Chinese
远离边际是特殊的法，真正的菩提支分本身。 身心等一切聚合，是彻底调伏的菩提本身。 从舍取中解脱的是，精进的菩提支分。 能够辨别地道之相，是辨别的菩提支分。 未曾堕入局限和偏颇，是舍弃的菩提支分本身。 不是动摇和摇摆的法性，这个忆念是菩提支分。(34) 于无处可去之中，于未见任何事物之中，是见道的途径。 于法界之性中无有勤作分别，真实安住于此见之顶端。 自性的本初智慧无有遮蔽，真实已达此证悟之顶端。 非是喧嚣和歌舞所能欺骗，真实此乃语言之顶端。 舍弃与证悟圆满具足，真实此乃已至勤作之顶端。 殊胜不变的安乐之体，真实此乃生活之顶端。 入定与出定自然融合，真实此乃禅定之顶端。 于自明之中未以修习增益，真实此乃忆念之顶端。 希望与恐惧的二取于自身消融，真实此乃事业之终极顶端。 八圣道支，于修习之本体中自然解脱。 于五道十地的阶梯上，无学道的证悟之法。 显现二种清净具足，是为般若波罗蜜多的宗义。 于究竟密咒的快速道上，不依赖于地而超升于地。 必定如阶梯的横木一般，对于想要行走的概念。 于彼处没有菩提，于当下解脱的觉性之上。 菩提的顺品法，三十七品全部。 于断证无别中圆满此，是瑜伽士我的修行。 誓言圆满时，为补充念诵修持，依大成就者集会之门，以四种事业和海生仪轨为基础，创作了火供的(35)事业仪轨。到达了供养和诞生之顶峰，对于闻思具有敏锐的智慧。不将学修负担加于传承之上，难道不是格西名相派的伟大途径吗？对于伟大的中观宗派而言，特殊的寂止能够压制，即使面对面前深奥的食物，也只能数数而已。
English
Being free from extremes is a special dharma, the very limb of perfect Bodhi. The entirety of aggregates including body and mind, is the Bodhi itself that is thoroughly tamed. That which is liberated from abandoning and taking, is the limb of diligent Bodhi. Being able to discern the aspects of grounds and paths, is the limb of discriminating Bodhi. Never having fallen into limitation and partiality, is the very limb of equanimity. Not being of the nature of trembling and wavering, this mindfulness is the limb of Bodhi. (34) In that which there is nowhere to go, in that which nothing is seen, is the path of seeing. In the nature of the Dharmadhatu, there is no effort of thought, truly abiding at the peak of this view. The primordial wisdom of one's own face is without obscuration, truly having reached the peak of this realization. It is not deceived by clamor and songs, truly this is the peak of speech. Abandoning and realization are perfectly complete, truly this has reached the peak of effort. The supreme unchanging essence of bliss, truly this is the peak of life. Post-meditation and meditation are naturally blended, truly this is the peak of Samadhi. In self-illumination, no benefit is attributed by meditation, truly this is the peak of mindfulness. The dualistic appearance of hope and fear dissolves in its own place, truly this is the ultimate peak of action. The eight limbs of the noble path, naturally liberated in the essence of meditation. On the stairway of the five paths and ten grounds, the dharma of realization of the path of no more learning. The manifestation of two purities complete, is known as the system of Prajnaparamita. On the swift path of ultimate mantra, rising from ground to ground without reliance. Certainly like the rungs of a ladder, for those with the concept of wanting to walk. In that place, there is no Bodhi, upon the awareness of immediate liberation. The dharmas conducive to Bodhi, all thirty-seven qualities. In the completeness of being free from abandonment and attainment, this is the practice of the yogi, myself. When the vow is complete, to supplement the recitation and practice, based on the gate of the Great Accomplishment Assembly of Sugatas, with the four activities and the ritual of the Ocean Born, the activity ritual of the Homa (35) was composed. Reached the peak of offerings and birth, possessing sharp intelligence for hearing and thinking. Not placing the burden of learning and practice on the lineage, is it not the great path of the Geshe Nominalists? For the great Madhyamaka school, the special quiescence is able to suppress, even when facing a deep lump of food, it can only count.
Tibetan
མ་དུ་མི་ཡེངས་པ་ཡོད་ཟེར་བ་ཐོས། ཁྱེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཧར་སངས་ཟེར་ འདི་ཧྭ་ཤང་གི་གྲུབ་མཐའ་དང་གཅིག་པ་ཡིན་པར་བྱེད་ཀྱང་། འཇའ་ལུས་གྲུབ་པ་དང་། གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་མངོན་གྱུར་དུ་བྱུང་ལུགས་འདི་ལ་དཔགས་ས་ན་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཟབ་མོ་རང་ཟིག་ཡོད་པར་འདུག་སྐད། །མ་ཡེངས་བ་ཟེར་བའི་ཚིག་དེ་ག་གཅིག་པོས་འཚང་རྒྱ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱུགས་རྫི་རྒན་པོས་ཀྱང་ཆེད་འཛིན་གྱི་ངང་དུ་དྲན་པ་བཞག་པའི་ཚེ། སྟོང་ཕྲག་ཁྲི་ཕྲག་ཏུ་ལོངས་པའི་ཕྱུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྩི་བར་ནུས་པ་རིག་པས་གྲུབ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་མིང་གདགས་དོན་མེད། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་དབུ་མར་བློས་བཞག་པའང་དྲན་པས་བཟུང་བའི་ཡོད་མཐའ་ལ་ལྷུང་གིས་དོགས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་ལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལྷུང་བསྟན། རྒྱ་གར་ན་དགོངས་འགྲེལ་ཚད་མ་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཡིན། རྣམ་པའི་གཞུང་ལུགས་མ་སྨྲ་བས་མ་བརྗོད་མེད་གཉིད་མཐུག་པོ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་ཕུལ་བཀོད་པའང་འདུག་ །དེ་ཀ་ཡིན་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཧ་ཤང་དང་མཐུན་པ་ལོང་དུ་མ་སོང་། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལའང་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་བསྔགས་བ་དེ་ལས་བརྗོད་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ངེས་པའི་ཤེས། (༣༦)པ་དང་། ཡུལ་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་པ་ལྟ་བ་ལ་དཔྱད་པ་རྫོགས་པའི་ཚད་དུ་ཁས་བླངས་པར་ཁ་ཐུན་བ་རྒྱུད་ལ་ཁེལ་གྱིན་ཡོད་ན་ནི། སྔ་མའི་ཁས་ལེན་དངོས་འགལ་ལ་སོང་ཡང་གོ་བཅད། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའང་ཕྱོགས་གང་དུ་འཕུལ། གསར་རྙིང་གང་གི་ཐད་དུའང་འདྲ་མིན་མང་པོ་ཡོད་པ་ནི་ཀུན་ན་གསལ། བོད་ན་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་སྟེགས་སུ་གནས་ནས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་རང་སར་སྤྱོད་ནུས་པ་དེ་རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པ་ཡིན། དེའི་དགོངས་པ་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་རྒོལ་བ་འཇུག་པ་འདུག་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པར་ཡང་ཐོར་ཚུགས་འབྲེག་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཡིན། བྱས་པས་ཁོང་མགུ་སོང་། སྔར་གོ་བ་ང་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་འཕགས། ཁྱོད་བསླབ་གཉེར་མ་བྱས་སྐད། ཁོང་གི་དེ་དྲིང་ལྷག་བསམ་ནས་ངེད་ལ་འགྲོ་བརྩི་བར་འདུག་སྟེ་ཤེས་བྱ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ལ་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཡོད། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྣང་ནས་གསལ་བ་ལ། ཕྱི་ནས་དྲན་པས་འཛིན་པ་བཙལ་མ་དགོས། །ཡུལ་ལ་ཆེད་དུ་དམིགས་པའང་རྣམ་དག་པ། །ཟབ་ཅིང་སྤྲོས་བྲལ་ཀོང་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ། །བཅིངས་གྲོལ་ལས་འདས་པ་ཀ་དག་གི་རིག་པ། །རྒྱས་འདེབས་ཀྱིས་མ་བསླད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་ཤ
Chinese
听说有不散乱的人。您说的大圆满见解“哈桑”和和尚的宗派一样。但从虹身成就和获得解脱的显现方式来看，见解的本质似乎非常深刻。仅仅用“不散乱”这个词就能成佛的话，那么即使是终日被烦恼缠绕的老牧人，在专注的状态中保持正念，也能数清成千上万头牲畜的数量，这已被理智所证实。圆满佛陀的见解没有必要安立离戏的名称。如果将不落两边的中观用意识来把握，又担心会落入正念所执着的有边。为了阐释佛陀甚深的见解，龙树应运而生。在印度，注释量论是月称。有人认为，不说名相的宗义，就等同于无言的沉睡。如果是那样的话，大圆满和和尚相同就太荒谬了。因为对于胜乐金刚佛母，除了赞颂罗睺罗之外，不知道该说什么。还有，如果将某一时刻的定解(36)和对境的执着消失作为衡量见解圆满的标准，并认为这与密续的观点相符，那么就与之前的观点自相矛盾了。大圆满究竟倾向于哪一方呢？新旧两派之间存在许多差异，这是众所周知的。在藏地，能安住于六庄严二胜的论著之巅，并将大圆满的宗义运用自如的，就是嘉瓦龙钦巴。如果有人对他的观点进行常断的辩驳，那么瑜伽士也会乐于剪掉头发。这样做让他很高兴。以前我认为我的理解很深刻，但观修所生的智慧更为殊胜。听说您没有进行闻思。他大概是出于真诚的利他心才愿意与我们交往，因为知识自然解脱于本性之中是有原因的。对于从光明中显现的如来藏，不需要从外在寻找正念的执持。对境的专注也是完全清净的。我对甚深且离戏的空性顶礼膜拜。超越系缚与解脱的本净觉性，没有经过勤作修饰，任运自成。
English
It is heard that there are those who do not stray. Although you say that the view of Dzogchen, "Har Sang," is the same as the sect of the Heshang, judging from the way rainbow body is attained and liberation is manifested, the essence of the view seems to be very profound. If one could attain Buddhahood simply by the word "not straying," then even an old shepherd constantly plagued by afflictions, who maintains mindfulness in a state of focus, could count the number of livestock amounting to thousands and millions, which has been proven by reason. There is no need to establish a name of freedom from elaboration for the view of the perfect Buddha. If one grasps the Middle Way that does not abide in either extreme with the mind, there is a fear of falling into the extreme of existence grasped by mindfulness. In order to explain the profound view of the Buddha, Nagarjuna arose. In India, the commentary on Pramana is Chandrakirti. Some believe that not speaking of nominalist tenets is equivalent to unspoken deep sleep. If that were the case, it would be absurd for Dzogchen to be the same as Heshang. Because for the victorious Vajravarahi, one does not know what to say other than praise of Rahula. Also, if taking the definite knowledge (36) of a certain moment and the disappearance of attachment to objects as the standard for measuring the perfection of view, and thinking that this is in accordance with the view of the tantras, then it contradicts the previous view. To which side does Dzogchen ultimately lean? It is well known that there are many differences between the new and old schools. In Tibet, the one who can abide at the summit of the treatises of the Six Ornaments and Two Supremes, and freely apply the tenets of Dzogchen, is Gyalwa Longchenpa. If someone engages in debates of permanence and annihilation regarding his view, then the yogi will also be happy to cut his hair. Doing so makes him very happy. Previously I thought my understanding was profound, but the wisdom born of meditation is even more excellent. It is said that you have not engaged in study and contemplation. He probably wants to associate with us out of sincere altruism, because there is a reason why knowledge is naturally liberated in its own nature. For the Tathagatagarbha that appears from luminosity, there is no need to seek the holding of mindfulness from the outside. The focus on objects is also completely pure. I prostrate to the profound and free from elaboration emptiness. The primordially pure awareness that transcends bondage and liberation, is spontaneously accomplished without being defiled by cultivation.