Tibetan
གས། །རྟོག་ཚོགས་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་རོལ་རྩལ་སྤྲུལ་སྐུ་དངོས། །ཀུན་བརྟགས་བློ་ཤོ་རྒོད་པས་འཛིན་ཞེན་བྲལ་མ་ནུས། །ལྷག་མཐོང་གཤིས་ལ་འབྱམས་པའི་རི་དྭགས་རྒྱ་ཤོར་ལ། །རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ར་འདོད་པའི་གྲུབ་ཐོབ་སྨྱོན་བ་ལགས། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཀློང་ན་གྲོལ་མ་ནུས། རེས་འཇོག་ཡ་བྲལ་ཅན་ལ་རྟོགས་པའི་ལས་འབྲེལ་ཉུང་། །སྣང་ཚད་ལམ་ཁྱེར་ཚིག་གི་ལམ་དུ་ཟད་པ་ཡི། །རྒྱས་འདེབས་གོ་ཡུལ་མཁན་ཞིག་དངོས་ཀྱང་ཡིན་གྱི་དོགས། །མཉམ་གཞག་ནམ་མཁར་གྲགས་ནས་སྟོང་བ་བློ་ཡིས་བསྒྲུབས། །རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མའི་སྒྲ་ཡིས་དངོས་འཛིན་མཚན་མས་ཞིག་ །མཉམ་རྗེས་དབྱེར་མེད་ཟེར་ནས་ཐ་མལ་རང་དགར་ལུས། །བདོག་བ་ཅི་ཡང་དགོས་པའི་གྲུབ་གདའ་ཟིན་པ་ལགས། །ཉེ་འཁོན་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་། །ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བཟོད་པ་བསྲན་མི་ནུས། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་སླད་དུ་དབང་པོ་སྡོམ་པའི་ཚུལ། །སྙིང་རྗེ་སྐམ་ཐག་ཆོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལགས། །ཅུང་ཟད་རྙེད་པའི་རྒྱད་པའི་ཚེ་ན་རྒྱགས་ (༢༧)དར་དྲེགས་པའི་ནད་བུ་འཕེལ། །སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་མི་སྨོན་གྲགས་སྐམ་དགེ་བའི་ཆོམ་རྐུན་གཉེར། །ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་ཀུན་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཚུལ། །ཧ་ཅང་སྦས་དྲེགས་རྒྱལ་རྣམས་ཐུགས་ཀྱིས་ཁྲེལ་དོགས་འདིར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། །ཅི་ཡང་མེད་མོད་གལ་ཏེ་ཡོས་དྲིད་ན། །མོས་པ་བརྟན་པོའི་རྒྱུན་ལས་གནས་སྐབས་འདིར། །ཆ་ཙམ་སྐྱེས་པའི་རང་རྒྱུས་མིག་འཕྲུལ་ནི། །གང་ཚེ་སྒོ་གསུམ་མི་འདར་བསྡོམས་པ་ནས། །སྟན་ཐོག་འདིར་ནི་ལུས་གནད་མ་ཞིག་ཅིང་། །སེ་གོལ་གཏོག་པ་ཙམ་ལའང་ཡེངས་མ་ཡེངས། །ནང་ནུར་རེ་བཞིན་ལྟ་རྟོག་བཅུག་ནས་བསྒོམ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་མི་བསླུ་བས། །ཟླ་བ་གསུམ་ན་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་པའི། །གནས་ཉམས་ཉིན་མཚན་བར་མཚམས་མེད་དུ་ཤར། །གཉིད་ཀྱང་མར་མེ་སྦར་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ད་ཀོས་ང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ལམ། །ངེས་པར་སྔོན་ལ་གང་ཡོད་མི་ཤེས་པའི། །ཤུགས་རིང་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོའི་འབབ་སྟེགས་ཀྱང་། །ཁ་རག་སྒོམ་ཆུང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྙམ། །ཚེ་འདིའི་ཚོ་རྩིས་ཆགས་སྡང་གཡོ་འཁྲུག་གི། །རི་དབང་འཇོམས་ལ་གནམ་ལྕགས་ཐོག་ལྟ་བུ། །འཆི་བ་སྙིང་དྲན་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་པར། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་བདེན་པ་རྒྱུད་ལ་སྨིན། །བྱིན་རྒྱུད་རྟོགས་པ་འཕོ་བའི་བྱད་པ་པོ། །སུ་ཡང་མ་ཡིན་རང་གི་མོས་གུས་ལ། །རིག་པ་དེ་ཕྱིར་དད་པའི་གདུང་ཤུགས་ཀྱང་། །མཆི་མ་འཁྲུལ་པའི་བྱེད་པོས་རྟག་ཏུ་བོས། །ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕལ་མོ་ཆེ། །མགྲོན་པོར་འབོད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེས་པ་བཞིན། །དགྲ་མི་ཤ་བོར་མཚོན་རྣོན་ཐོགས་པ་ལའང་། །འཁུན་པ་མེད་པར་སྲོག་འདི་སྟེང་ཕྱོད་སྐྱེས། །འཁོར་བ་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །རུམ་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཚམས་བཅས་དེའི། །གནས་ལ་བཟོད་ཐབས་མེད་པའི་སྨྲ་སྔགས་དང་། །ཤུགས་རིང་མཆི་མར་བས་པ་བརྟག་ (༢༨)ཏུ་འགྲན། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོ་དང་། །སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་མོས་གུས་རླབས་པོ་ཆེས། །ལོ་ཟླའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པོ་མ་ལུས་པ། །སྐྱོ་ངལ་མེད་པའི་དང་དུ་ཟད་པ་བྱུང་། །གང་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཅི་སྙེད་ན། །མ་ཡེངས་ལམ་དུ་སློང་བའི་ཆོས་དྲུག་གིས། །དྲན་པའི་ངོ་བོ་རང་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ཀློང་། །ཀུན་པོའི་རྣམ་རྟོག་ཡིབས་པའི་འཕྲོ་བཅད་དོ། །དེ་ལའང་ཡིད་ཆེས་ཉམས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་དང་། སྒོམ་འཛིན་ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་ཕལ་མོ་ཆེ། །བརྗོད་མེད་བློ་བྲལ་ཆེན་པོའི་གཤིས་སུ་དག་ །བཏང་སྙོམས་ལུང་མ་བསྟན་ལས་འདས་པའོ། །བསྒོམ་དང་མ་བསྒོམ་མཐའ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ལྷག་མཐོང་གཤིས་ལ་འབྱམས་པའི་གཞི་རྩ་ཆོད། །ཆོད་དང་མཆོད་འདི་ཡང་བློ་བཏགས་ཙམ། །བརྡལ་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་ལོ། །སྐྱེ་མེད་ངེས་བཟུང་མཉམ་གཞག་ཡོན་ཏན་སྐྱེ། །འགག་མེད་ལམ་ཁྱེར་རྗེས་ཐོབ་རང་ངོར་གྲོལ། །སྣང་བའི་སྟེང་དུ་སྟོང་པའི་རང་ཞལ་མཐོང་། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ལྡན་ཉིད་དུ་གོལ། །དེ་ཉིད་མ་རིག་སྲིད་པའི་ཁུང་བུ་ཅན། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་རྒྱུན་ལ་རྟག་ཏུ་འཁོར། །བསྒོམ་འདོད་བློ་ནིཆགས་དང་སྤོང་འདོད་སྡང་། །ཆགས་སྡང་བཅོས་མའི་བློ་ཡིས་འཁོར་བར་འཕེན། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ངང་བསྒོམས་དང་། །ཀུན་བརྟགས་གྲ་མོའི་དཔྱད་པ་ཁྱད་ཆེ་བའི། །རང་བཞིན་ཤེས་ནས་དེ་གར་ལུས་པ་ལས། །འཁྲུལ་པའི་དེ་ཉིད་རིག་པའི་ཀློང་ཡལ། །ཐེག་དམན་་ལམ་གྱི་སྐལ་བ་འདི་གྲོལ་བའི། །གཟུང་འཛིན་སེམས་ཉིད་གྱ་གྱུའི་རང་བཞིན་ཅན། །དོན་གྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ལ་རུང་། །ལར་ལོ་གསུམ་འདིའི་རིང་ལ། །རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་། །རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། །ལས་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ (༢༩)པ་ལ་སོགས་ཏེ་ཡིད་མ་རིགས་ཐ་དད་པའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱིས་སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་གོ་འཕོ་བའི་གནད་དང་། དེའི་རང་བཞིན་མཉམ་གཞག་ཆེན་པོར་བསྲེ་བ་ལ་གོམས་པར་བསླབས་བས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཟུང་འབྲེལ་ཉིད་དུ་རྫོགས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་སྨོས་མ་དགོས་ལ། གནས་སྐབས་སུའང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་ལྡང་ཚད་ཇི་ལྟ་བར་གདགས་སུ་རུང་བའི་བསྐྱེད་རིམ་གསལ་བརྟན་གྱི་ངེས་བརྗོད་རྫོགས་པའང་འགའ་ཙམ་སྣང་བས་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞི་ལ་རང་བྱན་ཆུ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་ཅིང་། གདོན་བགེགས་ཀྱིས་མནར་བའི་འགྲོ་བ་གང་ཞིག་ལ་རིག་པ་གཏད་པ་ཙམ་གྱིས་མནོན་གྱུར་དུ་ཕན་པའང་འགའ་ཙམ་བྱུང་ལ་། གང་ཞིག་སྙིང་རྗེ་་ཆེན་པོའི་བློ་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རང་གཞན་བརྗེ་བར་ནུས་སོ་སྙམ་པའི་ཀུན་སློང་བཟང་པོ་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ལ་སྨོན་པར་ནུས་པ་ཙམ་དུ་སྐྱེས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་ནས་སྐྱེ་བར་རབས་སུ་བརྒྱུད་པ་དང། གདུང་འཛིན་ལ་སོགས་པ་གྲགས་པའི་ལྕགས་ཀྱུས་མཐོན་པོའི་གནས་ལ་དཔྱད་དུ་མེད་པའི་ཀུ་སུ་ལུ་སྲན་མ་ལྟ་བུར་ཟླུམ་པའང་། ལས་འགྲོ་དག་པས་རང་བཞིན་གྱི་བླ་མར་བྱ་བ་དང་། རི་མོར་བྱ་བ་དང་། བསྟི་སྟང་དུ་བྱ་བའི་འོས་སུ་མཐོང་ཞིང་དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་བཀྲི་བར་ནུས་པའང་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་གཞན་དབང་ཁོ་ན་ལས་བདག་ཉིད་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པས་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་མོས་གུས་ཆེན་པོའི་རླབས་ཕྲེང་གཡོ་བའི་མོད་ལ། མིག་ནས་མཆི་མའི་ཆར་རྒྱུན་དྲག་ཏུ་འབབ་པ་དང་ཆབས་ཅིག་ །གདུང་བ་དྲག་པོའི་བློ་སྲོག་ལ་མི་ཕོངས་པ་ཙམ་དུ་སྐྱེས། དེའི་རྗེས་འབྲེལ་དུ་སྔ་ན་མེད་པའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རེ་སྐྱེས་ནས་སྔ་མ་སྔ་མའི་ལྟ་བ་ཕྱི་ཤུན་ལྟ་བུར་འགྲོ་ཞིང་། དེ་ལ་སོགས་ (༣༠)པའི་ཡུལ་རྐྱེན་ཐ་དད་པས་མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ན་གནས་པའི་རྩ་ཁམས་ཀྱི་ཏེ་གེ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པ་གསང་བ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རླུང་གིས་རྡོ་རྗེའི་རོལ་མོར་བཀྲོལ་བ་ལས། བཛྲ་མ་ཀསྟེ་གླུའི་རིམ་པའང་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་བ་མ་ཞུགས་བས་ཟིན་བྲིས་ལ་ལ་གྱར། ལ་ལ་གཞན་དུ་འཁོད་པ་སོགས་ཡོད་པས་འདིར་མ་བྲིས། དེ་ལྟ་ནའང་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ནི་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་མི་བཞུགས་ནའང་། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་། རྩིག་པ་དང་། ཤིང་ལྗོན་པ་རྣམས་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་ངོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་པ་ད
Chinese
啊！ 思維紛紜如鳥跡般無蹤，嬉戲神通乃真化身。 然因遍計之妄心狂妄，未能脫離執著。 於勝觀自性中放逸之迷途鹿， 竟欲以分別念視為法身之瘋癲成就者。 於三身無離合之界中，未能解脫。 對待取捨分別者，證悟之緣分淺薄。 所顯皆為道用，卻徒耗於言辭。 令人懷疑，是否真為廣布教義之堪布。 口說等持如虛空，卻以意識證悟空性。 後得如幻之音，以實執之相而毀壞。 口說雙運無別，卻仍安於庸常自適。 實乃樣樣皆需之修行者。 欲求無有親疏之大悲，卻落入偏頗。 對於破斥邪見之方，則無法忍受。 為求利養恭敬，而行調伏諸根之狀。 實乃慈悲乾涸之菩薩。 略有所得之時，便滋長傲慢之病。 不慕斷證功德，卻營求空名之善賊。 外顯與一切皆合之解脫行。 然此中所言，恐令過於隱藏傲慢之智者們羞愧。 除此以外，並無其他不共之處。 然若有人問起。 於堅定不移之信心中，於此暫時之際。 僅生少分之自身經歷，如幻術般。 何時能從身語意三門之顫動中解脫？ 於此座墊之上，身姿不散亂。 即使僅敲擊手鼓，亦不散亂。 如是反覆觀照內心，而後禪修。 彼之果報永不欺誑。 三月之內，便能生起止觀一味。 其禪修體驗日夜無間。 入睡亦如點燃明燈。 如今我與後世之路。 不知何者先至。 亦如發出巨大嘆息之降落台。 我思口訣苦修者亦將隨之而去。 此生之算計，貪嗔之紛擾。 如天鐵霹靂般摧毀我執之山。 除憶念死亡之外，別無他法。 願諸佛所說之真諦，於我心中成熟。 傳承加持，轉移證悟之引導者。 並非他人，乃是對自身虔誠之
English
Ah! Thoughts are like bird tracks, traceless, playful manifestations of the true incarnate one. But due to the arrogance of pervasive conceptualization, one cannot be freed from attachment. Like a deer lost in the vastness of the nature of insight, A mad accomplished one who desires to regard conceptualization as the Dharmakaya. Unable to be liberated in the realm where the three bodies are inseparable. Those who engage in selective separation have little karmic connection with realization. Taking everything that appears as the path, but exhausting it in the path of words, I suspect that he is indeed a Khenpo who is skilled at spreading teachings. Proclaiming Samadhi in the sky, emptiness is proven by the mind. Destroying the grasping of reality with the characteristics of illusory sounds of subsequent attainment. Saying that Samatha and Vipassanā are inseparable, but remaining in ordinary self-complacency. He is indeed an accomplished one who needs everything. Falling into the side of desiring compassion without partiality, Unable to tolerate those who refute wrong views. For the sake of gain and respect, pretending to subdue the senses, A Bodhisattva whose compassion is completely dry. When one gains a little, the disease of arrogance and pride increases. Not admiring the qualities of abandonment and realization, but seeking fame and stealing virtues. The conduct of liberation that outwardly conforms to everything, But here I speak of it, fearing that it will shame those wise ones who hide their arrogance too much. Apart from that, there is nothing uncommon. But if someone asks, From the unwavering stream of faith, in this temporary moment, Only a small part of one's own experience arises, like a magic trick. When will one be freed from the trembling of the three doors of body, speech, and mind? On this cushion, the posture is not scattered. Even when just tapping the hand drum, one is not distracted. Like that, repeatedly observing the mind, and then meditating. The result of that will never deceive. Within three months, one will generate the single taste of Shamatha and Vipassanā. That meditative experience arises day and night without interruption. Falling asleep is also like lighting a lamp. Now, the path of me and the future world, Not knowing which will come first, Also like a landing platform for a great sigh. I think that the oral instruction ascetic will also follow. The calculations of this life, the turmoil of attachment and aversion, Like a thunderbolt of sky iron, destroying the mountain of self-grasping. There is no other way than to remember death. May the truth spoken by the Buddhas ripen in my heart. The guide who transmits the blessing of the lineage and transfers realization, Is not someone else, but one's own devotion.
Chinese
于此，信心的热忱， 常以泪水涟涟之举动唤起。 大乘道之功德，多数如 招待宾客般，慈悲至深。 纵使敌人手持利刃， 亦无怨言，此身欣然奉献。 轮回极其不安，充满痛苦， 于子宫中，与一切有情约定， 于此境地，以无法忍受之咒语， 及长叹泪水，竞相争艳。 出离心与强烈厌离， 无量慈悲与极大虔诚， 年月的誓言，坚定不移， 无有疲厌，欣然承受。 从中生起之功德何其多， 以不散乱入道之六法， 忆念之自性，于大解脱之界， 断绝一切分别念之蔓延。 于此，亦有信心之执持， 及禅修执着等知识之垢染， 皆于不可言说、离心之自性中清净， 超越舍弃、无记之境。 解脱于修与不修之边， 于胜观自性中，斩断根本。 斩断与供养，亦仅为心之假立， 广大无垠，乃法身之安住方式。 无生之定解，生起等持之功德， 无碍之取舍，后得于自性中解脱。 于显现之上，见空性之自面， 一切皆为圆满具足。 此即无明，具轮回之孔穴， 十二缘起，恒常流转。 欲修之心乃贪，欲舍之心乃嗔， 以贪嗔造作之心，抛入轮回。 故此，修习本初解脱之境界， 与分别念之精细分析大相径庭， 了知自性后，安住于此， 则迷乱之自性，消融于觉性之界。 此乃解脱小乘道之机缘， 所执之心性，具摇摆不定之自性。 然于此，可言说证悟之意义。 总而言之，于此三年间， 金刚部、 宝生部、莲花部、 事业部、 如来部等，以不同根器之修持， 令身语意转为三金刚之要诀， 及其自性融入大平等中， 勤奋修习，积累福德与智慧。
English
Here, the fervor of faith, Is constantly evoked by actions of shedding tears. The virtues of the Mahayana path, mostly like Inviting guests, with utmost compassion. Even if the enemy holds a sharp blade, Without complaint, this body is gladly offered. Samsara is extremely uneasy, full of suffering, In the womb, with all sentient beings, an agreement is made, In this state, with unbearable mantras, And sighs and tears, they compete to excel. Renunciation and strong aversion, Immeasurable compassion and great devotion, The vows of years, unwavering, Without weariness, gladly endured. How many virtues arise from this, With the six Dharmas of entering the path without distraction, The nature of mindfulness, in the realm of great self-liberation, Cutting off the spread of all conceptual thoughts. Here, there is also the clinging of faith, And the defilements of knowledge such as meditative clinging, All purified in the nature of the inexpressible, beyond mind, Transcending abandonment and neutrality. Liberated from the extremes of meditation and non-meditation, In the nature of insight, cutting off the root. Cutting off and offering, are merely mental constructs, Vast and boundless, is the way the Dharmakaya abides. The definite understanding of unborn, arising the virtues of Samadhi, Unobstructed taking and abandoning, post-meditation liberated in its own nature. Upon appearance, seeing the face of emptiness, Everything is understood to be perfectly complete. This is ignorance, with the holes of existence, The twelve links of interdependence, constantly revolving. The mind that desires to meditate is greed, the mind that desires to abandon is hatred, With the artificial mind of greed and hatred, thrown into samsara. Therefore, meditate in the state of primordial liberation, Which is vastly different from the subtle analysis of conceptual thought, Knowing the nature, abiding in that state, Then the nature of delusion, dissolves into the realm of awareness. This is the opportunity to liberate the Hinayana path, The nature of the mind that clings, has a wavering nature. However, here, the meaning of realization can be spoken. In short, during these three years, The Vajra family, The Ratna family, the Padma family, The Karma family, The Tathagata family, etc., with practices of different capacities, The key to transforming body, speech, and mind into the three Vajras, And integrating its nature into the great equality, Diligent practice, accumulating merit and wisdom.