Tibetan
མེད་ཀྱིས་དགོས། །དེ་བས་གནད་དོན་འདི་ཉོན་ཅིག །ཅེར་གྱིས་ཟིན་པའི་རིག་པ་ལ། །ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་ཐ་སྙད་མེད། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །ཡིན་དང་མ་ཡིན་གཉིས་སུ་མེད། །དྭངས་ལ་ཡུལ་མེད་ཟང་ཐལ་ལེ། །གསལ་ལ་འཛིན་མེད་རྗེན་ལྷག་གེ། །རང་བཞིན་མེད་ལ་མ་འཁྲུལ་བ། །ལྟ་བ་ཡིན་ལ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བཅོས་བསླད་མེད་པའི་དྲན་པ་འདི། །བྱིང་རྒོད་མེད་པར་རང་གསལ་ལ། །སྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཏུ་བཏགས། །ཅིག་ཅར་བ་ལ་རླུང་སེམས་ཀྱིས། །སྤུར་བའི་སེམས་རྒྱུན་མ་མཆིས་པས། །རིག་པ་ཅེར་ཡན་ཤེས་པས་ཆོག །རིམ་གྱིས་པ་ནི་བློ་དངོས་ཀྱི། །ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་སྒོམ་པ་ གནད། །ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་གཞི་གནས་ལ། རང་བཞིན་ཤེས་པ་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །རྣམ་པ་དཔྱོད་ན་དེ་ཡི་སྐྱོན། །ཚོགས་དྲུག་འགགས་པའི་དྲན་མེད་དང་། །དྲན་ཀྱང་ཡུལ་སྣང་འགགས་པ་ནི། །ཞི་གནས་རྐྱང་པར་གོལ་བ་སྟེ། །སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིའི་སེམས་ཡིན་ནོ། །གསལ་སྟོང་ཙམ་དུ་ངོས་ཟིན་ཡང་། །རིག་པའི་རང་བཞིན་བློ་འདས་ཀྱི། །སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོར་མ་རྟོགས་མ། །གཟུགས་ཁམས་བསམ་གཏན་ཉིད་དུ་གོལ། །དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་མ་འགགས་ལ། །ཤེས་པ་ཡུལ་དང་མ་འདྲེས་ན། །དབང་སྐྱེས་བློ་ཡི་རྣམ་པ་མེད། །ང་ནི་སེམས་ལས་འདས་པ་ཡི། །རིག་པ་བློ་འདས་ཆེན་པོ་སྟེ། །དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གཤེགས་ཤུལ་ཡིན་ནོ་སྙིང་ལ་ཕུར། །དེ་ཚེ་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་། །རྗེས་སུ་མི་འབྲེང་སྤང་མི་བྱ། ། དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་མིན། །ཤར་ས་སྐྱེ་མེད་བློ་བྲལ་གྱི། །རང་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན། །ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་རོ་གཅིག་འགྱུར། །དེ་ལ་ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་ཟེར། །དེ་ལྟར་གོམས་ན་སྣང་སེམས་གཉིས། །ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །དུ་མ་རོ་གཅིག་འདྲེས་གྱུར་ནས། །ལས་དང་བག་ཆགས་ ཁུངས་སྟོངས་ཤིང་། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུའི་ཞལ། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་མཐོང་འགྱུར་པ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །འདི་དོན་རྟོགས་ནས་ཚེ་གཅིག་ལ། །གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ཤོག །ཅེས་བའང་འབྲི་གུང་ཡང་རི་སྒར་པ་དཀོན་མཆོག་ཆོག་ཆོས་དར་གྱིས་བསྐལ་བའི་ངོར་རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་མཁྱེན་བརྩེའི་ལྷས་པདྨ་འོད་གླིང་དུ་སྙིང་གཏམ་དུ་གདམས་པའོ། རྒྱལ་བ་གཉིས་པའི་ཞབས་ལ་འདུད། །ཁྱེད་ལྷོ་རྒྱུད་ནས་བྱོན་པའི་བུ་སློབ་གཉིས། །འགྲོ་ཁའི་ཞལ་གདམས་སྙིང་ལ་ཕུར། །སླར་དལ་རྟེན་ཙམ་ཐོབ་པ་མང་ལགས་ཏེ། །འབྱོར་པའི་ཁྱད་པར་ཚང་བ་ནི། །ཆོས་པའི་ཁྲོད་ནའང་ཉུང་བ་འདིར། །དཔྱད་ནས་ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །བསྐུལ་མ་ཞར་དང་ཞོར་ལ་མཛོད། །སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡང་། །སྡེ་དང་དཔུང་དང་གཟི་བརྗིད་ལ། །རེ་བ་འདི་ནི་སྐྱོ་བའི་གནས། །དེ་ཕྱིར་རང་རེ་དབེན་པ་ལ། །སྤྲོ་བ་གཅུག་པུའང་ཚེ་སྔོན་གྱི། །ལེགས་སྨོན་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། །རང་རྒྱུད་ཆོས་དང་ཅི་འདྲེས་མཛོད། །ཚེ་འདིར་འབའ་ཞིག་དོན་གཉེར་བཞིན། །ཆོས་བརྒྱད་སྒྲུབ་པའི་ཐོས་བསམ་དང་། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཀྱང་། །ཐར་ པའི་རྒྱུ་རུ་མི་འགྲོ་བས། །ཆོས་ཀྱི་གནད་འགག་ཤེས་ཀྱང་འཚལ། །ངེས་འབྱུང་བློ་དང་མ་འབྲེལ་ན། བཙུན་ཚུགས་ལྟར་སྣང་མཛེས་ཁྲིགས་དང་། །དབེན་པར་རི་ཚུགས་ཟིན་པ་ཡང་། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ།་།དེ་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །གོང་མའི་ཡོན་ཏན་དཔེར་བཞག་ནས། །རང་རྒྱུད་ཆོས་དང་འདྲེས་མ་འདྲེས། །འདི་ལ་རྟོག་དཔྱོད་མཛོད་ཅིག་ཨང་། །བྱ་བ་ཅི་བྱེད་གཞན་ཕན་དང་། །འབྲེལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན། །སྙིང་རུས་ཆེ་ཡང་ཐེག་དམན་གོལ། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་ལ། །ཆོས་དོན་གནས་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །དབེན་པར་ཆོས་བཞིན་སྤྱད་ན་ཡང་། །ཉམ་ཆུང་གྱུར་ན་སུན་འབྱིན་ཞིང་། །གཞན་ཕན་འགྲུབ་ན་གཉའ་གནོན་པའི། །རིགས་འདི་དེང་སང་མང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ཡི། །སྙིང་སྟོབས་གོ་ཆ་བགོས་དགོས་སོ། །ཚེ་ནི་མི་རྟག་མགྲོན་པོ་འདྲ། །བློ་ནི་འགྱུར་བཅས་ཤིང་ཁའི་བྱ། །དེ་བཞིན་དགྲ་གཉེན་ཕྱོགས་རིས་ཀྱང་། །ཡིད་བརྟན་མེད་པའི་གནས་ཚུལ་ལ། །རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་སྤོངས་ཤིག་ཨང་། །གཞན་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱུང་བའི་ཚེ། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་དོགས་དང་། །སེམས་ཅན་གཞན་དོན་འགྱུར་སྲིད་ན། །བློ་སྣ་ཧ་ཅང་གཏུམ་མ་དྲག ། འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་རྒས་པ་ནི། །ཞེ་སྡང་འགྱུར་པའི་དཔེ་ཚུལ་འདི། །ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་ཆོས་ལམ་དང་། །མཐུན་པའི་དམ་བཅའ་འབྲལ་མི་བྱ། །ཀུན་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། །རིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། །གནས་ཚུལ་གཤིས་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ། །གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཉམ་ང་མེད། །ཁོ་བོ་རང་ལོ་དྲུག་པ་ནས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་སྒོ་རུ་བཞུགས། །ཞུགས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱོ་ཤས་དང་། །ངེས་འབྱུང་སྙིང་རྗེ་ལྡན་མོད་ཀྱང་། ཀྱང་། བློ་དང་ཆོས་སུ་འདྲེས་པ་ནི། །ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལོན་ལོན་མེད། །རྩ་ལྔའི་ལོ་ལ་གཞི་གནས་ཀྱིས། །འཇོག་ཚུལ་ཅུང་ཟད་ཤེས་ན་ཡང་། །ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ལོན་གྱི་
Chinese
没有必要（做什么）。因此，请听好这个要点！对于直接把握的觉性来说，没有本体、认识和名称。从有和没有的边解脱，不是是和不是二者。清澈而无有对境，空旷坦荡；明亮而无有执着，赤裸坦然。对于无自性不迷惑，要知道这是见解。像这样证悟的法性，这种没有改造和错乱的忆念，无有沉没和掉举而自明，只是安立为修行的名称。对于顿悟者来说，由于没有风息和心，没有造作的心流，觉性直接显现，知道就足够了。对于渐悟者来说，是真实智慧的止观双运的修行要点。知道专注一境是止，自性知道是胜观。如果分别念，那就是它的过失。六识停止的无念，以及忆念却对境相停止，这是偏离了单纯的止，是四生处的心的状态。仅仅认识到明空，却没有证悟觉性的自性是超越思维的、离戏的大，那就偏离到色界的禅定中去了。因此，在根识没有停止时，如果觉知没有与对境混合，就没有根所生的心的显现。我就是超越心的，觉性是超越思维的大，是过去、现在、未来一切善逝的足迹，铭刻在心上吧！那时，无论生起什么分别念，都不要跟随，也不要抛弃。不是否定和肯定二者。在生起处，安住于无生、离念的自性中，像水和波浪一样，变成一体。这叫做任运自解脱。像这样串习，显现和心二者，就像盐融入水中一样，众多混合成一体，业和习气之源空尽，能取所取二取的法身面容，现在就能见到，这是大圆满的殊胜特点。证悟这个意义后，愿在一生中，获得解脱的果位！这是由直贡阳日噶尔寺的衮却确吉达在噶的请求下，大圆满者让炯多杰钦哲化身于莲花光洲所作的心语教言。顶礼第二佛陀之足！你们是从南方来的两位弟子，临行前的口诀铭刻于心。再次获得闲暇人身的机会很多，但是富裕的
English
There is no need (to do anything). Therefore, listen to this key point! For the awareness that directly grasps, there is no essence, recognition, or name. It is liberated from the extremes of existence and non-existence, and is not either yes or no. Clear and without an object, it is empty and transparent; bright and without grasping, it is naked and bare. Do not be mistaken about its lack of inherent existence. Know that this is the view. For the nature of reality that is realized in this way, this memory without fabrication or distortion, self-illuminates without sinking or excitement, and is merely labeled as meditation. For the sudden approach, since there is no mind stream stirred by winds and thoughts, it is enough to simply know that awareness is directly present. For the gradual approach, the key point is to meditate on the union of calm abiding and insight of actual intelligence. Knowing that focusing the mind one-pointedly is the basis is calm abiding, and knowing its nature is insight. If you analyze the appearances, that is its fault. The unconsciousness where the six consciousnesses cease, and the cessation of the appearance of objects even when there is memory, is straying into mere calm abiding, which is the mind of the four states of existence. Even if you only recognize it as clarity and emptiness, if you do not realize the nature of awareness as the great freedom from conceptual elaboration that transcends the mind, you will stray into the samadhi of the form realm. Therefore, when the senses have not ceased, if awareness is not mixed with objects, there is no appearance of mind born from the senses. I am beyond the mind, and awareness is the great transcendence of mind. It is the path of all the Sugatas of the three times. Pierce it into your heart! At that time, whatever thoughts arise, do not follow them, and do not abandon them. It is neither negation nor affirmation. In the place of arising, remain unmoved from the unborn, mind-free nature, like water and waves, becoming of one taste. This is called spontaneous liberation. If you become accustomed to this, appearance and mind, like salt dissolving into water, many mix into one taste, and the source of karma and habitual tendencies is exhausted. The face of the Dharmakaya, free from the duality of grasping and being grasped, will be seen in this very moment. This is the special characteristic of Dzogchen. Having realized this meaning, may you attain the fruit of liberation in one lifetime! This was the heart advice given by the Dzogchenpa Rangjung Dorje Khyentse, incarnated as the deity of Padma Odling, at the request of Dkon mchog Chos dar of Drigung Yangrigar at the time of Kalpa. I prostrate to the feet of the Second Buddha! You two disciples who have come from the southern region, may the final instructions before departure be engraved in your hearts. There are many opportunities to obtain a leisure human body again, but the wealthy...
Chinese
特别圆满的是，在修行人中也很少有像你这样的。审查之后，要精进修法，顺便给予策励。末法时代的教法，对于派系、势力和荣耀的期望，是令人沮丧的。因此，我们自己隐居，生起欢喜，这也是前世的良好祝愿所致。务必将自相续与佛法融合。像只追求今生利益一样，听闻、思维修持世间八法，以及布施、持戒等等，都不会成为解脱之因。务必了解佛法的关键。如果与出离心没有关联，那么外表庄严的僧相，以及隐居山林的姿态，也只会成为增长我慢的因。因此，在任何情况下，都要以先辈的功德为榜样，审查自相续是否与佛法融合。无论做什么，如果没有与利益他人的心相结合，即使再努力，也只是小乘的歧途。因此，要知道菩提心是佛法之根本。即使在隐居处如法修行，如果变得懦弱，就会受到指责；如果利益他人成功，就会受到压制。因为现在这种人很多，所以要准备好忍受邪见的盔甲和勇气。生命无常，如同过客；心识多变，如同树上的鸟。同样，敌友亲疏的关系，在这种不可靠的情况下，要抛弃常恒不变的执着。当受到他人恭敬时，要提防生起我慢，如果可能改变利益众生的心，就不要过于严厉。 然而，慈悲衰老，嗔恨转变的例子，要好好审查，不要违背与佛法相符的誓言。唯一不变的是，智慧的真如本性，当安住于实相时，无论做什么都没有恐惧。我从六岁起，就进入了佛法之门。仅仅进入，就具备了厌离心和出离心、慈悲心，然而，心识与佛法融合，还不到二十五岁。二十五岁时，稍微了解了安住于根本的方法，但还没有到二十八岁。
English
What is particularly complete is that there are few like you among practitioners. After examining, strive to practice the Dharma, and give encouragement along the way. The teachings of the degenerate age, expectations for factions, power, and glory, are frustrating. Therefore, we ourselves live in seclusion, generating joy, which is also due to the good wishes of previous lives. Be sure to integrate your own mindstream with the Dharma. Like pursuing only the benefits of this life, hearing, thinking, and practicing the eight worldly dharmas, as well as generosity, discipline, etc., will not become the cause of liberation. Be sure to understand the key points of the Dharma. If it is not related to renunciation, then the outwardly dignified appearance of a monk, and the posture of living in seclusion in the mountains, will only become the cause of increasing arrogance. Therefore, in any case, take the merits of the predecessors as an example, and examine whether your own mindstream is integrated with the Dharma. Whatever you do, if it is not combined with the mind of benefiting others, even if you work hard, it is only a Hinayana deviation. Therefore, know that Bodhicitta is the root of the Dharma. Even if you practice the Dharma in seclusion, if you become cowardly, you will be blamed; if you succeed in benefiting others, you will be suppressed. Because there are many such people now, you must be prepared with the armor and courage to endure wrong views. Life is impermanent, like a guest; consciousness is changeable, like a bird on a tree. Similarly, in this unreliable situation of enemy, friend, and relative, abandon the attachment to permanence. When you are respected by others, be wary of generating arrogance, and if it is possible to change the mind of benefiting sentient beings, do not be too harsh. However, the example of compassion aging and hatred transforming, examine it well, and do not violate the vows that are in accordance with the Dharma. The only thing that does not change is the true nature of wisdom, when abiding in reality, there is no fear no matter what you do. I entered the door of Dharma from the age of six. Just entering, I had renunciation and compassion, but the mind and Dharma merged, not yet twenty-five years old. At the age of twenty-five, I slightly understood the method of abiding in the root, but not yet twenty-eight.