Tibetan
བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་སྔོན་དུ་བསྟན་ནས་མཚན་དཔེའི་སྣང་བ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འགྲུབ་པར་ནི་འདོད་ལ། སྔགས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལམ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་པའི་བསྐྱེད་རིམ་རང་རྒྱུད་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྩིས་མ་ཟིན་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྐྱང་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བདག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ལམ་དུ་གདོན་མི་ཟ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རྣམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གདངས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཐབས་ཤེས་འབྲེལ་བའི་ལམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ བསྒྲུབ་གཞི་གཟུགས་སྐུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པའོ། །དེ་བས་ན་ལུང་དེས་ན་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལེགས་པར་བསྟན་ནས་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་གཟུང་འཛིན་འདོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་མདོའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་རྗེས་མཐུན་པར་དང་པོར་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་བདག་མདུན་ཐ་དད་བསྐྱེད་ཀྱང༌། མཐར་གོམས་པ་བརྟན་པ་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སེམས་སུ་ཤེས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ལྟར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ལྷ་དང་ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམས་ལྟར་སྣང་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས་མཚན་མ་མེད་པ་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པའི་དེ་ཁོ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་བརྡ་ཆད་བཞག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ལྷའི་གཟུགས་སྒྲ་ཞུགས་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སོགས་ལའང་གཟུགས་སྒྲ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཕྱིའི་ཡན་ལག་བཞི་དང༌། ནང་གི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ ཞིང༌། འདི་ལ་རང་དམ་ཚིག་པར་བསྐྱེད་ཅིང་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་བླང་ཞིང་རང་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ཉིད་གྲགས་ཆེའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་བསྟོད་འགྲེལ་ལས། སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་རིགས་རྣམས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་དྲངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདག་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནས་རིགས་པ་བསྒྲེས་པར་སྣང་ངོ༌། །ལར་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ལ་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་མེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་མིན་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་རྩ་བའི་དངོས་བསྟན་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་པས་བཀབ་པ་ལས། རྒྱ་གར་བའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱང་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་བཟུང་ལ། བྱ་སྤྱོད་གཉིས་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱི་ཆིངས་ནི་ལྷ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། རླུང་དང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞིར་གནས་པ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། བཟླས་པ་ནི་ལྷའི་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ་བའི་ཡན་ལག་དང༌། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་པོ་གཉིས་བརྟན་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་བཞི་པོའང་བསྡུ་ན་མཚན་མ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། དེའང་རླུང་གི་ རྣལ་འབྱོར་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པས་རྒྱུད་སྡེ་གོང་མའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཆེ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་རལ་གྲིའི་རིག་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ནང་གི་ལུས་གནས་སོ་སོར་འབྱུང་བ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ནས་ཕྲིན་ལས་བཞི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། འོད་ཟེར་ཅན་མ་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲུབ་པ་བྱས་ནས་ལྷ་དེ་དག་གི་མཚན་མ་མཐོང་མཐོང་འབད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པ་སོགས་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་རྒྱུད་ལས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་གྲུ་ཆད་མན་ཆད་ལ། །བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལྟར། །བསྟན་ཡང་ཟུང་འབྲེལ་མ་ཡིན་བསྐྱེད་དང་རྫོགས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རིམ་ཅན་སོ་སོ་བ། །རྣལ་འབྱོར་གཙོར་སྤྱོད་ལུས་ངག་གྲོགས་སུ་སྟོན། །ཡེ་ཤེས་དགུག་བསྟིམ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡིས་བཅིང༌། །དམ་ཡེ་གཅིག་པའི་ངང་ནས་དངོས་གྲུབ་བླང༌། །བཟླས་པའི་མཐའ་ལ་གཤེགས་གསོལ་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་འདུས་པ། བཤད་ རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ། ཆ་མཐུན་གྱི་རྒྱུད་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་སོགས་དང༌། རྡོར་དབྱིངས་དང༌། ཁམས་གསུམ་རྣལ་རྒྱལ་དང༌། ངན་སོང་སྦྱོང་བ་དང༌། དོན་གྲུབ་སྟེ་དུམ་བུ་བཞིར་གྲགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གྲུ་ཆད་ལ་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལྟར་བསྟན་ཀྱང་དེ་དག་གི་ལྷ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་ཅན་མ་ཡིན་ཅིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད
Chinese
首先展示了侍奉上师等方便之部分，认为仅仅凭借不依赖于相好之显现的殊胜智慧就能成就果位三身。因为在密法中，如果生起次第的道没有被空性的见解所摄持，那么自续的生起次第就会流转于三界。因此，没有被空性所摄持的单纯的本尊瑜伽，在此处无疑是与无我智慧相分离的道。而在智慧方面，与不依赖于观想形象的空性之音，与大悲相联结，是方便与智慧相结合的道，是法身的 修持之基础，是一切色身的生起之源。因此，该论典很好地展示了有相和无相二者的区分，虽然想要观想具有面容手足之相，但大多是遵循和顺应显宗，首先生起具有相的自前有别，但最终在串习稳固时，认识到意义的形象在心中，如同断除一切外境的戏论一样，认识到观想颜色和形状仅仅是如不净之本尊和身语之业的显现，从而努力于无相的内在瑜伽，就在那本身上安立了完全清净之本尊的术语。如果认为，因为其中有本尊的形和声的融入，所以是有相的，那么这并不确定，因为法身和自性身等也有形和声的融入。这样，在很好地了解了有相和无相的瑜伽之后，第二，对于结合之行，从毗卢遮那现证菩提等论典中可以了解到依靠外支四种和内支四种的念诵之理。 并且，在此处，通常认为自己生起为誓言尊，在前面生起智慧尊，从中获取悉地，而自己身上没有智慧尊融入。然而，在那相同的《摄颂释》中，引用了“心要手印真言族，以随所欲之方式”，从而也有随之而行，认为在自生起中融入智慧尊的一方，这似乎是从瑜伽续中推导出的道理。总的来说，事部和行部二者都有自生起吗
English
First, the part of the means of serving the Lama and so on is shown in advance, and it is believed that the fruit of the three bodies can be achieved only by the special wisdom that does not depend on the appearance of signs and examples. Because in the mantra, if the path of the generation stage is not grasped by the view of emptiness, then the self-continuum of the generation stage is said to be wandering in the three realms. Therefore, the mere deity yoga that is not grasped by the calculation of emptiness is undoubtedly a path separated from the wisdom of selflessness in this case. On the side of wisdom, the sound of emptiness that does not depend on meditating on the image of form, and the connection with great compassion, is the path of the combination of means and wisdom, which is the Dharmakaya's basis of practice and the source of all form bodies. Therefore, that scripture well shows the distinction between the two, with signs and without signs. Although one wants to meditate on the appearance of faces and hands, most of them follow and conform to the Sutras, and first generate the self and front as different with signs. But in the end, when practice is stable, one knows that the appearance of meaning is in the mind, and like cutting off all the elaborations of external objects, one knows that meditating on colors and shapes is only like the appearance of impure deities and the actions of body, speech, and mind. Therefore, one strives for the inner yoga without signs, and establishes the term of the completely pure deity on that very thing. If one thinks that it is with signs because the form and sound of the deity are involved in it, then that is not certain, because the form and sound are also involved in the Dharmakaya and the Svabhavikakaya, etc. In this way, after well understanding the two yogas with and without signs, secondly, for the practice of union, the method of relying on the recitation of the four outer limbs and the four inner limbs can be known from the Vairochana Abhisambodhi, etc. And here, it is generally believed that one generates oneself as the Samaya being, generates the Jnanasattva in front, obtains the siddhi from it, and the Jnanasattva does not enter oneself. However, in that same condensed commentary, it quotes "essence, mudra, mantra family, in whatever way one desires," and thus there is also a side that follows it and believes that the Jnanasattva enters into the self-generation, which seems to be a reason derived from the Yoga Tantra. In general, do both the Kriya and Charya have self-generation?
Chinese
并且，由于智慧者是否进入这两方面被根本的真实教义和瑜伽续部的理智所覆盖，印度的学者们也只是显现出不同的观点，因此不能完全采纳。总括行为和修行二者续部的道路的共同纲要是本尊和如是之性的瑜伽，以及气和念诵的瑜伽这四种。前两种是成就二身的主要因素，念诵是激发本尊意续的支分，气的瑜伽是稳固前两种的支分，因此如果将这四种归纳，可以归纳为有相和无相两种。而且，气的瑜伽与无上的圆满次第不同，仅仅是成就乐、明、无分别的禅定和本尊瑜伽的因，因此与上部续的特殊道路有很大的差别。第三是成就的行为，即依靠宝剑等外在物质，执持宝剑的明觉等，以及在内在的身体部位观修各自产生的四大坛城，从而成办四种事业，以及修持光芒母等，努力显现那些本尊的相，从而获得不忘菩提心的禅定等，续部中讲述了多种成就悉地的方式。瑜伽续部的特征是什么呢？瑜伽续部的船以下，如同大庄严圆满受用一样，虽然宣说了生起和圆满次第，但不是双运，方便和智慧是次第分开的。主要修持瑜伽，身体和语言作为辅助，以迎请、融入智慧，四印束缚，从誓言和智慧合一的状态中获得悉地，在念诵的结尾进行遣送和祈请。其中，根本续部即是《集经》，解释续部是《金刚顶经》，相似的续部是《胜乐第一》等，以及金刚界、三界调伏、净除恶趣、义成，即在被称为四部分的坛城的船中，虽然像大庄严圆满受用一样宣说，但那些本尊也不是方便和智慧双运的，一切法都是无我的自性空性。
English
Furthermore, since the two aspects of whether or not wisdom-holders enter are covered by the fundamental reality teachings and the reasoning of the Yoga Tantras, the Indian scholars also only appear to have different views, so they cannot be completely adopted. The common outline that summarizes the paths of both action and practice tantras is the yoga of the deity and suchness, and the four yogas of wind and recitation. The first two are the main factors for accomplishing the two bodies, recitation is a branch for stimulating the deity's mind-stream, and the yoga of wind is a branch for stabilizing the first two. Therefore, if these four are summarized, they can be summarized into two: with signs and without signs. Moreover, the yoga of wind is not the same as the unsurpassed completion stage; it is merely a cause for accomplishing the samadhi of bliss, clarity, and non-conceptuality, and the yoga of the deity. Therefore, it has a great difference from the special path of the higher tantras. The third is the accomplished conduct, which is based on external substances such as swords, holding the awareness of the sword, etc., and meditating on the mandalas of the four elements that arise in the respective internal body parts, thereby accomplishing the four activities, and practicing the Light-Ray Mother, etc., striving to see the signs of those deities, thereby obtaining the samadhi of not forgetting the mind of enlightenment, etc. The tantras speak of various ways of accomplishing siddhis. What are the characteristics of the Yoga Tantra? Below the vessel of the Yoga Tantra, like the great adornment of perfect enjoyment, although the generation and completion stages are taught, they are not union, and skillful means and wisdom are separate in sequence. The main practice is yoga, with body and speech as assistants, inviting and absorbing wisdom, bound by the four seals, obtaining siddhis from the state of unity of vows and wisdom, and performing sending and supplication at the end of recitation. Among them, the root tantra is the Compendium, the explanatory tantra is the Vajra Peak Tantra, and the similar tantras are the Supreme Bliss First, etc., as well as the Vajra Realm, the Subduer of the Three Realms, the Purifier of the Lower Realms, and the Accomplisher of Meaning, that is, in the vessel of the mandala known as the four parts, although it is taught like the great adornment of perfect enjoyment, those deities are not the union of skillful means and wisdom, and all dharmas are the self-nature emptiness of selflessness.