Tibetan
་པར་གནས་ནས་སྦྱོངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཙམ་ནུས་པ་མིན་ན། །ཁོའི་རྣ་བར་ཁ་གཏད་ལ། །དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ (༥༤༥)དང་གཟུང་སྔགས་རྣམས་བརྗོད་པས་ཕན་ཆེ་བ་མདོ་སྡེ་དུ་མ་ནས་གསུངས་པས་ཤེས་སོ། །བཤད་ཟིན་པའི་དོན། དེ་དག་གི་ཕྱིར་ན་ཕྱག་རྫོགས་དབུ་གསུམ་སོགས་རང་རང་གི་སྡེ་བས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལམ་ལས་འདས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀུན་དང་ཆེས་ཁྱད་པར་ཞུགས་པ་ནི། །རང་ཤར་ལས། ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ནི། །ཨ་ཏི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་བཤད། །ཅེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བསྔགས་པས་ན་སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་ཕྱེད་ནུས་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཕྱེད་པར་བྱེད་པའི་བློ་གྲོས་བྲང་འོག་ཏུ་འུབས་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་མི་ཚེའི་ཉི་མ་ནུབ་རི་ལ་ཡོལ་བར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་འདི་ལ་གཅིག་ཏུ་གཅེས་སྤྲས་མཛད་ནས་སྤྱོད་པ་རྗེ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གདམས་ཀྱི་མན་ངག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ལས་དང་པོ་པ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པར་དགོངས་ནས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །སྦྱངས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་རྣམས་ཆོས་འདི་དང་འཕྲད་ནས། དེ་ལྟར་གྲོལ་མོད་ཀྱི་གཞན་པ་རྣམས་བདག་འཛིན་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་དག ཆོས་དབྱིངས་དག་པའི་ཀློང་དུ་མ་ནུབ་པར་ཡོད་རིང་གློ་བུར་རྐྱེན་གྱིས་བསླུ་བའི་རྟོགས་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐ་མལ་རང་ལུགས་སྲིད་པའི་བདག་པོ་འདི་ཡིས། དང་ (༥༤༦)པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཆེད་དུ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་། སོ་སོ་པ་ཡི་འཁྲིད་ཚུལ་གྱི་གདམས་ངག་རྣམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་ཆའི་བསམ་གཏན་དང་གསལ་ཆའི་ཤེས་རབ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ལས་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་མཐའ་བྲལ་གྱི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ་བ་ནི། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་རང་ཤར་བས། །མཉམ་པར་བཞག་དང་རྗེས་སུ་ནི། །མི་གཡོས་བསམ་གཏན་ཉིད་དུ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ལའང་དབྱེ་བ་གཉིས་གྲུབ་སྟེ་གང་ན་ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བ་དང་གདམས་ངག་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་སྣང་ངོ། །ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཐོས་པའི་དོན་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་དུ་ཡིད་དབང་གཏད་ཅིང་སེམས་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་དེ་ལས་བརྗོད་བྱའི་དོན་རྟོགས་པ་གང་ཞིག་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མན་ངག་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཡོ་བ་མེད་པ་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་རང་བཞིན་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དུ་ཤེས་པ་ལྷག་མཐོང་སྟེ། དེ་ཡང་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་གཉིས་ཏེ། །ཤེས་ (༥༤༧)རབ་ལས་བྱུང་བ་དང་། གདམས་ངག་ལས་བྱུང་བའོ། །ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བ་ནི། །མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཞི་གནས་སོ། །དེའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི། ལྷག་མཐོང་ངོ། །གདམས་ངག་ལས་བྱུང་བ་ནི། །མན་ངག་གི་སེམས་མི་གཡོ་བར་ཕྱེད་པ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །དེའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ངོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མདོར་ན་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་ངན་རྟོག་གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་ཡོ་ལང་འབའ་ཞིག་པར་ལྷོད་པས། བཟང་ངན་མཉམས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། གཉེན་པོ་གཞན་ནས་བསྟེན་མི་དགོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། །ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ལ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྟོགས་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ངང་དུ་གནས་ཤེས་པས། །བྱ་རྩོལ་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཀུན་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དབང་པོ་འབྲིང་གིས་བྱིང་རྒོད་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་རང་བཞིན་གྱི་དྭངས་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གོམས་པས་ཇི་ཞིག་ན་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་དབྱིངས་སུ་ནུབ་སྟེ་གྲོལ་བ་ནི། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་བར་སྣང་ཅུང་ཟད་སྤྲིན་མེད་ལ། །སྐད་ཅིག་དུ་ནི་སྤྲིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་། །བྱུང་ནས་ཞིག་སྟེ་སྤྲིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མེད། །ཐོག་མར་གང་ལས་བྱུང་ (༥༤༨)བ་བརྟག་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །ཐ་མས་ཐོག་མར་ཞི་གནས་འབའ་ཞིག་བཙལ་བའི་ཚུལ་ལ། གང་དམིགས་པ་དེ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་ཡུལ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་པ། བྱམས་ཞུས་ལས། ཞི་གནས་གྲུབ་པས་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གོམ་པ་ཚད་དུ་འཁྱོལ་བ་ན་མཐར་གྱི་དུས་ན་ཇི་ལྟར་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཚེ་ས་རྡོའི་རྣམ་པ་རྡུལ་ཙམ་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། །སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་གཞི་གྲོལ་ཆེན་པོར་འཆར་བས་བསམ་གཏན་ཐུན་འཇོག་དང་བྲལ་བ་ནི། རང་ཤར་ལས། འཛིན་མེད་ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་བདེ་བའི་ཀློང་། །རྟོག་མེད་མཁའ་ཁྱབ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ལ་རོལ། །འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར
Chinese
在那里进行净化。就这样说。如果仅此还不够，就对着他的耳朵，念诵本尊的名号（545）和咒语，从许多经部中得知这很有益处。已讲述的意义是，为了这些，大手印、大圆满、中观三者等各自的宗派，即使超越了思维的范畴，但在见、修、行、果所有方面都最为殊胜。自显现中说：所有见解的顶峰是阿底大圆满。因为被赞叹为最殊胜，所以那些想要将轮回彻底摧毁的人，要将能够很好地区分特征的智慧充满胸膛，在人生的夕阳西下时，对于这个不可思议的境界，要一心一意地珍视，修行是至尊让炯多吉（Rangjung Dorje）的口诀的究竟。就这样说。即使这样，也考虑到初学者无法直接进入妥噶，所以说了“像那样”等等。已经有了修习基础的根器上等的人，与此法相遇，就能像那样解脱，但其他人，由于我执的突发因素，没有消融在法界清净的虚空中，在存在期间，被突发因素迷惑的证悟集合的庸常自性，这个轮回的主人，为了遮蔽最初的业者，为此，止观本体相同，以及各自的引导方式的口诀两种中，第一种方面，安住部分的禅定和明晰部分的智慧，止观双运，对既非两者又远离边际的意义安住，如《虚空藏六法》中所说：对于不可言说的心性，止观自生，安住和随顺，在不动的禅定中圆满。就这样说。第二种方面也成立两种区分，即从智慧中产生的和从口诀中产生的两种显现。从智慧中产生的是，无论所诠释的词语是什么，都与它一致，一心一意地专注于听闻的意义，这就是止观，以及从那之中领悟所诠释的意义，这就是观的特征。从口诀中产生的是，超越了名言概念，跟随意义的
English
Purify from that place. Thus it is said. If that is not enough, then facing his ear, reciting the names of the deities (545) and mantras is very beneficial, as it is known from many sutras. The meaning that has been explained is that, for the sake of these, Mahamudra, Dzogchen, Madhyamaka, etc., each of their own schools, even if they transcend the realm of thought, are most excellent in all aspects of view, meditation, conduct, and result. From Rangshar, it is said: The pinnacle of all views is said to be Ati Dzogchen. Because it is praised as the most excellent, those who wish to completely destroy samsara should fill their chests with the wisdom that can well distinguish the characteristics, and when the sun of life sets on the western mountain, they should cherish this inconceivable state with one mind, and the practice is the ultimate of the oral instructions of Jamyang Dorje himself. Thus it is said. Even so, considering that beginners cannot directly enter Tögal, he said "like that" and so on. Those individuals of superior faculties who have previously practiced, having encountered this Dharma, can be liberated in that way, but others, due to the sudden causes of self-grasping, do not dissolve in the pure space of the Dharmadhatu. As long as they exist, the ordinary nature of the collection of realizations that are deceived by sudden causes, this lord of samsara, obscures the initial practitioners. For that purpose, there are two types of instructions: the samatha-vipassana which are of the same essence, and the oral instructions of separate methods. In the first aspect, the meditation of the abiding aspect and the wisdom of the clarity aspect, the union of samatha and vipassana, should be equally placed on the meaning that is neither of the two and is free from extremes, as it is said in the Klong Drugpa: In the inexpressible nature of mind, samatha-vipassana arises spontaneously, abiding and following, it is perfected in unwavering meditation. Thus it is said. In the second aspect, two distinctions are also established, namely, that which arises from wisdom and that which arises from oral instructions. That which arises from wisdom is that whatever the expressing sound is, one should accord with it, focusing one's mind and attention single-pointedly on the meaning that is heard, which is samatha, and whatever understanding of the expressed meaning arises from that is the characteristic of vipassana. That which arises from oral instruction is that which transcends terminology and follows the meaning.
Chinese
之故。心乃一切时处不动之寂止，彼之自性以不可言说思议的方式了知，即为胜观。如圣者《解深密经》所说：寂止与胜观有二，即由智慧所生与由口诀所生。由智慧所生者，十二部经之词于意作意，是为寂止；了悟其义，是为胜观。由口诀所生者，不令诀窍之心动摇，是为寂止；了悟其义，是为胜观。如是。总而言之，根器上等者，任由恶分别念生起，皆松坦为法身之嬉戏，若成好坏平等之状态，则无需依仗其他对治。如《普作续》云：如实不作意，胜者之意趣，心与心所，无论生何念，知其安住于无生之状态，远离一切造作、名相之执着。如是。根器中等者，以离沉掉之见，无生之状态，自性之澄明，止观双运之道纯熟，何时好坏之分别念皆融入法界而解脱。如《三摩地王经》云：如虚空稍无云，刹那间现云之轮，生已复灭，无有云之轮，最初从何而生，当如是了知一切法。如是。下等者，首先寻求寂止之方式，于所缘境获得稳固，如《经庄严论》云：于所缘境系心已，不令彼相续散乱。如是。之后勤奋于胜观之智慧，即各别观察之智慧。《慈氏请问经》云：寂止成就已，当修习胜观。如是。如是步步稳妥，最终之时，如若前往金洲，则如土石之相，微尘亦不可得一般，无论生起心与心所之分别念，显现与心识无别，于本基解脱中显现，远离禅定之座，如《自显》云：无执之法性，自明安乐之界，无念遍空，于法性中游戏，无执著之法性，于自处。
English
Therefore, the mind, in all its aspects, is the unmoving stillness of calm abiding, and knowing its nature as inexpressible and inconceivable is insight. As the noble "Saṃdhinirmocana Sūtra" states: "Calm abiding and insight are two, arising from wisdom and arising from instructions. That which arises from wisdom is contemplating the words of the twelve categories of scriptures, which is calm abiding; realizing their meaning is insight. That which arises from instructions is not allowing the mind of the pith instructions to waver, which is calm abiding; realizing its meaning is insight." Thus it is. In short, for individuals of superior faculties, whatever negative thoughts arise, they are relaxed into being merely the play of the Dharmakāya, and if they become a state of equality between good and bad, then there is no need to rely on other antidotes. As the "Kunjed Gyalpo Tantra" states: "Without artificiality, in the intention of the Victorious Ones, whatever thoughts of mind and mental factors arise, knowing that they abide in the unborn state, one is free from all concepts of action, effort, and signs." Thus it is. For individuals of middling faculties, through familiarity with the view that is free from dullness and agitation, the state of unbornness, the clarity of intrinsic nature, and the path of uniting calm abiding and insight, eventually all thoughts of good and bad dissolve into the expanse and are liberated. As the "Samadhiraja Sutra" states: "Just as the sky is slightly without clouds, in an instant, a circle of clouds appears, arising and then ceasing, there is no circle of clouds; one should investigate from where it first arose. Know all phenomena in the same way." Thus it is. For those of inferior faculties, initially seeking only calm abiding, one should gain stability in whatever one focuses on. As the "Ornament of the Sutras" states: "Having fixed the mind on the object of focus, one should not let that continuity be distracted." Thus it is. Then, one should strive for the wisdom of insight, the wisdom of individual examination. As the "Questions of Maitreya" states: "Having accomplished calm abiding, one should train in insight." Thus it is. In this way, when the steps are completed to the measure, at the final time, just as when one goes to the Golden Island, one does not find even a speck of dust in the form of earth and stones, whatever thoughts of mind and mental factors arise, appearance and mind are inseparable, appearing as great liberation in the ground, free from the session of meditation. As the "Rangshar" states: "The nature of reality, without grasping, is the realm of self-luminous bliss, non-conceptual, pervading space, playing in all of reality, the nature of reality without grasping, in its own place."