Tibetan
་ཞེན་འགོག་ཅིང་། །རྫོགས་རིམ་གྱིས་ནི་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་ཞེན་རྟོག་སྤོང་ལ་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བ་ཀུན་ཀྱང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །ཟབ་པའི་རྫོགས་རིམ་བླ་ན་མེད་པ་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི། བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལས་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་འོག་མར་གང་དུ་ཡང་གསུངས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐལ་ལྡན་དབང་པོ་རྣོན་པོ་གང་ཞིག་ཚེ་གཅིག་གི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སར་འགྲོ་བའི། ཉེ་ལམ་སྦས་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་ (༤༤༤)ཡིན་པས་སྙིང་ལས་ཀྱང་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་ལ་ཆོངས་ཤིག ༈ །།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འཛིན་པའི་སྲོག་ཤིང་དམ་ཚིག་བསྲུང་ཚུལ་སྤྱིར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསུམ་པ་ཐབས་གྲོལ་གྱི་ལམ་དེ་དག་དང་མཐུན་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་དམ་ཚིག་ནི། སྔགས་ལ་ཞུགས་པས་བརྟུལ་ཞུགས་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་ནས། དེའི་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཟག་རང་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་བླང་དོར་མི་འཆོར་བར་བྱས་ཚེ་དཔེར་ན་རྨ་བྱའི་མགྲིན་པར་བཙན་དུག་ཞུགས་པས་ལང་ཚོ་བལྟ་ན་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཆེ་བས་སྤྱད་དོ། །དམ་སྡོམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ལ་ལ་དག་དམ་ཚིག་དང་ནི་སྡོམ་པའི་ཁྱད་ལ་རྨོང་ན་འདི་ལྟར་སྟེ། དམ་ཚིག་ནི་ནམ་ཡང་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། སྡོམ་པ་ནི་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་དགོས་པ་བྱུང་ན་མི་བྱ་བའི་དེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ལ་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བའོ། །དེའང་སྔགས་སྡོམ་ཡིན་ན་དམ་ཚིག་འདྲེས་ཏེ། སྡོམ་པ་གསུམ་ཀ་བླངས་ནས་གདོད་དབང་བཞི་ལ་འཇུག་ (༤༤༥)དགོས་པའོ། །དམ་ཚིག་ཡིན་ན་སྡོམ་པ་འདྲེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གནང་བཀག་གི་མཚམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་བཤད་ནི། ས་མ་ཡ་སྟེ། དམ་ཚིག་རྣམ་བཀོད་ལས། །ས་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ། །མ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཉམས་ན། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྟེར་བ་ཡིན། །ཡ་ཞེས་ཉམས་ན་ཡར་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བོད་སྐད་དུ། དམ་ཚིག་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དམ་ཉིད་ཞེས་བྱ་བཅིངས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་གྲོལ་ན་ཉམས་པ་ཉིད། །ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་འདས་ན། །མེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། །ཞེས། ཇི་བཞིན་དུ་དམ་པར་བསྲུང་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་འཚིག་པ་དང་། །འགལ་ན་ནག
Chinese
并且断除执着。通过圆满次第，断除对虚幻的执着，使一切显现为本尊和智慧。证悟俱生智慧的究竟，即乐、明、无分别。像这样甚深的无上圆满次第，仅仅在无上续部中宣说，在下部经典中没有提及。因此，有缘分的聪慧之人，如果想在一生中成就大金刚持果位，这条近道是极其隐秘和甚深的（444），要像爱护自己的生命一样珍视它。现在，为了普遍展示守护誓言的方法，誓言是获得成就的命脉，所以宣说了第三（品）等内容。第三，与那些方便解脱道相符的助伴就是誓言。进入密咒后，守护不退失行为准则，通过各自的根器，以智慧和禅定等方便来摄持其行为的特点。如果不舍弃作为烦恼对治的缘起取舍，就像孔雀的脖子上进入剧毒，反而使青春更加美丽一样，以不可思议的智慧作为庄严来行持。通过“彼等”等语句来阐述誓言和律仪的差别。也就是说，有些人对誓言和律仪的差别感到困惑，是这样的：誓言是任何时候都不能违越的，而律仪是需要守护的，如果出现必要的情况，也有不做的决定。这两者本体相同，只是从不同角度来区分。如果是密咒律仪，那么就与誓言相混合，必须受持所有三种律仪，然后才能进入四种灌顶（445）。如果是誓言，那么就不会与律仪相混合，因为没有开许和遮止的界限。词源解释是：萨玛雅（藏文，梵文天城体：समय，梵文罗马拟音：samaya，汉语字面意思：誓言）。在《誓言分别论》中说：萨（藏文，梵文天城体：स，梵文罗马拟音：sa，汉语字面意思：萨）意为生起，玛（藏文，梵文天城体：म，梵文罗马拟音：ma，汉语字面意思：玛）意为不退失，能赐予一切成就。雅（藏文，梵文天城体：य，梵文罗马拟音：ya，汉语字面意思：雅）意为退失则衰败。以及，藏语中称为“dam tshig（誓言）”。其中说：dam（藏文，梵文天城体：दम्，梵文罗马拟音：dam，汉语字面意思：誓）意为束缚，如果解脱则会衰败。tshig（藏文，梵文天城体：चिक्，梵文罗马拟音：cik，汉语字面意思：誓）意为如果违越，则会感受火的痛苦。如是如理如法地守护，则能焚烧烦恼之方，如果违背则会堕落。
English
And eliminate clinging. Through the Completion Stage, eliminate the clinging to illusion, so that everything appears as deities and wisdom. The ultimate wisdom of co-emergent bliss, clarity, and non-conceptuality arises. Such profound and unsurpassed Completion Stage practices are taught only in the unsurpassed tantras; they are not mentioned in the lower tantras. Therefore, fortunate and intelligent individuals who wish to attain the state of the Great Vajradhara in one lifetime should cherish this extremely hidden and profound shortcut (444) more than their own lives. Now, to generally show how to protect the samaya, which is the life force for obtaining the accomplishments of mantra, the third (chapter) and so on are taught. Third, the samaya that becomes a companion conforming to those paths of skillful liberation is that, having entered the mantra, one protects the vows without degenerating. The special characteristics of its practice are grasped by means of wisdom and samadhi, etc., according to one's own capacity. When the acceptance and rejection of dependent arising, which become antidotes to afflictions, are not abandoned, it is like when potent poison enters the peacock's neck, it makes its youth even more beautiful. Thus, it is practiced as an ornament of inconceivable wisdom. The distinctions between samaya and vows are explained by "those," etc. That is, some people are confused about the difference between samaya and vows, so it is like this: Samaya should never be transgressed, while vows are to be kept, and there are also decisions not to do things if necessary. These two are the same in essence, but are distinguished from different perspectives. If it is a mantra vow, then it is mixed with samaya, and one must take all three vows before entering the four empowerments (445). If it is samaya, then it will not be mixed with vows, because there is no limit of permission and prohibition. The etymological explanation is: Samaya (藏文，梵文天城体：समय，梵文罗马拟音：samaya，汉语字面意思：vow). In the "Samaya Arrangement," it says: Sa (藏文，梵文天城体：स，梵文罗马拟音：sa，汉语字面意思：Sa) means arising; Ma (藏文，梵文天城体：म，梵文罗马拟音：ma，汉语字面意思：Ma) means not degenerating; it gives all accomplishments. Ya (藏文，梵文天城体：य，梵文罗马拟音：ya，汉语字面意思：Ya) means if it degenerates, it declines. And, in Tibetan, it is called "dam tshig (vow)." It says: Dam (藏文，梵文天城体：दम्，梵文罗马拟音：dam，汉语字面意思：Dam) means bound; if it is released, it degenerates. Tshig (藏文，梵文天城体：चिक्，梵文罗马拟音：cik，汉语字面意思：Tshig) means if it is transgressed, one experiences the suffering of fire. If one keeps it purely and properly, it burns the side of afflictions; if one violates it, one falls.
Tibetan
་པོའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་བདག་རྒྱུད་དམ་པོར་ཟིན་ནས་དམྱལ་མེས་འཚིག་པས་ན་དམ་ཚིག་དང་། དེའི་རང་བཞིན་ལ་ནན་ཏན་དུ་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དམ་བཅའ་བ་ནི་སྡོམ་པའོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་ལ་འདའ་རུང་མིན་འདྲའ་མ་ཞེ་ན། །ཕྱི་མ་རྒྱུ་འབྲས་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་ལ། སྔ་མ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་འབའ་ཞིག་གི་སྐབས་སུ་ཟད་པ་ཁྱད་ཆེའོ། །དམ་ཚིག་གི་སྣོད་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། སྨིན་གྲོལ་ཀུན་གྱི་སྤྱིའི་དོན་གལ་པོ་ཆེ་སྔགས་སྡོམ་མ་ཐོབ་པ་དང་། ཐོབ་ཀྱང་སྨྱོ་བ་ལ་སོགས་འདུ་ཤེས་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་ལ་ལྟུང་བ་དང་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་མེད་དེ། སྔགས་སྡོམ་དང་ལྡན་ཞིང་རྟག་ཏུ་མ་ཉམས་ཤིང་མ་བཏང་ལ་ཤེས་པ་རང་བཞིན་རྣལ་དུ་གནས་ (༤༤༦)བདེ་ཉིད། ལྟུང་བ་དང་ནི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀའི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དཀྲིས་དང་སྦོམ་པའི་ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། རྩ་ལྟུང་ལྔ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདོར་བ་ལས་གཞན་པའི་རྩ་ལྟུང་བཅུ་གསུམ་པོ་ལ། ཀུན་དཀྲིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཉེས་པ་དེའི་གང་གིས་ཕོག་ན་ད་དུང་བྱ་བ་དེ་བྱེད་འདོད་མ་ལོག་པ་དང་། །ཉེས་དམིགས་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། །རང་ངོར་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། །གཞན་ངོར་ལྟོས་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་ཕྱི་མ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམ་པའི། ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ཚང་བའི་ཀུན་སློང་ངན་པ་དེ་བྱ་བའི་དངོས་གཞི་རྫོགས་མཐར་གཏུག་པ་དེ་སྲིད་དུ། རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཚངས་པའི་བམ་པར་གྱུར་བ་སྟེ་ལྟུང་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་སློང་གི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཉེས་པ་སོགས་བསམ་ནས་དངོས་གཞི་མ་རྫོགས་ཚུན་བར་ཆད་ནས་རྒྱུན་ཆག་སུ་མེད་པའམ། ཆོས་གསུམ་པོ་གང་ལས་ཅིག་ཤོས་མ་ཚང་ན། བྱ་བ་དེའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་ལས་ཕས་ཕམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྩ་ལྟུང་གཉེན་པོ་ལ་མི་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། འདི་འདྲའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གནས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་ཀུན། ཡིད་ཀྱི་མི་སྤོང་ལུས་ཀྱིས་དོར་མི་བྱ་སྟེ་རྟག་ཏུ་ཉིན་གསུམ་དང་མཚན་མོ་ཐུན་གསུམ་སྟེ་ཆ་དྲུག་ཏུ་བགོས་པ་ (༤༤༧)ལ། ཆ་རེའི་ནང་དུ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པོའི། ཉེས་པ་བྱུང་ངམ་མ་བྱུང་ཞིབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་སྔོ་བགྲང་བྱ་ལ་གལ་ཏེ་ཉེས་པས་གོས་ན། འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱིར་འཆོས་ཀྱི་ཐབས་ཁོ་ན་སེམས་ཤིང་། གོས་པ་མེད་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་
Chinese
以业的成熟，使自相续坚固地被把握，因地狱之火焚烧，故为誓言。以对誓言的自性精进具足之心而立誓，是为律仪。那么，这二者是否可以违越呢？后者被称为因果共同，前者仅在相宗的宗义中穷尽，差别极大。以“誓言之器的一切”等显示，成熟解脱的一切共同要义是，未得密咒律仪，以及虽得却因疯狂等意识不处于自性状态，则堕罪和成就二者皆无。具有密咒律仪，且恒常不退失、不舍弃，且觉性安住于自性（446）的安乐，是堕罪和成就二者的法器。以“俱胝和粗罪的差别”等显示，除了第五条根本堕罪舍弃菩提心之外的十三条根本堕罪，称为俱胝。如果被罪过中的任何一条触犯，仍然没有放弃做那件事的意愿，对罪过没有后悔，对自己方面有羞耻感，对他人方面没有惭愧心，即总结后二者。如果这三个法全部具备的恶劣动机，直至所做之事的正行圆满结束时，持续存在，则成为俱胝圆满之业，即成为大堕罪。在那样的动机生起之时，想到罪过等，在正行未完成之前中断，没有持续，或者三个法中的任何一个不具备，因为所做之事的支分不圆满，所以变成粗罪，而不是他胜罪。以“不迷于根本堕罪的对治之法”等显示，像这样得到律仪的补特伽罗，应当了知之处的根本和支分一切，心中不舍弃，身体不抛弃，即恒常白天三个时段和夜晚三个时段，分为六个部分（447）。在每个部分中，仔细检查十四条根本堕罪的过失是否发生，如果被罪过沾染，则生起后悔之心，一心想着弥补的方法。如果没有沾染，则修习欢喜。
English
Because of the ripening of karma, one's own continuum is firmly grasped, and because it is burned by the fire of hell, it is called samaya (vow). To take a vow with a mind that diligently possesses the nature of the samaya is called samvara (vow). So, are these two transgressible or not? The latter is known as the common cause and effect, while the former is exhausted only in the context of the Characteristics School, which is a great difference. It is shown by "all the vessels of samaya," etc., that the general essential meaning of all ripening and liberation is that without obtaining the mantra samvara, and even if obtained, if the mind does not abide in its own nature due to madness, etc., there is neither downfall nor accomplishment. One who possesses the mantra samvara, and who constantly does not degenerate, does not abandon it, and whose awareness abides naturally in ease (446), is a vessel for both downfall and accomplishment. It is shown by "the difference between Kuntis and gross offenses," etc., that the thirteen root downfalls other than the fifth root downfall of abandoning bodhicitta are called Kuntis. If one is touched by any of those faults, and still does not give up the desire to do that thing, and has no regret for the fault, and has a sense of shame on one's own part, and has no sense of embarrassment on the part of others, that is, summarizing the latter two. If that evil motivation, which possesses all three dharmas, persists until the actual deed is completed, it becomes a complete Kunti karma, that is, it becomes a great downfall. At the time when such a motivation arises, thinking of the fault, etc., if it is interrupted before the actual deed is completed, and there is no continuity, or if any one of the three dharmas is not complete, because the limbs of the deed are not complete, it becomes a gross offense, but not a defeat. It is shown by "the way not to be confused about the antidote to the root downfall," etc., that the individual who has obtained such a samvara should know all the roots and branches of the place to be known, not abandon them in mind, and not discard them in body, that is, constantly dividing the three periods of the day and the three periods of the night into six parts (447). In each part, carefully examine whether the faults of the fourteen root downfalls have occurred or not, and if one is stained by the fault, then generate regret and think only of the means of remedy. If one is not stained, then cultivate joy.