Tibetan
གས་ཐབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ལྟུང་མཚམས་མི་ཤེས་བླ་མར་མི་གུས་དང༌། །བག་མེད་ལ་གོམས་ཉོན་མོངས་མཐུ་ཆེ་བཞི། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞི་དེའི་སྟེང་དུ། །བརྗེད་ངས་ཆེ་དང་དྲན་པ་མི་གསལ་བ། །བསྣན་པ་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་རྒྱུ་དྲུག་ཡིན། །དེ་བས་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གཉེན་པོ་ཡི། །ལོང་བ་དབྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་བག །བསྲུང་བ་ཇི་བཞིན་ཉིན་མཚན་ཐུན་དྲུག་ཏུ། །སྤང་བླང་གནས་ལ་བསྒྲིམས་ཤིང་བསྒྲིམས་ཤིང་དཔྱད། །ཉམས་ན་གསོ་བའང་འོག་མ་ལས་འཕགས་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ སྡོམ་ཁྲིམས་འཆབ་སེམས་མ་སྐྱེས་ན། །ལན་བདུན་གསོར་ཡོད་འཆབ་བཅས་ལན་གཅིག་ཀྱང༌། །གསོ་བའི་ཡུལ་མེད་རྫ་བེའུ་ཆག་པ་བཞིན། །བྱང་སྡོམ་རིན་ཅེན་ཉེར་སྤྱད་ཆག་དང་འདྲ། །གཞན་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་བསྟེན་ནས་གསོ། །གསང་སྔགས་སྡོམ་པ་རིན་ཅེན་སྣོད་ཞོམ་ལྟར། །རང་སྟོབས་མཐུ་ཡིས་གསོ་རུ་བྱར་ཡོད་པས། །བླ་མ་སྤུན་བརྙས་འཕྲལ་དུ་མཉེས་བྱས་བསྐོང༌། །གསུང་གི་ཐ་ཚིག་ཉམས་ན་རྡོ་རྗེ་ཆོས། །བསྒོམས་ལ་སྙིང་པོའམ་ཡིག་བརྒྱ་འབུམ་ཐེར་གདོན། །ཐུགས་ལས་ཉམས་ན་ལོ་གསུམ་སྨྲ་བ་བཅད། །གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་གསོ་བའི་ཐབས། །དྲུག་ཆ་ལས་ཐལ་ཐུན་ཚོད་འདའ་བའི་མཚམས། །འགལ་དང་ཉམས་དང་འདས་དང་རལ་པ་ཞེས། །ཞག་དང་ཟླ་བ་ལོ་གཅིག་ལོ་གཉིས་འདས། །གསོ་བར་རུང་སྟེ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལྕི། །ལོ་གསུམ་འདས་ན་གསོ་བར་རུང་མ་ཡིན། །འགལ་ན་ཚོགས་འཁོར་ཉམས་ན་བདོག་དགུས་བསྐང༌། །འདས་ན་བུ་དང་ཆུང་མ་ནོར་གྱི་དབྱིག །རལ་ན་སྲོག་གིས་གསོ་བའི་རྣམ་གཞག་རྣམས། །རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་རྣམ་པར་བཀོད་ལས་གསུངས། །གཞན་ཡང་དབང་བཞི་བསྐྱར་དང་བདག་འཇུག་བླང༌། །བསྐྱེད་རྫོགས་བཟླས་བརྗོད་འཕོ་མེད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །ཐིག་ ལེའི་རྣལ་འབྱོར་སྦྱིན་སྲེག་གཏོར་མ་གཏོང༌། །དྲལ་བའི་སྔགས་རྒྱ་བཀྲུ་དང་གཏུམ་མོས་བསྲེག །ཚོགས་སམ་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་ཉེས་པ་བསྒྲག །སྲོག་བསླུ་གསུང་རབ་བཀླག་དང་ཡིག་བརྒྱ་བཟླ། །མཎྜལ་ཡན་ལག་བདུན་དང་མཆོད་རྟེན་བཞེངས། །ལ་སོགས་ཐབས་ཀྱིས་གཏུགས་པ་མ་ཡིན་ལ། །ཁྱད་པར་དོང་སྤྲུགས་བཤགས་པས་མི་འདག་མེད། །དམིགས་བཅས་ཀུན་ལ་འགྱོད་སེམས་ལྷག་པར་གཅེས། །མ་བཤགས་ཚེ་འདིར་བདེ་ལེགས་ཡོན་ཏན་འགྲིབ། །དོ་ཟླ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བར་ལྟུང༌། །དམ་ཚིག་ལྡན་པ་སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་གམ། །མྱུར་ན་འདིའམ་འཆི་ཁ་བར་མ་དོར། །གྲུབ་པ་བརྒྱད་དང་དབང་བཅུ་ཕྱི་ནང་གཉིས། །དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་དང་རིག་འཛིན་རྣམ་པ་བཞི། །མཆོ
Chinese
何须赘述违背誓言的过患之大！不知犯戒界限，不敬上师，放逸成性，烦恼炽盛等四者，是产生堕落的四扇大门。加上健忘和记忆力差，这六者是违犯誓言的根本原因。因此，忆念和正知是最好的对治方法。获得辨别取舍的空闲时，应如守护眼目般，日夜六时，精勤谨慎地取舍，并加以观察。如果誓言有所亏损，弥补之法也胜过不弥补。如果声闻 戒律没有隐藏之心，可以弥补七次；如果怀有隐藏之心，即使一次也无法弥补，如同破碎的瓦罐。菩萨戒如同珍贵的器具损坏，依靠他缘，依止善知识进行弥补。密宗戒如同珍贵的容器倾覆，可以通过自身的力量进行弥补。如果轻蔑上师和道友，应立即令其欢喜并忏悔。如果违背了口头誓言，应修持金刚法，念诵心咒或百字明百万遍。如果违背了意誓言，应禁语三年，一心安住于等持中，这是弥补的方法。超过六分之一的时间，超过了修法的时间界限，称为违越、破损、超过和毁坏。经过一天、一个月、一年、两年，都可以进行弥补，但后者比前者更严重。如果超过三年，则无法弥补。违越则供养会供轮，破损则以九种财物补偿，超过则以儿女、妻子和财物赎罪，毁坏则以生命弥补。这些弥补的方法，在《金刚日藏》中有详细阐述。此外，还可以重受四灌顶，接受自入，修持生圆次第，念诵，无迁转的戒律，明 点的瑜伽，火供，供养朵玛，进行驱逐的咒语手印，沐浴和用忿怒尊焚烧，在会供或佛塔前忏悔罪过，赎命，读诵经典，念诵百字明，供养曼扎七支供，建造佛塔等等方法。尤其是通过猛烈的忏悔，没有不能清净的罪业。对于一切有相的修法，忏悔心尤为重要。如果不忏悔，今生的安乐和功德将会衰减，并堕入无与伦比的金刚地狱。具有誓言者，可以在十六世中，或者更快地在此生、临终或中阴时获得成就。八成就和内外十自在，八自在和四种持明。
English
What need is there to elaborate on the great faults of breaking vows! Not knowing the boundaries of transgressions, disrespecting the guru, being accustomed to carelessness, and the power of strong afflictions are the four doors through which downfalls occur. Adding great forgetfulness and unclear memory, these six are the root causes of breaking vows. Therefore, mindfulness and awareness are the best antidotes. When one obtains the opportunity to distinguish between what to adopt and abandon, one should, like guarding one's eyes, diligently and carefully adopt and abandon during the six periods of day and night, and examine them. If vows are damaged, the method of restoration is superior to not restoring them. If the Hearer's precepts are not concealed, they can be restored seven times; if they are concealed, even once cannot be restored, like a broken clay pot. The Bodhisattva vows are like a precious utensil that has been damaged; one relies on external conditions and relies on a virtuous friend to restore them. The Secret Mantra vows are like a precious container that has been overturned; one can restore them through one's own power. If one despises the guru and vajra brothers, one should immediately please them and confess. If one breaks the verbal commitments, one should practice the Vajra Dharma, recite the heart mantra or the Hundred Syllable Mantra a hundred thousand times. If one breaks the mind commitments, one should observe silence for three years and abide in samadhi with one-pointedness; this is the method of restoration. When more than one-sixth of the time has passed, exceeding the boundary of the practice time, it is called transgression, damage, exceeding, and destruction. After a day, a month, a year, or two years, one can still restore them, but the latter is more serious than the former. If more than three years have passed, then it cannot be restored. If one transgresses, one should offer a tsokhor; if one damages, one should compensate with nine possessions; if one exceeds, one should redeem with children, wife, and wealth; if one destroys, one should restore with life. These methods of restoration are explained in detail in the Vajra Sun Treasury. In addition, one can receive the four empowerments again, receive self-entry, practice the generation and completion stages, recite, the unmoving precepts, the yoga of bindus, perform fire pujas, offer tormas, perform expulsion mantras and mudras, bathe and burn with wrathful deities, confess sins in front of the tsokhor or stupa, redeem life, read scriptures, recite the Hundred Syllable Mantra, offer the seven-limb mandala, build stupas, and so on. Especially through intense confession, there is no sin that cannot be purified. For all practices with objects, the mind of repentance is especially important. If one does not confess, the happiness and merits of this life will diminish, and one will fall into the incomparable Vajra Hell. Those who possess vows can attain accomplishment in sixteen lifetimes, or more quickly in this life, at the time of death, or in the bardo. The eight siddhis and the ten inner and outer powers, the eight powers and the four vidyadharas.
Tibetan
ག་གི་དངོས་གྲུབ་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན། །སྐུ་ལྔའི་ཞིང་འགྲོ་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་བཅུ་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ། རྒྱལ་བས་འཁོར་ལོ་བར་པར་རྣམ་ཐར་གསུམ། །བསྟན་བྱའི་ངོ་བོ་སོ་སོ་རང་རིག་ཉིད། །སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རུ། །རང་བཞིན་བཞུགས་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས། །གང་དུ་རྒྱ་ཆེའི་ལམ་བཟང་དམ་པའི་ དོན། །མཐའ་དག་བློ་ཡི་བྱི་དོར་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ཕྱིན་དྲུག་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས། །ཀུན་ཀྱང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟེགས་ཡིན། །འདིར་ནི་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད། །འཁོར་འདས་མ་གྲུབ་གཞི་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་རྫོགས། །དེ་ཉིད་ངང་ན་དག་པ་སངས་རྒྱས་དང༌། །མ་དག་སེམས་ཅན་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་ཆ། །གཉིད་ཀྱི་ངང་ན་རྨི་ལམ་མི་གཡོ་བཞིན། །གང་ནས་མ་འོངས་གཞན་དུ་འཕོ་བའང་མེད། །རེ་ཞིག་གཞི་ཡི་བཞུགས་ཚུལ་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་མ་ངེས་ངེས་པ་དོན། །ཅིར་ཡང་བཏུབ་དང་ཅིར་ཡང་ཁས་བླང་བཏུབ། །སྣ་ཚོགས་འདོད་པའི་གཞི་བདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །ངོ་བོ་ཀ་དག་གཅིག་པུའི་ཕྱོགས་རེ་ལ། །སོ་སོར་བཏགས་པའི་རང་གཞུང་འཛིན་པ་གཞན། །ཁོང་ལོང་བདུན་གྱིས་གླང་པོའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། །ངང་པའི་ཁ་དོག་བརྗོད་པ་ཇི་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པ་ལ། །ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །དངོས་མཚན་སྤྲོས་པ་བྲལ་བས་ཀ་དག་ལ། །གཏིང་གསལ་འགག་པ་མེད་པས་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །གཞི་གཅིག་རྫས་སུ་འགལ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། །གཉིད་དུ་ཕྱོགས་དང་གཉིད་དུས་ཤེས་པ་ལྟར། །ངོ་བོ་ཀ་ དག་ཡིན་པས་འཁོར་མ་མྱོང༌། །ལྷུན་གྲུབ་རྩལ་ལ་རོལ་པ་ཅིར་ཡང་སྣང༌། །ཇི་ལྟར་བཻཌཱུརྱ་ཡི་རང་འོད་ནི། །གཏིང་གསལ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ཕྱིར་མི་སྣང༌། །དེ་བཞིན་ཀ་དག་དངོས་མཚན་སྤངས་པའི་གདྭངས། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་བུམ་པའི་སྐུ། །ངོ་བོས་སྟོང་ལ་གདྭངས་ཀྱིས་མ་འགགས་པས། །སྣང་བ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞིར་དེ་བཞུགས་ཀྱང༌། །གཞི་ལས་གཡོས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མཚན་མ་རིས་ཆད་ཅན་དུ་ཕྱིར་མི་གསལ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་མིན། །གཅིག་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་མཐའ་དབུས་མིན། །སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མིན། །སྐྱེ་མེད་སྣང་བ་གསུམ་དང་ཐབས་གཅིག་གོ
Chinese
何之悉地合修七支，五身之刹土二利任运成。名为《功德宝藏欢喜雨》中，持明者之宝库教法之聚第十章。། ། 第十一章 胜者以中转法轮三种解脱，所诠之体性各自自明智。众生界中如来藏，自性安住称大圆满。何处广大善道殊胜义，一切唯为心之拂尘故，三律仪与六度生圆等，皆为大圆满之道阶。此处轮回与寂灭之法，不离法界无有他变异。轮涅未成基之法性亦，本体自性大悲三者圆满。其性之中清净为佛陀，未净众生轮涅二者分，如睡眠中梦境不摇动，从何未来亦无转移他处。略说基之安住方式成立之边，本来清净任运成，不定决定义，任何皆可，任何皆可承诺。种种欲求之七基一切亦，本体本来清净唯一之分，各自假立之自宗执持者，如七盲人说象之生处，如说天鹅之颜色。此处本体从始清净者，功德任运成一与异非，离戏论故为本来清净，深明无碍故为任运成。基一本体相违亦非有，如趋入睡眠与睡眠时知，本体本来 清净故未受轮回，任运成于力用中受用任何皆显现。如毗琉璃之自光，深明不为缘所生故不显现，如是本来清净离名相之光，任运成外境未破瓶之身，本体空而光明无碍故，安住为一切显现之基础，然无离基之菩提心，不显现为具相有分别者。彼非佛亦非众生，非一非异非边非中，非断灭空亦非实有，与无生三相为一方便。
English
The seven branches of union that accomplish any siddhi, the fields of the five bodies, and the two benefits are spontaneously accomplished. From the "Treasury of Precious Qualities, Rain of Joy," the tenth chapter, the gathering of teachings, the treasury of Vidyadharas. || Chapter Eleven The Victorious One's middle turning of the wheel has three liberations, the essence of what is to be taught is each's own self-awareness. In the realm of sentient beings, the essence of the Sugata, naturally abides and is known as the Great Perfection. Wherever the vast and excellent path of the sacred meaning is, all is solely for the sake of clearing away the mind's impurities. The three vows, the six perfections, generation and completion, etc., are all steps on the path of the Great Perfection. Here, the dharmas of samsara and nirvana do not move from the expanse and do not change into something else. Samsara and nirvana are not established, but the dharmata of the ground is complete in essence, nature, and compassion. In that very state, purity is the Buddha, and impurity is the division of sentient beings, samsara, and nirvana. Like dreams that do not move in the state of sleep, there is no moving from where they came to somewhere else. Briefly, the limit of the established way of abiding of the ground is the meaning of primordial purity, spontaneous presence, uncertainty, and certainty. Anything is possible, and anything can be promised. All seven bases of various desires are also each a part of the single essence of primordial purity. Others who hold their own tenets separately, are like seven blind men describing the birth of an elephant, like describing the color of a swan. Here, for the essence that is pure from the beginning, the qualities of spontaneous presence are not one or different. Because it is free from elaboration of entities and characteristics, it is primordially pure. Because it is deeply clear and unobstructed, it is spontaneously present. It is not that one ground is contradictory in substance, like tending towards sleep and knowing during sleep. Because the essence is primordially pure, it does not experience samsara. Spontaneous presence enjoys its power, and anything appears. Just as the self-light of beryl is deeply clear and does not appear because it is not produced by conditions, so too is the radiance of primordial purity, free from entities and characteristics. Spontaneous presence is the body of a vase whose outer boundary is not broken. Because the essence is empty and the radiance is unobstructed, it abides as the basis for the arising of all appearances, but the bodhicitta does not move from the ground and does not appear as something with characteristics and distinctions. That is not a Buddha, nor is it a sentient being. It is not one or different, not an end or a middle. It is not nihilistic emptiness, nor is it a real thing. It is one method with the three aspects of non-arising.