Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། དག་འདྲིག་མཁན་གྱི་རིག་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ། འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་པི་ཤཱ་ཙི་ཏ་སྟེ་ཤ་ཟའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང་མཐུན་ལ། རྟགས་ནི་དུང་ངོ། ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་བསྟན་པར་བཅུག་པའི་དགོས་པ་ནི་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གླེགས་བམ་ལ་བཀོད་པར་འཆད་ཀྱང་། དྲི་མེད་འོད་ལས། །སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་དེ་དག་གི་ཐེག་པ་གསུམ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཏེ་ཞེས་པས་བསྡུ་བ་དང་པོའི་དུས་ནས་གཞུང་ཡི་གེར་བཀོད་ཀྱང་། རིམ་པར་དཔེ་འཕྱུགས་ནས་དང་པོའི་གཞུང་དང་མ་མཐུན་པར་མངོན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་སུ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ལྷོར་བི་མ་ལ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཞེས་པའི་རི་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་འདུས་ནས། བྱམས་པས་འདུལ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐ་དད་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སོ་སོར་བསྡུས་ལ། དེ་དག་གི་བསྡུ་བ་པོ་ཉན་ཐོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པ་སོགས་འཁྲུག་ལྷོངས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྡེ་ ཚན་ཐ་དད་དུ་བྱེར་ཡང་དར་རྒྱས་ནི་མོད་མི་དམའ་ལ། རི་ཞིག་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉག་ཕྲ་བར་གྱུར་པ་ན་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱི་མེས་སུ་གྱུར་བ་ས་ར་ཧ་བ་སྟེ་ལྗོངས་འདིར་མདའ་བསྣུན་དུ་བསྒྱུར་བ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བྱོན། དཔལ་གྱི་རིག་ལ་བར་གསང་བའི་བདག་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དམ་པར་མངའ་དབང་བསྒྱུར། དེ་ལྟ་ནའང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསྟན་པའི་རྩ་ལག་ཉིད་དུ་དགོངས་ནས་ཤྲཱི་ན་ལེནྡྲར་གནས་བརྟན་པའི་དེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་སྨྲ་བའི་མཁན་པོར་གྱུར་ནས་མཐའ་ཡས་པའི་གདུལ་བྱ་ཡང་དག་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་གཟུང་། མཐར་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་བརྟུལཞུགས་ལ་ཞེན་པ་སྤང་ཕྱིར། མདའ་འཚོང་གི་བུ་མོ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཉར་བར་བཟུང་ནས། ཁ་སང་ཕན་ཆད་དགེ་སློང་མིན། །དེ་རིང་ཚུན་ཆད་དགེ་སློང་ཡིན། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དགེ་སློང་མཆོག། ཅེས་གསུངས་ནས་མདའ་མཁན་མཆོག་གི་ཆ་ལུགས་སྤྱོད་ཅི
Chinese
第101页至第200页。 第101页至第200页。 校对者的智慧事业中出家者名为圣近圆，是持律者中被授记为最胜者的弟子的传承。语言是毕舍遮语，即食肉鬼的语言，与清净地的天神相符。穿的衲衣与住持者相符，标志是海螺。有些人说，如此示现十八部派的必要，是为了那些没有获得不忘陀罗尼的人，将其记录在书本上。但《无垢光》中说：“收集者们的三个乘，写在书本上”，因此从第一次结集时就将经典记录成文字，但逐渐出现抄写错误，与最初的经典不符。大乘的观点认为，在王舍城（Rajgir，位于比哈尔邦）南方，名为比玛拉斯瓦巴瓦的山上，聚集了十万俱胝的佛子，由慈氏（弥勒）等不同的菩萨分别结集了三藏。那些结集者不是声闻，因为那些大乘的教言不是他们的行境。这是《分别炽燃》中所说的。如此，声闻乘的教法分裂成十八部等，以混乱的方式分散成不同的派别，但兴盛程度并不低。在某个时期，大乘的观点变得非常衰弱，那时成就自在者一切的共同祖先萨拉哈巴，即在此地被称为箭师的人，来到了赡部洲。吉祥智慧秘密的主人加持了他，使他获得了殊胜大乘的成就。即便如此，他认为出家是教法的根本，所以在吉祥那烂陀寺（Nalanda，位于比哈尔邦）从住持者那里出家并受具足戒。成为宣说正法毗奈耶的堪布，引导无量无边的所化众生走向正道。最终，为了舍弃对小乘苦行的执着，他将箭师的女儿作为成就的所依，并说道：“昨天以前不是比丘，今天开始是比丘，嘿汝嘎吉祥比丘胜！”说完，便行持箭师的装束。
English
Pages 101 to 200. Pages 101 to 200. The one who went forth from the work of the corrector's wisdom, named the noble Upali, is the lineage of the disciples of the one prophesied as supreme among the holders of the Vinaya. The language is Pishacha, the language of meat-eaters, which is in accordance with the gods of the pure realms. The patched robe is in accordance with the sthaviras, and the sign is the conch shell. Some say that the necessity of showing the eighteen schools in this way is for the sake of those who have not obtained the unfailing dharani, to record them in books. However, in the Vimalaprabha it says, "Those who collect, the three vehicles are written in books," so even from the time of the first council, the scriptures were recorded in writing, but gradually there were copying errors, and they appeared to be inconsistent with the original scriptures. According to the Mahayana tradition, on the mountain called Vimala Svabhava, south of Rajagriha, ten million sons of the Buddhas gathered, and Maitreya and other different Bodhisattvas separately collected the three pitakas. Those collectors were not Shravakas, because those Mahayana teachings were not their field of activity. This is what is explained in the Torke 'Barwa. Thus, the teachings of the Shravaka tradition split into eighteen schools, etc., scattered into different factions in a chaotic manner, but the prosperity was not low. At one time, when the Mahayana tradition became very weak, Saraha, who became the common ancestor of all the accomplished masters, that is, the one who is referred to as the archer in this region, came to Jambudvipa. The lord of glorious wisdom and secrecy blessed him, and he gained mastery over the supreme Mahayana siddhis. Even so, considering ordination to be the root of the teachings, he went forth from the Sthaviras at Shri Nalanda and took full ordination. He became a Khenpo who spoke on the sacred Dharma Vinaya, and guided limitless disciples to the very path of correctness. Finally, in order to abandon attachment to the asceticism of the Hinayana, he kept the daughter of an archer as the basis for accomplishment, and said, "Until yesterday, I was not a bhikshu. From today onwards, I am a bhikshu. Heruka, glorious supreme bhikshu!" Having said this, he practiced the conduct of a supreme archer.
Tibetan
ང་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྱོད་པ་བསྐྱངས་ནས་གདུལ་བྱ་མང་པོ་སྲིད་མཚོ་ལས་བསྒྲལ། དོ་ཧ་སྤྱོད་པའི་གླུ་ལ་སོགས་འོད་གསལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མགུར་དུ་བཞེངས་ཤིང་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱི་མོར་གདམས། ལོ་གྲངས་སྟོང་དང་ཉིས་བརྒྱའི་འཁོར་ལོར་དབང་བསྒྱུར་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སར་གཤེགས། དེ་ཉིད་ ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་རྗེས་སུ་གདམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་སློབ་མའི་རྩེ་མོར་གྱུར་བ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་འབྱེད་པར་ལུང་བསྟན་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་གྲུབ་ཡབ་སྲས་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱའི་ཚེ་བྱོན། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་སྦྱར་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས། ལེགས་པར་གསུང་དང་དེ་ཡི་དགོངས་འགྲེལ་བ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་ཡུན་རིང་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་འཛིན་གྱི་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་པོའི་རྐྱེན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་བྱེད་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རྟ་ཆད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པར་སྨྲ་བ་དོན་ལོག་གི་བསྟན་བཅོས་དང་། སྙན་ངག་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རྟོག་གི་ལ་སོགས་པ་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་དང་། གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་ངན་གཡོ་དང་། བ་གླང་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་རང་གཞན་ཚེ་བ་ཅན། བརྩེ་བ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ངན་པ་དྲུག་དང་བྲལ་ཞིང་།གནས་སྐབས་བདེ་ཞིང་མཐར་ཐུག་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པའི་དོན་ ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ་ནང་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས། དོན་མེད་དོན་ལོག་དོན་དང་ལྡན། །ཐོས་བརྩོན་བསྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་དང་། །ངན་གཡོ་བརྩེ་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་སྤང་། །བསྟན་བཅོས་དྲུག་བྲལ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་བརྗོད་ཚུལ་ཡང་། འཐོར་བ་སྡུད་པ་དང་། སྦས་པ་མངོན་དུ་འབྱིན་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་བསྟན་པ་དང་། ཚིག་གི་རིམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཚིག་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དང་། གོང་འོག་གི་སྡེ་ཚན་འབྱེད་པའི་རིམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་
Chinese
我修持瑜伽自在的行为，从有海中救度了众多应调伏者。将多哈行歌等立为光明大印之歌，并教导将显示离戏实相的根本作为口诀。在掌管了一千二百年的轮回后，前往大印之地。他被其加持，并成为完全解脱的弟子的顶峰。释迦牟尼佛预言将开启甚深了义经藏的大导师龙树父子，在导师涅槃后四百年出现。如《释续》中所说：一切法皆为佛语和论典二者。善说和其意旨的解释。以其威力，释迦的教法。将长久住于此世间。如是所说。使珍贵的教法极为清晰且不衰败，这是教法持有者之士解脱的主要方面，因此，以所有者的因缘，与四种论等无有真实意义的论典，以及说断灭论等说解脱成就的颠倒意义的论典，以及以诗学等专注于听闻的论典，以及以思辨等专注于辩论，以及从战争中彻底获胜等恶劣欺骗，以及说牛和公牛等祭祀为法的自他有命者，远离慈爱的六种恶劣论典，具有暂时安乐且究竟解脱成就的重大意义，以及将成就菩提和舍弃轮回一切痛苦的三种论典作为佛教的特点来显示，即从听闻中产生的地进行分类抉择：无意义、颠倒意义、具有意义。专注于听闻、精进、修行，恶劣欺骗、远离慈爱、舍弃痛苦。论典远离六种，认为是三种。如是。因此，意义的表达方式也是。收集分散的，显露隐藏的，广泛讲述种类，指示困难之处，使词语的次第清晰，词语意义简略地显示，以区分上下部类的方式来阐释佛陀的教言。
English
I practiced the conduct of the Lord of Yoga, liberating many to be tamed from the ocean of existence. I established Doha practice songs and others as songs of the Great Seal of Clear Light, and taught the essence of showing the reality free from elaboration as a secret instruction. After ruling for a cycle of one thousand and two hundred years, he went to the place of the Great Seal. He was blessed by him and became the pinnacle of disciples who were completely liberated by subsequent instructions. The great teacher Nagarjuna, father and son, who Shakyamuni Buddha prophesied would open the profound definitive sutra treasury, appeared four hundred years after the teacher's nirvana. As it is said in the commentary: All dharmas are the two, the Buddha's words and the treatises. Well spoken and the explanation of its meaning. By its power, the teachings of Shakya. Will remain long in this world. As it is said. Making the precious teachings very clear and not decaying, this is the main aspect of the liberation of the Dharma holders, therefore, by the cause of the owner, with treatises that have no real meaning, such as the four kinds of treatises, and treatises of inverted meaning that say liberation is achieved by saying annihilationism, and treatises that focus on listening to poetry and so on, and treatises that focus on debate such as speculation, and evil deceptions such as completely winning from war, and those who say that sacrifices such as cows and bulls are Dharma, both self and others who have life, are far from the six evil treatises that are devoid of love, and have the great meaning of achieving temporary happiness and ultimate liberation, and the three treatises that accomplish enlightenment and abandon all the sufferings of samsara are shown as the characteristics of Buddhism, that is, from the ground arising from hearing, classifying and determining: meaningless, inverted meaning, meaningful. Focusing on hearing, diligence, practice, evil deception, devoid of love, abandoning suffering. Treatises are free from six, considered three. Thus. Therefore, the way of expressing meaning is also. Collecting the scattered, revealing the hidden, widely explaining the types, indicating the difficult points, making the order of words clear, the meaning of words is briefly shown, and explaining the Buddha's teachings in a way that distinguishes the upper and lower categories.