Tibetan
་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འགྲོ་བ་མགྱོགས་པ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་ཡང་བསྔགས་ཤིང༌། ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། དབང་པོ་ རྟུལ་པོ་ཁོ་ནས་སྤྱོད་པར་བྱའི། དབང་པོ་རྣོན་པོས་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་པའི་བར་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེའང་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྟོན་པར་འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་མ་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པ་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང༌། ཀུན་བརྟགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅིང༌། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་གསུམ་ལས་དང་པོ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་མཐུན་ལ་འཁོར་ལོ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རྣམ་རིག་པས་ཐ་མ་ངེས་དོན་དང༌། དབུ་མ་པ་བར་པ་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་རེ་ཞིག་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཁས་བླངས་སོར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །ངས་ནི་མདོ་སྡེ་གང་བཤད་པ། །ཚིགས་འབྲུ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བརྗོད་ པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཚིག་གཅིག་གོམས་པར་བྱས་པས་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གོམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ། །ཚིག་གི་དམ་པས་བྱང་ཆུབ་འཚང་མི་རྒྱ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དོན་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པ་གང་ཞིག་ལ་ལམ་དུས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཐུག་པ་མེད་ཀྱང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རབས་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་བཀྲི་བ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དོན་གྱི་ཆ་ནས་འགལ་བ་མེད་པར་བསྡུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། མང་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི་བློའི་རི་མོ་མཁན་གྱིས་བྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་ཏུ་རིམ་བཞིན། གླིང་བཞིའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་དང༌། མཚེ་མ་དང༌། དགའ་ལྡན་དང༌། འཕྲུལ་དགའ་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དང༌། དག་པ་ས་གསུམ་ནས་
Chinese
是行者，没有比这更快的行者了。在《经集》中也受到赞扬。梵天请问中说，不应说只有钝根者才应行持，利根者不应行持。因为从初地到十地之间的菩萨们的布施等行持都会出现，其余的也并非完全不行持。这很清楚。而且，在第一个法轮中，同时宣说了蕴等一切法真实成立，从而宣说了人无我；在第二个法轮中，同时宣说了诸法皆不真实成立，从而宣说了法无我；在第三个法轮中，区分了遍计所执不成立，而依他起和圆成实真实成立的差别而宣说。对于这三个法轮，大小乘都一致认为第一个是不了义，而对于后面的两个法轮，唯识宗认为最后一个是了义，中观宗认为中间一个是了义。因此，在这里暂时保留因乘的宗义主张。如《月灯经》中说：“世间界皆空寂，我所宣说诸经藏，词句各异义相同，不能尽说一切法，若能熟习一句义，彼等一切皆熟习。”又如《无生经》中说：“若人不能遍知法自性，不能以语之胜义证菩提。”因此，虽然了义经部和瑜伽大义所说的不可思议的道理，与道时的名称没有穷尽，但为了引导凡夫俗子，需要逐步引导，所以应当理解，凡是所说的意旨，在意义上都没有矛盾。如《楞伽经》中说：“所谓多闻者，是精通意义，而不是精通词句。”如此等等。仅仅从名言的角度所说的宗义，是智者画匠所画的。关于受生的差别，从二地到十地依次是：四大洲的转轮王、帝释天、善时天、兜率天、乐变化天、他化自在天，以及从净土三地开始
English
It is a traveler, and there is no traveler faster than that. It is also praised in the Sutra Collection. In the Brahma's Questions, it is said that it should not be said that only the dull-witted should practice, and the sharp-witted should not. Because the practices of generosity and so on of the Bodhisattvas who dwell from the first to the tenth bhumis will arise, and it is not the case that the rest are not practiced at all. This is clear. Moreover, in the first turning of the wheel, it was simultaneously taught that all dharmas such as the skandhas are truly established, thereby teaching the selflessness of persons; in the second turning of the wheel, it was simultaneously taught that all dharmas are not truly established, thereby teaching the selflessness of dharmas; in the third turning of the wheel, the difference between the imputed being unestablished and the dependent and perfectly established being truly established was distinguished and taught. Regarding these three turnings of the wheel, both Mahayana and Hinayana agree that the first is provisional, while regarding the latter two turnings of the wheel, the Mind-Only school considers the last to be definitive, and the Madhyamaka school considers the middle one to be definitive. Therefore, here, for the time being, the tenets of the causal vehicle will be left as they are. As it is said in the Moon Lamp Sutra: "The realms of the world are all empty and pure, whatever sutras I have taught, the words and syllables are different but the meaning is the same, it is not possible to say all dharmas completely, if one becomes familiar with one meaning, then all of them will become familiar." Also, as it is said in the Sutra of No Arising: "If one does not completely know the nature of dharmas, one will not attain enlightenment through the supreme word." Therefore, although the inconceivable meaning spoken of in the definitive sutras and the great yoga meaning is not exhausted by the terminology of the path, it is necessary to gradually guide ordinary people, so it should be understood that whatever intention is spoken of, there is no contradiction in terms of meaning. As it is said in the Lankavatara Sutra: "The so-called learned one is skilled in meaning, not skilled in words." And so on. The tenets spoken of merely from the perspective of terminology are drawn by a wise painter. Regarding the difference in taking bodies, from the second to the tenth bhumis respectively are: the wheel-turning king of the four continents, Indra, Santusita, Tushita, Nirmanarati, Paranirmitavasavartin, and from the three pure lands onwards.
Tibetan
སྟོང་དང་པོ་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང༌། སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ བདག་པོ་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པར་ནུས་ཏེ། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འདི་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའང་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དེ་དག་གི་རྒྱལ་པོར་སྐྱེ་བ་འཛིན་ན་རྔོ་ཐོགས་པའི་ཆ་ནས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་ཀྱིས། དེ་དག་གི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཚད་ས་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་རླབས་ཆེན་བསགས་པས་བྱེད་དེ་བཤེས་སྤྲིང་ལས། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནའང༌། །སླར་ཡང་འཁོར་བའི་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དེར་སྣང་བས་མཛད་དེ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་བཞིན་ནོ་སྟེ་སྔར་ཡང་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །སྤྱིར་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ནས་ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་ཤི་དང་རྒ་ནད་རང་མཚན་པ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་སྟོན་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཕགས་པས་འཆི་དང་ན་བ་དང༌། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། །ཇི་བཞིན་ཡང་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་སོགས་རྣམས་ལས་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ སྐྱེ་བ་དང༌། །འཆི་དང་ན་དང་རྒ་བར་སྟོན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་བྱའི་རིམ་པ་མཐར་ཐུག་ནས་སློབ་ཏུ་མེད་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་སྟེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་མེད་པ་སོགས། །རྒྱལ་བའི་མ་འདྲེས་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད། །སྟོབས་བཅུ་དང་ནི་མ་འདྲེས་བཞི། །མཐའ་དག་མངོན་གྱུར་སངས་རྒྱས་ཡིན། །འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཞུང་ལམ་སྟེ། །ལྟ་བས་མ་རྨོངས་སྤྱོད་པའང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་འོག་མིན་འགྲོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་ཅིང༌། ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིན་དྲུག་གི་ལམ་ནི་འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལམ་ཡིན་པའི་ཚུལ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། དེ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞིང་དང་འཁོར་ལ་སོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པར་མི་མ
Chinese
第一个千俱胝世界的世间主是梵天，第二个千俱胝世界的中间主是大梵天，第三个大千世界的 主是化乐天之子大自在天的化身。十地自在就是出自《华严经》。安住于此地的众生，能自在地变化三界。《亲友书》中说：即使成了转轮王，最终还是会再次成为轮回的奴仆。有些人是各自的凡夫积累了巨大的福德而成的。有些人是如来佛的化身所为，如转轮王顶生王等，之前也已经说过了。一般来说，从第一地以上就获得了寿命的自在，所以没有生老病死的自相，但为了众生的利益，也会示现这些。如《宝性论》中说：圣者已经彻底断除了死亡、疾病和 衰老的痛苦，由业和烦恼的力量而生。因为他没有这些，所以没有这些。为了如实地证悟，即使超越了生等，也以慈悲的本性 示现生、死、病、老。如是，修学的次第到了最后，没有什么可学的，就是无学道。无不平等住等。 如来十八不共法，十力和四无畏，一切现证即是佛。如此六度波罗蜜，是诸佛共通道，见解不愚行亦净，极净密严刹土行。如是，智慧的见解清净，方便的行持清净的六度之路，是成就果位的佛陀三身的共通道理。《大日经》中说：又以布施等方便，能圆满地受用色身、刹土和眷属等大乐之果，所以世尊不住于涅槃。
English
The lord of the first thousandfold world is Brahma, the lord of the second thousandfold world is Mahabrahma, and the lord of the third great thousandfold world is able to assume the birth of the great powerful son of the gods. That lord of the ten bhūmis is from the Avataṃsaka Sūtra: Those who abide in this become the lords of the three realms. It is said that if one takes birth as their king for the sake of other sentient beings, it is said in that way from the point of view of being effective. It is not necessarily the case that all who become their kings are bodhisattvas abiding on those bhūmis, because some are ordinary individuals who have accumulated great merit, as it says in the Suhrllekha: Even if one becomes a universal monarch, one will again become a slave of saṃsāra. Some are done by manifestations of the Tathāgata, such as the universal monarch Mandhata, as has been said before. In general, from the first bhūmi onwards, one has obtained power over life, so there is no self-characteristic of birth, death, old age, and sickness, but if it changes in that way for the sake of sentient beings, it is the way of teaching, as it says in the Uttaratantra: The noble ones have completely abandoned death, sickness, and the suffering of old age, they are born by the power of karma and afflictions. Because they do not have these, therefore they do not have these. Because of seeing exactly as it is, even though they have transcended birth and so on, they show birth, death, sickness, and old age as the nature of compassion. Thus, the order of learning reaches the ultimate, and there is nothing to learn, which is the path of no learning. Without non-abiding in equanimity, etc. The eighteen unshared dharmas of the Victorious Ones, the ten powers and the four fearlessnesses, all manifest are Buddhas. Thus, the six pāramitās are the common path of all the Victorious Ones, the view is not deluded, and the conduct is also extremely pure, going to the extremely pure Akaniṣṭha realm. Thus, the view of wisdom is completely pure, and the path of the six pāramitās, where the practice of means is completely pure, is the common path that accomplishes the three kāyas of the Buddha of fruition. As it says in the Abhisambodhi of Vairocana: Also, by means such as giving, one fully enjoys the perfect fruit of great enjoyment in the form kāya, the field, and the retinue, etc., so the Blessed One does not abide in nirvāṇa.