Tibetan
ང་དང་པོ་བསག་ཏུ་བཏུབ་ན་ཐ་མར་བཤགས་སུ་ཅིས་མི་བཏུབ། ཁྱད་པར་འཆབ་སེམས་མ་བསྐྱེད་ཉེས་པ་ལ་འགྱོད་བཞིན་པས་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་པ་དེ་གཉེན་པོའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བ་དང༌། ལྟུང་བ་བྱུང་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའོ། །ཞེས་གསུངས། འདི་ལྟར་ཁོང་པར་དུག་སོང་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྨན་པ་ལ་བསྟེན་ནས་བཤལ་སྐྱུགས་བྱེད་དགོས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གྲ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་བཞིན་པའི་སྟེང་རྣམ་རྟོག་ འགྱུ་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཙམ་ལས་ཀྱང་སྡིག་པའི་ལས་ནི་དབུགས་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ཡང་འདུ་བྱེད་པ་སླ་ན། དེའི་གཉེན་པོར་སྔར་བྱས་ཀྱི་ལས་ལ་འགྱོད་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཡུལ་དཀོན་མཆོག་དང་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤགས་པ་རྟེན་གྱི་སྟོབས་དང༌། ཕྱག་དང༌། བསྐོར་བ་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་འཇིགས་པ་དྲན་པས་ཆོས་སྤྱོད་ལ་སོགས་དཀར་པོའི་ལས་ཅི་བགྱིད་པ་ཐམས་ཅད་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་དང༌། ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། སྟོང་གསུམ་གྱི་ནོར་རྫས་ཐམས་ཅད་སྡིག་པ་བྱེད་པའི་རྔན་དུ་སྤུངས་པའམ། ཉི་མ་རེ་ལ་ཤ་སེན་མོས་ནོན་པ་ཙམ་རེ་བཅད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་བཏང་ན་ནི་འདི་ལས་ལྡོག་གོ་ཟེར་ཡང་མི་གཏོང་བ་གཅིག་དགོས་ཏེ། བདག་ནི་བསྲེགས་ཏེ་བསད་གྱུར་ཏམ། །མགོ་བོ་བརྡུངས་པར་བྱས་ཀྱང་ནི། །ཉོན་མོངས་པ་ཡི་ཡུལ་ལ་ནི། །ནམ་ཡང་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིའི་ཆོ་གས་བཤགས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་བསྟེན་ན་མཚམས་མེད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་འབྱང་བའི་ཚུལ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། གང་ཞིག་ སྔོན་ཆད་བག་མེད་གྱུར་པ་ལས། །ཕྱི་ནས་བག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་དེ་ཡང༌། །ཟླ་བ་སྤྲིན་བྲལ་ལྟ་བུར་རྣམ་མཛེས་ཏེ། །དགའ་བོ་སོར་ཕྲེང་མཐོང་ལྡན་བདེ་བྱེད་བཞིན། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་འདོད་ཆགས་ཅན། རང་གི་ཆུང་མ་པུནྡྲ་རི་ཀཱ་དང་བྲལ་ན་ཐང་ཅིག་ཀྱང་དགའ་བ་མི་མྱོང་ངོ༌། །དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཉིན་དང་མཚན་དུ་མཆིས་བྲང་ཁོ་ན་ལ་རྗེས་སུ་སེམས་པར་བྱེད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའང་སྟོན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པས་ལྷ་དང་ངན་སོང་གི་གནས་སུ་ཁྲིད་ནས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་མི་རྟག་པར་བསྟན་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པའི
Chinese
既然最初可以积累，为何最终不能忏悔？特别是，不生起隐瞒之心，对罪业感到后悔，并公开宣扬，这便是最好的对治。经中也说：贤善之人有两种，即不犯堕者，以及犯堕后能改正者。如同腹中中毒，应立即求医，进行泻吐。众生相续中，仍未消除转生恶趣之因——业和烦恼，仅仅是念头流动的差别，造恶业却易如呼吸之间。因此，作为对治，对以往所作之业生起猛烈后悔，这是破除的力量；依靠本尊三宝和上师进行忏悔，这是所依的力量；行大礼拜、绕转、念诵忏悔文、忆念异熟果的怖畏，以及修持佛法等一切善行，这是对治遍行力；从罪业中返回的力量的差别是，即使将三千世界的财物都堆积起来作为造罪的报酬，或者每天割下一片肉，只要说放弃圣法就能免除，也不应舍弃。因为经中说：即使我被焚烧或杀害，头颅被击碎，也绝不屈服于烦恼的境地。因此，以如是四力忏悔，依靠如来之教，甚至能清净无间罪。如《亲友书》中说：往昔放逸之人，后来变得谨慎，如明月离云般美丽，如欢喜、指鬘、具见、善护。其中，欢喜是指释迦族青年，贪恋情欲，若与自己的妻子莲花分离片刻，便无法感到快乐。即使后来在如来处出家，日夜思念的也只是自己的妻子，而非佛法。即便如此，导师仍以善巧方便将其带到天界和恶趣，向他展示天界安乐的无常，最终证得阿罗汉果。
English
Since one can accumulate initially, why can't one confess ultimately? In particular, not giving rise to a concealing mind, feeling regret for misdeeds, and openly proclaiming them, this is the best antidote. The sutra also says: There are two kinds of virtuous people: those who do not commit transgressions, and those who correct themselves after committing transgressions. Just as if poison enters the stomach, one should immediately seek medical help and induce vomiting. In the continuums of sentient beings, the cause of being born in the lower realms—karma and afflictions—has not been eliminated. Even with just the difference in the flow of thoughts, it is easy to create negative karma as easily as breathing. Therefore, as an antidote, generating strong regret for past actions is the power of eradication; relying on the Three Jewels and the Lama to confess is the power of reliance; performing prostrations, circumambulations, reciting confession prayers, remembering the fear of the ripening results, and practicing Dharma, etc., all virtuous deeds, this is the power of the antidote of universal application; the difference in the power of turning away from misdeeds is that even if all the wealth of the three thousand worlds were piled up as a reward for committing sins, or if one were to cut off a piece of flesh every day, saying that abandoning the holy Dharma would exempt one, one should not abandon it. For it is said in the sutra: Even if I am burned or killed, or my head is smashed, I will never submit to the realm of afflictions. Therefore, confessing with such a fourfold power, and relying on the teachings of the Tathagata, even the karma of the five heinous crimes can be purified. As it says in the 'Letter to a Friend': 'He who was formerly heedless, but later becomes mindful, is as beautiful as the moon freed from clouds, like Nanda, Angulimala, Suddrishti, and Jivaka.' Among them, Nanda refers to a young man of the Shakya clan, who was lustful. If he was separated from his wife Pundarika for even a moment, he could not feel happy. Even after he was ordained by the Tathagata, he only thought of his wife day and night, not of the Dharma. Even so, the Teacher skillfully led him to the realms of gods and hells, showed him the impermanence of heavenly bliss, and ultimately attained the state of an Arhat.
Tibetan
་གོ་འཕང་ལ་སྦྱར་རོ། །སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་ནི་བྲམ་ཟེའི་བུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཕལ་ལྟར་དཔའ་ལ་བླུན་པ་ཞིག་སྟེ། སློབ་དཔོན་ངན་པས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ལུང་མཉན་ནས་མི་དགུ་བརྒྱ་དང༌། དགུ་བཅུ་གོ་དགུ་བསད་དེ་སོར་མོ་གཅིག་པ་རེའི་ཕྲེང་བས་ལུས་ལ་བརྒྱན་ནོ། །དེ་ཡང་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་གྲོལ་ལོ། །མཐོང་ལྡན་ནི་མ་སྐྱེས་དགྲ་སྟེ། རང་རྒྱུད་ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པའི་སྟེང་དུ་མི་དགེ་བའི་ གྲོགས་པོ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་ཤ་འཁོན་ཆགས་པའི་རྒྱུས། ཕ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་བསད་དོ། །དེའི་རིགས་ཀྱི་བུ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་བྱི་བོ་བྱས་པའི་ལེ་ལན་གྱིས་རང་གི་མ་བསད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པས་དམྱལ་བར་དར་གྱི་ཕོ་ལོང་བརྡབས་པ་ཙམ་ལས་ཐར་ཏེ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་འདུལ་བ་ནི་གདམས་ངག་གི་དོན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐུགས་དུལ་མཛོད་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ལགས་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དགེ་བའི་སེམས་ནི་རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་བཞིན་དུ་བརྟན་པར་བྱས་ལ། མི་དགེ་བའི་སེམས་ནི་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་བཞིན་དུ་འགྱོད་ཚངས་དང་བཅས་ཏེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བལྟར་མི་མངོན་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། སེམས་ནི་ཆུ་དང་ས་དང་རྡོ་བ་ལ། །རི་མོ་བྲིས་པ་དེ་འདྲར་རིགས་པར་བགྱི། །དེའི་ནང་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་དང་པོ་ནི། །མཆོག་སྟེ་ཆོས་འདོད་རྣམས་ལ་ཐ་མ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དེ་དག་ལས་བཟློག་ཕྱིར་དགེ་བ་བཅུའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ། དེ་ཕྱིར་མ་དག་གཞན་དབང་གནས་སྐབས་ན། །མཐོ་རིས་འཕེན་བྱེད་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །མི་དགེ་བཅུ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས་པ་ཡི། །དགེ་བའི་ལས་བཅུ་ཡང་དག་བསྙེན་པར་མཛོད། །དེ་བསྙེན་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་བཅུས། །བདེ་འགྲོར་འཕེན་ཞིང་མི་དགེ་རྣམ་པ་བཅུས། །ངན་འགྲོར་འཕེན་པའི་དཀར་ནག་རྒྱུ་འབྲས་ལ། །བླང་དོར་བགྱིད་པ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལས། ཀུན་བརྟགས་དང༌། གཞན་དབང་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ཅེས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་བཤད་པའི་ཀུན་བ
Chinese
请您将他安置于高位。指鬘王是婆罗门之子，如同世间凡夫一样，既勇敢又愚蠢。他听信了恶师所说的“非为正法亦可转为正法”之语，杀死了九百九十九人，用每根手指串成的花鬘装饰身体。后来，导师让他出家，从而从三界的贪欲中解脱。可见者是阿阇世王，他本身就具备嗔恨心，又遇到了不善的朋友，加上前世的宿怨，杀害了具有法性的父亲，国王频婆娑罗。他的后裔善护也因不如理作意，因奸污他人之妻的罪过而杀害了自己的母亲。他们两人都依靠如来佛的教法，才得以从地狱中像用绸缎包裹的阳具撞击一样解脱，从而体验到天界的快乐。因此，无论在任何情况下，调伏自心才是教言的精髓。世尊说：您要调伏自心啊！心是诸法之根本。正如经中所说，心是所有事物的前导，因此，善心要像在石头上刻画一样坚定，恶心要像在水上画画一样，带着悔恨和忏悔，立即消失不见。正如圣天论师所说：心如水、土、石，于其上作画，应如是理解。其中，对于烦恼者来说，前者是最好的，对于求法者来说，后者是最好的。现在，为了避免那些不如意的果报，阐述十善业的自性。因此，在不清净的受他支配的状态下，通往善趣的十善业道，远离十不善业，应当如理修习十善业。修习十善业，以十种顺应福德之分，能投生善趣，以十种不善业，能投生恶趣，对于黑白业果的取舍，是下士道的修行方式。对此，在瑜伽行派的论典中，将一切万法分为遍计所执、依他起和圆成实三种。
English
Please place him in a high position. Angulimala was the son of a Brahmin, who, like ordinary people in the world, was both brave and foolish. He listened to the words of an evil teacher who said, "What is not Dharma can also be transformed into Dharma," and killed nine hundred and ninety-nine people, adorning his body with garlands made of each finger. Later, the teacher had him ordained, thereby freeing him from the desires of the three realms. Visible One is King Ajatashatru, who possessed hatred in his own mind, and also encountered unwholesome friends, and due to past grudges, killed his father, King Bimbisara, who possessed Dharma. His descendant, Deva, also due to improper attention, killed his own mother because of the sin of defiling another's wife. Both of them relied solely on the teachings of the Tathagata, and were thus freed from hell like a phallus wrapped in silk being struck, thereby experiencing the happiness of the heavens. Therefore, in all circumstances, taming the mind is the essence of the instructions. The Blessed One said: You must tame your mind! The mind is the root of all dharmas. As it is said in the scriptures, the mind is the forerunner of all things, therefore, the wholesome mind should be as firm as a drawing on stone, and the unwholesome mind should be like drawing on water, with regret and repentance, disappearing immediately. As the teacher Aryadeva said: The mind is like water, earth, and stone, and drawing on them should be understood in this way. Among them, for those with afflictions, the former is the best, and for those who desire Dharma, the latter is the best. Now, in order to avert those undesirable results, the nature of the ten virtuous actions is explained. Therefore, in the impure state of being under the control of others, the ten virtuous paths that lead to higher realms, turning away from the ten non-virtuous actions, one should properly cultivate the ten virtuous actions. By cultivating the ten virtuous actions, with ten shares of meritorious fortune, one can be reborn in the happy realms, and with ten non-virtuous actions, one can be reborn in the lower realms. Discriminating between black and white causes and effects is the path of the lesser person. In this regard, in the treatises of the Yogacara school, all phenomena are divided into three great