Tibetan
གས་པས་ན་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་གཏམ་ལས། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་དོན་དུ་བསྟེན་བྱེད་ཅིང༌། ། རིགས་པས་རྙེད་ལ་སེམས་ནི་ཆོག་ཤེས་པ། །འཚོ་བ་མིན་པའི་ཉེས་པས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར། རྙེད་པའི་བསམ་པས་སེམས་མ་བཅོམ་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་འདུད་ཅིང་གཅམ་གསག་གིས་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་པའི་སློང་མོའི་སྤྱོད་པས་འཚོ་བ་བསྒྲུབ་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཅིང༌། དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རྙེད་པའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་ཀྱང་ཀྱེ་མའོ། །རྙེད་པའི་སེམས་ལས་བདག་རིང་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལེགས་སོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ལ་ཡིད་གདུང་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཅེས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་ལས། ཤ་དང་ཆང་གི་སྦྱིན་པ་དང༌། །དུག་དང་མཚོན་ཆའི་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཞེས་གནས་མ་ཡིན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཉེས་དམིགས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ན། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། ངའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཁ་ཟས་ཐ་མལ་བའང་མི་ཟ་ན། ཤ་དང་ཁྲག་གི་ཟས་མི་རུང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། ང་ནི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་བཞིན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་བུའི་ཤ་བཟའ་བར་ ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གནང་བར་བྱ། རང་གིས་ཟ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ངས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གནང་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གནས་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཁེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་གསོད། །ཤ་ཡི་ཕྱིར་ན་ནོར་སྦྱིན་བྱེད། །དེ་དག་གཉིས་ཀ་སྡིག་ཅན་ལས། །འོ་དོད་འབོད་ལ་སོགས་པར་བཙོ། །ཞེས་དང༌། མྱ་ངན་འདས་དང་སོར་ཕྲེང་དང༌། །ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །ངས་ནི་ཤ་ཡང་རྣམ་པར་སྨད། །ཅེས་དང༌། མ་འོངས་པ་ཡི་དུས་ན་ནི། །ཤ་ཟ་གཏི་མུག་སྨྲ་པ་དག །ཤ་ནི་སྡིག་མེད་རུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་ཅེས་ཟེར། །ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ནས་ལྷག་པར་བཀག་པའི་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། སྤྱད་དུ་རུང་བར་ཁུངས་འབྱིན་པའི་རྣམ་གསུམ་དག་པའི་ཤ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་གསུམ་དག་པའི་ཤ་རྣམས་ནི། །མ་བརྟགས་པ་དང་མ་བསླངས་དང༌། །མ་བསྐུལ་པ་ཡང་ཡོངས་མེད་པས། །དེ་བས་ཤ་ནི་མི་བཟའ་འོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་ཏུ་ཁས་འཆེས་ནས་ཤ་ཆང་གི་བཟ
Chinese
因此，要完全舍弃。在开示善道的言论中，为了消除痛苦而依止，以理智获得，内心知足，不会因非正当的生计而受损害。如是教导。不被贪得无厌的念头所征服，知惭有愧，不以谄媚奉承等手段获取，而是以乞食的行为来维持生计，这被称为正理，在《清净生计经》中有广大的阐述。如是，世尊说：见到贪得的过患，唉呀！从贪得之心远离自我，认为是好的，对此不应感到悲伤。如是教导。同样，经中说：肉和酒的布施，毒药和武器的布施。如是广泛地揭示了非处布施的过患，更何况是享用者呢？在《楞伽经》中说：大慧，我的圣声闻弟子们连粗糙的食物都不吃，更何况是不允许的肉和血的食物呢？大慧，我对于一切有情都具有如独子般的认知，我怎么能允许声闻弟子们吃儿子的肉呢？更何况自己吃呢？我允许声闻弟子们吃，以及自己吃，大慧，这是不可能的。又说：为了利益而杀害有情，为了肉而施舍财物，这二者都是罪恶的，被囚禁在呼号等处。又说：在《涅槃经》、《指鬘经》和《楞伽经》中也说：我完全呵斥肉。又说：在未来的时代，吃肉的愚痴之人会说：肉没有罪过，是可以吃的，佛陀们是这样说的。这是从大乘的律藏中特别禁止的意义，清楚地显示出来。即使是可以通过提供来源的三种清净肉，也因为带有疑惑而应当舍弃，这是唯一应当追求的行持。该经中说：三种清净的肉，未经观察、未经索取，也未经劝请，完全没有，因此不应吃肉。如是说。自诩为大乘行者，却
English
Therefore, one should completely abandon it. In the words that teach the path of virtue, one relies on it to eliminate suffering, obtains it through reason, is content in heart, and will not be harmed by the faults of non-virtuous livelihood. As it is taught. Not being conquered by the thought of greed, having shame and embarrassment, not obtaining through flattery and subservience, but sustaining life through the practice of begging, this is called reason, and is extensively explained in the Sutra of Pure Livelihood. Thus, the Bhagavan said: Seeing the faults of greed, alas! Separating oneself from the mind of greed, thinking it is good, one should not grieve over it. As it is taught. Similarly, in the sutra it says: The giving of meat and alcohol, the giving of poison and weapons. Thus, the faults of giving in inappropriate places are extensively revealed, what need is there to mention the enjoyer? In the Lankavatara Sutra it says: Great Wisdom, my noble Shravaka disciples do not even eat coarse food, what need is there to mention the forbidden food of meat and blood? Great Wisdom, I have the perception of all sentient beings as if they were my only child, how could I allow the Shravaka disciples to eat the flesh of my child? What need is there to mention eating it myself? That I allow the Shravaka disciples to eat, and that I eat it myself, Great Wisdom, this is impossible. And it says: For the sake of profit, sentient beings are killed. For the sake of meat, wealth is given. Both of these are sinful, imprisoned in places of wailing and so on. And it says: In the Nirvana Sutra, the Angulimaliya Sutra, and the Lankavatara Sutra also say: I completely condemn meat. And it says: In the future, foolish meat-eaters will say: Meat is without sin, it is permissible to eat, the Buddhas have said so. This is the meaning of the special prohibition from the Vinaya Pitaka of the Mahayana, which is clearly shown. Even the three pure meats that can be provided with a source should be abandoned because they are accompanied by doubt, this is the only conduct that should be pursued. In that sutra it says: The three pure meats are those that are not suspected, not requested, and not urged, and are completely absent, therefore meat should not be eaten. Thus it is said. Claiming to be a Mahayana practitioner, but