Tibetan
པ་མི་བྱེད་པ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ས་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་ན། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་མོས་པས་དཔྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་གི་སེམས་བསྐྱེད། དག་པ་ས་གསུམ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཆོ་ག་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལས་དང་པོ་བ་ཆོག་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབང་པོར་ (༩༡༧)འུྃ༔ དམིགས་ལ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད། ཕ་མར་གྱུར་པའི་ཚེ་ད་ལྟའི་ཕ་མ་བཞིན་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་སྐྱངས། ཟས་ཀྱི་ཕུད་བྱིན། གོས་ཀྱི་རྩེ་གཡོགས་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པའི་བསམ་སྦྱོར་གྱི་བསྐྱེད་བསྲིངས་པར་ངེས། ཕ་མ་འཁོར་བ་ལ་གནས་བཞིན་བདག་ཐར་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་བསླབ་ཅིང་འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པ་དེ་ཙམ་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩམ་མོ་སྙམ་པས། ཧོ སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཆུ་ཟླའི་།རྫུན་རིས་ཀྱི༔ འཁོར་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཁྱམས་པའི་འགྲོ༔ རང་རིག་འོད་གསལ་དབྱིངས་སུ་ངལ་གསོ་ཕྱིར༔ ཚད་མེད་བཞི་ཡི་ངང་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དོ༔ ཅེས་མང་དུ་བརྗོད་པའི་མཐར་ཚོགས་ཞིང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་རང་ཉིད་ལ་བསྟིམ་པས་དེ་ (༩༡༨)དག་གི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་གི་ཤེས་རྒྱུད་ལ་ལྷང་གི་སྐྱེས་པར་བསམ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལ་བཞག་པར་བྱའོ།། །།གསུམ་པ་བསླབ་བྱ་བསམ་པ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས། དང་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་བདག་གཞན་མཉམ་པ། བརྗེ་བ། གཞན་གཅེས་པར་སྒོམ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་མ་འབྱོངས་པར། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བདག་ཉིད་བདེ་བ་འདོད། སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར་བློ་གཅིག་ཏུ་མཐུན་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་གྱི་གནད་ལ་རྨོངས་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་སྙིང་རེ་རྗེ། བདག་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་ཁེ་ཉེན་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཕྱིར། ལོག་བས་གྲུབ་དང་ཕྱོགས་རིས་བཟོད་པར་བྱས་ཏེ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡ
Chinese
如同不放牧的牧童一般的发心，其地位的差别在于：在资粮道和加行道上，以信解来衡量的发心；从第一地到第七地之间，是纯净意乐的发心；在清净的三地上，是成熟的发心；在佛的果位上，也有断除障碍的发心的说法。这些都是世俗仪轨和胜义自性禅定力量的获得。其中，最初的发心依赖于仪轨，因此在面前的虚空中，观想佛和菩萨的集会作为发心的主尊，（917）嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）。 具有大智慧的发心是：像这样，所有这些有情没有一个不是我的父母。当他们成为父母时，像现在的父母一样，以珍爱之心养育，给予食物的精华，覆盖衣物的顶端，以非常慈爱的思想和行为来培养。父母还在轮回中，我追求解脱有什么意义呢？因此，为了所有有情的利益，我发无上菩提心，学习伟大的行为，并发誓努力到轮回中没有一个有情为止。然后，念诵： 霍！各种显现如水中月，虚假的图画。 轮回中流转的众生。 为了在自性光明界中休息。 从四无量心中发心。 这样多次念诵后，将成为福田的众生融入自己，从而（918）认为他们心续中的胜义菩提心在自己的意识中自然生起，并安住在空性之中。 第三，关于修学，分为意乐和行为两种。首先，像想要行走一样，意乐的修学有自他平等、交换、珍爱他人三种。首先，在没有掌握之前，像这样，所有有情和我自己都想要快乐，不想要痛苦，这一点上想法一致。但是，有情们对善恶取舍的关键一无所知，所以总是遭受痛苦，这真是可怜。我因为追随圣法，所以具有了解利弊的本性。因此，容忍邪见和偏见，应当视自他平等。
English
The generation of bodhicitta like a shepherd who doesn't herd, the distinctions of its stages are: On the paths of accumulation and junction, the bodhicitta that is judged by faith; from the first to the seventh bhumis, the bodhicitta of pure intention; on the three pure bhumis, the bodhicitta of maturation; and at the buddha's stage, there is also the term for the bodhicitta of abandoning obscurations. These are the attainments of conventional ritual and the power of meditating on the ultimate nature. Among these, the initial one depends on ritual, so in the sky in front, visualize the assembly of buddhas and bodhisattvas as the lords of bodhicitta, (917) Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). The bodhicitta of great wisdom is: Like this, there is not a single one of these sentient beings who has not been my parent. When they were parents, they raised me with affection like my present parents, giving me the essence of food, covering me with the finest clothes, and definitely nurturing me with thoughts and actions of great love. While my parents remain in samsara, what need do I have for liberation? Therefore, for the sake of all sentient beings, I generate the supreme bodhicitta, train in the vast conduct, and strive until not a single sentient being remains in samsara. Then, thinking, "Ho!" recite: Ho! Various appearances are like the moon in water, mere illusory drawings. Beings wandering in the continuum of samsara. In order to rest in the expanse of self-awareness, clear light. Generate bodhicitta from within the four immeasurables. After reciting this many times, dissolve all those who have become fields of merit into oneself, and thereby (918) think that the ultimate bodhicitta abiding in their heart streams arises naturally in one's own consciousness, and rest in the nature of emptiness. Third, regarding the subjects of training, there are two: aspiration and application. First, like wanting to go, the subjects of aspiration training are three: equalizing self and others, exchanging, and cherishing others. First, before it is accomplished, like this, all sentient beings and myself want happiness and do not want suffering, and we agree on this one point. However, sentient beings are ignorant of the key points of adopting and abandoning good and evil, so they always engage in suffering, which is truly pitiable. Because I have followed the sacred Dharma, I have the nature of knowing benefit and harm. Therefore, tolerating wrong views and biases, one should view self and others as equal.