Tibetan
ཆོད། །མཚན་བརྗོད་ན་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་། །སྙིང་དབུས་ན་ཡིད་ཆེད་ཀྱི་དད་པ་དང་། །འབྲལ་མེད་འགྲོགས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཉན་མཁན་ཡོད་མིན་ཇི་ལྟར་ཡང་། ། ཞལ་གདམས་ལ་ནན་བསྐྱེད་མཛད་མཁན་འདུག །ང་མིག་འགྲིབས་ན་སོ་རྒས་པ་ལ། །རེ་ཆེ་དང་ཨུ་ཚུགས་མ་མཛད་ཨང་། །གནས་སྐོར་དང་ཡུལ་ལྗོངས་བགྲོད་པ་དེ། །ཁྱེད་ཨ་ཁུ་ཁམས་པའི་སྲོལ་ལགས་ཀྱང་། །ཡུལ་ངན་དང་རྐྱེན་ངན་འཛོམ་ཙ་ན། །རོ་སྙོམས་ཤིག་ནུས་པ་ཡོད་ལས་ཆེ། །སྟོན་དཔྱིད་བསིལ་དྲོད་སྙོམས་སྐབས་ན། །རས་གོས་ཀྱིས་སྣང་བ་བདེ་མདོག་ཁ། །ལོགས་གསར་སྒང་གི་ལྷགས་པ་ཡིས། །ཅོག་བུ་ལ་དད་པ་ལྡོག་ཉན་ཡོད། །དངུལ་ཨམ་ཕྲག་ཏུ་སྦས་ནས་བཅུད་ལེན་དང་། །ལྷ་ཁང་ལ་སྟོང་འཇལ་ཞལ་ཟས་ལེན། །དེ་འདྲའི་དཀའ་སྤྱད་སྙིང་རུས་ལས། །བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བྱས་ན་ལེགས། །མགྲོན་གཉེར་གྱི་ཞུ་སྒུགས་སྙིང་ཐག་རིང་། །གདན་ཁྲི་ལ་རྟེན་ཁེབས་གཡོགས་ས་ནས། །དོན་དབང་ཐོབ་པའི་ངེས་པ་མེད། །ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སྙེམས་ཆུང་ལ། །ལྟོས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འབྱོངས་ཤིང་། །བསྐྱེད་རྫོགས་གདེང་ལྡན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ལ། །བསྙེན་གནས་རང་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད། །མངའ་ཐང་ཆེ་ཚད་ཀྱི་སྒོ་དཀྲོགས་ནས། །ཆོས་འབྲེལ་ཞུ་ཞུ་དེ་གནས་སྐབས་སུ། །དག་སྣང་ཆེ་མདོག་ཁ་ལགས་ཀྱང་། ། གཅིག་མགོ་མཐོན་པའི་གཉིས་གསུམ་དང་། །དམ་ཆོས་ལ་སྤོང་ལེན་གྱིས་སྡིག་པ་གསོག །དེ་བས་ཡིད་ཆེས་གཅིག་ལ་དྲིལ། །གནས་རི་དང་སྒྲུབ་ནས་ཚོ་ངོ་མཚར་ཡང། །དེ་ན་ཡོད་པའི་བྲག་སྐྱིབས་དང་། །ས་རྡོ་ཆུ་ཤིང་ལོངས་སྤྱད་པས། །མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ག་ལ་ཡོད། །སྒྲུབ་ཚུགས་བཟུང་ནས་རང་སེམས་ལ། །བརྟན་པ་མཐོབ་པའི་ཤུལ་ཙམ་ཕྱིར། །འགལ་རྐྱེན་མེད་པའི་གནས་བཟང་དུ། །ས་ཚུགས་ཐུབ་ན་མི་ལེགས་སམ་།སྔོན་རྒྱ་བལ་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པས་གང་། །ད་སྡིག་སྤྱོད་དང་ཀླ་ཀློས་བཀབ་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་སྐྱིད་ཉམས་ལུགས་ལ། །བསམས་ནས་ངེས་འབྱུང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད། །བོད་གངས་ཅན་ན་དམ་ཆོས་དར་ཟེར་ཡང་། །བླ་མ་རྣམས་སྡེ་དཔོན་གྱི་ལད་མོ་བྱེད། །སྲིད་འབྱོར་གྱིས་དྲེགས་ཤིང་ཆོས་ལས་ཉམས། །དད་གཤིན་གྱི་རྫས་ལ་གཟི་བྱིན་སྒྲུབ། དགེ་བཤེས་དང་ཆོས་པ་ཚོ་ཧོར་འདྲར་སྨོན། །དེས་ཁྱིམས་པ་ཚོ་གཏིང་ནས་སུན་བྱུང་སྟེ། །བསྙེན་བསྐུར་ཡང་ཁྲལ་འཇལ་གྱི་གནས་སུ་བལྟ། །ཕན་ཚུན་མ་དག་པའི་སྦྱིན་འབྲས་ལ་སྤྱོད། །སྒོམ་ཆེན་ཚོ་གཏི་མུག་ལ་སྒོམ་དུ་རེ། །བླ་མ་ལས་ཡོན་བདག་ལ་དད་ པ་ཆེ། །གཉིད་ཆང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅོམ་པས། །ལྷག་མཐོང་གི་ཡོན་ཏན་ག་ལ་འཆར། །འདི་གཞན་སྐྱོན་བལྟ་བའི་མེ་ལོང་མིན། །རང་ལའང་དེ་བཞིན་ཡོད་སྙམ་བདོག །བླང་དོར་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་སྲོང་པོར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ད་དོན་གྱི་འཇོག་སོ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །རྟག་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་སྒོམས། །ཆོག་ཤེས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་གནས། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་གཏོང་སེམས་ཡིན། །དཀོན་ཅོག་མཁྲེལ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོད། །དྲན་རིག་མ་ཉམས་པ་བཟོད་པའི་མཆོག །ཀུན་གྱི་གྲོགས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་དགོས། །སྣང་བཞིན་ལྷར་སྒོམ་བསམ་གཏན་དེ། །འཛིན་ཞེན་རང་གྲོལ་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལ་བསམ་དང་བསམ་བྱེད་མེད། ཐ་མལ་མ་ཡིན་ངེས་ཤེས་བྲེལ། །མྱ་ངན་འདས་ཞི་དམ་པའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ལ་བརྗོད་མི་བྱ། །སེམས་ཀྱི་དམ་པར་ཟུང་ཞིག་གུ། །ཨ་བྷཱ་ཡ་དྭཱི་པས་སོ། བརྗོད་བྲལ་བློ་ལས་འདས་པ་དེ། །གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །བལྟར་མི་མངོན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་ནི། །ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་ཡི། །ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར། །ཡོད་པས་རྟོགས་སོ་སྙམ་པ་ཡི། །ངེས་ཤེས་ཞེ་འདོད་སྤོངས་ཤིག་ཨང་། །སྤང་པ་ཞེས་པའང་དྭགས་ཏེ། །སྤངས་བླང་དགག་བསྒྲུབ་རང་ས་རུ། །ཞིག་ པའི་རིག་པ་བློ་འདས་ལ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་མིང་མེད་པས། །རྒྱ་ཡན་ཞེན་པས་མ་བཅིངས་ཤིང་། །ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གོལ་ས་ལས། །འདས་པའི་ངང་སྒོམ་སྐྱོངས་ཤིགུ་།བལྟ་རུ་མེད་པ་ངོ་བོའི་གཤིས། །ཡིན་ཡང་ལམ་རྟགས་ཡོན་ཏན་གྱི། །རྩེ་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལྡན་དང་། །ཁྱེད་ཅག་ད་ལྟ་མི་འཛའ་བས། །རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་མོས་གུས་དང་། །སྙིང་རྗེར་རང་རྩལ་སྦྱོངས་ཤིག་གུ །འདི་ཡང་ཁམས་རྫ་ཆུ་ཁ་པ་བློ་ལྡན་གྱིས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མི་འདུག་ཟེར་བ་ལའོ། །ཀ་དག་གི་དོན་རྟོགས་ཚུལ་ཇི་བཞིན་ཕར་ངེས་པས་དེས་ཆོག །ཐོད་རྒལ་འདི་རྩ་དངས། །སྔོན་གོམས་ཅན་སོགས་ལ་མ་ངེས་པར་འཆར་བས་ལམ་རྟགས་དང་འབྱོར་དཀའ་བ་ཡོད་ཀྱང་། །ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཆ་འདག་པ་ལ་འདི་ཤུགས་ཆེ་བས་ཞེན་པ་མེད་པའི་དང་ནས་སྣང་རིག་ཟུང་འབྲེལ་ཞེན་མེད་དུ་སྐྱོངས། །རྨི་ལམ་ལ་ཡུལ་ཁྱིམ་མཐོང་ནས་དཔྱད་རེས་འགག་འགྲོ་བ་ནི་སྣང་ཕྱོགས་ཤས་ཆེ་བའི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་དབུ་མར་རླུང་འདུས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་། །སྒྲོན་མ་བཞི་པོའི་ངོས་འཛིན་ཐེག་མཆོག་མཛོད་རང་ཟབ། ངེད་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་ཤིང་རྟའི་སྨད་ནའང་ཞིབ་པར་གསལ་སྟོང་སྒྲོན་གོ་ འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་བཏགས་ན་སླར་མཐོང་རྒྱུ་ག་ལ་སྲིད། ལུ་གུ་རྒྱུད་དེ་སྐུར་སྨིན
Chinese
足矣！若言其名，乃是遍知语自在， 心间怀有坚定之信仰， 与之形影不离，甚为稀有。 无论听者有或无， 总有谆谆教诲者。 我若眼花，年事又高， 切莫抱有过高期望，亦勿固执己见。 那游历圣地与名山大川之事， 虽是您康巴叔父之传统， 然于恶地与灾祸频发之时， 保持平静或许更为有效。 春秋凉热适宜之际， 粗布衣裳或能带来舒适之感。 新砌山坡之寒风， 或会使对佛龛之信仰动摇。 将银钱藏于怀中以求滋养， 于寺庙空耗钱财以求食物。 与其行此般艰苦修行， 不如修持忍辱之苦行。 侍者之殷勤服侍令人心生厌倦， 从坐垫法座到覆盖之物， 未必能从中获得意义与力量。 应效仿释迦牟尼之谦逊， 从而生起菩提之心， 对于生圆次第具足信心之人， 应断除贪恋供养之自心根本。 敲开权势之门， 祈求佛法之缘，此乃权宜之计， 虽看似清净， 然若一心追求高位，结交二三权贵， 以取舍之心对待正法，则会积攒罪业。 故当一心专注于信仰。 圣山与修行洞穴虽令人惊叹， 然若仅是享用其中之岩洞， 以及土地、石块、水、树木， 又怎能获得殊胜之成就？ 若能坚守修行之姿态， 仅为在自心中获得稳固之印记， 于无有违缘之佳地， 安住下来岂不更好？ 昔日印度、尼泊尔皆为佛教所充盈， 如今却被罪恶行径与异教徒所覆盖， 思及众生之安乐衰败之境况， 当生起出离心，精进修行。 虽说藏地雪域乃正法兴盛之地， 然喇嘛们却效仿地方首领之行径， 因权势财富而骄傲自满，远离佛法， 以信徒之供养来炫耀自身。 格西与修行者们渴望如蒙古人般富有， 令居士们从内心深处感到厌倦， 将供养视为缴纳赋税， 彼此享用不清净之布施果报。 禅修者们则期望于愚痴中禅修， 比起喇嘛，更信赖施主。 沉溺于睡眠与酒
English
Enough! To speak of the name is Omniscient Lord of Speech, In the heart dwells unwavering faith, Inseparable companionship, how wondrous! Whether there are listeners or not, There are always those who earnestly give advice. If my eyes are failing and I am old, Do not have high expectations, nor be stubborn. That pilgrimage to sacred sites and scenic spots, Although it is the tradition of your Khampa uncle, But in times of evil lands and frequent disasters, Maintaining equanimity may be more effective. In the pleasant seasons of autumn and spring, Rough cloth garments may bring comfort. The cold wind from the newly built hillside, May cause faith in the shrine to waver. Hiding silver in the bosom for nourishment, Wasting money in temples for food. Rather than such arduous practice, It is better to practice the austerity of patience. The attentive service of attendants is tiresome, From cushions and thrones to coverings, There is no certainty of gaining meaning and power from them. One should emulate the humility of Shakyamuni, Thereby generating the mind of enlightenment, For those who have confidence in the stages of generation and completion, One should cut off the root of attachment to offerings in one's own mind. Knocking on the doors of power and influence, Seeking Dharma connections is a temporary measure, Although it may appear pure, But if one single-mindedly pursues high position, making friends with two or three powerful people, And treats the true Dharma with acceptance and rejection, one will accumulate sins. Therefore, one should focus one's faith on one thing. Although sacred mountains and meditation caves are amazing, If one only enjoys the caves within, And the land, stones, water, and trees, How can one attain supreme accomplishment? If one can maintain the posture of practice, Only to gain a mark of stability in one's own mind, In a good place free from obstacles, Would it not be better to settle down? In the past, India and Nepal were filled with the teachings of the Buddha, Now they are covered by sinful deeds and barbarians, Thinking of the declining state of sentient beings' happiness, One should generate renunciation and strive in practice. Although it is said that Tibet, the land of snows, is a place where the true Dharma flourishes, Yet the lamas imitate the actions of local leaders, Proud and complacent due to power and wealth, straying from the Dharma, Using the offerings of devotees to flaunt themselves. The Geshes and practitioners desire to be as wealthy as the Mongols, Causing laypeople to be weary from the depths of their hearts, Regarding offerings as paying taxes, They mutually enjoy the impure fruits of generosity. Meditators hope to meditate in ignorance, They trust patrons more than lamas. Indulging in sleep and wine
Chinese
嗔恨之心若被调伏，何来生起胜观之功德？此非观察他人过失之镜，应想自己亦是如此。为生起取舍之恭敬心，故直言不讳地陈述。现在请听我讲述意义之安立。恒常修持菩提心之二者。安住于知足之布施波罗蜜多，其自性即是舍心。若敬重三宝则具足戒律，不失正念即是忍辱之殊胜。需以勤勉作为一切之友，将显现观为本尊即是禅定，执着分别自解脱即是智慧。于彼无有思与能思，并非庸常之决断匆忙，寂灭涅槃乃是殊胜。此理不应向所有人宣说，应与心之至交秘密相处。阿巴亚德瓦所说。不可言说、超离心识之彼，虽是本性之安住方式，然未显现可观察之所知障，了知灭尽与不生之法性，未显现之时，认为存在而证悟之决断与希求，应舍弃。所谓舍弃，亦即是达波，于舍取、遮立之自性处，消逝之觉性超离心识，因无有见修行为之名相，故不以放逸执着束缚，于非记别之歧途之外，修持超越之状态。无可见者乃是本体之自性，然具足道相功德之顶端，以及遍知二者，汝等现在不相遇，故于一切后得位，以虔诚与慈悲修持自身之能力。此亦是康区扎曲卡巴洛丹，对说没有修者与所修而说。如实确定通达原始清净之意义即可。妥噶此乃根本清净。虽有对先前串习者等未确定而显现，故有道相与难以获得，然于庸常显现之消融，此力强大，故于无有执着之初，修持显现与觉性双运无执。于梦中见到家乡后，分析辩论停止，乃是显现方面较重，以忆念持续不断，于中脉汇聚气之力量所生。四灯之认识，胜乘宝藏自身深奥。我等之现观庄严论之下部，亦详细阐明，若依于开显光明空性灯之部分，则何来再次见到之可能？血脉相续成熟为身。
English
By subduing the mind of hatred, how can the qualities of insight arise? This is not a mirror for viewing the faults of others; one should think that oneself is also like that. In order to generate respect for what to adopt and abandon, I speak straightforwardly. Now, listen to the explanation of the establishment of meaning. Always meditate on the two aspects of bodhichitta. Abiding in the perfection of generosity with contentment, its essence is the mind of giving. If one reveres the Three Jewels, one possesses discipline; unfailing mindfulness is the supreme of patience. Diligence is needed as a friend to all; contemplating appearances as deities is meditation; self-liberation of grasping and attachment is wisdom. In that, there is no thought or thinker; it is not an ordinary, hurried decision; peaceful nirvana is supreme. This should not be spoken to everyone; keep it secret with the closest of heart-friends. Spoken by Abhayadatta. That which is beyond words and beyond mind, although it is the way of abiding in reality, the obscurations of knowledge, which are invisible to the eye, the knowledge of cessation and non-arising, without manifesting the nature of phenomena, the determination and desire that thinks it exists and is realized, should be abandoned. Abandoning is also Dakpo; in the self-nature of abandoning, adopting, negating, and establishing, the awareness that dissolves is beyond mind. Because there is no name for view, meditation, and action, do not be bound by excessive attachment, and cultivate the state of transcendence beyond the pitfalls of non-indication. The nature of reality, which is invisible, is the nature of reality, but it possesses the pinnacle of the qualities of the path and the two kinds of omniscience. Since you do not meet now, cultivate your own abilities with devotion and compassion in all post-meditation states. This is also what Kham Dzachu Khapa Loden said in response to saying that there is no meditator or object of meditation. It is enough to ascertain the meaning of primordial purity as it is. Tögal is the root purity. Although there are path signs and difficulties in obtaining it because it appears without being certain for those who have previously practiced, etc., this force is strong in the dissolution of ordinary appearances, so from the beginning without attachment, cultivate the union of appearance and awareness without attachment. Seeing the homeland in a dream and then stopping the analysis and debate is due to the fact that the appearance aspect is heavier, and the continuous memory is due to the power of the wind gathering in the central channel. The recognition of the four lamps, the supreme vehicle treasure itself is profound. Even in the lower part of our Abhisamayalankara, it is explained in detail. If we rely on the part that reveals the clear light emptiness lamp, how can there be a possibility of seeing it again? The lineage matures into a body.