Tibetan
ལ། །ཕྱོགས་རེ་ལས་མ་ཐོས་པས་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པ། གནང་བཀག་མི་ཤེས་པས་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་འཆལ་པར་སྤྱོད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་བར་དང་མི་ལྡན་པར་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ལད་མོ་བྱེད་པ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཆུ་རྒྱུན་བསྐམས་པས་གཞན་དོན་རྙེད་བཀུར་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཏེ། སྨྱོན་པ་ལ་ལམ་མཁན་བཅོལ་ན་ལམ་མིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཁྲིད་པ་བཞིན་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་གཡང་ས་ནས་སྡིག་ལྟའི་གཅོང་རོང་དུ་འཁྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་རང་ལས་ཡོན་ཏན་ལྷག་བཅས་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བྲལ་གྲགས་པའི་མཐུས་བསྟེན་ན། །ལོང་བའི་དེད་དཔོན་ནོར་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཟོལ་འགྲོགས་མུན་པའི་སྨག་ཏུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་བརྟག་ན། །དད་པ་ཅན་གྱི་དགེ་ཚོགས་ཆུད་གསོན་ཅིང༌། །དལ་བ་སྐབས་གཅིག་རྙེད་པ་སྦྲུལ་གདུག་དང༌། །ཤིང་གི་གྲིབ་མ་ནོར་བཞིན་བསླུ་ བར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་ལོང་བས་ལོང་བའི་ལམ་སྣ་འདྲེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནའང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་མ་གང་ཡིན་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཅིས་ཀྱང་དགོས་ཏེ། མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཚོམས་ལས། །དམན་པ་བསྟེན་པས་མི་དག་ཉམས་འགྱུར་ཤིང༌། །ཐད་ཀར་བབ་པ་བསྟེན་པས་སོ་ན་གནས། །གཙོ་བོ་བསྟེན་པས་དམ་པ་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དེ་ཕྱིར་བདག་བས་གཙོ་གྱུར་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། སློབ་མ་དེ་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ན། བླ་མ་སྦྱོར་ལམ་ལ་གནས་པ་ཞིག་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་སྦྱོར་ལམ་པ་ལ་བླ་མ་མཐོང་ལམ་པ། སློབ་མ་མཐོང་ལམ་ལ་འཁྲིད་པ་ལ་བླ་མ་བསྒོམ་ལམ་ལ་གནས་པ། སློབ་མ་བསྒོམ་ལམ་པ་ལ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་དག་ལས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་བལྟ་དགོས་པ་དང་མ་འབྲེལ་ལོ་སྙམ་ན། འདིར་ཐོག་མར་བླ་སློབ་འབྲེལ་པ་བསྒྲིགས་པའི་ཆ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆེ་ཁྱད་མ་ཞུགས་ན། ཉམས་ཚོད་ལོངས་ནས་མོས་གུས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ཞིང་ཟོལ་འགྲོགས་དང་བཅས་པས་བྱིན་རླབས་མི་འཇུག་པས་འདི་ལྟར་བརྟགས་ཏེ། མོས་གུས་འབུལ་བ་ དང༌། གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཆ་ནས་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་བལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏེར་མཛོད། དད་པའི་ཞིང་ས་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་དང་བྲལ་བ་གང་ཞིག་ལྟར་སྣང་གི་གྲགས་པ་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་ནས་བསྟེན་ན། སློབ་མ་
Chinese
拉。仅仅听闻片面之词，不具备教证的功德；不懂开许和遮止，行为违背律仪和誓言；不具备证悟实相的智慧，却模仿进入修持圆满断证的行列；慈悲之水干涸，追逐名闻利养之辈。如同将道路托付给疯子，他只会把你带到非道上一样，这些伪装成佛法的悬崖，会将你引入邪见的深渊。尤其是，如果不是依止比自己功德更高的人，而是依仗没有菩提心之人的名声，那就像瞎子的向导，会犯下巨大的错误，在虚伪的陪伴下，于黑暗中徘徊。因此，如果不仔细观察上师，信徒的善行就会白费，难得的一次暇满人身，也会像毒蛇和树影一样被欺骗。 像这样，瞎子带领瞎子，即使在世间也是不可能的事情。因此，无论如何，弟子都必须具备超越自身之上的功德。如《亲友书》中所说：“依止劣者令退失，平等者令住自位，依止胜者得胜德，故应依止胜己者。”就像所说的那样，如果弟子是资粮道者，那么上师必须安住于加行道；同样，弟子是加行道者，上师必须是见道者；引导见道者的弟子，上师必须安住于修道；弟子是修道者，上师必须是获得一切智智果位者。如果这样，那么是否与经部和续部中所说的必须将上师视为佛陀相违背呢？这里首先，在建立师徒关系时，如果不从功德方面进行区分，那么经过考验后，就不能作为恭敬的对象，并且伴随着虚伪，加持也不会融入，所以要这样观察。从恭敬供养和祈祷的角度来看，并不是将上师视为安住于道位之人。尤其是菩提心珍宝，是一切功德的宝藏，是无上的信心田地。如果远离菩提心，而被表面的名声所迷惑而依止，那么弟子
English
La. Those who have not heard comprehensively and lack the qualities of scriptural authority; those who do not know what to permit and what to forbid, and whose conduct violates vows and commitments; those who lack the wisdom to realize the ultimate reality, yet imitate engaging in the practice of perfect abandonment and realization; those whose stream of loving-kindness and compassion has dried up, and who follow after gain and honor for their own sake. Just as entrusting a path to a madman will lead you to a non-path as a matter of course, these pretenders to Dharma will lead you from the precipice of false teachings into the abyss of sinful views. In particular, if one does not rely on someone with superior qualities, but instead relies on the fame of someone devoid of bodhicitta, it is like a blind guide leading to great error, wandering in the darkness of pretense. Therefore, if one does not thoroughly examine a holy person, the accumulation of merit of a faithful person will be wasted, and the precious opportunity of leisure and endowment, once obtained, will be deceived like a venomous snake or a mirage. Like this, a blind person leading a blind person is not a possible thing even in the world. Therefore, whatever the disciple may be, the qualities of the guru must be far superior. As it is said in the Collection of Friends, "Relying on an inferior one causes decline, relying on an equal one remains in the same state, relying on a superior one obtains superior qualities, therefore one should rely on one who is superior to oneself." As it is said, if the disciple is on the path of accumulation, then the guru must be established on the path of preparation. Similarly, for a disciple on the path of preparation, the guru must be on the path of seeing; to lead a disciple on the path of seeing, the guru must be established on the path of meditation; for a disciple on the path of meditation, the guru must be one who has attained the state of omniscience. If this is the case, then one might think that it contradicts the statements in the sutras and tantras that one must regard the guru as a Buddha. Here, firstly, if the relationship between guru and disciple is not established with a distinction in qualities, then after testing, one cannot be a basis for devotion, and with pretense, blessings will not enter. Therefore, one should examine in this way. From the perspective of offering devotion and making supplications, it is not to regard the guru as someone established on the path. In particular, the precious bodhicitta is the treasury of all qualities, the supreme field of faith. If one is separated from it and relies on someone who is deceived by mere superficial fame, then the disciple