Tibetan
པ། །འཚོ་བ་མིན་པའི་ཉེས་པས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར། རྙེད་པའི་བསམ་པས་སེམས་མ་བཅོམ་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་འདུད་ཅིང་གཅམ་གསག་གིས་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་པའི་སློང་མོའི་སྤྱོད་པས་འཚོ་བ་བསྒྲུབ་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཅིང༌། དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རྙེད་པའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་ཀྱང་ཀྱེ་མའོ། །རྙེད་པའི་སེམས་ལས་བདག་རིང་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལེགས་སོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ལ་ཡིད་གདུང་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཅེས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་ལས། ཤ་དང་ཆང་གི་སྦྱིན་པ་དང༌། །དུག་དང་མཚོན་ཆའི་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཞེས་གནས་མ་ཡིན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཉེས་དམིགས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ན། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། ངའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཁ་ཟས་ཐ་མལ་བའང་མི་ཟ་ན། ཤ་དང་ཁྲག་གི་ཟས་མི་རུང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། ང་ནི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་བཞིན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་བུའི་ཤ་བཟའ་བར་ ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གནང་བར་བྱ། རང་གིས་ཟ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ངས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གནང་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གནས་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཁེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་གསོད། །ཤ་ཡི་ཕྱིར་ན་ནོར་སྦྱིན་བྱེད། །དེ་དག་གཉིས་ཀ་སྡིག་ཅན་ལས། །འོ་དོད་འབོད་ལ་སོགས་པར་བཙོ། །ཞེས་དང༌། མྱ་ངན་འདས་དང་སོར་ཕྲེང་དང༌། །ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །ངས་ནི་ཤ་ཡང་རྣམ་པར་སྨད། །ཅེས་དང༌། མ་འོངས་པ་ཡི་དུས་ན་ནི། །ཤ་ཟ་གཏི་མུག་སྨྲ་པ་དག །ཤ་ནི་སྡིག་མེད་རུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་ཅེས་ཟེར། །ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ནས་ལྷག་པར་བཀག་པའི་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། སྤྱད་དུ་རུང་བར་ཁུངས་འབྱིན་པའི་རྣམ་གསུམ་དག་པའི་ཤ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་གསུམ་དག་པའི་ཤ་རྣམས་ནི། །མ་བརྟགས་པ་དང་མ་བསླངས་དང༌། །མ་བསྐུལ་པ་ཡང་ཡོངས་མེད་པས། །དེ་བས་ཤ་ནི་མི་བཟའ་འོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་ཏུ་ཁས་འཆེས་ནས་ཤ་ཆང་གི་བཟའ་ བཏུང་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་ལུགས་གཞན་པ་ཞིག་ལས་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སེམ
Chinese
པ། 如经中所说：“不会因非正命的过失而受损害。”就像这样，不被贪求利养之心所征服，知惭有愧，不以谄媚奉承等手段来乞讨维生，而是以清净的乞食行为来维持生活，这才是合理的。在《清净生活经》中有详细的阐述。如世尊所说：“见到贪求利养的过患，也会感叹：‘唉！’认为自己远离了贪求利养之心是很好的，对此不会感到忧伤。”正如经中所说。同样，经中说：“布施血肉和酒，布施毒药和武器。”广泛地揭示了非处布施的过患，更何况是享用者呢？《楞伽经》中说：“大慧，我的圣声闻弟子们连普通的食物都不吃，更何况是不如法的血肉之食呢？大慧，我对于一切有情都具有如独子般的认知，我怎么会允许弟子们吃儿子的肉呢？更何况是自己吃呢？我允许弟子们吃，以及自己吃，这在智慧上是不合理的。”又说：“为了利益而杀害众生，为了血肉而布施财物，这两种人都是罪恶的，会被囚禁在呼号等处。”又说：“在《涅槃经》、《指鬘经》和《楞伽经》中，我都彻底地呵斥了肉食。”又说：“未来之时，食肉的愚痴之人会说：‘肉是没有罪过的，是可以吃的，这是诸佛所说的。’”这清楚地表明了大乘经典中特别禁止的意义，即使是引用三种清净肉作为依据，也因为有疑惑而应当舍弃，唯一追求的是这种方式。该经中说：“三种清净肉，未经观察、未经索取，也完全没有被驱使，因此不应吃肉。”如是说。自诩为大乘行者，却只追求血肉饮食，这是一种其他的宗派，而我们这些追随具有大悲心的导师的人们，是不会这样做的。
English
Pa. As it is taught, "One will not be harmed by the fault of a non-virtuous livelihood." Like that, not being conquered by the mind of seeking gain, having a sense of shame and embarrassment, and not engaging in begging by bowing and flattering others, but sustaining life through the practice of pure begging, this is what is called reasonable. It is extensively taught in the Sutra of Pure Livelihood. As the Bhagavan said, "Seeing the faults of seeking gain, one would also exclaim, 'Alas!' Thinking that one is far away from the mind of seeking gain is good, and one should not grieve over it." Just as it is taught. Similarly, in the sutra it says, "Giving meat and alcohol, giving poison and weapons," extensively revealing the faults of giving in an inappropriate manner. What need is there to mention the one who enjoys it? In the Lankavatara Sutra, it says, "Great Wisdom, my noble Shravaka disciples do not even eat ordinary food, what need is there to mention the unlawful food of meat and blood? Great Wisdom, I have the perception of all sentient beings as if they were my only child, how could I allow my disciples to eat the flesh of my child? What need is there to mention eating it myself? My allowing my disciples to eat it, and myself eating it, this is not reasonable, Great Wisdom." And it says, "For the sake of profit, they kill sentient beings. For the sake of meat, they give wealth. Both of these are sinful, and will be imprisoned in places of wailing and so on." And it says, "In the Nirvana Sutra, the Angulimaliya Sutra, and the Lankavatara Sutra, I have completely condemned meat." And it says, "In the future, foolish meat-eaters will say, 'Meat is without sin, it is permissible, the Buddhas have said.'" This clearly shows the meaning of the special prohibition in the Mahayana scriptures, that even the three kinds of pure meat, which are cited as a basis for permissibility, should be abandoned because of doubt, and that one should only pursue this way. In that sutra, it says, "The three kinds of pure meat are those that are not investigated, not requested, and not instigated, therefore one should not eat meat." Thus it is said. To claim to be a Mahayana practitioner and only pursue the consumption of meat and alcohol is another tradition, and we who follow the compassionate teacher would not do so.
Tibetan
ས་ཅན་གྱི་སྲོག་སྐྱོབ་པ་འབའ་ཞིག་དང་དུ་བླང་ཞིང༌། མྱོས་པར་བྱེད་པའི་བཏུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་བརྒྱ་བྱིན་བུམ་པའི་སྐྱེས་རབས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དྲན་པར་བྱའོ། །ད་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། བསླབ་པ་ཀུན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དག་ལ་བསྟེན་པར་བགྱི། །ཇི་ལྟར་མ་ལ་ཡ་ཡི་ནགས་ཀླུང་དུ། །རྣམ་པར་འཁྱམས་པའི་སྡོང་དུམ་ཕལ་པའང༌། །ཡལ་འདབ་བརླན་པའི་ཙན་དན་དྲིས་བསུང་ལྟར། །གང་ལ་བསྟེན་པ་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འགྲོ། །འདི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་བ་དང༌། སྡིག་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་འདྲེས་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བར་གྱི་བསླབ་པའི་གནས་མ་ནོར་བར་ཤེས་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། སྨན་གྱི་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་རི་མ་ལ་ཡར་སྡོང་དུམ་ཕལ་པ་ཞིག་འཁྱམས་པར་གྱུར་ཀྱང༌། རེ་ཞིག་ན་ཙན་དན་གྱི་དྲི་ངད་བསུང་པོས་དེ་ལ་བགོས་པ་ ལྟར་གྱུར་ནས་ཙན་དན་དང་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་ལྟ་བུ། མ་དུལ་ཞིང་མ་རུངས་པའི་ཡལ་ག་བལྟ་ན་མི་སྡུག་པ་ཤིང་གེལ་པ་ལྟ་བུ། བླང་དོར་ནོར་བ། གཏོང་བ་ལ་འཇུངས་པ། སྐྱེ་བ་ལ་སྲེད་པ། བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལས་ཉམས་པ། ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ལ་འབྲས་བུར་དམ་འཆའ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་བསུང་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་བ་ལང་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པས་དེའི་ལམ་སྲོལ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་ཅན་གྱིས་མི་དགུ་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ་གོ་དགུ་བསད་པའི་མཐར་རང་གི་མ་གསོད་ཅིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལའང་མཐོ་བཙམས་པར་འགྱུར་བ། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་ཐོས་ཤིང་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། སཱ་ལའི་ཤིང་ལ་འཁྲི་ཤིང་བཞིན། །དམ་པ་རྣམས་ལ་བསྟེན་གྱུར་པ། །བཟང་པོའི་དཔལ་གྱིས་འཁྱུད་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །བསྟེན་བྱའི་མཚན་ཉིད་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ཚུལ་མཐའ་དག་རྫོགས་པ་ནི། །སྙིགས་ མའི་མཐུས་བྱས་རྙེད་པར་དཀའ་ནའང༌། །སྡོམ་གསུམ་གནང་བཀག་གཙང་མའི་ས་གཞི་ལ། །ཐོས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཐུགས་རྒྱུད་བརླན། །སྡེ་སྣོད་སྔགས་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོའི་ཆོ་ག་མཁས༌། །སྤངས་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་དྲི་མེད་འབྲས་བུས་ཕྱུག
Chinese
应当唯一地接受救护有情众生，并且也应当忆念如百施仙人本生经中所说的，饮用令人沉醉的酒的过患。现在是为了广说依止殊胜士夫之理，为了圆满一切学处的功德，应当依止殊胜士夫。犹如在玛拉雅的森林中，随意漂荡的普通树木，也如枝叶湿润的旃檀香气一样，依止谁，就随顺谁。应当这样观察，不混淆善与恶，法与相似法之相，并且从皈依直到解脱之间的学处，不错乱地了知，这是从依止善知识而产生的。犹如在巨大的药林山——瑞玛拉雅山中，一棵普通的树木漂荡着，但过了一段时间，旃檀的香气熏染了它，变得像旃檀一样，产生了错觉。同样，幼稚的、各自的众生，就像长满荆棘的树木一样，未调伏且凶暴的枝条令人厌恶，就像树瘿一样，取舍颠倒，对布施吝啬，贪恋生存，从忍耐的苦行中退失，对非道认为是道，对非果认为是果，不具备戒律的香气和禅定的功德的如牛一样的众生，也因为依止殊胜士夫而进入他的道路。例如，婆罗门之子无害，持着指鬘，杀死了九百九十九人之后，甚至要杀自己的母亲，并且也想加害于如来，听闻导师的妙法，并随之修行，从而证悟真谛。如《律藏》中所说：“如藤依树木，依止贤善者，为美好光辉，所拥抱围绕。”应当依止的相是：殊胜的佛法全部圆满，虽然末世的威力使得难以获得，但在三律仪的开许和遮止的清净土地上，以听闻和广大的慈悲滋润心田，精通三藏和密续的仪轨，富含断证的无垢智慧之果。
English
One should solely accept the protection of sentient beings, and also remember the faults of drinking intoxicating beverages as taught in the Jataka of Hundredfold Generosity. Now, in order to extensively explain the manner of relying on a noble person, and in order to perfect the qualities of all trainings, one should rely on noble persons. Just as in the forests of Malaya, even ordinary pieces of wood that wander about, like the fragrant scent of sandalwood with moist branches, follow whoever they rely on. One should examine in this way: distinguishing between virtue and vice, Dharma and what resembles Dharma, and knowing without confusion the objects of training from refuge to liberation, arises from relying on a virtuous spiritual friend. Just as in the great medicinal forest mountain, Rimala, even if an ordinary piece of wood wanders about, after a while, the fragrance of sandalwood permeates it, becoming like sandalwood and creating confusion. Similarly, childish, individual beings, like thorny trees full of defilements, with untamed and fierce branches that are unpleasant to look at, like burls on a tree, with mistaken acceptance and rejection, stingy towards giving, craving for existence, fallen from the asceticism of patience, claiming the wrong path as the path, claiming the wrong fruit as the fruit, beings like cattle who lack the fragrance of morality and the qualities of meditative stabilization, also enter his path by relying on a noble person. For example, the Brahmin boy, No Harm, holding a garland of fingers, after killing nine hundred and ninety-nine people, even wanted to kill his own mother, and also intended to harm the Tathagata, but by hearing the Teacher's excellent Dharma and following it, he realized the truth. As it is said in the Vinaya Sutra: "Like vines on Sala trees, those who rely on the virtuous, are embraced and surrounded by the splendor of goodness." The characteristics of one to be relied upon are: the entirety of the excellent Dharma is complete, although it is difficult to find due to the power of the degenerate age, on the pure ground of the permissibility and prohibition of the three vows, the mindstream is moistened by hearing and great compassion, skilled in the rituals of the ocean of the three baskets and tantras, rich with the fruit of stainless wisdom of abandonment and realization.