Tibetan
ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པའི་གྲངས་བྱེ་བ་སྙེད་ཀྱི་གཞལ་བའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ཁོ་ནར་གནས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ནའང་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཐའ་མི་གཏོང་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ཆུང་བ་དང༌། དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གོ་ཆ་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་ པ་ལྟ་བུའི་སྙིང་སྲན་བརྟས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གང་པོ་ཞུས་པ་ལས། གོ་ཆ་བགོས་པ་བརྟན་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་སྤྱོད་པ་རེ་རེའི་ཕྱིར་ཡང་འཁོར་བའི་མཐའ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྨན་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བ་དང༌། གོ་ཆ་མི་སྤང་བར་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་ནས་འབྱེད་པ་མེད་པའི་གོ་ཆའི་བར་བགོ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་འདྲ་བའི་བསམ་པ་ལ་གོམས་སུ་བཅུག་པ་དང༌། དད་པ་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་སད་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་སྟེ། །ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། འཁོར་ཚེ་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་སེམས་བཏང་ཞིང༌། །གོ་ཆ་བརྟན་པ་དཔག་ཡས་དེ་བསྐྱེད་ན། །བརྟུལ་ཞུགས་དཔའ་བོ་སྙིང་རྗེའི་དང་ཅན་ལ། །ཡང་དག་བླངས་པ་དང་པོ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་མི་ལྡོག་པའི་ཚད་ཀྱང༌། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ནས་དེ་རིང་ཚུན་ལ་ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ལོ་ཟླའི་འགྱུར་གྱི་ལོ་ཐེར་འབུམ་གཅིག་སོང་བའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལན་གཅིག་སྐྱེ་ཞིང་སངས་རྒྱས་གཅིག་མཐོང་ལ། དེ་འདྲ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མའི་གྲངས་སུ་ལོངས་པ་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ཁམས་དང་སྤྱོད་པ་ཤེས་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁོ་ནས་མཐའ་ཡས་པའི་ སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་སྤྱོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པ་འདུག་ཀྱང་སེམས་མི་ཞུམ་པ་དེ་གོ་ཆ་བརྟན་པའི་ཚད་དུ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པ་ལས་བསྟན་ཅིང༌། དེ་ལྟ་བུའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་ཤིང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོམ་པ་ཅན་ལ་བདུད་ཀྱིས་ཀྱང་གླགས་མི་རྙེད་པའི་ཚུལ་བུ་མོ་བློ་གྲོས་བཟང་མོས་ཞུས་པ་ལས། །ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་རྟོགས་འདོད་པ་ལ། །བརྩོན་འགྲུས་གནས་ཤིང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་བཤགས་དང་ཕྱག་འཚལ་བ། །དེ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་ནི་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པར་བྱས་ནས། །གང་གི་དོན་དུ་བརྩམ་པའི་བྱ་བ་གཉིས་ལས། སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་གནས་མཐའ་དག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་བཅུ་པོ་ཡོངས་སུ་རྫས་ཤིང་དག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་གང་པོས་ཞུས་པ་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཤེས་རབ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་ནས་བླ་ན་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དོན་བྱ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་གནས་ལ་ལུས་ཀྱིས་འབད། ངག་གིས་བརྩོན། སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྩོལ་བའི་དཔེ་ཡང་དེད་དཔོན་སློང་ལྡན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དབུལ་བ་སེལ་བའི་དོན་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་ནས་ནོར་བུ་བླངས་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དུ་ལྷུང་བ་ལས། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་སྙིམ་པས་དོར་ཏེ་བསྐམས་པར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ཐོག་མར་དམ་བཅས་པའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སླར་མི་འགོང་ཞིང༌། བར་དོར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བའམ། པང་དུ་དུག་སྦྲུལ་ཞུགས་ན་དེ་ལྡོག་པའི་རྩོལ་བ་ལ་ལེ་ལོ་དང་ཆོག་ཤེས་མེད་པ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གེགས་དང་འགལ་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྲངས་ཏེ། མཐུན་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་ནས་རྩོམ་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་འབའ་ཞིག་ལ་མ་བརྟེན་ན་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ། ཉུང་མར་ བཀང་བའི་སྣོད་བསྐུར་ལ། །རལ་གྲི་ཐོགས་པས་དྲུང་བརྡད་དེ། །བོ་ན་གསོད་བསྡིགས་འཇིགས་པ་ལྟར། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་དེ་ལྟར་བསྒྲིམ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཁུར་དུ་མི་བཟོད་པའི་དཀའ་བ་ཆེས་མང་ཞིང༌། ཁྱད་པར་མགོ་དང་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའང་བཏང་དགོས་ན་དེ་འདྲ་བ་བདག་གིས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། སྤྱོད་པ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་རང་དགར་བསྡད་པ་དག་ལའང་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་མགོ་བཅད་པ་དང༌། ཡན་ལག་འདྲལ་བ་དང༌། ལུས་ཕུག་པ་དང༌། བཅིངས་ཏེ་བསྲེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་མྱོང་བ་མངོན་སུམ་པ་དེས་རང་གི་དོན་ཡང་མ་གྲུབ། གཞན་གྱི་དོན་ཡང་མ་གྲུབ་ན།
Chinese
即使为了消除一个众生在无数亿劫中所受的痛苦，众生仅仅安住于大焦热地狱，最终证得圆满菩提，也不舍弃其精进。更何况其他极小的痛苦，以及短暂的时间就舍弃盔甲呢？ 要像这样坚定心力。如《胜鬘经》所说：菩萨们因为盔甲稳固，为了每一个众生的每一个行为，乃至轮回未尽，就在轮回中利益众生，并且完全寻求智慧的良药，不舍弃盔甲，极其稳固地从大盔甲到无分别的盔甲之间进行装备。这样说道。 像这样习惯于这种想法，并且生起信心，也会成为唤醒大乘种姓之力的原因。如《摄波罗蜜多论》所说：轮回时舍弃自己的痛苦，生起无量稳固的盔甲，对于具有慈悲心的勇猛行者，说是最初的正确受持。这样说道。 像那样盔甲精进不退转的程度是：从无始轮回至今，将每日每夜合并计算，经过一万亿年，才生起一次菩提心，见到一位佛。像这样恒河沙数劫的时间，才能了解一个众生的根性和行为。即使必须仅仅通过这样的方式才能了解无边众生的心和行为，也不灰心，这是不退转盔甲的程度，由无尽慧所问经中宣说。 安住于这样的精进，并且对于忆念佛陀等事业者，魔也无法找到机会，如善慧童女所问经中所说：对于诸法欲证悟诸法者，安住精进且忆念佛陀，完全回向、忏悔和顶礼，魔不能找到机会。这样说道。 像这样稳固盔甲精进之后，对于为了何事而开始的两种事业中，加行精
English
Even if it means dwelling solely in the great Avici Hell to eliminate the suffering of a single sentient being for countless billions of eons, and eventually attaining perfect enlightenment, one should not abandon their perseverance. What need is there to mention abandoning armor for other, extremely minor sufferings, and for a short period of time? One should cultivate such steadfastness of heart. As stated in the "Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra": Because their armor is firm, Bodhisattvas, for the sake of each and every action of each sentient being, continue to benefit sentient beings in samsara until the end of samsara, and completely seek the medicine of wisdom. Without abandoning their armor, they equip themselves very firmly, from the great armor to the armor of non-differentiation. Thus it is said. Accustoming oneself to such thoughts and generating faith will also become a cause for awakening the power of the lineage of the Great Vehicle. As stated in the "Compendium of Perfections": When in samsara, abandoning concern for one's own suffering, and generating immeasurable, firm armor, for the courageous practitioner with compassion, it is said to be the first correct undertaking. Thus it is said. The extent of such irreversible armor-like perseverance is: From beginningless samsara until today, if one combines each day and night, after one trillion years have passed, one generates Bodhicitta once and sees one Buddha. After such a period of time equal to the number of grains of sand in the Ganges River, one understands the disposition and behavior of one sentient being. Even if it is necessary to understand the minds and behaviors of limitless sentient beings only through such means, one should not be discouraged. This is the extent of irreversible armor, as taught in the "Akṣayamati Sūtra". Dwelling in such perseverance, and for those who engage in activities such as recollecting the Buddha, even the demons cannot find an opportunity. As stated in the "Sagaramati Sutra": For those who desire to realize all dharmas, abiding in perseverance and recollecting the Buddha, completely dedicating, confessing, and prostrating, the demons will not find an opportunity. Thus it is said. Having thus strengthened the armor-like perseverance, regarding the two activities undertaken for the sake of something, the preliminary effort of persev
Chinese
精进是，积累善法之处全部，就像依靠六或十度，使十地完全圆满清净，如《岗波请问经》所说：为了将一切智智和众生完全回向，修持布施度、持戒度、忍辱度、精进度、禅定度，一切都以智慧为先导，显现成就智慧，以智慧完全摄持后，回向于无上圆满正等觉。如是说。利益有情之精进是，成为自他二利成就之因，对于十一种应做之事，身体努力，语言精进，心极力勤奋，譬如商主索朗丹为了消除有情贫困，从珍宝洲取出宝珠，掉入海中，想要用手捧干海水一样，最初承诺之处不再退缩，中间不退转，如同头上着火或怀中进入毒蛇，为了避开它们而努力，没有懒惰和知足一样，断除成为精进之障碍和违缘的一切，积累成为顺缘的军队，必须进入伟大的事业，如果不是仅仅依靠正念和正知，就不能成就，如：装满少许油的容器，拿着宝剑在旁边恐吓，像威胁要杀死仆人一样，修行者也应如是谨慎。如是说。对此想，成就佛陀有无法忍受的众多困难，特别是如果必须舍弃头和肢体等，我不能做到那样想，那么，对于没有进入行为的众生，随意安住的那些，也因为业的过患，遭受砍头、肢解、身体穿孔、捆绑焚烧等无法言说的痛苦，这是显而易见的，这样自己的利益也没有成就，他人的利益也没有成就。
English
Diligence is the entirety of the place for accumulating virtuous dharmas. Like relying on the six or ten perfections to completely perfect and purify the ten bhumis, as stated in the 'Questions of Gangpo': In order to completely dedicate to the omniscient wisdom and sentient beings, practice the perfection of generosity, the perfection of ethics, the perfection of patience, the perfection of diligence, and the perfection of meditation. Everything is preceded by wisdom, manifestly accomplishing wisdom, and after being completely gathered by wisdom, dedicate it to the unexcelled, perfectly complete enlightenment. Thus it is said. The diligence that benefits sentient beings is the cause for accomplishing the benefit of both oneself and others. Regarding the eleven things to be done, exert effort with the body, be diligent with speech, and strive greatly with the mind. For example, like the merchant leader Solangden who, in order to eliminate the poverty of sentient beings, took a jewel from the Jewel Island, which fell into the sea, and like wanting to dry the sea by scooping out the water with his hands, one should not retreat from the place initially vowed, and not turn back in the middle. Just as there is no laziness or contentment in the effort to avoid having one's head on fire or a poisonous snake entering one's lap, one should cut off all obstacles and adverse conditions to diligence, accumulate an army of conducive conditions, and enter into great undertakings. If it is not based solely on mindfulness and awareness, it will not be accomplished, as: A vessel filled with a little oil, brandishing a sword beside it, like threatening to kill a servant, the practitioner should be so careful. Thus it is said. Thinking about this, achieving Buddhahood has many unbearable difficulties, especially if one must give up one's head and limbs, etc., and thinking that one cannot do that, then, for those sentient beings who have not entered into practice and who abide at will, they also experience unspeakable suffering due to the faults of karma, such as being beheaded, dismembered, having their bodies pierced, being bound and burned, etc., which is obvious. In this way, neither one's own benefit nor the benefit of others is accomplished.