང་ཉིད་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ སྤང་ཕྱིར། གདམས་པ་ནོད་རེས་དང་མན་ངག་གི་དགོངས་ཉམས་བསྡུར་བ་ལ་སོགས་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ཚུལ་བསྟན། རང་རང་ལ་བཀའ་བབས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་བདེ་བླག་ཏུ་བརྙེས་ནས་མ་འོངས་པའི་དོན་དུ་རྒྱུད་རྣམས་ལ་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་མཛད་ཅིང་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་རོལ་བ་ཚད་མེད་པས་སེམས་ཅན་མང་པོ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལམ་ལ་བཀྲ་ཤིས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཀྱང་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་ཅིང་སྦས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། སྤྲུལ་པ་དང་། རྣམ་འགྱུར་དང་། སྐུ་ཚེ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོག་གེའི་རིག་པ་དང་། གདུལ་བྱ་ངོར་སྣང་གིས་གཏན་ཚིགས་རྣམ་གཞག། དྲང་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཐར་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་བཀོད་ཀྱང་བསམ་པར་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། ནམ་མཁས་ཇི་སྙེད་ཁྱབ་གྱུར་བ། །སྐུ་ཡིས་ཀྱང་ནི་དེ་སྙེད་ཁྱབ།སྐུ་ཡིས་ཇི་སྙེད་ཁྱབ་གྱུར་བ། །འོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་དེ་སྙེད་ཁྱབ། །འོད་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་ཁྱབ་གྱུར་བ། །གསུང་གིས་ཀྱང་ནི་དེ་སྙེད་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །དུས་དེར་རིན་པོ་ཆེ་ས་བརྒྱད་ལས་གྲུབ་པའི་སྒྲོམ་ནི་དབུས་སུ་བཞག་པ་ལས་རྒྱ་མ་བཀྲོལ་བ་སླར་ཡང་བདེ་བྱེད་བརྩེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་དེ་ཉིད་དུ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལས་ཀྱི་དབང་མོ་ཆེས་གཏེར་དུ་སྦས་པ། དུས་རིང་ཞིག་གི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་ གནས་ཀྱིས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལས་ཀྱི་དབང་མོ་ཆེ་ལ་མཆོད་ཅིང་བཀའ་བསྒོས་པས་མཁའ་འགྲོ་མས་སྒྲོམ་ཕྱུང་སྟེ་རྒྱ་བཀྲོལ་དབང་བསྐུར་ཨུ་རྒྱན་ཆེན་པོ་ལ་གཏད་པ་ཞལ་ཕྱེ་བའི་ནང་ནས། སྒྲུབ་པ་བཀའ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་རྒྱུད་ལྔ། ཁ་སྐོང་གི་ལུང་ལྔ། བྱེ་བྲག་གི་སྒོས་རྒྱུད་བཅུ་ལ་སོགས་ཆོས་ཚན་བརྒྱ་དང་སོ་ལྔ་བྱུང་བ་ནི། སྒྲུབ་སྡེ་བརྒྱད་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཤིང་། སྒྲོམ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་གང་ཟག་གཅིག་ལ་ཚོམ་བུ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཀའ་བབས་པ་བཀའ་བརྒྱད་བདེ་གཤེགས་འདུས་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །གང་ཟག་སྙན་བརྒྱུད་ནི། རྒྱལ་བློན་སྔ་དར་གྱི་ཚེ་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་བོད་དུ་གསུངས་ཤིང་བསྒྱུར་ནས་དར་བ་སྟེ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་བཀྲག་མདངས་ཉམས་ཏེ་མ་རུངས་པར་གྱུར་བའི་ཚེ། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ས་གོའུ་ཏ་མའི་བསྟན་པ་ནི་མེ་ཤི་བའི་དུད་པ་བཞིན་དུ་སོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཚེ། དམ་པའི་རིགས་ཅན་དྲ་མ་ལྔ་ལོ་ཉེར་བརྒྱད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པ་ལས་ལངས་ཏེ་ཉེས་པ་རྣམས་མཐོང་བས་རི་མ་ལ་ཡའི་རྩེ་མོར་འདུས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་གདུང་བའི་ཚིག་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་བསྐུལ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ། ཨེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཨེ་མ་ཀློང་། སྟོན་པ་སྒྲོན་མེའི་འོད་ནུབ་ན། །འཇིག་རྟེན་མུན་པ་གང་གིས་སེལ། །ཚད་མའི་ཞལ་དེ་མི་བཞུགས་པས། །ཚད་ མས་གསུངས་པའི་བསྟན་པ་ལ། །འཇུག་པར་འཚལ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས། །ལོག་པར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རམ། །ཚད་མར་དམ་བཅས་གང་ཟག་གིས། །ངེས་མ་རྙེད་པའི་གང་ཟག་ལ། །ཕན་པར་བྱ་ཕྱིར་བཀའ་བཀྲོལ་བ། །གཏན་ལ་ཕབ་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ། །ལེགས་ཉེས་འབྱེད་པའི་སྤྱན་ཟུམ་པས། །བཀའ་ཉིད་ཁྱད་དུ་གསོད་བྱེད་པའི། །སྐྱོན་གྱི་སྤྱི་གཙུག་མཐར་ཕྱིན་པས། །ལོག་སྟོབས་འཕེལ་བར་མི་གྱུར་རམ། །ལོག་པའི་བསྟན་པའི་སྤྲིན་འཁྲིགས་པས། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཉི་ཟླ་ནུབ། །འགྲོ་བ་གང་ཞིག་ལམ་འཚོལ་བ། །མུན་པར་འཁྱམས་པར་མི་འགྱུར་རམ། །སྟོན་པ་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །བདུད་དང་སྲིན་པོ་མུ་སྟེགས་དང་། །གནོད་སྦྱིན་འབྱུང་པོ་མི་མ་ཡིན། །མ་རུངས་གདུག་པ་སུས་འདུལ་འགྱུར། །དྲི་མེད་བསྟན་པའི་བདུད་རྩི་འདི། །ནུབ་ནས་ཤིན་ཏུ་མ་རུངས་ན། །རྩལ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་གིས། །འབར་ཞིང་སྣང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར། །བསླབ་པ་དམ་པ་རིན་པོ་ཆེ། །བྲལ་ནས་ཤིན་ཏུ་མ་རུངས་ན། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གང་ཞིག་གིས། །ཚུལ་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །སྟོན་མ་མི་བཞུགས་དེ་རྗེས་ན། །སྟོན་པའི་སློབ་མ་ཇི་སྙེད་པ། །འཕགས་དང་གང་ཟག་ཐ་དད་ལ། །ལུང་བསྟན་འབྱུང་བ་གང་སུ་ཞིག །བསྟན་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ལ། །མོས་པ་ཐ་དད་པར་བཟུང་ནས། །ཡིན་དང་མ་ཡི
Chinese
从子宫宝匣中，降伏猛咒之类。白水晶念珠是身之命脉，降伏猛咒总集是语之命脉，赤红心髓是意之命脉，大宝藏是功德之命脉，种种事业终结是事业之命脉等等，是降伏猛咒总的命脉。降伏咒主十八傲慢的个别命脉等无边无际。如此，所有这些导师都精通各自获得成就的命脉之义，并成为能够自在转变的力量之士。一切法皆从意之虚空中自然显现，但为了避免接受秘密真言等过失，通过互相请教诀窍和比较口诀的证悟体验等方式，展示了断除增益的行相。依靠各自领受加持的续部，轻易获得了两种成就，为了未来，也对续部作了广大的注释论著，以随顺所化而调伏的无量游舞，使众多有情趋向解脱之道，真是吉祥啊！他们大多数也行持苦行，具有隐秘的行相。由于化身、变化、寿命和事业的游舞无量，即使陈设了思辨的理性和调伏对象所见的论证体系，以及不了义的解脱等等，也应知是无法思议的自性。如《宝积经》所说：虚空有多大，身也遍及多大。身有多大，光也遍及多大。光有多大，语也遍及多大。当时，将由八种珍宝组成的宝匣置于中央，未解开封印，又由空行母事业自在母将之作为伏藏埋藏于安乐积聚之塔中。过了很久，大导师莲花生向空行母事业自在母供养并嘱咐，空行母取出宝匣，解开封印，灌顶后交给邬金大师。打开宝匣，其中有：所有修法八教的总续五部，补充的教言五部，个别的品
English
From the womb of the treasure box, came the category of wrathful mantras. The white crystal rosary is the life force of the body, the collection of wrathful mantras is the life force of speech, the red citta essence is the life force of mind, the great treasure trove is the life force of qualities, and the various activities are the life force of activity, etc., which are the general life force of wrathful mantras. The individual life forces of the eighteen arrogant mantra masters are boundless. Thus, all these teachers were skilled in the meaning of the tantras in which they had attained accomplishment, and became powerful individuals capable of freely transforming. Although all dharmas arose naturally from the expanse of their minds, in order to avoid faults such as receiving secret mantras, they demonstrated the manner of severing exaggerations by mutually requesting instructions and comparing the experiences of realization of oral instructions. Relying on the tantras upon which they had received blessings, they easily attained the two types of accomplishments. For the sake of the future, they also composed extensive commentaries on the tantras, and with immeasurable displays of taming beings according to their needs, they led many sentient beings to the path of liberation, which is truly auspicious! Most of them also practiced asceticism and had hidden conduct. Because of the immeasurable displays of emanation, transformation, lifespan, and activity, even if they presented systems of reasoning based on speculation and the appearances seen by those to be tamed, as well as definitive liberation, etc., it should be known that they are of an inconceivable nature. As it is said in the Ratnakuta Sutra: "As far as the sky extends, so far does the body extend. As far as the body extends, so far does the light extend. As far as the light extends, so far does the speech extend." At that time, the treasure box made of eight precious substances was placed in the center, and without breaking the seal, the dakini Karma Wangmo Che concealed it as a treasure in the Stupa of Sukhavati. After a long time, the great teacher Padmasambhava made offerings and entrusted the dakini Karma Wangmo Che, and the dakini took out the treasure box, broke the seal, gave the empowerment, and handed it over to the great master of Oddiyana. When the box was opened, inside were: the five general tantras of all the Eight Sadhana Teachings, the five supplementary transmissions, and the individual sections.
Chinese
此外，出现了如意十续等一百三十五种法类，将八大法行部汇集为一个坛城，安置在一个匣子里，以成组圆满的方式降临于一人，这被称为八大法行善逝总集。关于补特伽罗耳传，在前弘时期，邬金大士（莲花生大师）在藏地宣说并翻译后得以弘扬，这将在下文阐述。第二，关于阿努瑜伽的教典，当导师（释迦牟尼佛）涅槃后，外器内情的色泽光彩衰退，变得恶劣之时，外道徒们说：“乔达摩（释迦牟尼佛）的教法就像熄灭的烟雾一样消失了。”此时，具清净种姓的五位持明者在二十八年中入于禅定，出定后见到这些过失，便聚集在瑞玛拉雅山顶（喜马拉雅山脉），忆念十方一切如来，以二十三句悲叹之词劝请道：唉玛 ཀྱི་ཧུད་ ཨེ་མ་ཀློང་ (藏文)！导师明灯之光熄灭时，世间黑暗将由谁来驱散？正量之面容已不住世，对于想要进入正量所说之教法中的众生，难道不会误入歧途吗？以正量立誓之人，为了利益尚未获得定解之人而开许的教言，难道会被确定下来吗？善恶辨别的慧眼已闭合，对于将教言本身视为低劣的过失之总集已达究竟，难道不会增长邪力吗？邪见的教法之云已凝聚，二谛之日月已隐没，寻求道路的众生，难道不会在黑暗中徘徊吗？导师涅槃之后，魔、罗刹、外道徒、夜叉、生灵以及非人等恶劣凶暴之徒，将由谁来调伏？这无垢教法的甘露，隐没后变得极其恶劣，谁能以精勤使其燃烧并显现光明？殊胜的戒律珍宝，远离后变得极其恶劣，哪位殊胜的士夫能守护这些正法？导师不住世之后，导师的众多弟子中，对于圣者和不同补特伽罗，预言的出现将由谁来承担？对于如同虚空般的教法，执持不同的见解，认为是对是错
English
Furthermore, one hundred and thirty-five Dharma categories such as the Ten Root Tantras arose. The Eight Sadhana Sections were gathered into a single mandala, placed in a single box, and descended upon one person in the form of a complete collection. This is known as the Eight Heruka Sadhanas, the Gathering of the Sugatas. As for the Personal Oral Transmission, during the Early Propagation period, the Great Master of Oddiyana (Padmasambhava) spoke and translated it in Tibet, and it spread. This will be explained below. Second, regarding the Agama of Anu Yoga, when the Teacher (Shakyamuni Buddha) passed into nirvana, the splendor and radiance of the outer and inner worlds diminished and became degenerate. The heretics said, "The doctrine of Gautama (Shakyamuni Buddha) has vanished like the smoke of a dead fire." At this time, five vidyadharas of noble lineage entered into samadhi for twenty-eight years. Having arisen from samadhi, they saw these faults and gathered at the summit of Mount Rimala (Himalayas). Recalling all the Tathagatas of the ten directions, they urged with twenty-three verses of lamentation, saying: Ema kyi hūṃ ema klom (Tibetan)! When the light of the Teacher's lamp has faded, who will dispel the darkness of the world? Since the face of valid cognition no longer abides, will not beings who wish to enter the doctrine spoken by valid cognition go astray? Will the words of permission spoken by one who has vowed to be valid cognition for the benefit of those who have not yet gained certainty be established? Since the eye of discernment between good and evil is closed, and the totality of faults that belittle the doctrine itself has reached its culmination, will not the power of wrong increase? Since the clouds of heretical doctrine have gathered, and the sun and moon of the two truths have set, will not beings who seek the path wander in darkness? After the Teacher's nirvana, who will subdue the evil and ferocious demons, rakshasas, heretics, yakshas, spirits, and non-humans? If this nectar of the stainless doctrine, having vanished, becomes extremely degenerate, who will ignite it with diligence and make it shine forth? If the precious and excellent precepts, having been abandoned, become extremely degenerate, which excellent person will uphold these principles? After the Teacher no longer abides, among the many disciples of the Teacher, who will bear the prophecies that arise for the noble ones and different individuals? Regarding the doctrine, which is like the sky, holding different views, thinking what is right and wrong