Tibetan
་པ་དག་ལ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་བསླད་པའི་ཤེས་པ་འདུས་བྱས་པ་ལྟར་ལས་མངོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། འདི་དག་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་ཞེན་པ་དག་ནི། བདག་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་ཡོད་དོ། །ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ། །ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམ་མོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་བས་ན་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང༌། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཟབ་མོ་དག་ལས་ནི་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། གང་ཞིག་བདག་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བཞིན་མཉམ་པར་རབ་གནས་ཤིང༌། །མི་གནས་ལེན་པ་མེད་པ་དེ། །དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། རྔམ་གློག་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། ཡུན་རིང་དུས་ནས་རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས། །ཡེ་ནས་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། །རྨོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་ བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམས། །ལོག་རྟོག་ཉིད་ནས་དངོས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འཁྲུལ་འཁོར་ཉིད་ཀྱང་མི་ཟད་རྒྱན་དུ་ཆེ། །སྙིགས་མ་ལྔ་ཉིད་བདེ་ལྡན་གནས་སུ་གསལ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སྐུ། །སྲིད་རྩའི་ཉེས་དམིགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གསལ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཡབ་ཡུམ་ངང་དུ་གསལ། །ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་པར་ཁྱབ་པ་ནི་ཏིལ་འབྲུ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྟོན་པ་ཚིག་ཙམ་ལ་ཞེན་པ་དག སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་གཞི་འགྱུར་མེད། གནས་གྱུར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་པ་དང་གཅིག་གོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པས་འགྱུར་མེད་རྟག་པ་རིག་ཙམ་རང་གསལ་དུ་འདོད་པ་དང༌། འདིར་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་རྟག་ཆད་ལས་འདས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཁམས་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གཅིག དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་པ་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་གནས་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་ལ། འདིར་ནི་དེ་དག་བསལ་བ་ཙམ་ལས་གནས་གྱུར་པ་མེད་ཀྱི་མི་མངོན་པ་མངོན་པར་བྱས་ནས་མྱུར་དུ་རྟོགས་པས་ན་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གསང་སྔགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཤིགས་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། མི་ཤིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་ པ་ཞེས་བཞག་པའི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ
Chinese
对于那些被八识所染污的知识，就像是造作之物，而不是显现。如《宝云经》所说：“这些虽然是无我的，然而那些执着于将个别的孩童视为自我的众生，认为我在蕴聚之中有我。”由于显现的执着，他们无法领悟真如。由于无法领悟，他们就像火轮一样在轮回中漂泊。这很清楚。《决定义经》和甚深密咒之法中，众生与佛无别，安住于大平等之境。如《圣树经》所说：“何者自身与诸佛，自性平等而安住，不住亦无取舍者，彼等将成如来。”又如《宝性论》所说：“如前一般后亦然，无有变异之法性。”又如《雷霆震吼经》所说：“唉玛吙！长久以来迷惑的众生们，本来就是本义之佛，却因迷惑而漂泊于轮回之中。从邪念中产生本无的菩提心，幻轮本身也是无尽的庄严。五浊本身显现为安乐之境，五蕴本身显现为圆满报身，有根的过患显现为菩提精华，内外情器显现为父母之相。”菩提心的云彩普遍覆盖一切，就像油遍布芝麻一样。那些执着于文字表面意义的导师们说，密咒的见地是基础不变，因为想要转变处所，所以与唯识宗相同。唯识宗认为不变常恒的唯识自明，而此处认为任运成就、非造作、超越常断，且具有功德任运成就的界，这两者是相同的。同样，唯识宗认为阿赖耶识与八识一同转变为智慧，而此处只是消除这些，并没有处所的转变，而是将不显现的显现出来，从而迅速证悟，因此差别非常大。其原因是所有密咒士的不坏菩提心，即如来藏，以不坏性而安立为不变，不变的乐
English
For those knowledges defiled by the eight consciousnesses, it is like something fabricated, not manifest. As the Jewel Cloud Sutra says: "These are indeed without self, yet those beings who cling to regarding individual children as self, think that I exist within the aggregates." Due to manifest clinging, they cannot comprehend Suchness. Because they cannot comprehend, they wander in the cycle of existence like a wheel of fire. This is clear. Therefore, in the definitive meaning sutras and the profound secret mantra teachings, sentient beings and Buddhas are inseparable, abiding in the state of great equality. As the Noble Tree Array Sutra says: "Those who abide equally in their own nature with themselves and all the Buddhas, without abiding or taking, those will become Tathagatas." And as the Uttaratantra Shastra says: "As before, so after, the nature of reality is without change." And as the Fierce Lightning Sutra says: "Emaho! Beings deluded since beginningless time, are inherently Buddhas in essence, yet wander in the cycle of existence due to delusion. From wrong thought arises the non-existent bodhicitta, the wheel of illusion itself is also a great inexhaustible ornament. The five degenerations themselves appear as the realm of bliss, the five aggregates themselves appear as the perfect Sambhogakaya, the faults of the root of existence appear as the essence of enlightenment, the outer and inner world and beings appear as the nature of father and mother." The cloud of bodhicitta pervades everything, just as oil pervades sesame seeds. Those teachers who cling to the mere words say that the view of mantra is that the basis is unchanging, and because they want to transform the place, they are the same as the Cittamatrins. The Cittamatrins believe in the unchanging, permanent, self-illuminating mere consciousness, while here it is believed that the spontaneously accomplished, uncreated, beyond permanence and annihilation, and possessing the realm of spontaneously accomplished qualities, these two are the same. Similarly, the Cittamatrins believe that the alaya-consciousness together with the eight consciousnesses transforms into wisdom, while here, only these are eliminated, and there is no transformation of place, but the unmanifest is made manifest, thereby quickly realizing, so the difference is very great. The reason for this is that the indestructible bodhicitta of all mantra practitioners, the Tathagatagarbha, is established as unchanging by its very indestructibility, the unchanging bliss.
Tibetan
་བ་མངོན་དུ་བྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་ཤིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་སུ་བཞག་གིས། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང༌། ཟབ་མོའི་རྒྱུད་སྡེའི་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་དུ་འབད་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་ཁུངས་འབྱིན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་དམ་པའི་གཞུང་ལུགས་ལའང་གཤེ་ཞིང༌། གཏི་མུག་གི་དབང་གིས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དགག་བསྒྲུབ་དེ་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་བློའི་ཞེན་ཡུལ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དགོངས་འདུས་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསང་སྔགས་འདི། །མཐུན་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་སྒྲར་བསྟན་པའི། །ཚིག་དང་སྒྲ་ལ་དོན་མི་བཞག །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། །དཔེའམ་ཚད་མའམ་གཏན་ཚིགས་སམ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ནོར་བ་ཡིན་ན། དེ་ནི་ཚིག་གི་ལམ་དུ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བཤད་པ་དག་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །ཡང་དག་དོན་ལ་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནས་མཁྱེན་གྱིས། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཉན་ཐོས་སམ། རང་སངས་རྒྱས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མ་ཡིན་ན། རྟོག་གེའི་རིགས་པ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གཞུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཡང་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ནི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བརྗོད་པའི་རྟོག་གེ་བ་རྩོད་པ་ལ་མོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རེ་ཞིག་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བློ་དག་པར་བྱེད་པ་རིགས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། རིགས་པ་དག་པར་བྱེད་པ་ལུང་ཡིན་ནོ། །ལུང་དག་པར་བྱེད་པའང༌། ལུང་རྣམས་བལྟོས་པ་ལས་གྲུབ་ཅིང་སྐྱེས་པའི་རིགས་པའི་བློ་མ་ཉམས་པ་ཡིན་པས་དེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་མི་རྟོགས་པའི་ཚུལ་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཀྱང༌། དེར་ནི་རྗེས་དཔག་འཇུག་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས།
Chinese
必须使之显现。因此，由于不坏本身将果作为道，所以称为金刚乘之理。即使如此，一些人认为，从胜义谛上讲，由于无自性，所以是佛；从世俗谛上讲，由于是可能成佛之因，所以安立为佛。事物的体性如同不净显现一样是真实的。那些执著因果清净解脱的人，以多种方式努力从了义经部和甚深密续部的意趣中引出根据，认为那是不了义。大多数人由于我慢的控制，甚至呵斥圣者的论典；由于愚痴的控制，甚至对佛陀的教言也犹豫不决，因此这些破立也只是各自心识的执著对象而已。《意合经》中说：此大乘密咒，以方便之语表示顺应，不于词句音声上立义，圣者之意趣，非以譬喻或量或因，或随念之智慧所能证悟。如此，甚深之真实性为何，即是无谬之佛性。此不存于言语道中，如《楞伽经》云：宣说亦是错谬，真实义中无有文字。因此，佛性唯有佛陀能知，除此之外，无论是声闻、缘觉，还是十地菩萨，都不能思议。如果完全依赖于思辨的理智，就无法了解佛陀的住处。在《俱生任运成就释》中也说，中观宗的论典只是以言辞将一切法说成空性的思辨者所喜爱的辩论。因此，在道的阶段，使心清净是合理的，但使理智清净的是圣言。而使圣言清净的，是圣言由观待而成立和产生的未丧失理智的智慧。因此，思辨者们无法了解诸佛的事物住处，思辨者之顶饰法称也说：于彼不能入比量。因此，《楞伽经》中说：
English
It is necessary to make it manifest. Therefore, since the indestructible itself takes the result as the path, it is called the principle of Vajrayana. Even so, some people think that from the ultimate truth, since there is no self-nature, it is Buddha; from the conventional truth, since it is the cause of becoming Buddha, it is established as Buddha. The nature of things is true like impure appearances. Those who hold cause and effect as pure liberation try in many ways to draw evidence from the meaning of the definitive sutras and the profound tantras, thinking that it is provisional. Most people, due to the control of arrogance, even rebuke the treatises of the saints; due to the control of ignorance, they even hesitate about the Buddha's teachings, so these refutations and establishments are only the objects of attachment of their own minds. The Sutra of the Gathering of Intentions says: This great secret mantra of the Mahayana, which is expressed in words of convenience, does not establish meaning in words and sounds. The intention of the saints cannot be realized by metaphor, measure, or reason, or by the wisdom of recollection. Thus, what is the profound reality, that is, the unerring Buddha-nature. This does not exist in the path of words, as the Lankavatara Sutra says: Saying is also wrong, there are no words in the true meaning. Therefore, only the Buddha knows the Buddha-nature, and other than that, whether it is a Shravaka, a Pratyekabuddha, or a tenth-level Bodhisattva, it cannot be conceived. If one relies entirely on speculative intellect, one cannot understand the abode of the Buddha. In the commentary on the Spontaneous Accomplishment of Co-emergence, it is also said that the treatises of the Madhyamaka school are just debates that are favored by speculators who say that all phenomena are empty with words. Therefore, in the stage of the path, it is reasonable to purify the mind, but it is the scriptures that purify the intellect. And what purifies the scriptures is the wisdom that has not lost its intellect, which is established and produced by dependence on the scriptures. Therefore, the speculators cannot understand the abode of the things of the Buddhas, and Dharmakirti, the ornament of the speculators, also said: Inference cannot enter there. Therefore, the Lankavatara Sutra says: