Tibetan
།།དེ་ཉིད་ངང་ལས་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །རླུང་ལྔའི་སྙིང་པོ་གདྭངས་ཀྱིས་ཕྱིར་འཕགས་པས། །ནང་གསལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་རྒྱ་རལ་ནས། །གཞི་ལས་གཡོས་པ་མེད་བཞིན་གཞི་སྣང་ཤར། །གང་ཚེ་ཐུགས་རྗེའི་རིག་གདྭངས་རྣམ་པའི་ཡུལ། །དཔྱོད་བྱེད་ཤེས་པར་ཤར་བ་རིག་པ་ལ། །ལྟོས་པའི་མ་རིག་ཅན་གྱི་ཆ་བཟུང་བས། །སྤྲིན་བྲལ་མཁའ་བཞིན་དྭངས་པའི་ཀ་དག་ལས། །ལྷུན་གྲུབ་གཡོ་བ་འཆར་ཚུལ་བརྒྱད་དུ་ཤར། །འདི་ནི་འཁོར་འདས་འབྲེལ་བའི་སྒོ་འཕར་ཏེ། །ཐེག་རྩེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་སྡེ་དང༌། །མན་ངག་ལྡེ་མིག་ གངས་ལྡན་རི་ཡི་ལྗོངས། །དྲི་མེད་འོད་ཟེར་སྟོང་ལྡན་གཅིག་གིས་ཕྱེ། །དེ་ཚེ་གཞི་སྣང་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མར། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །སྣང་བ་འཁྲུལ་པར་མ་མཆེད་རང་སྣང་དུ། །རིག་པས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གཞི་ལས་འཕགས། །གཞི་ཉིད་འབྲས་བུར་སྨིན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བྱེ་བྲག་རབ་ཏུ་ཕྱེད། །ཕྱེད་ཐོག་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་སྐུར་སྨིན་པ། །གཞན་བྱུང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་རང་སར་གནས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་དུ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །གང་ཚེ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་བཞིན། །རྣམ་གྲོལ་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པའི་ལྷུན་གྲུབ་སྒོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རུ་སྣང་བྱས་ནས། །དེ་ཡི་རྩལ་ལས་ཚངས་ཆེན་བསྐལ་པ་བཀོད། །དག་པ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་སྣང་བ་དང༌། །མ་དག་འཁོར་བའི་སྒོ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི། །སྣང་བ་ཉིད་དང་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་ཡིས། །འཁོར་བ་སྟོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཟད་མི་ཤེས། །ཟག་མེད་རང་ངོ་ཤེས་པའི་དགེ་ཚོགས་ཀྱི། །མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་དེའི། །ཞིང་དང་མཛད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཙམ་མོ། །དེ་ལ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡོད་མིན་པས། །གདུལ་བྱ་གདུལ་བྱེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང༌། །ནོར་བུ་མཆོག་དང་དཔག་བསམ་ ཤིང་ཆེན་ལྟར། །རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་གཞན་ངོར་སྣང༌། །དེ་ཉིད་མ་རིག་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཐོག་མའི་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་མཆིས་ཀྱང༌། །གཞི་སྣང་ཤར་པའི་རྣམ་པ་མ་རིག་པའི། །གློ་བུར་རྐྱེན་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཐུར་སོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ། །མིང་དོན་བདག་རྟོག་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡི། །མ་རིག་གསུམ་ལས་འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་བཞི་མཆེད། །གཞི་ཉིད་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན། །དེ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཤར་བ་བདག་པོའི་རྐྱེན། །དེ་ལས་ཡུལ
Chinese
從彼性中，具明智之自性。 五氣之精華，以清澈而外顯。 內明童子，從寶瓶之封印中， 如未曾從本基動搖般，本基之顯現生起。 何時慈悲之明澈，成為外境之相， 於能辨識之識中生起，對於明智， 執持依賴之無明者之分， 如無雲之虛空般，從清淨之本初中， 任運自然之動搖，顯現為八種方式。 此乃輪涅聯繫之門戶， 勝乘極瑜伽續部與， 口訣鎖鑰， 開啟雪山之境。 一塵不染之萬道光芒。 彼時於見到本基顯現之剎那， 最初之佛陀普賢王如來， 顯現未散布為錯亂，於自顯中， 以明智超脫未授記之本基。 以本基自身成熟為果之智慧， 於一剎那間，徹底分辨差別。 分辨之初，智慧自身亦成熟為身， 不依賴他生之緣，安住於自處。 於一剎那間，顯現成身與智慧之海之自性， 於一剎那間，現證菩提。 何時未曾從法身之界動搖， 解脫功德廣大之任運成就之門。 顯現為報身， 從彼之力量中，創造大梵天之劫。 清淨自性之化身顯現與， 從不清淨輪迴之門，與有情之， 顯現自身相符之導師， 度化輪迴之事業無有窮盡。 知曉無漏自性之善聚之， 圓滿自在之大導師之， 剎土與事業與法界相等， 僅僅是佛陀自身之顯現。 於彼無有二取之故， 雖不分別所化與能化， 然如如意寶與如意大樹般， 無有勤作之慈悲顯現於他者。 彼無明三界有情眾， 雖未曾於最初之本基錯亂， 然本基顯現生起之相，乃無明之， 突發之緣乃同一自性。 彼下墮與俱生者， 名義實質我執，普遍分別之， 從三無明中，生起四種錯亂之緣。 本基如房屋般安住乃因之緣， 於彼生起分別思維乃主人之緣， 從彼境
English
From that very state, the essence of wisdom, The essence of the five winds, manifestly emanates. From within the clear, youthful vase's confines, Without stirring from the ground, the ground's appearance dawns. When the clear light of compassion becomes an object of perception, Arising as discerning knowledge, to wisdom, Attaching to the aspect of ignorant dependence, From the pristine, cloudless sky-like original purity, Spontaneous, unmoving, it dawns in eight ways. This is the gateway connecting samsara and nirvana, The supreme yoga tantras of the highest vehicle, And the key of secret instructions, Unlocking the land of snowy mountains. With a single, immaculate, thousand-rayed light. At the moment of seeing the ground's appearance, The primordial Buddha, Samantabhadra, Without appearance spreading into delusion, in self-appearance, Transcends the ground of the unpredicted by wisdom. With the wisdom that ripens the ground itself into fruit, In a single instant, distinctions are thoroughly separated. At the beginning of separation, wisdom itself also ripens into form, Not relying on other-born conditions, it abides in its own place. In a single instant, manifesting as the nature of the ocean of form and wisdom, In a single instant, manifestly awakening. When, without moving from the realm of the Dharmakaya, The spontaneously accomplished door of expanding liberation qualities, Appearing as the Sambhogakaya, From its power, the great Brahma creates the aeon. The appearance of the pure, self-existing Nirmanakaya, And from the door of impure samsara, the sentient beings', The teacher who accords with the appearance itself, The activity of emptying samsara is inexhaustible. The great teacher with the complete dominion of the accumulation of virtue, Knowing the stainless self-nature, His field and activity are equal to the Dharmadhatu, It is just the appearance of the Buddha himself. Since there is no grasping at duality in that, Although not distinguishing between those to be tamed and the tamer, Yet like a wish-fulfilling jewel and a great wish-fulfilling tree, Effortless compassion appears to others. Those ignorant sentient beings of the three realms, Although there is no delusion in the original ground, Yet the manner in which the ground's appearance arises is the ignorance of, The sudden condition is the same self-nature. That which descends and is co-emergent, The name, meaning, self-grasping, universally conceptualized, From the three ignorances, the four conditions of delusion arise. The ground itself abiding like a house is the causal condition, The arising of conceptual thought in that is the condition of the lord, From that, the object.
Tibetan
་དང་ཡུལ་ཅན་དམིགས་པའི་རྐྱེན། །གསུམ་པོ་དུས་མཚུངས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན། །ཚོགས་ལས་རིམ་བཞིན་འཁྲུལ་བ་སྟོབས་གྱུར་ནས། །ཉོན་མོངས་ཚོགས་འཕེལ་འཁོར་བའི་གནས་རིགས་གྲུབ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་བཞིན། །འདི་ལྟར་རིགས་དྲུག་སྐྱེ་གནས་བཞི་པོའང༌། །མེད་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་གཟུགས་སྣང་དུས་ནས། །ཡོད་མ་མྱོང་བའི་སྟོང་གཟུགས་ཐོག་མ་ལ། །དཔྱོད་བྱེད་ཡིད་དྲུག་ལངས་ནས་ཚོགས་དྲུག་ཤར། །རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ནི། །རབ་ཏུ་མཐུ་ཆེ་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཁམས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་འདི་ཡང་རབ་བཅིངས་ནས། །བདག་ཡོད་ལ་ཞེན་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན། །སྲིད་ན་ལ་ལའི་སྣང་བ་ལ་ལའི་མུན། །ལ་ ལའི་བདུད་རྩི་ལ་ལའི་ཆུ་དང་མེ། །ཀུན་ནས་རྣམ་པར་འགལ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས། །བག་ཆགས་རྗེས་འགྲོ་ངེས་པ་འགའ་ཡང་མེད། །དེ་ལྟ་ནའང་སྣང་ཡུལ་སེམས་མ་ཡིན། །བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ནང་ཞུགས་ཀྱང༌། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཙམ་ལས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ནམ་ཡང་འདྲེས་མ་མྱོང༌། །མེད་བཞིན་སྣང་ལ་དེར་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །ཐག་ཁྲ་མཐོང་ཚེ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི། །ཤེས་པ་དང་པོ་གཟུང་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། །རྗེས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཞུགས་པ་འཛིན་པའོ། །གལ་ཏེ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་བཟུང་བ་ལ། །འཛིན་པ་བདག་པོའི་ཤེས་པར་སྨྲ་བྱེད་ན། །སྣང་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་སྐྱེས་བུ་ཡང༌། །སྣང་བ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་མེད་བྱེད། །གང་དུའང་མ་རིག་གཟུང་འཛིན་གློ་བུར་རྐྱེན། །སྲིད་པའི་བདག་པོ་ང་དང་ང་ཡི་བར། །མེད་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཆོད་གྱུར་ན། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་རང་བྱུང་རང་ལ་ཐིམ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གཞིའི་བཞུགས་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ། གང་ཞིག་སློབ་པ་མིན་པའི་ཟུང་འཇུག་ལ། །དཀྲི་བའི་ལམ་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་ཡོན་ཏན་ཀུན། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་ཡང་དག་བསྟེན། །ལམ་དེ་ནམ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུར་ མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་མི་གནས་ཤིང༌། །མཐའ་བྲལ་དོན་ལ་དབུ་མར་གཟུང་བའང་མེད། །ངོ་བོ་ཉིད་སྤངས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲུབ། །རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་རྟོག་གེ་ནི། །བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔགས་པའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང༌། །དོན་དམ་ཡུལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ཅན། །སོ་སོ་རང་རིག་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །དངོས་པོར་སྨྲ་པ
Chinese
显现和有境所缘的缘，三者同时，紧接着的缘，从集合中次第产生的错乱变得强大，烦恼的集合增长，轮回的处所种类形成。十二缘起如车轮般运转，如此六道四生，从无而显现，如幻的自性显现之时，于从未有过的空性形相之初，能辨别的六识生起，六聚显现。将分别念执着为我的束缚，极其强大，心性如虚空之界，无自性的此亦被束缚，执着于有我，如火焰轮般。有者见光明，有者见黑暗，有者见甘露，有者见水与火，所有完全相违的观念，没有什么是习气跟随的定数。即使如此，显现的境并非心。如面容的影像进入镜中，只是依缘而生的因缘，面容和镜子从未混合。明明没有却显现，并执着于此的错乱之心，如见花纹绳索时执着为蛇。第一个意识是所取的法，之后进行思辨是能取。如果将显现为蛇视为所取，那么将执着视为所有者的意识，即使没有区分显现和显现的境，众生也会与显现一同存在或不存在。无论在何处，无明、能取和所取都是突发的因缘，存在的主人，我和我的之间，如果斩断了明明没有却错乱的根源，那么普作王将自生融入自性之中。《功德宝藏喜雨》中，指示基础安住方式的章节，第十一章结束。 第十二章 对于非学习的俱生双运，缠绕的大道，六度万行，完全依赖于般若波罗蜜多，那条道路永远不会成为他者的因。如此，所有圆满佛的秘密，空性不住于相，不执着于离边的意义为中观，舍弃自性而成就大圆满。争论显着增长的思辨，追随考察和推测，胜义的境与此相违，各自的自证超越了言说的境。说有实物者
English
The condition of appearance and the object-oriented cause. The three are simultaneous, the immediate cause. From the collection, the gradual delusion becomes powerful. The collection of afflictions increases, and the types of places of samsara are formed. The twelve links of dependent origination are like a chariot wheel. Thus, the six realms and four modes of birth, from the time of the appearance of the unreal and illusory self-image, in the beginning of the empty form that has never existed, the discerning six consciousnesses arise, and the six aggregates appear. The bondage of clinging to conceptual thought as self is extremely powerful. The nature of mind is like the realm of space. This selflessness is also bound, clinging to the existence of self, like a wheel of fire. Some see light in existence, some see darkness, some see nectar, some see water and fire. All completely contradictory concepts, there is no certainty that habits will follow. Even so, the object of appearance is not the mind. Just as the image of a face enters a mirror, it is only a cause of dependent arising. The face and the mirror have never been mixed. Clearly there is nothing, but it appears, and the deluded mind clings to it, like clinging to a snake when seeing a patterned rope. The first consciousness is the object of grasping, and the subsequent speculation is the grasper. If the appearance of a snake is regarded as the object of grasping, then the clinging is said to be the consciousness of the owner. Even if there is no distinction between appearance and the object of appearance, beings will exist or not exist together with the appearance itself. Wherever ignorance, grasper, and object of grasping are sudden causes, the master of existence, between me and mine, if the root of delusion that clearly does not exist is cut off, then the all-creating king will merge into his own nature. In "The Bountiful Rain of the Treasure of Qualities," the chapter on indicating the way of abiding in the ground, the eleventh chapter ends. Chapter Twelve For the co-emergent union that is not learned, the great path of entanglement, the six perfections and all virtues, rely entirely on the Prajnaparamita. That path will never become the cause of another. Thus, the secret of all perfect Buddhas, emptiness does not abide in characteristics, and does not cling to the meaning of being free from extremes as the Middle Way. Abandoning self-nature, the Great Perfection is accomplished. Speculation in which disputes visibly increase follows investigation and inference. The realm of ultimate truth is contrary to this. Each self-awareness transcends the realm of expression. Those who speak of real entities