Tibetan
བར་དང་མི་ལྡན་པར་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ལད་མོ་བྱེད་པ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཆུ་རྒྱུན་བསྐམས་པས་གཞན་དོན་རྙེད་བཀུར་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཏེ། སྨྱོན་པ་ལ་ལམ་མཁན་བཅོལ་ན་ལམ་མིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཁྲིད་པ་བཞིན་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་གཡང་ས་ནས་སྡིག་ལྟའི་གཅོང་རོང་དུ་འཁྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་རང་ལས་ཡོན་ཏན་ལྷག་བཅས་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བྲལ་གྲགས་པའི་མཐུས་བསྟེན་ན། །ལོང་བའི་དེད་དཔོན་ནོར་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཟོལ་འགྲོགས་མུན་པའི་སྨག་ཏུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་བརྟག་ན། །དད་པ་ཅན་གྱི་དགེ་ཚོགས་ཆུད་གསོན་ཅིང༌། །དལ་བ་སྐབས་གཅིག་རྙེད་པ་སྦྲུལ་གདུག་དང༌། །ཤིང་གི་གྲིབ་མ་ནོར་བཞིན་བསླུ་ བར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་ལོང་བས་ལོང་བའི་ལམ་སྣ་འདྲེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནའང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་མ་གང་ཡིན་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཅིས་ཀྱང་དགོས་ཏེ། མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཚོམས་ལས། །དམན་པ་བསྟེན་པས་མི་དག་ཉམས་འགྱུར་ཤིང༌། །ཐད་ཀར་བབ་པ་བསྟེན་པས་སོ་ན་གནས། །གཙོ་བོ་བསྟེན་པས་དམ་པ་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དེ་ཕྱིར་བདག་བས་གཙོ་གྱུར་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། སློབ་མ་དེ་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ན། བླ་མ་སྦྱོར་ལམ་ལ་གནས་པ་ཞིག་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་སྦྱོར་ལམ་པ་ལ་བླ་མ་མཐོང་ལམ་པ། སློབ་མ་མཐོང་ལམ་ལ་འཁྲིད་པ་ལ་བླ་མ་བསྒོམ་ལམ་ལ་གནས་པ། སློབ་མ་བསྒོམ་ལམ་པ་ལ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་དག་ལས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་བལྟ་དགོས་པ་དང་མ་འབྲེལ་ལོ་སྙམ་ན། འདིར་ཐོག་མར་བླ་སློབ་འབྲེལ་པ་བསྒྲིགས་པའི་ཆ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆེ་ཁྱད་མ་ཞུགས་ན། ཉམས་ཚོད་ལོངས་ནས་མོས་གུས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ཞིང་ཟོལ་འགྲོགས་དང་བཅས་པས་བྱིན་རླབས་མི་འཇུག་པས་འདི་ལྟར་བརྟགས་ཏེ། མོས་གུས་འབུལ་བ་ དང༌། གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཆ་ནས་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་བལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏེར་མཛོད། དད་པའི་ཞིང་ས་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་དང་བྲལ་བ་གང་ཞིག་ལྟར་སྣང་གི་གྲགས་པ་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་ནས་བསྟེན་ན། སློབ་མ་དེ་ཆོས་བཞིན་བྱེད་མི་བྱེད་ལ་མི་བལྟ་བར་རང་ལ་ཞབས་ཏོག་དང་བསྙེན་བཀུར་བག་རེ་ཙམ་ལ་གཟིགས་པ་མཐོ་དམན་དུ་ཡོང་ཞིང༌། དགོངས་གཞི་དང་དགོས་དབང་གང་
Chinese
不具備（证悟的）间隙却装模作样地进入圆满的断证（境界）的行径，慈悲之水干涸，追逐他人为了利益和恭敬的行为等。如果让疯子带路，就像把人带到通常的非道路上一样，会从伪装成佛法的悬崖上，带到罪恶见解的深渊中。特别是，如果不是比自己功德更高的人，而是因为名声而依止那些没有菩提心的人，就像瞎子的向导带领大家进入巨大的迷途一样，最终会在虚伪和黑暗的笼罩下徘徊。因此，如果不仔细观察上师，信徒的善行积累就会白白浪费，难得的一次闲暇机会，就像误认毒蛇和树影一样，会被欺骗。像这样，瞎子带领瞎子，即使在世间也是不可能的事情。因此，无论如何，弟子的功德一定要超过上师。如《亲友书》中所说：“依止劣者令退失，平等者依住本位，依止胜者得胜德，故应依止胜于己。”就像这样，如果弟子是资粮道者，那么上师必须安住于加行道。同样，对于加行道的弟子，上师是见道者；对于引导见道者的弟子，上师安住于修道；对于修道者的弟子，上师必须是获得一切遍知果位者。如果这样说，那么经典和续部中说必须将上师视为佛陀，这难道没有关联吗？这里首先在上师和弟子建立关系的方面，如果没有从功德方面进行区分，那么经过考验就不能成为信心的依据，并且伴随着虚伪，加持也不会进入，因此要这样观察。从献上信心和祈祷的方面来看，并不是要将上师视为安住于道位的人。特别是，珍贵的菩提心是一切功德的宝藏，是无上的信心田地。如果远离菩提心，仅仅被表面的名声所迷惑而依止，那么上师不会观察弟子是否如法行事，而是只看自己是否得到侍奉和恭敬，从而产生高低之分，无论其意图和需要如何。
English
Those who, without possessing the interval (of realization), imitate engaging in the practice of perfect abandonment and realization, whose stream of loving-kindness and compassion has dried up, and who follow after others for the sake of gain and honor. If a madman is entrusted to lead the way, just as he leads people onto the usual non-road, he will lead them from the precipice disguised as Dharma into the abyss of sinful views. In particular, if one does not have more qualities than oneself, but relies on those who are without bodhicitta because of their fame, it is like a blind guide leading everyone into a great error, and one will eventually wander in the darkness of hypocrisy. Therefore, if one does not carefully examine the guru, the accumulation of virtuous deeds of the faithful will be wasted, and the rare opportunity of leisure will be deceived, just as one mistakes a poisonous snake and the shadow of a tree. Like this, a blind man leading a blind man is an impossible thing even in the world. Therefore, in any case, the qualities of the disciple must exceed those of the guru. As it is said in the Garland of Friends: "By relying on inferiors, one's purity diminishes; by relying on equals, one remains in one's own position; by relying on superiors, one obtains superior qualities; therefore, one should rely on those who are superior to oneself." Just like that, if the disciple is a practitioner on the path of accumulation, then the guru must be one who abides on the path of preparation. Similarly, for a disciple on the path of preparation, the guru is a practitioner on the path of seeing; for guiding a disciple on the path of seeing, the guru abides on the path of meditation; for a disciple on the path of meditation, the guru must be one who has attained the state of omniscience. If one says that, then is it not related to the fact that the sutras and tantras say that the guru must be regarded as a Buddha? Here, first of all, in the aspect of establishing the relationship between guru and disciple, if there is no distinction in terms of qualities, then after testing, it cannot become a basis for faith and devotion, and accompanied by hypocrisy, blessings will not enter, so one should examine in this way. From the aspect of offering faith and making prayers, it is not to regard the guru as a person who abides on the path. In particular, the precious bodhicitta is the treasury of all qualities, the supreme field of faith. If one is separated from bodhicitta and relies on someone who is merely deluded by superficial fame, then the guru will not observe whether the disciple acts according to the Dharma, but will only look at whether he receives service and respect, thus creating a distinction between high and low, regardless of his intentions and needs.
Tibetan
ཡང་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་བྱ་བས་བཀའ་མ་ཆོགས་པའི་རིང་ལ་སློབ་མས་དལ་བ་སྐབས་ཤིག་རྙེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཚོགས་ཆུད་གསོན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་སྐྱེ་བོ་མ་བརྟགས་པ་ཞིག་གིས་མཚན་མོ་དུག་སྦྲུལ་དང་ཤིང་གི་གྲིབ་མ་ནོར་ནས་ཁོའི་སྟེང་དུ་ངལ་གསོས་པས། ཇི་ཞིག་ན་སྦྲུལ་གྱིས་ཁྱུར་མིད་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟེན་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཀུ་ཤ་ཉ་རུལ་གྱི་བགོས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འདུལ་བ་ལུང་ལས། མི་ཡི་འདུན་ན་ཀུ་ཤ་ལ། །ཉ་རུལ་གྱིས་ནི་དཀྲིས་གྱུར་ན། །དེ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར། ཀུ་ཤ་ཉིད་ཀྱང་དེ་འདྲར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དམ་པ་མ་ཡིན་པ། །བསྟེན་པར་གྱུར་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། རིག་པ་འཛིན་ པའི་སྡེ་སྣོད་ལས། །རང་གི་མི་ཤེས་གཞན་ལ་སློབ། །རང་རྒྱུད་མ་སྨིན་གཞན་སྨིན་འདོད། །རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་དོན་མ་རིག །བླུན་པོའི་ངག་ཚིག་ཁེངས་དང་བཅས། །གསང་སྔགས་བོན་གྱེར་ཟབ་ཆོས་འཚོང༌། །རྒྱབ་བརྟེན་ཆོས་བྱས་ལས་སྡིག་གསོག །ཐོས་ཆུང་དྲིས་ལ་ལན་མི་ཐེབས། །སློབ་དཔོན་མ་བརྟགས་སློབ་མའི་བདུད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་བསླུ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཚད་མེད་པ་འཐོབ་སྟེ། རྔམ་ཀློག་ལས། སྨྲ་བའི་སེང་གེ་བླ་མའི་དོན་ལ་མཁས་པའི་རྗེས་སུ་བྱུང་བས་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཚུལ་འཆོས་ཤིང། བླ་མའི་ས་བཟུང་ནས་ཚོགས་སྐྱོང་བ་ནི་དྲེགས་པའི་རུ་ཏྲ་ཆེན་པོར་ལྷུང་པར་ངེས་སོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་དགེ་སློང་དྲི་མེད་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚུལ་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་སྤྱོད་དེ། དེ་དོན་ལ་མཁས་པའི་བླ་མ་རྣམས་མི་བཞུགས་ནས་བླ་མ་དེ་དག་གི་ཚོམ་བུ་འདུམ་གྱི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་བླ་མའི་གདུང་འཚོབ་པར་གསོར་ཞེས་དཔོན་བསྟབས་པས། དགེ་སློང་དྲི་མེད་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཆེ་བའི་དྲེགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཚུལ་འདྲ་བ་ལོག་པར་སྤྱོད་པས་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཉིད་དགེ་སློང་ཚོམ་བུ་འབུམ་གྱི་འཁོར་དང་ཅས་པ་རུ་ཏྲར་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་ མེད་པར་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ནོར་བ་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ་ནི་རྙེད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་དག་ཡོད་ཏན་འབྱོར་པའི་བླ་མ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེའི་ཁམས། །གདུལ་བྱའི་ཡུལ་ལ་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱོན། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད། །མང་དུ་ཐོས་པ་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དམ་པས་ཕྱུག་ཅིང
Chinese
此外，在无意义的世间琐事中，当弟子难得闲暇之时，善行之积累便会枯竭。譬如，以前有个未经审慎之人，夜晚错将毒蛇当成树荫，便在其上休息，结果就像被蛇吞噬一般。因此，依止非贤善之人的过患，就像被腐烂的鱼缠绕的吉祥草一般。《律经》中说：“吉祥草在人的意愿中，被腐烂的鱼缠绕，不久之后，吉祥草自身也会变得那样。因此，依止非贤善之人，也是如此。”以及，持明
English
Furthermore, amidst the meaningless activities of the world, when a disciple finds a rare moment of leisure, the accumulation of virtuous deeds will wither. For example, once an imprudent person mistook a poisonous snake for the shade of a tree at night and rested upon it, resulting in being swallowed by the snake. Therefore, the fault of relying on someone who is not virtuous is like kusha grass wrapped in rotten fish. The Vinaya Sutra says: 'Kusha grass, in the desire of a person, if it is entwined by rotten fish, before long, the kusha grass itself will become like that. Therefore, relying on someone who is not virtuous is also the same.' And, Rigpa Dzin