English
Because there is no reason not to become a Buddha (279). The third is that those with inferior faculties who are temporarily liberated from samsara are not ultimately noble ones, but remain in the realm of cessation for ten thousand kalpas, and after being awakened, they are born from a lotus in a pure realm, and then generate the mind of enlightenment and attain the state of Buddhahood. There are also three points to denying the Alaya consciousness: entering samsara, stopping samsara, and the impossibility of arising after cessation. The first point is that if there is no continuously existing Alaya consciousness, then in the initial stages of the fetus, etc., because there are no six consciousnesses, it is impossible to take birth in samsara. The second point is that on one entity of consciousness, it is impossible for both what is to be abandoned and what can abandon to exist, because the five sense consciousnesses have ceased in the state of equanimity of the noble ones. The impossibility of arising after cessation is that the six consciousnesses cannot arise after sleep, because after the previous consciousness has ceased, a long time has passed. In the Lankavatara Sutra it says: 'Consciousness arises from mind, mind arises from Alaya, and all minds also arise from Alaya, arising like waves (280).' Thus it is said. There are three points to denying the Mahayana: there is no reason to establish it, there is a reason to harm it, and there is a similar reason. The first point is that the four seals do not contradict impermanence of conditioned phenomena, because the Sambhogakaya is not a conditioned phenomenon. The Uttaratantra Shastra says: 'Uncreated and spontaneously accomplished.' Thus it is said. It does not contradict suffering, because the desire for happiness in the face of slight suffering is mutually compatible. It does not contradict selflessness, because the Tathagatagarbha is free from elaboration. It does not contradict peace, because the Arhat is not ultimate Nirvana, but only pacifies the gross suffering of samsara. Furthermore, it does not contradict the Vinaya, because for the sake of great necessity, when a small prohibition is allowed, the Bodhisattva will not act rashly and arbitrarily. It does not contradict karma and its results, because the Mahayana also does not admit that karma will exhaust itself. The second point is that because the Mahayana is not true, it is impossible to become a Buddha, because the cause is not complete. The Ornament of the Sutras says: 'Incomplete and contradictory, and not a means, not taught in this way, therefore the vehicle of the Hearers is not called the Mahayana Dharma.'
Tibetan
བ་མིན། །ཞེས་ (༢༨༡)སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་བཀའ་ཡིན་པ་ལུང་གིས་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་ཁས་མི་ལེན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུང་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་ཐལ་ལོ། །ཐེ་ཚོམ་འཇུག་པས་མིན་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་བཀའ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ་ཕྱི་རོལ་བས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མིན་ན། །སྐྱོན་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལ་ཡང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་མེད་པ་དགག་པ་ནི། ས་བཅུ་མི་ཐོབ་པར་སོ་སྐྱེས་སར་དབང་རྣམས་མ་ཐོབ་པས་ཚོགས་ཅུང་ཟད་ལས་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་ས་མཐོང་སྒོམ་དུ་ཚོགས་བསོགས་པ་འཐད་དོ། །ཆོས་རྦས་པའི་གཞུང་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ང་། །ལུང་བསྟན་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་འཐོབ་འགྱུར་ཞིང་། །དབང་བཅུ་དག་ཀྱང་རྫོགས་པར་གྱུར། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་དགག་པ་ནི། ཐུབ་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། རིག་པ་གསུམ་གྱིས་འདི་ལྟར་གནོད་དེ། མི་ནག་མཐུང་ཐུང་ཅན་བསད་པའི་རྣམ་སྨིན་མ་སྦྱངས་ཏེ། ཞབས་ལ་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་བས་སྣད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་སྤྱོད་དང་རིང་འཕུར་ལ་དྲིས་པ་དང་། །ཐུགས་རྗེ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་མ་ཡིན་ (༢༨༢)ཏེ། འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་འདོད་པ་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། གྲུབ་མཐའི་འདོད་ཚུལ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། །རང་རིག་ཐ་སྙད་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པ་ཐེག་དམན་གྱི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། །གཞལ་བྱའི་ཆོས་ལ་དབྱེ་ན། །ཕུང་པོ་ལྔ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད། །སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་རྣམས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་། ཕུང་པོ་ལྔར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་གཏོགས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཀྱང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འདུས་ཤིང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུའང་འདུའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་བསྡུས་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་བཅོམ་མ་མ་བློས་གཞིག་པ་གང་རུང་གི་སྒོ་ནས་དེར་འཛིན་གྱི་བློར་འདོར་དུ་རུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་བཞེད་ལ། དེའི་བསམ་ངོ་ན་ཡང་རྫ་ཡི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མ་ཞིག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་བུམ་པའོ། །སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་ཡང་། དེ་ཐོ་བ་ལྟ་བུས་བཤིགས་པ་ན་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་བསམ་པ་ཡིན་ཞིང་། མཚན་ (
Chinese
如是说（281）。第三，大乘是佛语，为教证所成立。如果否认，你的教证也同样有此过失。如果不是因为怀疑而导致，那么所有的佛语都有不是佛语的过失，因为外道会怀疑。入行论中说：如果大乘不是佛语，那过失你们也有。如是说。破斥没有十地：没有获得十地就无法在凡夫地获得灌顶，因为资粮稍微不足。在圣者的见道和修道位积累资粮是合理的。法雨经中说：当燃灯佛给我，授记的时候，将获得第八地，十种灌顶也将圆满。如是说。破斥自性佛：能仁不是佛，因为被三种理证所损害：没有清净杀害黑矮人的异熟果报，脚被檀香树的刺所伤。不是一切智者，因为询问乐行和远飞。大悲不是没有变异（282），因为死后利益众生之事断绝。第二，归纳各自的观点而宣说，分为二：第一，毗婆沙宗，有体性、分类、宗义的观点三种。第一，不承认自证的名称，是小乘毗婆沙宗的体性。第二，分为十八部。第三，从基、道、果三方面来说，就所量之法进行
English
Thus it is said (281). Third, the Great Vehicle is the Buddha's word, established by scriptural authority. If you deny it, your scriptural authority will also have the same fault. If it is not due to doubt, then all the Buddha's words have the fault of not being the Buddha's words, because outsiders will doubt. In the Bodhisattvacaryāvatāra it says: If the Great Vehicle is not the Buddha's word, then the fault is the same for you. Thus it is said. Refuting the absence of the ten bhūmis: Without attaining the ten bhūmis, one cannot obtain the empowerments in the state of an ordinary being, because the accumulation of merit is slightly insufficient. It is reasonable to accumulate merit in the seeing and meditation stages of the noble ones. In the Dharma Rain Sutra it says: When Dipamkara Buddha gave me, the prophecy, at that time, the eighth bhūmi will be attained, and the ten empowerments will also be perfected. Thus it is said. Refuting the Svātantrika Buddha: The Thubpa (Shakyamuni) is not a Buddha, because he is harmed by three kinds of reasoning: He has not purified the karmic ripening of killing the black dwarf, and his feet were hurt by the thorns of the sandalwood tree. He is not omniscient, because he asked about Leaping Joy and Far Flyer. Great compassion is not without change (282), because the benefit of sentient beings is cut off after his death. Second, summarizing the views of each and explaining them, there are two parts: First, the Vaibhāṣika school, which has three aspects: definition, divisions, and tenets. First, the characteristic of the Vaibhāṣika school of the Lesser Vehicle is that it does not even acknowledge the term "self-awareness." Second, it is divided into eighteen schools. Third, from the perspective of the three bases, paths, and results, classifying the objects of knowledge, they believe that there are five aggregates, eighteen dhātus, and twelve āyatanas. Although all objects of knowledge are included in the five aggregates, except for phenomena that are not included in the five aggregates, all objects of knowledge are also included in the eighteen dhātus and twelve āyatanas. If all of these are well summarized, they are included in the two truths. Moreover, according to the Vaibhāṣika school, all phenomena that can be abandoned by the mind that clings to them through analysis or destruction by consciousness are considered to be conventional truths. Their idea is that, for example, a clay pot, when it is not broken, gives rise to the thought, "This is a pot," when one focuses on it. However, if it is broken by something like a hammer, the thought, "This is a pot," does not arise. Name
Tibetan
༢༨༣)གཞི་ཡང་རྫ་བུམ་དེ་ཉིད་དོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བཅོམ་གཞིག་གང་རུང་གི་སྒོ་ནས་རང་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་ཤིག་འདོད་ལ། མཚན་གཞི་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་བཏགས་ཡོད་དོན་གཅིག་པར་འདོད་ཅིང་། དོན་དམ་བདེན་པ་དང་རྫས་ཡོད་དོན་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ནི། བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ལམ་ལྔའི་རྣམ་བཞག་ཙམ་བྱེད་ཀྱང་། ས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་བཞག་མི་འདོད་ལ། སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་དམན་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྲོད་ལ་བདུད་བཏུལ་བ་ཡན་ཆད་ཐར་བ་ཆ་མཐུན་ཙམ་ལ་གནས་པའི་སོ་སྐྱེ་དང་། གང་གི་མཚན་མོ་ལ། སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དྲོད་སོགས་བཞི་དང་ (༢༨༤)མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་རྣམས་སྟན་ཐོག་དེ་ཉིད་དུ་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་ཐོ་རེངས་སྒོམ་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་དྲུང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་ལ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ཡང་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱིའི་གཟུགས་ཕུང་དེ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་དཔགས་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཕྱིན་གྱི་མཛད་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ། སྐུ་ལུས་ལ་དཔགས་ནས་ལྷག་བཅས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་འདོད་ཅིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གཞུགས་པ་ཡིན་པས་བེམ་རིག་གི་འཇུག་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས་ཞིང་ཁམས་གཞན་དུ་གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་རོལ་སྟོན་པ་སོགས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་སོགས་ཀྱང་མི་འདོད། །ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་གཉིས་ལས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ལ། དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དང་། གང་ཟག་ཡ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཙམ་འདོད་ཀྱང་དེ་དག་གང་ཟག་ཡིན་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་མི་འདོད་ཅིང་། དེ་དག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ཆོས་རྣ
Chinese
２８３）基也是土瓶本身。胜义谛是指无论通过摧毁还是破坏，都不能舍弃我执之心的法。例如，不可分的微尘、不可分的刹那意识以及无为法等，都被认为是胜义谛。他们认为世俗谛和假有是同义词，胜义谛和实有是同义词。第二，关于道的
English
283) The basis is also the earthen vase itself. The ultimate truth is considered to be a dharma that cannot be abandoned by the mind of self-grasping through any means of destruction or demolition. Examples include indivisible atoms, indivisible moments of consciousness, and unconditioned dharmas, which are considered to be ultimately true. They consider conventional truth and imputation to be synonymous, and ultimate truth and substantial existence to be synonymous. Secondly, regarding the classification of the path: although they only classify the five paths by focusing on the sixteen aspects of the four truths, such as impermanence, they do not accept the classification of the ten bhumis, etc. What is to be abandoned are the two obscurations: afflictive obscurations and non-afflictive ignorance. Thirdly, regarding the result: they believe that by abandoning the afflictive obscurations, one attains the inferior Arhat state, and by abandoning the non-afflictive obscurations, one attains the state of Buddhahood. For example, in the case of our teacher, from the time he first generated the supreme bodhicitta until he subdued the maras in the evening, he was merely an ordinary being abiding in a state similar to liberation. On that night, on the same seat, he perfected the four stages of the path of joining, such as heat, and (284) the fifteen moments of the path of seeing, and then at dawn, through the vajra-like samadhi of the path of meditation, he uprooted the non-afflictive ignorance and attained Buddhahood. They believe that this attainment of Buddhahood is the exhaustion and non-arising of the mind-stream, the wisdom of knowing itself, and not the external physical body, because the physical body is the truth of suffering and is therefore not considered to be a Buddha. However, judging by the mind-stream, the activities after attaining Buddhahood are the activities of a Buddha; judging by the physical body, he is called an Arhat with remainder. Upon passing into nirvana, he enters the realm of the remainderless, and therefore the activity of matter and consciousness ceases, and he no longer manifests form bodies in other realms, nor does he acknowledge the enjoyment body, etc. They do not accept a non-abiding nirvana other than the nirvana with remainder and the nirvana without remainder. Similarly, although they only acknowledge the classification of the four pairs of persons and the eight types of individuals, they do not consider them to be the Sangha Jewel because they are individuals. Nor do they acknowledge the dharmas of learning and non-learning in their mind-streams.