Tibetan
་གསུང་ཡིན་ལྡོག་པ་གཞན། །ཞེས་གྲུབ་ལ། སངས་རྒྱས་ནི་རྟག་པར་ཞུགས་པས་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་ལ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ཡང་། རི་དང་ཤིང་དང་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་དང་། བྱ་དང་རི་དྭགས་ལས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་བཀར་གསུངས་ཡོད་ན། སྔར་བྱུང་གིས་ད་ལྟ་མེ་སྲིད་ཅེས་ལོག་པར་མི་བལྟ་སྟེ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དག་འབྱུང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་དམ་པར་བཟུང་ནས་ཡི་དམ་དུ་བྱ་བ་འཐད་ཀྱི། གཞན་ལ་སྐུར་བ་ནམ་ཡང་གདབ་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་དང་། སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བྱུང་བ་དག་བཅོས་མ་ཡིན་ན། བརྩམ་གཞི་གང་ལ་བྱས། དེ་ལྟར་ན་ཕྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་བཅོས་མར་འགྱུར་ཏེ། དོན་སྔོན་པས་ལྷག་ཏུ་མ་བྱུང་། ཚིག་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་དང་། མང་ཉུང་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གསར་རྙིང་གི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་འདི་དག་ལ་སློབ་དཔོན་གྲུབ་ཆེན་མང་དུ་བྱོན་ཞིང་། དབང་དང་བྱིན་རླབས་ཟམ་མ་ཆད་པར་འདུག་པས་ཡང་དག་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ། སློབདཔོན་དེ་དག་གིས་འགྲེལ་བ་དང་མན་ངག་མང་དུ་མཛད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བཟུང་ངོ། །དེའང་རྒྱ་གར་ན་གསང་སྔགས་ཞེས་པ་ཙམ་ལས། འདི་ནི་གསར་མའོ། །འདི་ནི་རྙིང་མའོ། །ཞེས་སོ་སོར་དབྱེ་བ་མེད་ན་ཡང་བོད་འདིར་འགྱུར་སྔ་ཕྱིས་སོ་སོར་གྲགས་ཏེ་བཻ་རོ་ཙ་ན་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བློན་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་བསྒྱུར་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་པཎྜི་ཏ་སྨྲྀ་ཏིའི་བར་དུ་བསྒྱུར་བའི་རྒྱུད་ལ་རྙིང་མ་ཞེས་འདོད་ལ། ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་མན་ཆོད་བསྒྱུར་བའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་གསར་མ་ཞེས་གྲགས་སོ། །འདི་གཉིས་ལ་གོ་དཀའ་སླ་དང་། དབྱིངས་འཇལ་བ་རླབས་ཆེ་ཆུང་ལྟར་འདུག་པ་ནི། སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས་རང་དབང་བསྒྱུར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རླབས་ཆེ་བར་མངོན་ནོ། །དུས་ཕྱིས་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་གང་ཟག་ཕལ་པའི་ལུགས་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་བྱོན་པས། ཚིག་གྲིམས་ལ་གོ་བར་དཀའ་བ་སྟེ། རྒྱ་དཔེའི་ཚིག་གི་རིམ་པ་ཙམ་ལས་དོན་འགྱུར་མ་ནུས་པས་དེ་ལྟར་བྱུང་བའོ། །ཞེས་སོ། །དྲི་ལན་རིན་པོ་ཆེའི་བསྟན་བཅོས་ལུང་གི་གཏེར་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ལས། གསང་སྔགས་སྤྱིའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་གཉིས་པའོ། །གཉིས་པ་སྔ་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་བཤད་ པ་ལ་གཉིས། བྱུང་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། དེའི་རྣམ་དབྱེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གསུང་བ་པོ་སྟོན་པའི་བྱོན་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། གསུ
Chinese
“是言说之反面。”如此成立。佛陀恒常入于利益所化众生之事，加持之语亦是，山、树、男人、女人、孩童、少女、鸟、兽发出法类之音声，此亦是佛陀所说。故不应以过去之事而视现在为无有，因加持之事可能发生。因此，应对所信仰者视为神圣并作为本尊，绝不应诽谤他人。如是说。若过去之事为虚构，则依据何者而作？若如此，则后来之事亦将变为虚构，因其意义并未超越先前之事，仅词语略有不同，或多或少而已。因此，新旧之大续部皆有众多成就大师出现，灌顶与加持之流未曾中断，故皆为真实。诸位上师已作诸多注释与口诀，故应深信不疑。于印度，仅有“密咒”之称，并无“此为新派，此为旧派”之分，然于藏地，因翻译之先后而有不同之名。自贝若扎那等前弘时期之君臣所译之经典，乃至班智达 扎那吉那（smṛti）所译之经典，被称为旧派。自译师仁钦桑波之后所译之经典，被称为新派。此二者之理解难易，以及衡量法界之深广，犹如波浪之大小。昔日之译师皆为佛陀之化身，故能自在翻译，故显现其波浪之浩大。后世之译师多为凡夫之学者，故词句严谨，理解困难，仅能翻译印度典籍之词句顺序，而未能翻译其意义，故成此状。如是说。《答问宝鬘论·教言藏》中，密咒总体的自性之安立品，即第二品。第二，解释前译金刚乘，分为二：产生方式之安立，及其分类之解释。第一，分为二：总的显示宣说者导师的来历，以及宣
English
"It is the opposite of speech." Thus it is established. The Buddha is constantly engaged in benefiting those to be tamed, and the words of blessing are also that sounds of Dharma categories arise from mountains, trees, men, women, children, girls, birds, and beasts, which is also said by the Buddha. Therefore, one should not regard the present as non-existent because of past events, because blessings can occur. Therefore, one should regard what one believes in as sacred and make it one's Yidam, and one should never slander others. It is said. If the things of the past are fabricated, then on what basis are they made? If so, then the things that come later will also become fabricated, because their meaning does not exceed the previous things, only the words are slightly different, or more or less. Therefore, many accomplished masters have appeared in these great lineages of the new and old, and the flow of empowerment and blessings has not been interrupted, so they are all true. Those teachers have made many commentaries and instructions, so they should be believed. In India, there is only the name "Secret Mantra," and there is no distinction between "This is the new school" and "This is the old school," but in Tibet, they are known separately because of the order of translation. From the scriptures translated by the kings and ministers of the early propagation period, such as Vairochana, to the scriptures translated by Paṇḍita Smṛti, are considered the Old School. The scriptures translated after the translator Rinchen Zangpo are known as the New School. The difficulty of understanding these two, and the measurement of the vastness of the Dharmadhatu, are like the size of waves. The translators of the past were all incarnations of the Buddha, so they could translate freely, so their waves appeared to be vast. The translators of later times were mostly scholars of ordinary people, so the words were strict and difficult to understand, and they could only translate the word order of the Indian scriptures, but could not translate their meaning, so it became like this. It is said. In the "Precious Garland of Questions and Answers, Treasury of Teachings," the chapter on the establishment of the nature of the general secret mantra is the second chapter. Second, explaining the early translated Vajrayana, divided into two: the establishment of the manner of its occurrence, and the explanation of its classification. First, divided into two: generally showing the origin of the speaker, the teacher, and
Tibetan
ངས་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་མ་ལས། དོན་གྲུབ་དཀའ་ཐུབ་ལུས་ཅན་ལ། །ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྤྲིན་བཞིན་དུ། །འདུས་པས་ལོངས་སྤྱོད་དོན་གྱི་ཕྱིར། །སྲོད་དང་ཐོ་རངས་དུས་ཉིད་དུ། །ཉི་ཟླ་ཟ་བའི་དབང་བྱིན་ནས། །རོལ་པའི་ཀ་ར་བསྟན་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་ལུགས་སུ་གྲགསཔའི་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད། བར་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས། ཞིང་འདིར་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལས་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་རྟེན་དེ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་ལས། ཅི་ཕྱིར་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཡིས། །གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་ཀྱང་། །འདི་དོན་ནམ་རྟོགས་ནེ་རཉྫར། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཏིང་འཛིན་གནས། །དེ་ཚེ་ཕྱོགས་བཅུའི་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། །ཐལ་བྱུང་བློ་ཆགས་དེ་བཟློག་སྟེ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟར་རྣམ་དག་པའི། །ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་རབ་བསྟན་པས། །ནམ་ཕྱེ་དུས་ན་རྒྱལ་བ་ལྟར། །དེ་ ཉིད་བསྒོམས་པས་ཐོ་རེངས་དུས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཡང་དག་རྟོགས། །འགྲོ་བ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་ནས་ཀྱང་། །དཔུང་ཆེན་བདུད་རྣམས་རབ་བཅོམ་སྟེ། །སེམས་ཅན་གཟུང་བར་བྱ་དོན་དུ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་དེ་ཉིད་དུ་བཞག། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱས་ནས། སླར་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ནས་ཕྱི་ལྟར་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ནང་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་། གསང་བ་ལྟར་ན་གདོད་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང་། འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་དུ། །སངས་རྒྱས་མངོན་པར་སངས་མི་རྒྱ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་འོག་མིན་དུ། །འདོད་ཆགས་བྲལ་ཁྱོད་སངས་རྒྱའོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་པོ་གཅིག་འདིར་སངས་རྒྱས། །ཞེས་སོ། །བློ་ཆུང་ཞིང་མོས་པ་ཞན་བདག་དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་སྟོན་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་བཟུང་ནས་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་བཅད་དེ་ཡང་། དག་པའི་རྒྱུད་ལུང་མང་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་འཆིང་བས་དཀྲིགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་ཚད་མེད་ཅིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པར་ཟད་དེ། དབྱིངས་ན་བཞུགས་
Chinese
我将详细地解释这些方式。首先，在《幻化上师》中说：为了使成就意义的苦行者，十方诸佛如云般聚集，在黄昏和黎明时分，赐予吞食日月的能力，通过展示嬉戏的糖果，如是如是地逝去。如是，按照共同的传统，首先发起菩提心，中间在三个无数劫中积累资粮，在这个刹土的十二事业中，对于苦行的所依，如佛陀智慧足的解脱明点中所说：为何释迦牟尼，在三个无数劫中积累资粮，却未在尼连禅河边，领悟此义，安住于禅定？那时，十方善逝，遣除了执著于尘土的贪恋，如虚空般清净的，甚深光明无二的智慧，彻底地开示，如破晓时分的胜者般，通过修习那智慧，在黎明时分，一刹那间如实证悟。为了调伏众生，即使安住在菩提树下，也彻底地摧毁了强大的魔军，为了摄受有情，而转动了法轮。如是，在苦行的时候，将异熟的身体安住于彼处，智慧的身体在密严刹土成佛后，再次为了有情，示现于金刚座成佛之相，外在看来是释迦牟尼，内在看来是金刚持，秘密看来是从初始就从能取所取的束缚中解脱的吉祥普贤王如来。在《楞伽经》中也说：在欲界和无色界中，佛陀不会现前成佛，在色界的密严刹土中，远离贪欲的您将成佛。以及，其他经文中说：真正的佛陀在那里成佛，一个化身在这里成佛。心胸狭隘且信心不足的我，将如此三身之导师，从本体的角度也执著为不同，并加以区分和偏袒，被许多清净续部经文的邪见之束缚所缠绕，这完全是对佛陀慈悲的无量游戏，以及身语意不灭的庄严轮的幻化之法性意义的愚昧。安住于法界中。
English
I will explain these ways in detail. First, in the "Illusionary Lama" it says: For the sake of the ascetic who has achieved the meaning, the Buddhas of the ten directions gather like clouds, at dusk and dawn, granting the power to devour the sun and moon, by showing the playful candy, thus, thus gone. Thus, according to the common tradition, first generate Bodhicitta, in the middle accumulate merit for three countless eons, in the twelve deeds of this realm, for the basis of asceticism, as it is said in the drop of liberation of the Buddha's wisdom feet: Why did Shakyamuni, accumulate merit for three countless eons, but did not realize this meaning on the banks of the Nairanjana River, abide in meditation? At that time, the Sugatas of the ten directions, eliminated the attachment to the dust of desire, the profound and clear non-dual wisdom, pure as the expanse of the sky, was thoroughly revealed, like the Victorious One at dawn, by practicing that wisdom, in an instant at dawn, truly realized. In order to tame sentient beings, even while dwelling under the Bodhi tree, he thoroughly destroyed the great army of demons, in order to gather sentient beings, he turned the wheel of Dharma. Thus, during the time of asceticism, he kept the body of fruition in that place, the body of wisdom became enlightened in Akanishta, and again for the sake of sentient beings, he showed the form of enlightenment at Vajrasana, outwardly appearing as Shakyamuni, inwardly appearing as Vajradhara, secretly appearing as the glorious Samantabhadra who is liberated from the bondage of grasping and being grasped from the beginning. In the Lankavatara Sutra it also says: In the desire realm and the formless realm, the Buddha will not manifest enlightenment, in the Akanishta of the form realm, you who are free from desire will become enlightened. And, other sutras say: The true Buddha becomes enlightened there, an emanation becomes enlightened here. I, who am narrow-minded and lack faith, cling to such a teacher of the three bodies as different from the perspective of essence, and divide and discriminate, entangled by the bonds of wrong views of many pure tantras and sutras, this is completely ignorant of the immeasurable play of the Buddha's compassion, and the meaning of the Dharma nature of the manifestation of the inexhaustible wheel of adornment of body, speech, and mind. Abiding in the Dharmadhatu.