Tibetan
་མི་ཁྱུ་ནས་བུད། བློ་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་གཏད་དེ་གཞན་གྱི་ཁ་ལ་མི་ཉན། རང་ཚོད་རང་གིས་བཟུང་སྟེ་གྲུབ་ཐོབ་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་ལ་བལྟ། རྐྱེན་ངན་དང་གནད་གདོན་བྱུང་ན་སྒྲིབ་པའི་བུད་ཤིང་དུ་བསམས་ཏེ་ལས་ངན་ཟད་ཡིན་སྙམ་ནས་དགའ་བསྒོམ། །ཟས་གོས་གང་འབྱུང་ཙམ་ལ་བློ་ཕུགས་གཏོད་པ་ལས་ལྟོ་ཕྱིར་ཆོས་བློས་མི་གཏང་། དགའ་པོ་དང་སྐྱིད་པོ་བྱུང་ཡང་དེ་ཉིད་རྟག་པ་མེད་ཅིང་མདང་གི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་འདོད་ཡོན་སྒྱུ་མྲ་སྦྱང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཕོ་ཚུགས་ཀྱིས་གཡའ་ཁྲོད་དང་གངས་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་སྒྲུབ་པའི་སྲོག་མཁར་ བཙུགས་ནས་གྲུབ་ཐོབ་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་འཁྱོངས་ཏེ་སྐྱེ་འཆིའི་འདུ་ཤེས་ཟད་པ་ཙམ་མ་བྱུང་ཡང་། འཆི་ཁར་འགྱེད་པ་མེད་པ་ཞིག་ངེས་པར་ཡོང་དགོས་པར་ཆོས་བྱས་པའི་དོན་རྡོ་ལགས། ཞེས་རང་བྱུང་པདྨའི་གསུང་གི་སྒྲུབ་གནས་དབང་ཆེན་ཕོ་བྲང་འོག་མིན་རང་བྱུང་གི་བྱ་སྐྱིབས་འདུ་འཛིས་དབེན་པའི་མཚམས་མལ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱི་རིག་འཛིན་ལྷུན་གྲུབ་ལ་གདམས་པ་དགེ་བར་གྱུར་ཅིག །བཟོ་མེད་ལྷིང་པ་རྒྱ་ཡན་ཅོག་བཞག་ཀློང་། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་བྱ་རྩོལ་བློ་འདས་ཀྱི། །རིག་པ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ལས་འདས་པའི། །གཉུག་མའི་གཤིས་ལ་བླང་དོར་མེད་པར་འདུད། །སེམས་ཀྱི་འཇོག་སོ་ནི། ད་ལྟའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་འགྲོས་བཅོས་བསླད་དང་བྲལ་བ་གསལ་རིག་རྗེན་པ། བརྗོད་བྱས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པ་འདི་ག་ཡིན། འདི་གཉིས་དུས་རྟག་པར་མ་བརྗེད་ཙམ་དུ་སྐྱོང་བ་ལ་སྒོམ། འདི་བརྗེད་སྒོམ་མེད། མ་བརྗེད་ན་སྒོམ་ཡོད། མཐར་ཐུག་གི་འཇོག་སོ་ལག་བཅངས་འདི་ཀ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། རང་ངོ་འཕྲོད་ཀྱང་གོམས་འདྲིས་མ་བྱས་ན། །རྣམ་རྟོག་དགྲས་ཁྱེར་གཡུལ་ངོའི་བུ་ཆུང་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་བའི་ཕྱིར་རོ། འདི་ལས་ལྷག་པའི་ སྒོམ་གནས་ཉམས་དགའ་སྤྲོ་ཅན་དང་། གསལ་ཉམས་ཞེན་པ་ཅན་དང་། མི་རྟོགས་པ་ནག་ཡོར་ཡོར་སོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་གོལ་ས་དང་ཤོར་ས་ལས་མ་འདས། དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་བྱེད་དོ། །སེམས་གནས་འདུག་གོ་།འདི་ག་རང་ཡིན་ནོ་བསམ་པའི་ངེས་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བློའི་ཤུན་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མའི་འཕྲོར། སྒོམ་ཡུན་རིང་ཡང་ཞེན་བློ་མ་ཞིག་ན། །ངལ་བ་དོན་མེད་རབས་ཆད་ཁེ་གྲགས་འདྲ། ཞེས་པས་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་བཅོས་བསླད་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ་འདི་དུས་རྟག་པར་དྲན་མཁས་ན་སྒོམ་ཟེར། རིག་པ་ཟེར། ཀ་དག་ཟེར། འདི་མ་དྲན་ན་འཁྲུལ་པ་ཟེར། །མ་རིག་པ་ཟེ
Chinese
从人群中出来。心系上师和三宝，不听别人的话。自己把握自己，看前辈成就者的传记。遇到不幸和灾难，就认为是业障的柴火，认为恶业已尽而欢喜修行。对于衣食随遇而安，不为肚子而舍弃佛法。即使快乐和幸福，也知其无常，如同昨夜的梦，修习欲望如幻。以这样的男子气概，在悬崖和雪地等地建立修行的生命城堡，遵循前辈成就者的传记，即使没有达到生死观念的终结。临终时，一定要做到没有后悔，这才是修法的意义所在。这是自生莲花生大师的教言，从修行处大权宫邬金自生的鸟巢，远离喧嚣的静处，瑜伽士钦哲·沃色的持明隆珠的教诲，愿吉祥！无造作的寂静广阔虚空之中，轮回涅槃无二，超越勤作和思维的，觉性超越见修行，于本初的自性中，无取舍而顶礼。心的安住是：现在的庸常意识，自然而然，没有改造和伪饰，明朗而清醒。无法用言语来确定的就是这个。这两个时时不要忘记，守护它就是禅修。忘记了就没有禅修，不忘记就有禅修。最终的安住方式就是这个手印，全知者说：即使认识了自己，如果没有串习，心识的敌人也会像战场上的孩子一样被夺走。因此，超越这些的，禅修处是令人愉快和喜悦的，明亮的状态是执着的，不明白的是黑黝黝的等等，无论发生什么，都不会超出偏离和迷失。就这样禅修。心安住于此。认为就是这个的想法，所有的确定都是意识的表皮，因为前面的原因。即使禅修很久，如果执着没有消失，努力也是无意义的，如同断绝的利益和名声。因此要知道。所以，现在的意识，没有改造、没有思考和言语，时时忆念就是禅修。叫做觉性。叫做本来清净。不忆念就是迷惑。叫做无明。
English
Emerge from the crowd. Dedicate your mind to the Lama and the Three Jewels, and do not listen to the words of others. Take control of yourself and look to the biographies of previous accomplished ones. When misfortune and calamities occur, consider them as fuel for obscurations, and cultivate joy, thinking that negative karma is exhausted. Be content with whatever food and clothing arise, and do not forsake the Dharma for the sake of your stomach. Even when happiness and joy arise, know that they are impermanent, like a dream from last night, and practice seeing desires as illusory. With such masculine strength, establish a life-fortress of practice in places like cliffs and snowfields, follow the biographies of previous accomplished ones, and even if you do not reach the exhaustion of the concept of birth and death, you must certainly come to a point of no regret at the time of death. This is the essence of practicing the Dharma. These are the words of Rangjung Padmasambhava, from the hermitage of the great powerful palace of Orgyen Rangjung, a bird's nest secluded from the hustle and bustle, the instruction to the Vidyadhara Lhundrup by Khyentse Özer, may it be virtuous! In the unmade, still, vast expanse, Samsara and Nirvana are non-dual, beyond effort and thought, Awareness beyond view, meditation, and action, To the innate nature, I prostrate without acceptance or rejection. The settling of the mind is: The present ordinary consciousness, naturally, without fabrication or artifice, clear and awake. This is it, which cannot be definitively established by words. These two, always, just cultivate not forgetting them, that is meditation. Forgetting this is no meditation, not forgetting is meditation. The ultimate settling is this hand-seal, as the Omniscient One said: Even if you recognize your own face, if you do not familiarize yourself with it, The enemy of conceptual thought will carry you away like a small child on the battlefield. Therefore, beyond this, meditation places are delightful and joyful, bright states are clinging, not understanding is dark and murky, etc., whatever arises, it will not go beyond deviation and loss. Meditate in this way. The mind abides here. All the certainties of thinking that it is this itself are the husk of the mind, because of the previous reason. Even if you meditate for a long time, if clinging is not destroyed, the effort is meaningless, like a severed profit and fame. Therefore, know this. So, the present consciousness, without fabrication, without thought and speech, constantly remembering this is called meditation. It is called awareness. It is called primordial purity. Not remembering this is called delusion. It is called ignorance.
Tibetan
ར། སེམས་ཟེར། འཁོར་འདས་གཉིས་རིག་མ་རིག་ཙམ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མིན། དེ་ལྟར་དུ་སྒོམ་དུས་རྣམ་རྟོག་ཟི་སྦྱིར་གྱིས་གནོད་པ་བྱུང་ན། རྣམ་རྟོག་རང་ཡང་སྒོམ་ལས་མ་འདས་པས་རྣམ་རྟོག་དེ་འོག་འགྱུ་ཁྱེར་རྐྱང་མ་ཡིན་པར་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་ན་དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་ཤར་ཟེར། ཡིན་ཡང་དང་པོའི་རིང་ཡེངས་མ་ཡེངས་ཀྱི་སོ་མཚམས་ཕྱེད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར་མི་བྱེད་ཅིང་། གང་ཤར་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་ནས་དེ་ལ་བརྟག་དཔྱད་དང་བསམ་གཞི་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར་རིག་པ་རང་ཚོད་ཟིན་ ནས་འཇོག །དེ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཙ་ནས་ནས་ཐོག་ནས་རྣམ་རྟོག་ལྷང་གིས་ཤར་བ་ཞིག་འབྱུང་། དེའི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་ཤར་བ་ཡིན་པས་གནས་འགྱུ་དབྱེར་མེད་ལ་སྔར་གྱི་ཆེད་དེ་ལྟ་བས་རྒྱས་འདེབས་དེ་ཡང་མི་བྱེད་པར་འཛིན་མེད་ཁོང་གྲོལ་དུ་བསྐྱང་ངོ། །དེ་ཙ་གྱིས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་བདེན་པ་ཐུན་མོང་བ་མཐོང་ལ་ཐུག་པའི་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་གྱི་བསྡོམས་ཚིག་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཨེ་མ་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་ནམ་མཁའི་གློག་དང་འདྲ། །དགྲ་གཉེན་ངེས་མེད་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་འདྲ། །འདུས་པ་མི་རྟག་ཚོང་དུ་འགྲོན་པོ་འདྲ། །མི་རྟག་རྟག་པར་མ་འཛིན་ལྷ་ཆོས་རེམས། །ཚེ་འདིའི་ཁེ་གྲགས་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི། །བསླུས་པ་མ་གཏོགས་ཕན་ཆེར་བཏགས་པ་མེད། །འདོད་ཡོན་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ། །བདེན་ཞེན་འཆིང་བའི་རེ་དོགས་ཕྲ་སར་ཚོད། ༢ །དཀར་ནག་ལས་འབྲས་ཤིན་ཏུ་དབང་བཙན་པས། །མྱོང་འགྱུར་ཐམས་ཅད་རང་གི་གཉའ་བར་འབབ། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་སྤོང་དགེ་བསྒྲུབ་བླང་དོར་ལ། །ཤེས་བཞིན་དྲན་པས་བརྟགས་ནས་སྙིང་པོ་ལེན། ༣ །སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོ་དང་། །བོད་ཀྱི་ལྷ་སྐལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ། ། བློ་སྙིང་བྲང་གསུམ་ཐོད་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ། །སྙིང་པོ་བཛྲ་གུ་རུ་ཡིག་དྲུག་དྲོངས། ༤ །སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཐ་མལ་རང་དགར་ལྟ་བའི་དངོས་ཞེན་སྤང་། །བསྐྱེད་རིམ་བཟླས་བརྗོད་ཚེས་བཅུའི་དུས་མཆོད་ལ། །ཆག་མེད་དམ་བཅའི་རི་མོ་བརྟན་པར་ཟུང་། ༥ །མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་རང་ལུས་དཀྱིལ་འཁོར་ན། །རིག་རྩལ་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་ཚོགས་འགྲལ་མེད་ཕྱིར། །བཟའ་བཏུང་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་མོས་ལ་འབུལ། །དེ་ཡིས་ལོག་འཚོའི་ཟས་ཀྱི་ཉེས་པ་འགག་༦ །བཟང་ངན་སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་འཆི་བ་སོགས། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། ཀ་དག་བྱ་རྩོལ་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ཆེན་པོར། །རོ་གཅིག་གཉུ
Chinese
ར། 叫做心。轮回与涅槃，仅仅是觉与不觉的差别，此外什么也不是。 像这样修的时候，如果被杂念纷纷扰扰地干扰，杂念本身也没有超出修行，所以不是单纯地随着杂念漂流，而是它自己认识它自己，这就叫做杂念显现为修行。 但是一开始的时候，很难区分散乱与不散乱的界限，所以一开始不要把杂念转为道用，而是大大地看着显现的任何事物，不要对它进行分析和思考，而是让觉性保持自控。 一旦对此有了稳定，就会有杂念清晰地显现。 那个时候，胜观的技巧就会显现，所以不要区分住与动，也不要像以前那样用分别念去扩展，而是要保持无执的空性。 这样就能见到止观双运的共同真谛，已经讲完了消除障碍、增进功德的总结语。 唉玛，死亡何时到来无法确定，就像天空中的闪电。 敌友无法确定，就像秋天的云。 相聚是无常的，就像市场上的客人。 不要执着于无常为常，要修持佛法。 今生的利益、名声、食物、财富和享受，除了欺骗之外，没有太大的用处。 对于如幻的欲望显现，要减少对真实执着的束缚和希望。 ２ 黑白业果非常强大，所有要经历的都会降临到自己的头上。 因此，对于断恶行善、取舍，要用正知正念去观察，然后取其精华。 ３ 向总集皈依境邬金大士（莲花生大士）和藏地的怙主大悲观世音菩萨，从内心深处祈祷。 念诵心咒 班杂 咕噜 六字真言。 ４ 对于显现、声音、觉性三者，以及本尊、咒语、法性，要舍弃将平凡视为独立的实执。 对于生起次第、念诵、十斋日的法会，要坚定不移地遵守誓言。 ５ 在未经造作、任运自成的自身坛城中，由于觉性自发显现寂静与忿怒本尊坛城，所以要欢喜地供养饮食会供轮。 这样就能消除邪命食的过患。 ６ 好坏、苦乐、善恶、死亡等等，一切都是心性的游戏。 在本来清净、无勤作的大界中，味道是唯一的。
English
Ra. It is called mind. Samsara and Nirvana are nothing more than the difference between being awake and not being awake. When meditating like this, if disturbed by rampant thoughts, the thoughts themselves are not beyond meditation, so instead of simply drifting with the thoughts, if it recognizes itself, it is called thoughts arising as meditation. However, at first, it is very difficult to distinguish the boundary between distraction and non-distraction, so do not transform thoughts into the path from the beginning. Instead, look intently at whatever arises, without analyzing or contemplating it, and let awareness remain self-controlled. Once stability is attained, thoughts will arise clearly. At that time, the skill of insight will arise, so do not distinguish between abiding and moving, nor expand with conceptualization as before, but maintain ungrasping emptiness. In this way, one can see the common truth of the union of Shamatha and Vipassana, and the summary of eliminating obstacles and increasing merit has been taught. Alas, the time of death is uncertain, like lightning in the sky. Enemies and friends are uncertain, like autumn clouds. Gathering is impermanent, like guests in a market. Do not cling to impermanence as permanence, practice the Dharma. This life's benefits, fame, food, wealth, and enjoyment are of little use other than deception. For illusory appearances of desire, reduce the bondage of clinging to reality and hope. 2 Black and white karma is very powerful, and all that must be experienced will fall upon one's own head. Therefore, for abandoning evil and doing good, taking and rejecting, observe with mindfulness and awareness, and then take the essence. 3 To the all-encompassing refuge, the Great Orgyen (Padmasambhava) and the protector of Tibet, the Great Compassionate Avalokiteshvara, pray from the depths of your heart. Recite the heart mantra Vajra Guru Six Syllable Mantra. 4 For appearance, sound, and awareness, as well as deities, mantras, and the nature of reality, abandon the clinging to the ordinary as independent reality. For the generation stage, recitation, and the tenth-day feast, firmly keep the vows unbroken. 5 In the uncreated, spontaneously accomplished mandala of one's own body, because the peaceful and wrathful deity assembly of awareness naturally arises, joyfully offer the feast of food and drink. In this way, the fault of wrong livelihood is eliminated. 6 Good and bad, joy and sorrow, good and evil, death, etc., all are the play of the mind. In the great expanse of original purity, free from effort, the taste is one.