Tibetan
།ཉམ་ང་མེད་པར་སྨྲ་མི་བྱ། །ཞེས་དང༌། རྒྱན་དམ་པ་ལས། །ངག་ཚིག་བརླང་པོས་ཞེ་འགེངས་པ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དམྱལ་བར་ལྟུང༌། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དམ་པ་ཡི། །ཟབ་མོའི་ཚེག་ལ་སྒྲོ་སྐྲུ་བས། །མནར་མེད་གནས་སུ་ལྟུང་བར་འགྱུ། །ཞེས་དང༌། གསང་བ་ཀུན་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། བླ་མ་མཆོག་ལས་རང་ཉིད་ནི། །ཆེས་མཆོག་རློམ་སེམས་སྨྲ་བ་ནི། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་རུ། །ཐུར་དུ་བལྟས་ཏེ་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་དང༌། ལྐོག་སྨྲས་ལ་སོགས་པ་སྨྲོས་ཅི་དགོས། །ཐ་ན་ཀུ་རེ་ཙམ་བྱས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་འཕྱུགས་པའི་གཏན་ཚིག་མང་སྟེ་རེ་ཞིག་གསང་བ་རོལ་པ་ལས། ལྐོག་སྨྲས་འཕྱ་བར་གང་བྱེད་པ། །རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བ་ཉིད་དུ་འཚེད། །ཀུ་རེ་ཙམ་དུའང་སྨོད་མི་བྱ། །ངག་གི་ཉེས་བྱས་ཡང་དག་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་དམ་ པ་རྣམས་ལ་གསར་ངས་ལྟ་བུས་རེ་ཞིག་བསྙེན་བཀུར་དང་རིམ་གྲོ་ཆེ་ཆེ་ལྟར་སྟོན་ལ། རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འགྲོགས་སུན་ཁྱེར་ནས་མཉམ་འགྲོགས་སུ་བལྟ་བའམ། འདྲིས་དྲགས་པས་མ་གུས་པར་བྱེད་པ་ནི། བླ་མ་དམ་པའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་རང་རྒྱུད་ལ་མ་ཐོབ་ཅིང་མ་མཐོང་ལ། བྱིན་རླབས་སྣ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཞུགས་པའི་རྟགས་ཏེ་རྨོངས་པའི་གཞན་དབང་ལས་རང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་མཉམ་པ་ཙམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་འུར་རྡོར་འཕེན་པའི་གང་ཟག་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཐར་བའི་ལས་འཕྲོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མདུན་ནས་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་པའི་ཏིང་འཛིན་ལས། གལ་ཏེ་དེས་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ལ་མནར་སེམས་པའམ། ཐ་པའམ། སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་སམ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་བསྐྱེད་ན། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ནི་གནས་མེད་དོ། །མ་ཆོས་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཐོབ་པའམ། །ཐོབ་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་གནས་མེད་དོ། །མ་གུས་པས་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྒྲིམ་པར་བྱ་བའི་གནས་འདི་ཁོ་ན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་སྡིག་སྤྱོད་ཀྱི་རྗེ་ བོས་བཀབ་པའི་འབངས་རྣམས་ལྟོ་འགྲོས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། ཚོར་བ་ནི་གྲིམས། བག་ནི་བཀུམ། དབུགས་ནི་ལྷོད་པ་མེད་པར་འདུག་ན། བླ་མའི་དྲུང་དུ་བག་ཡོད་བསྟེན་པ་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་པ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ། ཇི་མི་སྙམ་པ་ལས་ལྡོག་སྟེ་གནས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཐོབ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་བླ་མ་ལ་སྤྲིང་བ་དགོན་པའི་གཏམ་ལས། བག་ཡོད་འཆི་མེད་གནས་ཡི
Chinese
不应说无所顾忌的话。如《庄严》中所说：“以粗暴的言辞傲慢自满，将堕入千劫地狱。对于殊胜金刚上师的甚深要点加以歪曲，将堕入无间地狱。”又如《秘密普调续》中说：“自以为比上师更殊胜，口出狂言，将在无数千劫中，头朝下堕入地狱。”更何况说人坏话等等呢？即使只是开玩笑，也有许多因缘错乱的定论，如《秘密嬉戏》中所说：“凡是说人坏话、嘲笑他人者，将在金刚地狱中受苦。即使只是开玩笑，也不应诋毁。应如实守护口语的过失。”像这样，对于殊胜的人们，一开始像对待新客一样，表面上装作非常恭敬和供养，但不久之后就厌烦了，把他们看作是同伴，或者因为过于熟悉而不恭敬。这是因为自己没有获得也没有见到上师殊胜的断证功德的丝毫部分，也没有受到一丝一毫的加持的标志，只是因为愚昧的无明所致，把他们看作和自己一样的人，这就是把如意宝当石头扔的人。他们的解脱因缘将会在善知识面前消失，如现在佛现证三摩地中说：“如果他对说法者心怀恼怒、轻蔑或憎恨，或者不生起视师如佛的念头，那么他们获得功德是不可能的。没有获得正法的法，或者已经获得的法也不会增长。因为不恭敬而消失。”因此，有智慧的人们应该谨慎对待的，就是这个地方。就像在这个世界上，被罪恶行为的君主所覆盖的百姓，看到食物从空中掉下来一样，感觉紧张，行为谨慎，呼吸也不敢放松。在上师面前谨慎依止，心怀恭敬和畏惧，不放纵，这样才能获得无量的福德，成为从痛苦中解脱的原因，如寄给上师的寺院书信中所说：“谨慎是无死之处。”
English
One should not speak without restraint. As it says in the Ornament: "Arrogantly filling oneself with harsh words, one will fall into hell for a thousand eons. By distorting the profound points of the noble Vajra Master, one will fall into the Avici hell." Also, as it says in the Tantra of Secret Sameness: "If one speaks with the conceited thought that one is superior to the supreme Lama, one will fall headfirst into hell for countless thousands of eons." What need is there to mention gossiping and so on? Even if one just jokes, there are many conclusive reasons for the failure of interdependence, as it says in the Secret Play: "Whoever gossips and ridicules others will suffer in the Vajra Hell. Even in jest, one should not slander. One should truly guard against the faults of speech." Like this, towards noble people, at first one pretends to be very respectful and offering, like treating a new guest, but soon after one becomes tired of them, seeing them as companions, or becoming disrespectful due to being too familiar. This is a sign that one has not obtained or seen even a small part of the noble Lama's qualities of abandonment and realization, and that one has not received even a single blessing, but is merely seeing them as the same as oneself due to the ignorance of delusion, like a person who throws away a wish-fulfilling jewel as a stone. Their karmic connection to liberation will disappear in the presence of the virtuous friend, as it says in the Samadhi of the Present Buddha Manifest: "If one harbors anger, contempt, or hatred towards the Dharma speaker, or does not generate the thought of seeing the teacher as a Buddha, then it is impossible for them to obtain qualities. The Dharma that has not been obtained will not be obtained, or the Dharma that has been obtained will not increase. It will disappear due to disrespect." Therefore, this is the only place that wise people should be careful about. Just as in this world, the subjects covered by the lord of sinful deeds see food falling from the sky, feeling tense, acting cautiously, and not even daring to relax their breath. Relying on the Lama with caution, with respect and fear, not being indulgent, one will obtain immeasurable merit and become the cause of liberation from suffering, as it says in the monastic letter sent to the Lama: "Caution is the place of immortality."
Tibetan
ན་ཏེ། །བག་མེད་པ་ནི་འཆི་བའི་གནས། །བག་ཡོད་འཆི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བག་མེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འཆི། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་དེ་རིགས་པས། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་བག་དང་ལྡན། །བག་ཡོད་པ་ལ་རབ་དགའ་བ། །འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དགའ་བ་ཡིན། །བརྟན་པ་གྲུབ་བདེ་བླ་མེད་པ། །མྱ་ངན་འདས་ལ་རེག་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་དགེ་སློང་གསར་པ་ཕམ་ལྟུང་ལ་འཇིགས་པ་བཞིན་དུ། སྒེག་ཆོས་དང༌། རྒྱན་དང༌། མཚོན་ཆ་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་གཞན་གྱིས་དཔྱས་འབབ་པའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། རང་གིས་རང་ལ་དཔྱས་གདགས་པ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ་དགོངས་འདུས་ལས། དགེ་སློང་གསར་པའི་སྤྱོད་པ་ཡི། །སྒེག་པ་ལ་སོགས་བྱ་བྱེད་དང༌། །རྒྱན་དང་ མཚོན་ཐོགས་སྤངས་བར་བྱ། །བློ་གྲོས་གུས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང༌། །ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་དཔྱས་བཅུག་སྟེ། །གཞན་གྱི་དཔྱ་བའི་གཞི་རྣམས་སྤང༌། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ས་ཕྱོགས་གང་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་གནས་པ་དེ་ལ་མཆོད་རྟེན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་བླ་མ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དེ་མཐོང་ན་དགའ་བ་དང༌། རངས་པ་བསྐྱེད་དེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དད་མེད་དང་མི་འགྲོགས་པ་ནི། བླ་མ་དམོད་ཅིང་སྡང་བའི་གང་ཟག་དང༌། །བཤེས་པར་མི་བྱ་ནུས་པས་དེ་བཟློག་ཅིང༌། །བག་ཕེབས་སྨྲ་ན་སྡིག་པའི་གཞན་དབང་ནི། །ལྷག་པར་མཐུ་ཆེ་དམ་ཚིག་སྐྱོན་ཅན་བྱེད། །རང་གི་ཆ་ནས་ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་བླ་མ་བསྐུར་ཞིང་ལོག་པར་བལྟ་བའི་གང་ཟག་དང་འདྲིས་ཤིང་བློ་ཉེ་བར་བྱས་ཀྱང་དེ་ནི་ལོག་པའི་བློ་ཅན། གཡང་སའི་སྔ་འགྲོས། ངན་འགྲོའི་ས་མཁན་པ་ཡིན་པས་སྤང་བའི་ཚུལ་སྤྱི་མདོ་ལས། ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་བློ་གྲོས་མཁན། །གཡང་སར་མཆོང་བའི་སྔ་འགྲོས་མཁན། །བྱམས་བློའི་ཡུལ་དུ་རུང་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་བདག་ཉིད་ལ་ཐབས་དང་ནུས་པ་ཡོད་ན་དེའི་མ་དད་པ་ལྡོག་པར་བྱས་པས་ཕ་རོལ་པོ་དེའི་བསོད་ནམས་མ་ ཡིན་པའི་རྒྱུན་ཡང་ཆད་པ་སྲིད་དེ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་གཡུལ་གྱིས་ཕྲུ་མ་བཏབ་པའི་ཚེ། མ་བཙུན་མོ་ལུས་འཕགས་མོས་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་བྱས་པས་འདི་ལྟར་བྱུང་ངོ་ཞེས་མཚང་ལ་རྒོལ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བོ་གང་ཞིག་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་དགྲ་ཟླ་དང་ཡ་བོར་འཛིན་བཞིན་པ་དེ་དང་བཤེས་པར་བྱས་ནས། བག་ཕེབས་པར་སྨྲ་ན་སྡིག་པའི་གཞན་དབང་ནི་ནུས་པ་ཚད་མེད་པས་ཇི་ལྟར་བསྟེན་ཞིང་བཤེས་པར་དེ་ཙམ་དུ་དགེ་བ་འགྲིབ་ཅིང་དམ་ཚིག
Chinese
如是。放逸是不死的处所，不放逸则不会死亡，放逸者恒常趋向死亡。明了此中差别，贤者常不放逸。于不放逸中极欢喜，于圣者行境中欢喜。稳固成就无上安乐，即是触及涅槃。如是宣说，如同新学比丘畏惧堕罪一般，对于妖艳之物、装饰品、武器等一切会招致他人惩罚的因由都要断除，应当像自己惩罚自己一样安住。如《密集续》中所说：新学比丘的行为，妖艳等所作，装饰和武器都要断除。智慧恭敬之人，自己惩罚自己，断除他人惩罚之因。又如《圣宝云经》中所说：在任何地方，说法者所住之处，都要生起对佛塔的认识，对说法者生起上师、善知识、导师的认识，见到则欢喜，生起喜悦。如是说。不与不具信心者交往：不应与诅咒、憎恨上师之人为友，应尽力避免。若随和而言，罪恶的控制力极大，会毁坏誓言。自己方面即使没有过错，如果与诽谤、邪见上师之人亲近，那也是邪见之人，是悬崖的先导，是恶趣的引路人，因此要远离。如《总经》中所说：以邪见行事的智者，是跳向悬崖的先导，不应作为慈悲的对象。如是。如果自己有方便和能力，能使对方的不信之心转变，那么也能切断对方非福德的相续。例如，当小国诸侯用战争威胁阿阇世王时，母后韦提希夫人指责他说：你对如来做了非福德之事，所以才这样。像这样揭露过失。如果有人与视善知识为仇敌和对手的人交朋友，还随声附和，那么罪恶的控制力是无限的，越是亲近，善根就越减损，誓言...
English
Thus. Heedlessness is the place of death; the heedful do not die; the heedless always die. Understanding this difference, the wise are always heedful. They greatly rejoice in heedfulness and delight in the realm of the noble ones. Steadfastly achieving supreme bliss, they touch Nirvana. As it is said, just as a newly ordained monk fears defeat, all causes that lead to punishment by others, such as seductive things, ornaments, and weapons, should be abandoned. One should abide as if punishing oneself. As it is said in the 'Gongdu': 'The conduct of a new monk, actions such as seduction, ornaments, and weapons should be abandoned. The wise and respectful one should impose punishment on oneself, abandoning the grounds for others' punishment.' Also, as it is said in the 'Arya Ratnamegha Sutra': 'In any place where a Dharma speaker resides, one should generate the perception of a stupa, and for the Dharma speaker, generate the perception of a lama, a virtuous friend, and a teacher. Upon seeing them, one should rejoice and generate joy.' Thus it is said. Not associating with the faithless: 'One should not befriend those who curse and hate the lama, and one should avoid them as much as possible. If one speaks complacently, the power of sin is especially great, and it will damage vows.' Even if one is without fault, if one becomes close and intimate with those who slander and view the lama wrongly, then one is a person of wrong views, a forerunner to a precipice, a guide to the lower realms, and therefore should be abandoned. As it is said in the 'General Sutra': 'The wise who act with wrong views are forerunners to jumping off a cliff and are not suitable as objects of loving-kindness.' Thus it is. If one has the means and ability to reverse the other's lack of faith, then one can also cut off the continuum of the other's non-merit. For example, when the small kingdoms threatened King Ajatashatru with war, Queen Vaidehi rebuked him, saying, 'You have done non-meritorious deeds to the Tathagata, and that is why this has happened.' Like this, she exposed his faults. If someone befriends those who regard the virtuous friend as an enemy and an opponent, and speaks complacently, then the power of sin is immeasurable. The more one associates with them, the more one's merit diminishes, and one's vows...