Tibetan
ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་དུས་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསྲུང་བའོ། །དེའང་རྩ་བ་བཞི་ལ་ཕྱེད་པའི་སྒྲ་རུ་ཞུགས་པ་ནི་འདོད་ལོག་དང༌། ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བརྗོད་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་སྤུན་ལྔ་ལ་བསྙེན་གནས་ཕོག་པའི་ཆོ་ག་ལ་མི་ཚངས་སྤྱོད་ལ་འདོད་ལོག་ཏུ་བཤད་པ་ནི་ཁྱིམ་པས་བསྲུང་སླ་བ་ལ་དགོངས་ཏེ། མཛོད་ལས། ལོག་གཡེམ་ཤིན་ཏུ་སྨད་ཕྱིར་དང། །སླ་ཕྱིར་མི་བྱེད་ ཐོབ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །བསྙེན་གནས་ནི། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་རྣམས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་ཚངས་སྤྱོད་ལ་སྦྱར་བའི་ཆེད་དུ་གསོ་སྦྱོང་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྟན་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་ལས། །གསེར་དངུལ་ལེན་པ་བུ་སྨད་གསོ་ཕྱིར་གནང༌། །གར་ཕྲེང་གཉིས་པོ་མཚང་ཆུང་གཅིག་ཏུ་བགྲང༌། །ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ཁྲིམས་ཞེས་གྲགས་པ་གང༌། །བསྲུང་མཚམས་མེད་པར་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བ་དེ། །ཙནྡྲ་གོ་མཱི་ལྟ་བུའི་དགེ་བསྙེན་ཡིན། །དེ་ལ་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྤང་བྱ་བཅུ་ཐམ་པའི་སྟེང་ནས། གསེར་དངུལ་ལེན་པ་ནི་ཁྱིམ་པ་ལ་མི་དགག་སྟེ། བུ་སྨད་གསོ་དགོས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་དགེ་ཚུལ་ལ་རེ་རེར་བགྲང་ཡང་ཁྱིམ་པ་ལ་མཚང་ཆུང་བས་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ངོ༌། །ཞེས་ས་སྡེ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དུ་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་ལས་གཞན་དགུ་པོ་ཐམས་ཅད་བསྙེན་གནས་པས་སྤང་དགོས་ཀྱང༌། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ཁྲིམས་སུ་གྲགས་པ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། འཚེ་དང་ཆོམ་རྐུན་འཁྲིག་པ་བརྫུན་དང་ནི། །ཆང་དང་དུས་མིན་ཟས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། །མལ་སྟན་མཐོ་ལ་དགའ་དང་གླུ་དག་དང༌། །གར་དང་ཕྲེང་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་སྤོང་ཞིང༌། །དགྲ་བཅོམ་ཚུལ་ ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡི། །ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ན། །གསོ་སྦྱོང་འདོད་སྦྱོང་ལྷ་ལུས་ཡིད་འོང་བ། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དག་ལ་སྩོལ་བར་བགྱིད། །ཞེས་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་གསོ་སྦྱོད་གི་འབྲས་བུས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་དྲུག་གང་འདོད་པར་སྐྱེ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡན་ལག་ནི་སྤྱིའི་ཡན་ལག་གོ་ན་ཞེས་བཤེས་སྤྲིང་གི་འགྲེལ་ཆེན་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་བསྲུང་བྱ་ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་གཅིག་ཏུ་བསྲུང་བར་ཁས་བླངས་ནས་བསྲུང་བ་ནི་རང་གི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་མངོན་པ་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ནམ་བསྲུང་བའི་ཉིན་པར་བླང་གིས། དང་པོ་བླངས་ནས་ཕྱིས་བླང་མི་དགོས་པ
Chinese
是为了能力的缘故。那些无论是哪个，时间都是守护到尽生的期间。其中，进入四根本罪一半的范畴的是邪淫，以及宣说梵行的差别。国王慈爱的力量使五夜叉兄弟受持近住的仪式中，将非梵行说成邪淫，是考虑到在家众容易守护。如《俱舍论》所说：“邪淫极为可呵故，易故不作能得故。”近住是，安住在家的人们在所有时间里行梵行是困难的，因此为了配合一日一夜的梵行，宣说了八支斋戒。在出家众的十种学处中，取金银是为了养育儿女而被允许的。歌舞花鬘二者，在家众因过失小而算作一个。所谓八支戒律，无间断地恒常守护的，是像月官（ཙནྡྲ་གོ་མཱི།，梵文：Candra Gomin，梵文罗马转写：Candra-gomin，汉语字面意思：月亮护法）那样的居士。对于他来说，在沙弥的十种断除之物的基础上，取金银对在家众是不禁止的，这是考虑到需要养育儿女。同样，歌舞等、花鬘等，对沙弥来说是分别计算的，但对在家众来说，因为过失小而算作一个。这是从《事部》中宣说的。实际上，除了取金银之外，其余九种都需要近住者断除。但仅仅是名义上被称为八支戒律。如《亲友书》所说：“不害盗淫及妄语，饮酒非时食耽著，高床妙乐歌舞等，花鬘装饰皆应断，如是八支佛所说，近住律仪当受持，能生人天诸胜趣，是故恒常当精进。”意思是说，一日一夜的斋戒的果报，能使人随心所欲地转生到六欲天中的任何一天。注释书中说，支分是普通的支分。这样，近住的誓言所守护的事项，承诺守护一日一夜，守护就是自己誓言的特征，如《俱舍论释》所说：在需要守护的白天受持，第一次受持后，以后不需要再受持。
English
It is for the sake of ability. Whatever those may be, the time is to protect until the end of life. Among them, what enters into the category of half of the four root downfalls is sexual misconduct, and the distinction of celibacy is stated. In the ritual where King Loving-kindness empowered the five Yaksha brothers to observe the upasatha, non-celibacy is described as sexual misconduct, considering that it is easy for householders to protect. As stated in the Treasury of Knowledge: "Because sexual misconduct is extremely reprehensible, it is not done because it is easy and can be obtained." Upasatha is: It is difficult for those who dwell at home to practice celibacy at all times, so for the sake of combining one day and one night of celibacy, the eight-branched upasatha is taught. Among the ten precepts of the ordained, taking gold and silver is allowed for the sake of raising children. The two, dancing and garlands, are counted as one because the fault is small for householders. What is known as the eight-branched precepts, those who constantly protect without interruption are lay practitioners like Candra Gomin (ཙནྡྲ་གོ་མཱི།, Sanskrit: Candra Gomin, Romanized Sanskrit: Candra-gomin, Chinese literal meaning: Moon Protector). For him, on top of the ten things to be abandoned by a novice monk, taking gold and silver is not prohibited for householders, considering the need to raise children. Similarly, dancing and so on, garlands and so on, are counted separately for novice monks, but for householders, they are counted as one because the fault is small. This is what is stated in the Section on Deeds. In reality, other than taking gold and silver, all nine others must be abandoned by those observing the upasatha. But only nominally is it known as the eight-branched precepts. As stated in the Letter to a Friend: "Do not harm, steal, fornicate, lie, drink alcohol, indulge in untimely food, delight in high beds and fine pleasures, and abandon all distinctions of garlands. Those who follow the morality of the Arhats, if they possess these eight branches, the upasatha, the desired enjoyment, and the desirable divine body, will bestow them upon men and women." It means that the result of the one-day and one-night upasatha is that one can be born in any of the six desire realms as one wishes. The commentary says that a branch is a common branch. Thus, the things to be protected by the vow of upasatha, promising to protect for one day and one night, protecting is the characteristic of one's own vow, as stated in the commentary on the Treasury of Knowledge: One takes it on the day one needs to protect, and after taking it the first time, one does not need to take it again later.
Tibetan
་ནི་མེད་དོ། །ཞེས་བཤད་པས། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉ་སྟོང་བརྒྱད་གསུམ་དང༌། དུས་ཆེན་བཞི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དུས་ལ་བླང་ཞིང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུས་ཁྲིམས་དང༌། བསླབ་བྱ་དེ་ལྡན་གྱི་དགེ་བསྙེན་རྣམས་ཀྱིས་བླངས་ན་གསོ་སྦྱོང་དུ་འགྲོ་སྟེ། བསླབ་བྱ་གསོ་ཞིང་ཉེས་པ་སྦྱོང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྙེན་གནས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དག་དུས་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པར་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་རྟག་པར་བསྲུང་བ་ལ་གོ་མིའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྒྱལ་བུ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་དང་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མི་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲས་མི་བཞེད་ཀྱང་གནས་བརྟན་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་དབྱིག་ ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར། གཉེན་བཞེད་དོ། །ཚངས་སྤྱོད་དགེ་བསྙེན་དང་འདི་གཉིས་ཁྱིམ་ཐབས་སྤངས་པས་ཁྱིམ་པའང་མ་ཡིན་ལ། རྟགས་མ་བླངས་པས་རབ་བྱུང་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །སྔོན་བསྟན་པ་ཡར་ལྡན་གྱི་ཚེ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོཙནྡྲའི་ཞབས་ཀྱང་སོ་སོ་ཐར་པའི་རིགས་འདི་ཙམ་ལ་བརྟེན་པར་སྣང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྲགས་པ་ནི། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པར་ཚུད་པ་ཙམ་ལ་དགེ་བསྙེན་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་པ་ཀུན་གྱི་རྟེན་གཞི་ཙམ་ལས་རང་ངོ་ལ་སྡོམ་པ་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་པས་མཛོད་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སྡོམ་པ་ནི་མི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཉི་འོག་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དག་དེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་ཡང་དགེ་བསྙེན་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པ་ནི་འཐད་དེ་མྱང་འདས་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དགེ་ཚུལ་སྲོག་གཅོད་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་དང༌། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཅོས་པའི་ཆང་ལ་སོགས། །གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེན་མཐོ་བ་དང༌། །ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤང༌། །བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་འཛིན་པ་ཁྱད་པར་ཡིན། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་མ་ཉམས་པ། སྐྱོན་མེད་པ། མ་འདྲེས་པ། མ་སྦགས་པ། མ་གོས་པ། རང་དབང་ཡོད་པ། མཁས་པས་བསྔགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་ཉམས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་གཅིག་ཀྱང་མ་འདས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ལས་འདས་པས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། བསླབ་པ་མང་པོ་ཞིག་ལས་འདས་པས་ནི་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པའོ། །མི་དགེ་བའི་ཆ་དང་མ་འདྲེས་པས་མ་འདྲེས་པའོ། །སྲིད་པ་དང་ལོངས་
Chinese
如是说。 居士们为了在八斋戒日和四个主要节日等时间受持和守护斋戒，制定了时规。如果具有这些戒律的近事男近事女受持斋戒，则成为布萨，因为能增长戒律，清净罪业。像这样，近住的八支斋戒，不是偶尔受持，而是作为功德的所依，恒常守护，称为郭弥的近事男，如王子大悲心和论师旃陀罗郭弥一样。然而，此（宗派）不为一切有部所接受，但为住有部所接受，世亲论师认可此观点。 页301至400 梵行近事男和此二者，因为舍弃了居家生活，所以也不是出家人，因为没有受戒相，所以也不是沙弥。 过去在教法兴盛之时，伟大的奇迹论师旃陀罗之足迹，似乎也仅仅是依靠这别解脱之类。 此外，被称为皈依三宝的近事男，仅仅是进入佛教徒之列就被称为近事男。因为仅仅是所有律仪的基础，自身并不能生起律仪，因此《俱舍论释》中也说：仅仅是善行，而不是律仪。 然而，日下部和经部认为，即使那不是近事男的律仪，也认为是近事男的特征，这是合理的，因为《涅槃经》中说：凡是皈依佛陀的，就是真正的近事男。 沙弥戒：不杀生，不偷盗他人财物，不行非梵行，不妄语，不饮用掺杂的酒等，不歌舞等，不戴花鬘等，不坐卧高广大床，不过午食，不接受金银。 受持这十种学处是其特点。 其中的戒律功德是不退失、无过失、不杂染、不污染、 不垢染、有自主、为智者所赞叹、能成办禅定，共有八种。 其中的不退失是指对于如法受持的戒律，没有违犯其中任何一条。 如果违犯了一条戒律，也会导致退失；如果违犯了许多戒律，就会变成有过失，没有这两种情况就是无过失。 与不善法不相混杂就是不杂染。 与有漏和享受
English
Thus it is said. Laypeople, in order to take and keep vows on the eight fasting days and the four main festivals, have established time-based rules. If laymen and laywomen who possess these precepts take vows, it becomes a posadha, because it increases precepts and purifies sins. Like this, the eight-limbed precepts of near-dwelling, not occasionally kept, but constantly guarded as a basis for merit, are called Gomi's lay followers, like Prince Great Compassion and Master Chandragomi. However, this (school) is not accepted by all Sarvastivadins, but is accepted by the Sthavira school, and Vasubandhu approves of this view. Pages 301 to 400 Celibate lay followers and these two, because they have abandoned household life, are not monks either, and because they have not taken the signs, they are not novices either. In the past, when the teachings were flourishing, the footprints of the great miraculous teacher Chandra seemed to rely only on this kind of individual liberation. Furthermore, those known as lay followers who take refuge in the Three Jewels are called lay followers simply because they have entered the ranks of Buddhists. Because it is only the basis of all vows, and the vows themselves cannot arise from it, the commentary on the Treasury of Knowledge also says: It is only good conduct, not vows. However, the Sunyata and Sutra schools consider that even if that is not the vow of a lay follower, it is considered a characteristic of a lay follower, which is reasonable, because the Nirvana Sutra says: Whoever takes refuge in the Buddha is a true lay follower. Novice vows: not killing, not stealing the property of others, not engaging in non-celibate conduct, not lying, not drinking mixed alcohol, not dancing, etc., not wearing garlands, etc., not sitting or lying on high and large beds, not eating after noon, not accepting gold and silver. Holding these ten precepts is its characteristic. The qualities of these precepts are that they are not lost, flawless, unmixed, unpolluted, untainted, independent, praised by the wise, and able to accomplish samadhi, totaling eight. Among them, not being lost means that none of the precepts that have been properly taken have been violated. If one precept is violated, it will also lead to loss; if many precepts are violated, it will become flawed, and the absence of both of these is flawless. Not being mixed with unwholesome elements is unmixed. With existence and enjoyment