Tibetan
ཡིན་པའི་དགོངས་པ་དང་སྤྱོད་པ་བསྒྲགས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས། སྣོད་མི་རུང་ལ་གསང་བ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །བརྒྱད་པ་གཟུགས་ཕུང་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་ལྔ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་མཆེད་ལྷ་སྐུར་མི་ཤེས་པ། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟོག་གེའི་བློས། །བརྙས་དང་དཀའ་ཐུབ་མཐུ་ཡིས་ལྷག་པར་གདུང༌། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རང་ལུགས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱལ་བ་ལྔ་དང༌། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡུམ་ལྔ། སྐྱེ་མཆེད་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མའི་རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་དང༌། ཚོགས་འཁོར་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ཅིང༌། འདོད་ཡོན་གྱིས་མཉེས་པར་བྱ་རྒྱུ་ལ། ཀུན་འབྱུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟས་ནས་ཡན་ལག་གཏུབ་པ་དང༌། དུག་འཐུང་བ་དང༌། གཡང་སར་མཆོང་བ་དང༌། ལུས་འདི་མི་གཙང་ངོ་ཞེས་སྨོད་ཅིང་རྒུད་པར་བྱ་བའི་བསམ་པས་གནས་མིན་གྱི་བཟོད་པ་དང༌། སྨྱུང་བར་གནས་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་གདུང་བར་བྱེད་ཅིང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལས་ལོག་སྟེ་བརྙས་པའི་སེམས་མཐར་ཐུག་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རྩ་ལྟུང་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཀའ་འགྲེལ་པདྨ་ཅན་ལས། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ལ་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ཟླའི་ཆོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགུ་པ་རང་བཞིན་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་དོན། །སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ལས་གཞན། །སེམས་ཅན་ཁམས་དང་འབྲེལ་བ་ལྡེམ་དགོངས་སུ། །ཐེ་ཚོམ་ཟོས་ནས་བཀྲི་བར་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པས་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚུལ་རིག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཆ་ནས་སྐྱེ་འགག་རང་བཞིན་མེད་པས་རྟག་ཆད་སྤོང་པ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ནས། བློ་དང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མེའི་ས་བོན་ངར་ལྕགས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་ ལྟོས་ཤིང་གྲུབ་པ་ཅན་དུ་ནན་གྱིས་འཆོས་ཤིང༌། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོའི་དོན་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ངོ་མ་འཕྲོད་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་བལྟར་མི་མངོན་པའི་ཚུལ་དུ་འབྲེལ་བར་བཤད་པ་མཐའ་དག་བྱིས་པ་སྐྲག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་ན་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་ནས་བཤད་པ
Chinese
是这样的见解和行为的宣扬，如《金刚心庄严》中所说：“对不适合的器皿宣说秘密。”第八，色蕴毗卢遮那等五者，同样，不认识十二处为本尊身，以论证痛苦谛的分别念，以轻蔑和苦行之力更加折磨。对此，金刚乘的自性是五蕴为五部佛，五大为五佛母，十二处安住于菩萨和菩萨母的自性中，如是知晓后以内火供和荟供等供养，以欲妙使之欢喜。却观待由集谛所生的痛苦为真实的自性，从而砍断肢体，饮毒，跳崖，以“此身不净”之语诋毁并使其衰败的想法，进行非处的忍耐，斋戒和苦行等，从而折磨具有胜者自性的身体，舍弃在五蕴上生起如来之想，生起极端的轻蔑之心时，根本堕罪就圆满了。如《难解释·莲花鬘》中所说：“第二，完全舍弃一切，即五蕴与五如来不可分割。”因为体验了相违的法。第九，自性清净的空性义，除了仅仅是佛的行境之外，与有情界相关联是委婉的密意，因疑惑而吞噬并摒弃引导。对此，诸法之相是自性不成立，因此以闻思之门确定之理虽然通达，但从法性以修力获得的方面来说，由于生灭无自性，所以对断常二边之舍弃没有确信。由智慧和作意的因缘，如火的种子从硬铁中产生一样，强烈地认为是有待而成的。由于没有真正领会胜义经部和甚深续部的意义，所以产生疑惑。同样，认为如来藏的自性以不明显的方式与有情界相关联的说法，全部都是为了遣除孩童的恐惧而宣说的，除此之外都是委婉的密意，因此对甚深经部和续部中所说的
English
Such is the proclamation of view and conduct, as it is said in the Vajra Heart Ornament: "Secrets are revealed to unsuitable vessels." Eighth, the five aggregates, Vairochana, etc., similarly, not recognizing the twelve sources as the body of the deity, with the discriminating mind that proves the truth of suffering, tormenting even more with contempt and the power of asceticism. In this regard, the nature of the Vajrayana is that the five aggregates are the five Buddhas, the five elements are the five mothers, and the twelve sources abide in the nature of bodhisattvas and bodhisattvas' mothers. Knowing this accordingly, one makes offerings with inner fire pujas and tsokhors, and pleases them with desirable qualities. However, one views the suffering produced by the origin as the true nature, thereby cutting off limbs, drinking poison, jumping off cliffs, and with the thought of reviling and causing this body to decay with the words "This body is impure," enduring non-places, fasting, and engaging in asceticism, thereby tormenting the body that has the nature of the Victorious Ones, abandoning the generation of the perception of the Tathagatas on the five aggregates, and when an extreme mind of contempt arises, the root downfall is completed. As it is said in the Difficult Explanation, Lotus Garland: "Second, completely abandoning everything means that the five aggregates and the five Tathagatas are inseparable." Because one experiences contradictory dharmas. Ninth, the meaning of emptiness, which is pure in nature, other than being merely the realm of activity of the Buddhas, is a veiled intention in relation to the realm of sentient beings, and one abandons leading by devouring doubt. In this regard, the characteristics of phenomena are that they are not established by their own nature, so although one understands the way to ascertain them through the gate of hearing and thinking, from the aspect of the dharma nature being obtained through the power of meditation, since there is no nature of arising and ceasing, one does not have confidence in abandoning permanence and annihilation. Due to the causes of intelligence and attention, just as the seed of fire arises from hard iron, one strongly believes that it is dependent and established. Because one does not truly understand the meaning of the definitive sutras and profound tantras, one has doubts. Similarly, one thinks that all the statements that the nature of the Sugata-garbha is related to the realm of sentient beings in an invisible way are merely taught to dispel the fear of children, and that otherwise they are all veiled intentions, therefore, regarding what is said in the profound sutras and tantras,
Tibetan
་དག་གི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བཀྲི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ་ཟེར་ཞིང་ཡིད་གཉིས་ལ་དམ་འཆའ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་འཇིག་རྟེན་འཛིན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཅི་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་མི་ཤེས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་གསུངས་པ་མི་ཤེས། ཞེས་སོ། །བཅུ་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བླ་མ་དམོད། །བསྟན་པ་འཇིག་སོགས་དྲག་ཤུལ་ཆོ་ག་ཡིས། །མངོན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ལ་སྲན་ཅིང་བཟོད། །འདྲིས་ཤིང་བཤེས་ནས་བྱམས་པར་བྱས་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྔགས་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་སྤྱིར་བཏང་ལ་དགོངས་པ་དང༌། ནུས་པ་ཐོབ་པའི་དམིགས་བསལ་ལ་དགོངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ སྨོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་བསམ་སྦྱོར་མ་རུང་པ་ཅན་གང་ཞིག་ལ་ཡི་རང་བའི་སེམས་ཀྱིས་མཛའ་བར་སྦྲེལ་ཞིང་ལུས་ངག་གི་སྒོ་ནས་དངོས་སུ་བྱམས་པར་བྱས་པ་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པར། གདུག་ལ་ཐོག་མ་བར་མཐའ་བྱམས། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་བྱམས་པ་སྤངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་བློས་གཏོང་བ་ནི་རྩ་ལྟུང་བཞི་པ་དང་འགལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་རྟོགས་པས་བདག་བསྒྲལ་བའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ནི་བསྒྲལ་བའི་ཞིང་དུ་གྱུར་པ་བཅུ་ཡོད་དེ། གསལ་བཀྲ་ལས། དཀོན་མཆོག་སློབ་དཔོན་སྐུ་དགྲ་གཉིས། །དམ་ཉམས་ལོག་དང་འཁུ་བ་དང༌། །འདུ་བར་འདུས་དང་ཡོངས་ལ་གནོད། །དམ་དགྲ་ངན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །ངན་སོང་གསུམ་དང་བཅུ་པོ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱིས་དང་དུ་བླང༌། །ཞེས་པས་སྐུ་དགྲ་གཉིས་དང༌། དམ་ཚིག་ཉམས་ཀྱང་ཇི་མི་སྙམ་པས་མི་གཡོ་ཞིང་ཉམས་པའི་སྤྱོད་པ་མི་གཏོང་བ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཞུགས་པ་ལས་སླར་ལོག་སྟེ་ཁྱད་གསོད་བྱེད་པ་དང༌། བླ་མ་དང་མཆེད་ལ་ཞེ་སྡང་བས་འཁུ་བ་དང༌། སྔགས་སྤྱོད་ལ་འདུ་བར་མི་དབང་བཞིན་དུ་བརྐུ་ཐབས་སམ་ཤེད་སྤྱོད་ཀྱིས་འདའ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་ལ་གནོད་པ་དང༌། དམ་ ཚིག་ཅན་ལ་དགྲར་བྱེད་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་འབའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པའི་ངང་ཚུལ་ངན་པ་ཅན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་པ་དགུ་ལས། དང་པོ་གཉིས་དང༌། གཉིས་ཀའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་གསུམ་པོས་ཤིན་ཏུ་བརླང་པོར་སྤྱོད་ན་དཀོན་མཆོག་དཔང་དུ་གསོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་ཚར་གཅད་དུ་རུང་བའི་ཚུལ། སྦྱོང་རྒྱུད་ལས། གླེན་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྨོད་དང༌། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་གནོད་བྱེད་དང༌། །བླ་མ་སྨོད་ལ་བ
Chinese
那些解释诸如此类见解的论典也说，这种引导方式已经变成了与佛陀教法相异的东西，并且在两种观点之间摇摆不定。正如世间持（འཇིག་རྟེན་འཛིན་）所问的那样：‘我不知道佛陀为何意而说五蕴，我不知道佛陀所说的究竟谛。’第十条，诅咒三宝和上师，以摧毁教法等激烈行为，对于公开行事的对象，要忍耐和宽容，熟悉和亲近之后再加以慈爱。这有两方面：一是针对进入密咒道的普通人，二是针对获得能力者的特殊情况。第一种情况是，对于那些以不善的意乐与上师和三宝为敌的人，以赞同的心情与他们亲密交往，并通过身语行为实际地慈爱他们。《律生论》中说：‘对恶人，从始至终都要慈爱。’然而，以舍弃慈爱之心而放弃那个众生，是与第四条根本堕相违背的。第二种情况是，对于那些具有菩提心并通过证悟而自我救度的人来说，有十种可以作为救度之田：如《光明疏》中所说：‘三宝、导师、两个仇敌，破誓、邪见和怨恨，聚集之处和损害一切，誓言之敌和恶劣行为者，三恶趣和这十者，瑜伽士都要接受。’因此，对于两个仇敌，以及虽然破誓却毫不介意，不改变破戒行为的人，以及从进入密咒乘后又退转并加以贬低的人，以及因对上师和道友怀恨而怨恨的人，以及在密咒行中，像不被允许一样，通过偷盗或强迫的方式越轨的人，以及损害一切众生的人，以及与持誓者为敌的人，以及只从事不善业的恶劣行为者，即行于痛苦之因的九种人，以及前两种，以及像两者的所依和能依一样，以损害教法的三种人极其粗暴地行事时，即使是请三宝为证的具有菩提心者，也可以加以惩罚。如《调伏续》中说：‘愚人诅咒三宝，损害佛陀的教法，诅咒上师’
English
Those treatises that explain such views also say that this kind of guidance has become something different from the Buddha's teachings, and they waver between two views. As asked by World Holder (Jig-rten 'dzin): 'I do not know what the Buddha meant when he spoke of the five aggregates, I do not know the ultimate truth spoken by the Buddha.' Tenth, cursing the Three Jewels and the Lama, with violent actions such as destroying the teachings, one should be patient and tolerant towards those who act openly, and after becoming familiar and close, one should show them love. There are two aspects to this: one is directed towards ordinary people who have entered the mantra path, and the other is directed towards special cases of those who have obtained power. The first case is that for those who are hostile to the Lama and the Three Jewels with bad intentions, one should associate with them intimately with a consenting mind, and actually show them love through body and speech. As it says in the Commentary on the Source of Discipline: 'Love the wicked from beginning to end.' However, abandoning that sentient being with a mind of abandoning love is contrary to the fourth root downfall. The second case is that for those who have bodhicitta and liberate themselves through realization, there are ten fields for liberation: as it says in the Clear Light: 'The Three Jewels, the teacher, the two enemies, the oath-breaker, the heretic and the hater, the place of gathering and harming all, the enemy of the oath and the evil-doer, the three lower realms and these ten, the yogis must accept.' Therefore, for the two enemies, and those who break their vows but do not care, and do not change their broken behavior, and those who retreat from entering the mantra vehicle and despise it, and those who hate the Lama and Dharma friends with hatred, and those who in the mantra practice, like not being allowed, transgress by stealing or forcing their way, and those who harm all sentient beings, and those who are hostile to the vow-holders, and the evil-doers who only engage in non-virtuous deeds, that is, the nine kinds of people who act on the cause of suffering, and the first two, and like the basis and the dependent of both, when the three kinds of people who harm the teachings act extremely rudely, even those who have bodhicitta with the Three Jewels as witnesses can punish them. As it says in the Subduing Tantra: 'The fool curses the Three Jewels, harms the Buddha's teachings, curses the Lama.'