Tibetan
་སྣང་བའི་གཙོ་འཁོར་ལྟར་དོན་ལ་བཟང་ངན་བྱེ་བྲག་ཆད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ལོངས་སྐུའི་དངོས་གཅིག་ལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པའི་དབྱིངས་འཇལ་ཚུལ་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟག་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྟག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྐུ་ནི་ཐུགས་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། གསུང་སྒྲ་ཚིག་རང་མཚན་ལས་འདས་པས་བརྗོད་པ་བྲལ་བ་དང༌། སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་དུ་གསལ་བས་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོར་སྣང་བས། རང་སྣང་མཐོང་བ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཕན་ཚུན་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་གཅིག་གིས་གཅིག་གཟིགས་པའི་ཚུལ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་གོམས་ པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་ཚུལ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །དག་པའི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །མཐོང་བར་མི་ནུས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། །འགལ་བའི་སྒྲིབ་ཆས་ད་དུང་མ་སྤངས་ཕྱིར། །དེ་ལ་དུས་གསུམ་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡོད་ཏན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། བླ་ན་མེད་པ། གོང་ན་མ་མཆིས་པ། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས་རྟག་ཆད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ། ངག་གི་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང༌། དོན་དམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ། རྟོག་པས་གཞལ་བྱ་དང༌། དཔེ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མི་ཐུག་པས་ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་དབང་བཅུ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མཐོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ད་དུང་ཁམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་མ་སྤངས་ཤིང༌། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། ཇི་སྙེད་པའི་ཡོན་ ཏན་མཐའ་དག་ལ་གཟིགས་པའི་བློ་མིག་མ་ཐོབ་པའི་ཚུལ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བླ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་རྒྱལ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེས་ན་རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཚུལ་འདི་ནི། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དབང་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རིག་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་རྒྱལ་བ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་ཚུལ། འདས་དང་མ་འོངས
Chinese
如同显现的主眷一样，实际上没有好坏的差别。如是，在报身的一个本体上，衡量圆满了三身法性的方式，也在《三身教示经》中说：法身是自性的常。报身是恒常的常。化身是常不断的常。如是之报身，心不离法身之性，故无分别；语超越声音词句自相，故离言；身显现为具足相好之海，故显赫盛大。以自显清净见之智慧眼，互相无有遮蔽，如一者见一者之方式，如同圆满次第串习之显现。除此之外，断证究竟之佛陀自性，是十地菩萨也无法见到的方式。三世诸佛的行境是：以无上故，不摄于有寂故，清净的大心者们，也不能见诸佛的智慧，因为与违背的障碍还未断除。对此，三世逝去和到来的诸佛的界和功德的行境，是如虚空般不可思议的自性。无上的，无与伦比的，不堕于有寂二边的，故不为常断所摄。超越语言的表达境，胜义谛的究竟，不能以分别衡量，不能以比喻和名言来触及，故从初地到十地之间获得十自在的菩萨或大心者们，也不能如实见到，为什么呢？因为至今还未断除一切界的障碍，还未获得照见诸佛的如所有和尽所有的功德的慧眼的方式。《宝性论》中说：以无上智慧大悲等功德，超越功德彼岸的诸佛不可思议。因此，自生者的这最后的形态，即使是伟大的仙人得自在者们也不能了知。如是，是显示唯有诸佛才是行境的方式。过去和未来。
English
Like the main retinue of appearances, there is actually no distinction between good and bad. Thus, the way to measure the sphere in which the nature of the three bodies is perfected in one entity of the enjoyment body is also stated in the Sutra Teaching the Three Bodies: The Dharmakaya is the permanence of its own nature. The Sambhogakaya is the constant permanence. The Nirmanakaya is the uninterrupted permanence. Such a Sambhogakaya is non-conceptual because the mind does not move from the state of the Dharmakaya; speech is beyond sound, words, and self-characteristics, so it is beyond expression; and the body appears as the master of the ocean of signs and examples, so it appears with great splendor. With the eye of pure wisdom that sees self-appearance, there is no mutual obscuration, and the way one sees the other is like the appearance of the accomplished generation stage. Apart from that, the nature of the Buddha, which is the ultimate in abandonment and realization, is something that even the Bodhisattvas of the ten bhumis cannot see. The realm of activity of the Buddhas of the three times is: Because it is unsurpassed, because it is not included in samsara and nirvana, even the great pure-minded beings cannot see the wisdom of the Buddhas, because the obscurations that contradict it have not yet been abandoned. In this regard, the realm of activity of the elements and qualities of the Buddhas who have gone and come in the three times is of a nature that is inconceivable like the sky. It is unsurpassed, incomparable, and not fallen to either side of samsara and nirvana, so it is not included by permanence and annihilation. Transcending the realm of verbal expression, the ultimate of ultimate truth, it cannot be measured by thought, and cannot be reached by example and terminology, so even the Bodhisattvas or great-minded beings who have attained the ten freedoms from the first bhumi to the tenth bhumi cannot see it as it is. Why? Because they have not yet abandoned all the obscurations of the elements, and they have not attained the wisdom eye that sees all the qualities of the Buddhas as they are and as many as they are. The Uttaratantra states: With unsurpassed wisdom, great compassion, and other qualities, the Buddhas who have gone beyond the qualities are inconceivable. Therefore, this final state of the self-born ones is not known even by the great sages who have attained power. Thus, it is the way of showing that only the Buddhas are the realm of activity. Past and future.
Tibetan
་ད་ལྟ་དུས་གསུམ་གྱི། །ངེས་པ་ལས་འདས་འོག་མིན་ཆེན་པོ་ན། །བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དུས་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན། །གཙོ་འཁོར་ངོ་བོ་མཐུན་པའི་རང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་ཏེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དུས་ཀུན་རྫོབ་པ་ལས་འདས་ཤིང༌། ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་བཞི་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་རང་སྣང་དོན་གྱི་འོག་མིན་ན་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་མོར་བཞུགས་ཤིང་གཙོ་འཁོར་དགོངས་པ་མཉམ་པའི་རང་སྣང་སྟེ་གསང་སྙིང་ལས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་རྫོགས་པ་ཡི། །ཞིང་ཁམས་བསམ་ཡས་རྣམ་དག་དང༌། །རྒྱ་དང་བྲལ་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང༌། ། འཁོར་ལོའི་རྒྱན་དང་རོལ་མོའི་ཚོགས། །དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་བསམ་ཡས་ཀུན། །མཐོང་ནས་ཉེ་བར་མཉེས་པ་དང༌། །རྒྱ་ཆེན་གསུང་ལས་དོན་འབྱུང་བའང༌། །མཐུན་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བའོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ངང་ལས་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །འདུལ་བྱེད་སྟོན་པ་གསུམ་དུ་བཀོད་པ་ནི། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པ་དང༌། །སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་གསུམ་ལས་རང་བཞིན་ནི། །རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་འོག་མིན་གྱི། །དབྱིངས་སྣང་ལོངས་སྐུའི་དཔེ་བྱད་དངས་ཤེལ་ནང༌། །འཕོས་ལྟའི་གཟུགས་བརྙན་ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུའི་གནས། །དེ་ལ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་དང༌། འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱས་སྲས་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་སྣང་བས་གཟུགས་བརྙན་ལོངས་སྐུའི་སྟོན་པར་ཡང་བརྗོད་ལ། རང་སྣང་ལ་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་དང་ཆ་འདྲ་ཡང་དངོས་མ་ཡིན་པའི་དཔེར་ནི་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་དངོས་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་པ་ཆུ་ནང་དུ་འཕོས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་རྩ་རྒྱུད་བླ་མར། ཇི་ལྟར་སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའི་ཟླ་བའི་གཟུགས། །སྟོན་གའི་ཆུ་སྔོན་མཚོར་ནི་མཐོང་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱབ་བདག་གཟུགས། །རྫོགས་སངས་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། གཟུགས་བརྙན་གྱི་ལོངས་སྐུ་གཉིས་པ་ནི་སེམས་དཔའ་སར་གནས་པས་མཐོང་བས་སྤྲུལ་པའི་མིང་གིས་བསྡུས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་གཉིས་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེའི་ཆ་མཐུན་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམ
Chinese
現在三世的，超越了定數的殊勝奧明（藏文：འོག་མིན་，梵文天城體：ogmin，梵文羅馬擬音：ogmin，漢語字面意思：下劣），安住的佛陀是四時的自性。主眷本質相同是自顯現。對此，過去、未來、現在，也就是超離了有為法的世俗諦，法性無為法超離了有無、常斷，是不可思議的四時自性的果位佛陀，在自顯現真實義的奧明中，恆常不斷地安住，主眷意趣相同是自顯現，如《秘密藏續》所說：十方四時圓滿的，清淨不可思議的剎土，遠離邊際的宮殿，輪王七寶的莊嚴和樂器的組合，所有不可思議的壇城，見到後心生歡喜，從廣大語音中產生意義，是相合的智慧自顯現。如此說。第五、宣說化身，從彼自性中為了調伏有情，將調伏者導師安置為三種，即自性化身、調伏有情化身和種種化身，其中自性化身是，勝者的智慧顯現奧明的，法界顯現報身的妙相，如清澈水晶中，映現的影像，是半化身報身之處。對此，自性化身、調伏有情化身和種種化身三者中，第一種是，對菩薩聖者等所化 высший 顯現，也被稱為影像報身導師。自顯現與法界報身相似，但並非真實，例如天空中的真實月亮，以及它的第二個影像倒映在水中，如根本續中說：如同無雲晴空的月亮影像，顯現在秋季清澈的湖水中一樣，同樣，諸佛之子們的遍主之身，將會顯現在圓滿佛陀的壇城中。如此說。因此，法界報身僅僅是佛陀自己的自顯現，而第二個影像報身是安住於地的菩薩所見，因此以化身之名來概括其差別。像這樣的第二報身使偉大的菩薩們感到滿足，因此被稱為親近。與之相似，以妙相好莊嚴的殊勝化身等。
English
Now, the three times, beyond the definite great Ogmin (Tibetan: འོག་མིན་, Sanskrit Devanagari: ogmin, Sanskrit Romanization: ogmin, Chinese literal meaning: inferior), the Buddha who abides is the nature of the four times. The self-appearance of the principal and retinue being of the same essence. To this, the past, future, and present, that is, transcending the conventional truth of conditioned time, the Dharma nature unconditioned transcends existence and non-existence, permanence and annihilation, the fruit Buddha who is the nature of the inconceivable four times, abides constantly in the self-appearance of the meaning of Ogmin, the principal and retinue having the same intention is self-appearance, as it is said in the Guhyagarbha Tantra: The ten directions and four times are complete, the pure and inconceivable realm, the palace free from boundaries, the adornment of the wheel king and the assembly of musical instruments, all the inconceivable mandalas, seeing them brings joy, and meaning arises from the vast speech, it is the harmonious wisdom self-appearance. So it is said. Fifth, explaining the Nirmanakaya, from that very state, for the sake of taming sentient beings, the tamer and guide are arranged in three ways, namely, the Svabhavikakaya, the Nirmanakaya for taming beings, and the various Nirmanakayas, of which the Svabhavikakaya is, the victorious one's wisdom appearance of Ogmin, the Dharmadhatu appearance of the Sambhogakaya's marks and signs, like an image reflected in clear crystal, is the place of the half-Nirmanakaya Sambhogakaya. To this, among the three, the Svabhavikakaya, the Nirmanakaya for taming beings, and the various Nirmanakayas, the first is, appearing to the supreme beings to be tamed such as the Bodhisattvas and Aryas, and is also called the image Sambhogakaya guide. The self-appearance is similar to the Dharmadhatu Sambhogakaya, but is not real, for example, the real moon in the sky, and its second image reflected in the water, as it is said in the Root Tantra: Just as the image of the moon in the cloudless clear sky, appears in the clear autumn lake, similarly, the body of the lords of the Buddhas' sons, will appear in the mandala of the complete Buddha. So it is said. Therefore, the Dharmadhatu Sambhogakaya is merely the Buddha's own self-appearance, while the second image Sambhogakaya is seen by the Bodhisattvas who abide on the ground, and therefore the difference is summarized by the name Nirmanakaya. Such a second Sambhogakaya satisfies the great Bodhisattvas, and is therefore called close. Similar to that, the supreme Nirmanakaya adorned with marks and signs, etc.