Tibetan
ད་མཛོད། །རྒྱུད་ལ་འདྲོངས་པའི་དམིགས་པ་བཟང་པོ་རྣམས། །སྟོན་པའི་བླ་མ་བཟང་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ཐབས་བཟང་བ་ལས་མན་ངག་འཁྱམས་མི་འགྱུར། །ངེས་འབྱུང་བཟང་པོའི་རིག་སྔགས་ནུས་པ་ཅན། །འཁོར་བར་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་གདོན་ལ་ཐེབས། །བཟང་པོ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ལེགས་སྨོན་ཡིན། །འདི་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། དམིགས་པ་བཟང་དང་སྟོན་པ་བཟང༌། །ཐབས་ བཟང་བ་དང་ངེས་འབྱུང་བཟང༌། །ངེས་ལེགས་སྨོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཅེས་སྟོན་པ་ལས། དམིགས་པ་བཟང་པོ་ནི་ཆོས་གང་དང་གང་དག་དམིགས་པའི་བྱེད་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅིང་དེའི་ངོ་བོ་ནི་འདུན་པའང་ཡིན་ལ། །དམིགས་པའམ་འདུན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་འདུལ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་དུལ་བས་ནི་བདེ་བ་འཐོབ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི་བླ་མ་བཟང་པོ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་པ་བསྟེན་པ་དང༌། །དྲན་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ན། །བག་ཡོད་པར་ནི་གནས་འགྱུར་ཏེ། །སཱ་ལའི་ཤིང་ལ་འཁྲི་ཤིང་བཞིན། །བཟང་པོ་དཔལ་གྱིས་འཁྱུད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་ཚེགས་ཆེན་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདེ་བླག་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མན་ངག་གི་ལམ་ཡིན་ཀྱང༌། དེའི་གྲོགས་སུ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་མེད་ན་མན་ངག་ཀྱང་རྣམ་པར་འཁྱམ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལྔའི་ཐབས་ལ་མ་བསྟེན་ན་མན་ངག་གི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བཟང་པོ་ཡིན་ཏེ། ངེས་འབྱུང་མེད་ན་དང་པོ་འཁོར་བ་ལ་བློ་མི་ལྡོག །དེས་དད་པའི་གསོས་ཉམས་པས་བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྟངས་མི་བསྐུར། ཐ་མར་དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་སྲོལ་མཐའ་དག་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་པས་སྲིད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་རྩ་བ་མི་འབྱིན་པ་ཤིང་གི་ཡལ་ག་བཅད་པ་ལྟ་བུའི་ལམ་ནི་ཐར་བའི་རྒྱུར་མི་རུང་སྟེ་བླ་མ་ལ་སྤྲིང་བར། དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་རྩ་ནས་མ་བཏོན་ན། །བཅད་ཀྱང་ཕྱིར་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་བཞིན་སྲིད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མ་བཏོན་ན། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུ
Chinese
请做吧！ 融入相续的良好所缘，与开示的良师善友相互依存，不依靠殊胜方便，诀窍便会散乱。 具有殊胜出离心的明咒威力强大，能击中对轮回毫无厌倦的邪魔。 这是具足四种殊胜的善妙祈愿。 这是《经庄严论》的意趣，如是说：所缘殊胜与开示殊胜，方便殊胜与出离殊胜，是殊胜祈愿的特征。 如是开示说：良好所缘是指依靠所缘的任何法，融入相续，其自性也是希求。 依靠各种所缘或希求的方便来调伏自心，如薄伽梵所说：调伏自心能获得安乐。 那个开示依赖于良师善友和相互依存，因此导师英雄说：您若依止圣者，被忆念的友伴围绕，便能安住于谨慎，如蔓藤缠绕娑罗树，将被殊胜吉祥所拥抱。 如是说。 无论显现欲求的任何义，不依赖巨大的辛劳，便能轻易成办，这是诀窍之道，然而，若没有作为其助伴的无量方便仪轨次第，诀窍也会散乱。 例如，若不依靠布施等五种行持的方便，便不能证悟诀窍的自性般若波罗蜜多。 如是《入行论》中也说：这一切支分，能仁为了智慧而宣说。 如是说。 成为这一切助伴的是殊胜的出离心，若无出离心，首先不会厌离轮回。 如此，由于信心之食衰减，中间不会怠慢善知识。 最终，由于信心和精进等一切道轨衰退，不能拔除有生之根，如同砍断树枝般的道，不能成为解脱之因，故致信上师说：例如，若不从根拔起树木，即使砍断，也只会再次生长。 同样，若不拔除有生之根，将一次又一次地受苦。
English
Please do! The good objects of focus that are absorbed into the continuum, depend on the good teacher who teaches. Without relying on excellent methods, the pith instructions will become scattered. The potent vidyā-mantra of excellent renunciation, strikes the demon that has no aversion to samsara. This is an excellent aspiration that possesses four excellences. This is the intent of the Ornament of the Sutras, as it says: Excellent object of focus and excellent teacher, excellent method and excellent renunciation, are the characteristics of an excellent aspiration. As the teacher says: An excellent object of focus is that which, relying on the function of focusing on any dharma, is absorbed into the continuum, and its essence is also desire. By relying on various methods of focusing or desiring, one tames the mind, as the Bhagavan said: By taming the mind, one obtains happiness. That teacher depends on the good teacher and interdependence, therefore the teacher Hero says: If you rely on the holy ones, and are surrounded by friends of mindfulness, you will abide in mindfulness, like a vine clinging to a sal tree, you will be embraced by excellent glory. As it is said. Whatever meaning of manifest desire, without relying on great effort, is easily accomplished, this is the path of pith instructions, however, if there is no limitless order of methods as its companion, the pith instructions will also become scattered. For example, if one does not rely on the methods of the five aspects of conduct such as giving, one will not be able to realize the essence of the pith instructions, the Prajñāpāramitā. As it is also said in the Bodhicaryāvatāra: All these limbs, the Thubpa spoke of as being for the sake of wisdom. As it is said. What becomes the companion of all of that is the excellent mind of renunciation, if there is no renunciation, one will not first turn away from samsara. Thus, because the food of faith diminishes, one will not be lazy towards the virtuous friend in the middle. Finally, because faith and diligence and all the paths decline, the path that does not uproot the root of existence, like cutting off the branches of a tree, cannot be the cause of liberation, therefore, sending a letter to the lama, it says: For example, if a tree is not uprooted from its roots, even if it is cut down, it will only grow again. Similarly, if the root of existence is not uprooted, one will suffer again and again.
Tibetan
ག་བསྔལ་འདི་མི་ལྡོག །ཅེས་དང༌། ཁྱད་པར་རབ་བྱུང་གི་བསླབ་པ་བླངས་པ་རྣམས་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་ངེས་འབྱུང་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་སོ་ཐར་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཕན་ཆད་ནི་སྡོམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་སྔོན་གྱི་མཁན་པོ་དག་གིས་ཀྱང་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ལེགས་སྨོན་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ནི། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་མོད་ལ་སུན་པ་དང༌། །ཀུན་སློང་དུག་ཅན་འདྲེས་པའི་ཐོས་བསམ་བསྒོམ། །ཆོས་ལས་བློ་ཉམས་བསྲུང་ སྡོམ་ཁུར་དུ་སོང༌། །ཆོས་བརྒྱད་དམོད་པས་ཐེག་ཆེན་བརྟུལ་ཞུགས་འཁྱམ། །ལེགས་སྨོན་དཀའ་ཐུབ་བཤིག་པའི་རྙོག་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་གང་ཟག་ལ་ལ་དག་ནི་གཉེན་བཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ཆོས་སྒོར་བཅུག་ཀྱང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔོན་བསོད་ནམས་མ་བསགས་ཤིང་ལེགས་སྨོན་མ་བཏབ་པས། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་མ་ཐགས་ནས་ཆོས་ཀྱིས་སུན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་མངག་གཞུག་པའམ། བློན་པོ་དང་ཁྱིམ་བདག་ལ་སོགས་པའི་བྲན་དུ་འཁོལ་ཞིང༌། དེ་དག་དང་བསམ་སྦྱོར་མཐུན་པར་འཇུག་པ་དང༌། གལ་ཏེ་ཐོས་བསམ་ཅུང་ཟད་བྱས་ཀྱང་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བཞག་པའི་ཀུན་སློང་ངན་པས་དང་པོར་ཆོས་མ་ལོབས་ཀྱི་དོགས་པ། བར་དུ་དེས་རྙེད་པ་མ་གྲུབ་ཀྱི་དོགས་པ། ཐ་མར་གཞན་དང་ཕྲག་དོག་གི་གལ་འཛིན་པས་སླར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལས་ཐར་པའི་ལམ་དང༌། ཕྱོགས་འགལ་བ་དང༌། བློ་ཆོས་སུ་མ་ཚུད་པས་ཆོས་ལ་དང་བ་དང༌། དད་པ་མེད་ཅིང་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་དང༌། ཉན་བཤད་དང༌། བསྲུང་སྡོམ་ཐམས་ཅད་ལས་སུ་ཆེ་ཞིང་ཁུར་དུ་སོང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་བློ་ལ་མི་ཤོང་ཞིང་འགལ་བར་འཛིན་ པའམ། སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བ་མི་ཤེས་ཤིང༌། ལྟར་སྣང་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་ལ་བཟླ་བ་རྣམས་ནི་ལེགས་སྨོན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལ་རྙོག་མར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གཅན་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྤངས་ནས། ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་ཉོན་མོངས་དུག་ཆེན་ལྔའི། །གཉེན་པོར་ཆེ་བ་སྐྱེས་བུ་རྣམས་གསུམ་གྱི། །ཤིང་རྟར་འཛེག་ལ་དུས་བཞིར་སྐྱོ་བ་མེད། །སྣང་བ་མཐའ་དག་ཆོས་དང་བླ་མར་ཤར། །རྣམ་མཁྱེན་རྒྱུར་སོང་ལེགས་སྨོན་གྲུབ་པ་ཡིན། །བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་གང་ཟག་གི་བློ་རིགས་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་གང་དག་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་རང་རང་གི་ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བ་དང༌། ཕྱོགས་ཆར་འཛིན་པ་མེད་ཅིང༌། དེ་དག་གི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་དཀའ་བ་བཟོད་པའི་སྙིང་སྟོབས
Chinese
唉，痛苦不会逆转！ 此外，特别是受持出家戒律的那些人，一旦自相续中生起出离心，就成为具足别解脱戒相者。从那以后，就像以前的堪布们所说的那样，仅仅是戒律的影像而已。 善愿的另一方面是： 虽然进入佛门，却感到厌烦； 以掺杂毒素的恶劣发心闻思修； 智慧从佛法中退失，守护戒律变成负担； 以世间八法诅咒，大乘的苦行也变得虚伪； 这是破坏善愿苦行的污垢。 像这样，有些人虽然被亲友引入佛门，但自己没有积累往昔的福德，也没有发善愿，刚进入佛门就对佛法感到厌烦，成为国王的使唤对象，或者成为大臣和居士等人的奴仆，与他们同流合污。 即使稍微闻思，也只把今生放在心上，以恶劣的发心，最初担心学不好佛法，中间担心得不到利益，最后执着于嫉妒他人，最终只会成为轮回的因，与解脱之道背道而驰。 因为智慧没有融入佛法，所以对佛法没有欢喜和信心，闻思修三者，听闻和讲说，守护戒律等等，都觉得是负担。 特别是对大乘深广的佛法，心中无法容纳，认为互相矛盾，或者不了解行为与时机是否相关联，以貌似佛法的世间八法来炫耀自己，这些就像罗睺星遮蔽秋天的月亮一样，玷污了善愿的苦行。 因此，舍弃这些， 直接针对五种巨大的烦恼毒药， 成为最殊胜的对治， 登上三士夫的 乘车， 四时之中没有厌倦， 一切显现都显现为佛法和上师， 成为证得一切智智的因，这就是善愿的成就。 我们的导师考虑到众生的三种根器，宣说了三士夫的法，无论修持哪一种，都能成为各自直接针对的烦恼的对治， 不执着于任何一方， 并且对于修持它们的意义，具有忍受困难的勇气。
English
Alas, suffering will not reverse! Furthermore, especially those who have taken the vows of ordination, once renunciation arises in their own minds, they become qualified individuals with the Pratimoksha vows. From then on, as the previous Khenpos have said, it is merely a reflection of the vows. The opposite of that good aspiration is: Although entering the Dharma gate, one becomes weary; Hearing, contemplating, and meditating with a poisonous motivation; Wisdom diminishes from the Dharma, and guarding the vows becomes a burden; Cursing with the eight worldly concerns, the Mahayana asceticism becomes hypocritical; This is the defilement that destroys the good aspiration's asceticism. Like this, some individuals, although brought into the Dharma gate by relatives and friends, have not accumulated merit from their past lives, nor have they made good aspirations. As soon as they enter the Dharma gate, they become weary of the Dharma, becoming servants of kings or slaves of ministers and householders, engaging in activities that align with their thoughts and actions. Even if they engage in some hearing and contemplation, they keep only this life in mind, and with a bad motivation, they initially worry about not learning the Dharma well, in the middle they worry about not obtaining gains from it, and finally they cling to jealousy of others, ultimately becoming only a cause for samsara, deviating from the path of liberation. Because wisdom has not entered the Dharma, they have no joy or faith in the Dharma, and the three practices of hearing, contemplation, and meditation, as well as listening and teaching, and guarding the vows, all become too much and a burden. Especially the profound and vast teachings of the Great Vehicle are not accommodated in their minds, and they perceive them as contradictory, or they do not understand whether actions are related to the timing, and they flaunt themselves with the eight worldly concerns that appear to be Dharma, these are like Rahu obscuring the autumn moon, defiling the good aspiration's asceticism. Therefore, abandoning these, Directly against the five great poisons of affliction, Becoming the greatest antidote, Ascending the chariot of the three types of individuals, Without weariness in the four times, All appearances arise as Dharma and Guru, Becoming the cause for omniscience, this is the accomplishment of the good aspiration. Our teacher, considering the three types of minds of beings, taught the Dharma of the three types of individuals, whichever one practices, it becomes the antidote to their respective afflictions, Without clinging to any side, And for practicing their meaning, having the courage to endure difficulties.