Tibetan
།ཞེས་དང༌། རྩ་ཤེ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གང༌། །འགྲོ་བ་འདི་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འདི་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་བརྒལ་བརྟག་མང་ཡང་ཉ་ལམ་དུ་ཆུ་བདེ་བ་ལྟར་ཚིག་ལམ་དུ་ཐ་སྙད་བདེ་བའི་ལྟར་སྣང་ཙམ་གྱིས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ངེས་དོན་དུ་མི་མཐོང་བའི་ཚུལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། གང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དམུས་ལོང་ཞིག་གིས་གཞན་ཞིག་ལ་མར་གྱི་ཁ་དོག་དྲིས་པ་ལས། ཁ་བ་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེས་ཁ་བ་ལ་ལག་པ་རེག་པས་མར་གྱི་ཁ་དོག་གྲང་མོར་འཛིན་ཏོ། །སྨྲས་པ། ངང་པའི་གཤོག་པ་འདྲའོ། །ངང་པའི་གཤོག་སྒྲ་ཐོས་པས་ཁ་བའི་ཁ་དོག་འུར་འུར་པོར་འཛིན་ཏོ་དྲིས་པ་གཤོག་པའི་ཁ་དོག་ཅི་འདྲ། དུང་དང་འདྲའོ། །དུང་ལ་རེག་པས་འཇམ་པོར་འདུག་ནས་དེ་ཡང་འཇམ་པོར་འཛིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་དམུས་ལོང་གིས་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་མཐོང་བ་རབ་ཏུ་དཀའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དཀའ་ བ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསལ་བཞག་མེད་པ་མངོན་དུ་མཐོང་བའི་ཚེ། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཚུལ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །ངས་ནི་མདོ་སྡེ་གང་བཤད་པ། །ཚིག་འབྲུ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཚིག་གཅིག་རྣམ་པར་བསྒོམས་ན་ནི། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་མང་པོ་རབ་བཤད་པ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །མི་གང་དོན་ལ་མཁས་པ་དག །ཚིག་འདི་བསླབ་པར་གྱུར་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དཀོན་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གདུལ་བྱ་བཀྲི་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ནོར་བུ་མཁན་མཁས་པ་ནོར་བུ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་དེས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ནས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ་ལན་ཚྭའི་ཆུ་རྣོན་པོས་སྤངས་ནས་སྐྲའི་རེ་བས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཟས་ཀྱི་
Chinese
如是说。又《中论》云：“如来之自性，即是众生之自性。”如是。虽是如此，然对此有诸多正误之辩，然如鱼在水中安乐一般，仅以词句之道中名相安乐之表象，不能于究竟义中见到心性之实相，如《如来藏经》云：“无论凡夫、声闻、缘觉、菩萨，皆不能如实见如来藏。譬如盲人问他人酥油之颜色，答曰：‘如雪。’彼以手触雪，遂执酥油之色为寒冷。又问：‘如天鹅之羽毛。’闻天鹅之羽声，遂执雪之色为喧嚣。复问羽毛之色如何？答曰：‘如海螺。’以手触海螺，觉其滑润，遂执彼亦滑润。’无论如何说，盲人终不能如实知颜色。如是，如来之自性亦极难见。”如是说。如是难见，亦无非是五蕴之执取，故于超离八识聚之圣者智慧，于无有取舍而现见之时，于甚深了义经安住于同一密意之理，如《月灯经》云：“世间界清净，我所说诸经，词句虽各异，意义则唯一，不能尽宣说。若修一句义，即修一切义，所有诸佛，善说诸多法，一切法皆空，何人善解义，从此句修学，佛法非难得。”如是说。如是亦观待于调伏所化之三种次第，如《持咒自在王所问经》云：“种姓之子，譬如此，善巧之珠宝匠，善知珠宝之磨治之法，彼从珠宝之族类中，取来未完全清净之珠宝，先以浓盐水洗涤，再以发丝拂拭。然亦不因此而舍弃精进，其后以食物之
English
Thus it is said. Also, the Root Wisdom says, "Whatever is the nature of the Tathagata, is the nature of these beings." Thus it is. Although it is so, there are many debates about what is right and wrong about this, but just as a fish is comfortable in water, it is only an appearance of comfort in terms of words and terms, and the true nature of the essence is not seen in the ultimate meaning. As it says in the Sutra of the Essence of the Buddha, "Neither ordinary individuals, nor hearers, nor self-enlightened ones, nor Bodhisattvas can see the essence of the Buddha as it is. For example, a blind person asks another about the color of butter. He says, 'It is like snow.' When he touches the snow with his hand, he perceives the color of butter as cold. He says, 'It is like the wings of a swan.' When he hears the sound of the swan's wings, he perceives the color of snow as noisy. He asks, 'What is the color of the wings?' He says, 'It is like a conch shell.' When he touches the conch shell, he feels that it is smooth, and he perceives it as smooth. No matter what he says, the blind person cannot know the color as it is. Likewise, the nature of the Buddha is very difficult to see." Thus it is said. It is so difficult because it is nothing other than the appropriation of the five aggregates. Therefore, when the wisdom of the noble ones, which transcends the eight collections of consciousness, is directly seen without elimination or retention, the profound definitive sutras abide in the same intention. As it says in the Sutra of the Moon Lamp, "The realms of the world are pure and empty. Whatever sutras I have spoken, the words and syllables are different, but the meaning is the same. It is not possible to express everything. If one meditates on one word, then one will meditate on all of them. All the Buddhas have spoken many teachings. All the teachings are emptiness. Whoever is skilled in meaning, from learning this word, the Buddha's teachings are not difficult to obtain." Thus it is said. Likewise, depending on the three stages of taming beings, as it says in the Sutra Requested by the King of Dharani Empowerment, "Son of lineage, for example, a skilled jeweler who knows well the method of purifying jewels, takes an impure jewel from the family of precious jewels, first washes it with strong salt water, and then cleans it with a strand of hair. However, he does not give up diligence just because of that. After that, with food
Tibetan
ཁུ་བ་རྣོན་པོས་སྤངས་ནས་བལ་གྱི་ལྭ་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཁུ་བས་སྤངས་ཏེ་རས་སྲབ་མོས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ན་བཻཌཱུརྱའི་རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཁྱེན་ནས་མ་རིག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་གཙང་བའི་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད་དེ། འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་རང་ བཞིན་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུད་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །དཔེ་དེས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དྲི་མ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཚུངས་པར་སྦྱར་ནས་ཐོག་མར་ལན་ཚྭའི་ཆུ་དང་སྐྲའི་རེ་བས་བྱི་དོར་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་སྦྱོང་བྱེད་དང༌། དེ་རྗེས་ཉའི་ཁུ་བ་དང་བལ་གྱིས་བྱི་དོར་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་བར་པའི་སྦྱོང་བྱེད་དང༌། དེ་ནས་ཨ་རུ་རའི་ཁུ་བ་དང་རས་སྲབ་མོས་བྱི་དོར་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་སྦྱོང་བྱེད་དུ་བསྟན་ནས། སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དག་བྱེད་མཐུ་ཆེ་བར་བསྟན་པས་འཁོར་ལོ་དང་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་བློ་ལྡོག་པའི་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང༌། གཉིས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་དང༌། གསུམ་པས་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སེམས་རྒྱུད་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་དེ་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པར་བསྟན་པས་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་གཉིས་ལས་བར་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བར་པའི་དགོངས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དཔྱོད་ནུས་ལ། ཐ་མའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་དེ་ལྟར་དཔྱོད་མི་ནུས་པ་བར་པའི་དགོངས་པ་ འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་སྔ་ཕྱི་དེ་གཉིས་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དུ་འདོད་པའི་ཚུལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་དཔྱད་པ་རྣོན་པོས་ལྟ་བ་གཏན
Chinese
用精细的汁液清洗后，再用羊毛的衣服彻底擦拭。仅仅这样，也不是放弃精进，在那之后，用大药的汁液清洗，再用薄布彻底擦拭来擦拭。彻底擦拭干净，远离污垢时，就被称为伟大的毗琉璃种类。种姓之子，同样地，如来也了知完全不净的众生界，以无明、痛苦、无我、不净的厌恶之语，使喜爱轮回的众生生起厌离，从而引入圣者的律藏。仅仅这样，如来也不是放弃精进，在那之后，以空性、无相、无愿之语，使人领悟如来的法相。仅仅这样，如来也不是放弃精进，在那之后，以不退转的法轮之语，三轮完全清净之语，将自性各异的根性的众生引入如来的境界。如是说。这个比喻是将众生界与污垢相连，比作完全不净的珍宝，最初用盐水和头发的碎屑来擦拭，是第一法轮的清净之法；之后用鱼的汁液和羊毛来擦拭，是中间法轮的清净之法；然后用诃子的汁液和薄布来擦拭，是最后法轮的清净之法来显示的。显示了后者比前者更具清净的力量，因此第一法轮主要做的是使众生从轮回中厌离，第二法轮显示如来藏的体性，第三法轮显示对于具有各种想法的众生，其心性中自然具有精华。因此，在两种大乘种姓中，为了中间者的缘故，所调伏的众生不依赖于最后法轮，能够凭借自身的力量思辨中间法轮的密意；而为了后者缘故，所调伏的众生不能那样思辨，进入寻求中间法轮密意，这两者之间的先后被认为是根器利钝的差别，以听闻思辨的精细分析来确定见解。
English
After washing with fine juice, it is thoroughly wiped with woolen clothes. Just that is not abandoning diligence either. After that, it is washed with the juice of great medicine, and then wiped with a thin cloth to cleanse it. When it is thoroughly cleansed and free from dirt, it is called a great kind of beryl. Son of the lineage, similarly, the Tathagata also knows the realm of completely impure beings, and with the words of aversion to ignorance, suffering, selflessness, and impurity, he makes beings who are fond of samsara generate aversion, thereby introducing them to the Vinaya of the Noble Ones. Just that is not the Tathagata abandoning diligence either. After that, with the words of emptiness, signlessness, and wishlessness, he makes people realize the nature of the Tathagata. Just that is not the Tathagata abandoning diligence either. After that, with the words of the irreversible wheel of Dharma, the words of the three wheels being completely pure, he introduces beings with various natures into the realm of the Tathagata. Thus it is said. This analogy compares the realm of beings connected with defilements to a completely impure precious jewel. First, wiping with salt water and hair fragments is the purification method of the first wheel. Then, wiping with fish juice and wool is the purification method of the intermediate wheel. Then, wiping with haritaki juice and thin cloth is shown as the purification method of the last wheel. It shows that the latter has more purifying power than the former. Therefore, the first wheel mainly makes beings turn away from samsara, the second wheel shows the nature of the Tathagatagarbha, and the third wheel shows that for beings with various thoughts, their mindstream naturally possesses the essence. Therefore, among the two Mahayana lineages, for the sake of the intermediate ones, the beings to be tamed do not rely on the last wheel, and can speculate on the meaning of the intermediate wheel by their own power. But for the sake of the latter, the beings to be tamed cannot speculate in that way, and entering into seeking the meaning of the intermediate wheel, the difference between these two in terms of sequence is considered to be the difference between sharp and dull faculties, and the view is determined by the fine analysis of hearing and thinking.