Tibetan
ན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ཞིང༌། བླ་མའི་རྫས་དང༌། དཀོར་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆ་ནས་གནང་སྦྱིན་དང༌། རྙེད་པ་ཐོབ་ན་དད་གུས་གསར་པ་ཅུང་ཟད་རེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་ནམ་ཟླ་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་བཞིན་ཉི་མའི་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་རེའང་བརྟག་མི་ཐུབ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་དང་པོར་ཁྱོད་ཚེ་འདི་ཕྱི་གཉིས་ཀར་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་གྱིས། བསྟན་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཚུད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ནན་ཏན་དུ་བསྐུལ་ཀྱང༌། རི་ཕྱུགས་མི་བསྲུན་པ་ལ་བསྙེན་པ་བཞིན་དུ་འབྲོག་ཅིང་འབྲོས། བར་དུ་ཆོས་ལམ་ཚུད་ཀྱང་ཐོས་ བསམ་བསྒོམ་གསུམ་བྱ་བའི་མིང་རང་གིས་སྣ་སུན་ནས། ཚེ་འདིའི་གཡོས་སྦྱོར་རླབས་ཆེ་བའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་པ་ལྟར་སེམས། ཐ་མར་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་བློ་བག་རེ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ། ཁམས་གསུམ་འདི་ན་བསོད་ནམས་དང་རྙེད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། གཞན་ཚངས་དབང་དང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པས་ཀྱང་དེའི་དོ་མ་ཡིན་པས་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ནས་སེམས་ཅན་གཅིག་སངས་རྒྱས་ནའང་རང་གི་མངའ་རིས་ལ་བྲི་བར་དོགས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ། ནམ་བློ་ལས་སུ་མ་རུང་བ་ན་བདུད་དེའི་མདའ་སྙིང་ལ་ཟུག་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། གེགས་ཞེས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །རང་གི་སེམས་ཉིད་བདུད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་ལས་མཐའ་ལོག་པའི་སྒོ་དང་པོར་བླ་མའི་དྲུང་དུ་བློ་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཞིང་བག་ཚ་ནས། འདི་བས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བ། འདི་བས་ཀྱང་དབེན་པའི་གནས་སུ་འདེང་ངོ་ཞེས་ཚིག་དང་སེམས་སུ་འཛོལ་བས་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ཀུན་བསླུས། དགོན་པ་ནས་འཐོན་པ་ཙམ་གྱིས་བློའི་བག་ནི་བརྐྱང༌། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་བྱིས་པ་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་གང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་དག་དང་འདྲིས་ཤིང་བཤེས་པར་ བྱས་པས་ཆོས་ཚུགས་ཙམ་ཞིག་པའམ། མ་ཞིག་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེའི་བསམ་པ་ནི་ནགས་མཐའི་མི་རྒོད་ལྟ་བུར་འདོད་སྲེད་རྨོངས་གསུམ་གྱིས་དབང་དུ་བྱེད་ལ། དེའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་རླུང་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྗེ་སུ་གུག་ཅིང་གཡོ་བ་ལྟར་དེ་དག་དང་རྗེས་སུ་འདྲེ་བར་འགྱུར་བས་ན། དམ་པའི་དྲུང་ན་གནས་ཚེ་འབྲོས་ལ་རིངས། །ཡུལ་གང་བགྲོད་པར་ཕྱོགས་ན་སྡིག་པས་འཛིན། །དབེན་པར་ཆེད་དུ་བསྐུལ་ན་ཆོས་ཚུགས་འཇིག །རླུང་གི་རྗེས་འགྲོ་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་བཞིན། །ཞེས་སྤྲེལ་ལོ། །འདི་ལྟར་སློབ་མའི་ཁམས་དང་བསམ་པ་དང༌། རྒྱུད་ཚོད་ནི་བླ་མ་ཉིད་ཁོ་ནས་མཁྱེན་པ་ཡིན་པས། གནས་དབེན་པར་བསྐུལ་བའམ། འགྲོ་དོན་ལ་བསྐུལ་བའམ། རང་ས་ན་ཟུག་པ་གསུམ་གང་ལུང་དུ་བསྟན་པ་དེ་བསྒྲུབས་ན་བར་ཆད་མེད་པ་ལས། སློབ་མ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ནས་བཀས་གནང་ན་མ་གཏོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་རྟག་པར་མི་འབྲལ་བ་ཉིད་ངེ་སྤྱི་མདོ་ལས། དེས་ན་དེད་དཔོན་དམ་པ་དང༌། །ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན། །བློ་གྲོས་འདྲིས་ན་དམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ནོར་བཟང་གིས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ཏེ་བསྟོད་པ་བྱས་པ། འཕགས་པས་ བླ་མ་དང་འགྲོགས་ཤིང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་གཞི་ཡིན་གྱིས། དེ་བསྟེན་ཅིང་འགྲོགས་པས་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གཅིག་གི་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་ཡང་དག་པར་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའང་མི་གཅོད་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། གང་ཡང་མ་བྱོན་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་རྣམས། །དེ་དག་རིམ་པར་འཚང་རྒྱ་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །མྱ་ངན་འདས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་མཐའ་སྟོན། །མགོན་པོ་ཀུན་གྱི་དྲུང་དུ་བདག་མཆིའོ། །ཞེས་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་སུའང་སྨོན་པའི་དོན་གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་གིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འབའ་ཞིག་བསྟེན་པའི། ཕྱི་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྨོན་ལམ་དུ་མཛད་པའི་ཊཱིཀྐ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་གཞུང་སོགས་ལའང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཡང༌། མི་གཞི་ངན་པའི་ཟོལ་སྦྱོར་ཐ་གུའི་ལྕེས། བླ་མ་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ལྟར་བསྙེན་ནས། དམ་ཆོས་གླ་རྩིའི་རྙེད་པ་ཐོབ་ནས་སླར། །རྔོན་ལ་ཡང་དག་སྤྲོ་བས་དམ་ཚིག་འཕེན། །དེ་ལ་དང་པོར་སློབ་མ་ཡང་ཆེ་ཆེ་མོ་དང༌། གཉན་གཉན་མོས་གར་ཡང་མི་བཏུབ་སྟེ། མི་གཞི་བཟང་བ་འདི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་གཞི་བཟང་ན་ དད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་བསྐྱེད་དུ་ཡོད་ལ། མི་གཞི་ངན་པའི་གང་ཟག་གི་རིགས་ནི་བློ་བཅོས་པར་དཀའ་ལ་ཁ་དང་ཞེ་རུ་འཛོལ་བ། བསམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་མི་མཐུན་པ། མགུ་བར་དཀའ་ལ་ཕྲག་དོག་པ། ཉོན་མོངས་པ་རགས་ལ་གཉེན་པོ་སྟོབས་ཞན་པ། ལྟར་སྣང་གི་ཟོལ་སྦྱོར་ལ་མཁས་པས་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཆོས་དང་བླ་མ་བསླུ་བའི་བསམ་པ་དང༌། ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་རང་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་མོས་གུས་གང་ཡང་མེ
Chinese
然后，将由烦恼引发的一切不良念头都看作是上师的过失。如果从上师的财物、供养和享用方面得到布施和利益，新的虔诚和恭敬会稍微增长。但这也是无常的，就像四季的变化一样，甚至无法预测早晚的变化。对于这样的人，首先要恳切地劝告他们：你今生来世都会获得安乐，要进入佛法的道路。但就像亲近不驯服的牦牛一样，他们会逃避。即使中间进入了佛法之路，他们也会因为听到闻、思、修这三个词而感到厌烦，认为自己是为了今生的宏大事业才进入佛门的。最终，当他们的心稍微倾向于闻、思、修时，他们会认为，在这三界中，获得功德和巨大的利益就是神圣的佛法本身。即使获得梵天和转轮王的地位，也无法与之相比。因此，恶魔非常痛苦，因为他们担心，即使有一个众生从欲望界成佛，也会减少他们的领地。当心变得不可控制时，恶魔的箭就会射中要害。正如《金刚顶经》所说：障碍并非来自他处，自己的心就是恶魔。就像这样，走向歧途的第一步，就是在上师面前产生各种各样的想法和疑虑，心怀不满。他们欺骗上师和道友，声称：比这更能增长善行，比这更能前往寂静的地方。一旦离开寺庙，他们的心就会放纵。那时，所有的方向都充满了孩子和罪恶的朋友，因此，与他们交往和亲近，即使佛法稍微破损，或者没有破损，他们的想法也像森林边缘的野人一样，被贪、嗔、痴所控制。他们的行为就像随风摇曳的茅草尖一样，会与他们同流合污。因此，当他们住在圣者身边时，渴望逃离；无论走到哪里，都会被罪恶抓住；如果特意劝他们去隐居，他们的佛法就会崩溃，就像随风摇曳的茅草尖一样。
English
Then, all the bad thoughts arising from afflictions are seen as the guru's faults. If one receives gifts and gains from the guru's possessions, offerings, and enjoyments, new faith and reverence will increase slightly. But this is also impermanent, like the changing of the four seasons, and one cannot even predict the changes from morning to evening. To such a person, one should first earnestly advise: "You will attain happiness in both this life and the next, so enter the path of Dharma." But like approaching an untamed yak, they will run away. Even if they enter the path of Dharma in between, they will become weary of hearing the words "hearing, thinking, and meditating," and think that they have entered the Dharma gate for the sake of great worldly affairs. Eventually, when their mind slightly inclines towards hearing, thinking, and meditating, they will think that attaining merit and great benefit in these three realms is the sacred Dharma itself. Even attaining the status of Brahma and a universal monarch cannot compare to it. Therefore, the evil demons are very distressed because they fear that even if one sentient being attains Buddhahood from the desire realm, it will reduce their territory. When the mind becomes uncontrollable, the arrow of the demon pierces the heart. As the Vajrasekhara Sutra says: "Obstacles do not come from elsewhere, one's own mind is the demon." Like this, the first step towards going astray is to have all sorts of thoughts and doubts arise in the presence of the guru, and to be dissatisfied. They deceive the guru and Dharma friends, claiming: "This will increase virtuous deeds even more, this will lead to a more secluded place." As soon as they leave the monastery, their minds become unrestrained. At that time, all directions are filled only with children and sinful friends, so by associating and befriending them, even if the Dharma is slightly damaged, or even if it is not damaged, their thoughts are like those of a wild man at the edge of the forest, controlled by desire, hatred, and ignorance. Their behavior is like the tip of a kusha grass swaying and moving with the wind, and they will become assimilated with them. Therefore, when they stay near the holy ones, they long to escape; wherever they go, they are seized by sin; if they are specifically urged to go into seclusion, their Dharma will collapse, like the tip of a kusha grass following the wind.
Chinese
唉呀！像这样，弟子的根器和想法，以及心性程度，只有上师才能知晓。因此，是劝勉隐居修行，还是劝勉利益众生，还是安住于自身，无论上师以何种方式指示，都应遵照执行，这样才不会有障碍。除非弟子自己请求，否则不要轻易离开善知识。正如《总集经》所说：因此，与殊胜的导师，永远不要分离，就像身体和影子一样，智慧相投则会成为殊胜之人。还有，商人的女儿诺桑跟随圣者文殊菩萨之后，做了赞颂。圣者说：亲近上师并承侍，是成就大菩提的基础，因此，依止并亲近他，不要感到厌倦。我们的导师在两棵娑罗树之间涅槃时，也没有离开四众弟子，也没有断绝从五蕴中彻底解脱的法门。如《华严经》所说：所有未曾出现于世间的明灯，他们依次成佛，转动法轮，示现涅槃，彻底寂灭的终点，我向所有怙主面前祈祷。即使在来世，也发愿像青年诺桑一样，仅仅依止善知识。对于来世发愿成为普贤菩萨的行愿的注释，以及《四方之象》等论典，也应进行研究。还有，以恶劣品性的虚伪狡诈之舌，像大象依附涂满香料的柱子一样亲近上师，得到如蜂蜡般的珍贵正法后，反而以极大的喜悦向猎人射出誓言。对此，首先，不要轻易接受过于自大或过于敏感的弟子，品性善良非常重要。如果品性善良，依靠信心和智慧等福德之聚，就能不断提升。而品性恶劣之人，难以调伏，言不由衷，思想和行为不一致，难以取悦且嫉妒心强，烦恼粗重且对治力弱，擅长虚伪的伪装，从一开始就怀着欺骗佛法和上师的想法和见解，自己没有任何出离心和恭敬心。
English
Alas! Like this, the disciple's disposition and thoughts, as well as the degree of their mind-stream, are known only by the guru. Therefore, whether to encourage solitary retreat, or to encourage benefiting beings, or to remain in one's own place, whatever the guru indicates, one should follow and practice, so that there will be no obstacles. Unless the disciple himself requests, one should not easily separate from the virtuous friend. As it says in the Sutra of General Collection: Therefore, with the supreme guide, never be separated, just like the body and the shadow, if wisdom is in harmony, one will become a supreme person. Also, the merchant's daughter Norzang followed the noble Manjushri and made praises. The noble one said: Associating with the guru and serving him is the foundation for accomplishing great enlightenment, therefore, rely on and associate with him, do not be weary. Our teacher, when passing into nirvana between two sala trees, did not separate from the fourfold assembly, nor did he cut off the door of the Dharma that thoroughly reverses from the five aggregates. As it says in the Avatamsaka Sutra: All the lamps of the world that have not yet appeared, they successively attain enlightenment, turn the wheel of Dharma, show the end of nirvana, the utterly peaceful end, I pray before all the protectors. Even in future lives, I aspire to be like the youth Norzang, relying solely on virtuous friends. The commentary on the aspiration to become the conduct of Samantabhadra Bodhisattva in future lives, as well as treatises like 'Elephant of the Directions,' should also be studied. Furthermore, with the deceitful and cunning tongue of a bad person, approaching the guru like an elephant clinging to a pillar smeared with spices, after obtaining the precious Dharma like beeswax, instead, with great joy, shooting vows at the hunter. Therefore, first, do not easily accept disciples who are too arrogant or too sensitive, having a good character is extremely important. If the character is good, relying on faith and wisdom, etc., the accumulation of merit, one can continuously improve. But people with bad character are difficult to tame, their words and thoughts are inconsistent, their thoughts and actions do not match, they are difficult to please and are jealous, their afflictions are coarse and their antidotes are weak, they are skilled in false pretenses, from the very beginning they harbor thoughts and views of deceiving the Dharma and the guru, and they have no renunciation or respect for themselves.