Tibetan
གོས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཆོས་མང་པོ་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱི་ཡི། ཆོས་གཅིག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་གང་ཞེན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལའོ། །གང་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མཆིས་པ་དེ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འོ་སྐོལ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་ལུས་སྲོག་གཏོལ་ཡོད་པ་ལྟ་ཅི། ཐུན་རེ་རེ་ཙམ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་མཁན་དཀོན་པར་འདུག་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་རྣམ་མཁྱེན་ནི་ལྟ་ཞོག །ཐར་པའི་རེ་བ་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐར་པ་དང་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་ལུས་སྲོག་ལ་འཕངས་པ་མེད་པར་བདག་གཞན་བརྗེས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད་དེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་པདྨ་བྱ་བར་འཁྲུངས་ཚེ། དུས་རེ་ཞིག་ན་ཁོང་གི་མངའ་རིས་སུ་ནད་ཡམས་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་མི་མང་པོ་ཤིབས། རྒྱལ་པོས་སྨན་པ་རྣམས་བོས་ནས། འདི་ལ་ཅིས་ཕན་དྲིས་པས། དེ་དག་ན་རེ། ཉ་རོ་ཧི་ཏའི་ཤ་ཡོད་ན་པན། གཞན་གང་ཕན་ནད་གྲིབ་ཀྱིས་རྨུགས་ནས་མི་ཤེས་པ་འདུག་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོས་དུས་བཟང་ལ་བབ་པའི་སྔ་དྲོར་ཁྲུས་བྱས། གོས་གསར་བ་གྱོན་གསོ་སྦྱོང་བླངས། །དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཕུལ། གསོལ་བ་དྲག་པོ་བཏབ་ནས། ནད་པ་ལ་སྙིང་ཤིན་ཏུ་རྗེ་བའི་བསམ་པས། བདག་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་ཆུ་ཀླུང་ལྡོག་བྱེད་དུ་ཉ་རོ་ཧི་ཏར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཁང་བཟང་གི་ཁ་ནས་མཆོངས་ཏེ་ལྕེབས་སོ། །དེ་མ་ཐག་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཆུ་ཀླུང་ལྡོག་བྱེད་དུ་ཉ་དེར་རྫུས་ནས་སྐྱེས་སོ། །དེས་མིའི་སྐད་དུ་ང་ཉ་རོ་ཧི་ཏ་ཡིན་པས་ངའི་ཤ་ཟོ་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ (༡༠༩)ཤ་བླངས་ཏེ། གཞོགས་གཅིག་གི་ཤ་ཟད་ཙ་ན་གཞོགས་བསྒྱུར་ནས་བཅད་པས། གཅིག་ཟད་ཙ་ན་གཅིག་གི་ཤ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལྟར་རེ་མོས་ཀྱིས་ཟོས་པས་མི་ཐམས་ཅད་ནད་ལས་ཐར་རོ། །དེར་མི་རྣམས་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ངས་འདི་ལྟར་བྱས་སོ་ཞེས་ལོ་རྒྱུས་གསུངས་ཏེ། དྲིན་ལན་དུ་སྡིག་པ་སྤོངས་ལ་དགེ་བ་ཅི་ནུས་སྒྲུབས་ཤིག་གསུངས་པས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབས། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་ངན་འགྲོར་མ་ལྷུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉིར་བ་ལ་བདག་པས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱང་དགོས་ཤིང་། ལ་ལ་དག་འདི་སྙམ་དུ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡིན་མོད། སོ་སྐྱེས་ཀྱིས་མི་ནུས་སྙམ་ནས་ཚིག་ཙམ་དུ་བས་ནས་སྒྱིད་ལུག་པར་བྱ་སྟེ། མ་ངེས་ཏེ། སྔོན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་དུ། བྱས་ཀོ་ཁར་ཀོ་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་བཙུན་པ་དྲུག་དང་བང་ཕྱིན་པ་གཅིག་རྣམས་ཞུགས་ཏེ་ཀོ་བ་བཏང་པས་ཆུའི་བཞི་ཆ་ཙམ་སོང་བ་དང་ཀོ་མཁན་ན་རེ། ཅུང་ལྗིང་འདུག་པས་རྒྱལ་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ཐོན་རོགས་ཀྱིས། ཡང་ནང་ཡིས་ཐོན་གྱིས་ཁྱེད་རང་གཅིག་གིས་སྐྱ་བ་ཟུང་ཟེར་བ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་མི་ཤེས་པར་འདུག །བང་ཕྱིན་པ་དེ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་ཤིང་ལས་ང་གཅིག་པུ་ཤི་བ་དྲག་ཟེར་ནས་ཆུ་ལ་མཆོངས་ནས། དེ་མ་ཐག་འཇའ་ཟུག །མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབས། རྒྱལ་བས་ཤེས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་གིས་མ་ཤི་བར་གྲགས། མི་དེས་སྔར་ཆོས་ཙམ་བྱས་པའི་རིགས་སུ་མི་འདུག་སྐད་དེ། བློ་རྣམ་དག་རེ་རེས་དེ་འདྲ་ཕོད་དེ་འབྲས་བུ་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བར་ནུས་པ་ཡིན་འདུག་པས་དེ་དག་ལ་གཞིག་པ་ཡང་ཡང་བཏང་ནས་ཀུན་སློང་འཆོས་པའི་སྙིང་སྟོབས་བསྐྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆིག་བརྒྱ་ཚར་ཁྲི་ཚར་བཏོན་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་ཞིག་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ (༡༡༠)ན་རྒྱུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱངས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་ཤིང་། དེའི་ངོ་བོ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན། རང་གཞུང་ལས། དེ་ལ་བྱམས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་སེམས༔ སྙིང་རྗེ་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་སེམས༔ བྱང་སེམས་ནི་གཏི་མུག་མེད་པའི་སེམས༔ ཞེས་རིམ་པ་ལྟར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཐུན་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་ཤིང་། དེས་ན་སྙིང་རྗེ་གོ་ལོག་ཏུ་མ་སོང་བར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྒོ་གསུམ་དགེ་བའི་ལས་ལ་བཀོལ་ནས་འདི་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདུན་བདེ་དང་མ་བྲལ་བས། ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱུད་སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སླབ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་གོང་མར་སྤེལ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་བསླབས། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་ཅིང་ཤེས་བྱ་འབྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་སྟེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་རིམ་པར་འཆད་དོ། །ཞེས་ཤློ་ཀས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་མཐའ་དག་སྨོན་འཇུག་གཉིས་སུ་འདུ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་ད
Chinese
再者，在《摄集经》中说：“想要获得佛果的人，不要学习众多的法，应当学习一个法。那是什么呢？就是大悲心。谁拥有大悲心，那他就如同将一切佛法掌握在手掌中一样。”这样说过。我们这些人，不要说以慈悲心舍弃生命，就连每一座之间，能生起慈悲心的人也很稀少。这样的话，不要说遍知，就连获得解脱的希望都没有。为什么呢？因为在追求解脱和菩提的过程中，菩萨们不顾惜自己的生命，无数次地交换自他来生起菩提心。这就像过去释迦牟尼佛自己转世为莲花国王时，有一段时间，他的领土上爆发了严重的瘟疫，死了很多人。国王召集医生们，问他们有什么办法。他们说：“如果有罗希塔鱼的肉，就可以治疗，否则，因为被疾病的阴影笼罩，我们什么都不知道。”国王在吉祥的早晨沐浴，穿上新衣服，接受布萨戒，向三宝供奉广大的供品，并强烈祈祷，以对病人极度慈悲的心，祈愿自己死后立即转世为能使河流倒流的罗希塔鱼。然后从宫殿的屋顶跳下。他刚一跳下，就因愿力的作用，转世为那条能使河流倒流的鱼。他用人类的语言说：“我是罗希塔鱼，吃我的肉吧。”于是所有人都取了他的肉。当一侧的肉被吃完时，他就转动身体让人切割。这样，一侧的肉被吃完时，另一侧的肉又长了出来，就这样轮流食用，所有人都从疾病中解脱了。然后，他对人们说：“为了你们，我这样做了。”为了报答我的恩情，请放弃罪恶，尽力行善。他们也按照他的话去做了。从那以后，他们也没有堕入恶趣。这样说过。因此，为了追求菩提，必须修习珍爱他人胜过自己的大悲心。有些人会想，那是佛陀的行为，我们
English
Furthermore, it is said in the Compendium Sutra: "Those who wish to attain Buddhahood should not study many teachings, but should study one teaching. What is that? It is great compassion. Whoever possesses great compassion, it is as if all the Buddha's teachings are in the palm of their hand." So it is said. As for us, let alone giving up our lives with compassion, even in each session, those who can generate compassion in their minds are rare. In that case, let alone omniscience, there is not even hope for liberation. Why? Because in the pursuit of liberation and enlightenment, Bodhisattvas, without cherishing their lives, exchange self and others countless times to generate Bodhicitta. This is like when Shakyamuni Buddha himself was born as King Padma in the past. At one time, a severe plague broke out in his territory, and many people died. The king summoned the doctors and asked them what could be done. They said, "If there is the meat of the Rohita fish, it can be cured, otherwise, because we are shrouded in the shadow of disease, we do not know anything." The king bathed on an auspicious morning, put on new clothes, took the Uposatha vows, offered vast offerings to the Three Jewels, and prayed strongly, with a heart of extreme compassion for the sick, wishing that immediately after his death, he would be reborn as the Rohita fish that could reverse the flow of the river. Then he jumped from the roof of the palace. As soon as he jumped, by the power of his aspiration, he was reborn as that fish that could reverse the flow of the river. He said in human language, "I am the Rohita fish, eat my flesh." So everyone took his flesh. When the flesh on one side was exhausted, he turned his body to be cut. In this way, when the flesh on one side was exhausted, the flesh on the other side grew back, and they ate in turn, so all the people were freed from the disease. Then, he said to the people, "For your sake, I have done this." In return for my kindness, please abandon evil and do whatever good you can. They also did as he said. From then on, they did not fall into the lower realms either. So it was said. Therefore, in order to pursue enlightenment, one must practice great compassion, cherishing others more than oneself. Some may think, that is the action of a Buddha, we
Chinese
或者认为自己没有能力，只是口头上说说，然后就变得懒惰。不一定，以前的故事里说，在名叫“科卡”的地方，一个木船里坐了六个僧人和一个厨师，船开动后，大概走了四分之一的水程，造船的人说：“有点重啊，有谁懂水性的，帮忙下去吧。要不然，你们谁能用一只手划船？”结果所有人都说不会。那个厨师说：“与其大家一起死，不如我一个人死。”说完就跳进水里。他跳下去之后，立刻出现了彩虹，下起了花雨。据说，虽然国王知道，但是因为发菩提心非常清净，所以没有死。据说这个人以前没有做过什么像样的善事，但是，清净的意乐，每一个都能做到那样，能够产生那样的结果，所以要反复观察那些，生起调整发心的勇气。如果以前没有这样做过，那么念诵一百遍、一千遍发心仪轨，也无法生起真实的发心。因此（110），完全依赖于以大悲心修习心。如果将其本质完全浓缩，按照自宗的观点：其中，慈爱是没有嗔恨的心；悲心是没有贪欲的心；菩提心是没有愚痴的心。这样依次与三藏和三学结合起来宣说。因此，不要颠倒悲心，我要为了所有众生的利益，将身语意三门用于善业，并且要将这些奉献给佛陀，心中不要离开这种快乐的想法。对于如同虚空般无边无际的众生，从不善的方面约束相续是戒律的学处；将禅定等善法向上发展是心的学处；成办二利并且辨别所知是智慧的学处。也可以依次解释为：断除恶行，积累善法，利益众生。用偈颂来发菩提心。这样，所有世俗菩提心都可归纳为愿菩提心和行菩提心两种。《入行论》中说：菩提心若略说，当知共有二种别，谓愿菩提心及
English
Or thinking that they are not capable, they just talk about it and then become lazy. It's not certain. In a previous story, it is said that in a place called "Koka," six monks and a cook were in a wooden boat. After the boat started, it went about a quarter of the way, and the boat builder said, "It's a bit heavy. If anyone knows how to swim, please help out. Otherwise, who among you can row with one hand?" As a result, everyone said they couldn't. The cook said, "Rather than everyone dying together, it's better for me to die alone." After saying that, he jumped into the water. After he jumped, a rainbow immediately appeared, and it rained flowers. It is said that although the king knew, he didn't die because his bodhicitta was very pure. It is said that this person had not done any decent good deeds before, but pure intention, each one can do that, can produce that kind of result, so you should repeatedly observe those, generate the courage to adjust your motivation. If you haven't done this before, then reciting the bodhicitta ritual a hundred times, a thousand times, you won't be able to generate a real bodhicitta. Therefore (110), it completely depends on cultivating the mind with great compassion. If its essence is completely condensed, according to the view of our own tradition: Among them, loving-kindness is the mind without hatred; compassion is the mind without desire; bodhicitta is the mind without ignorance. In this way, they are successively combined with the three pitakas and the three trainings and proclaimed. Therefore, do not reverse compassion. I will use the three doors of body, speech, and mind for virtuous deeds for the benefit of all sentient beings, and I will offer these to the Buddha. Do not leave this happy thought in your mind. For sentient beings as boundless as the sky, restraining the continuum from the side of non-virtue is the training of discipline; developing the good dharma such as samadhi upwards is the training of mind; accomplishing the two benefits and distinguishing what is to be known is the training of wisdom. It can also be explained in sequence as: abandoning evil deeds, accumulating good dharma, and benefiting sentient beings. Use verses to generate bodhicitta. In this way, all mundane bodhicitta can be summarized into two types: aspirational bodhicitta and engaging bodhicitta. The "Guide to the Bodhisattva's Way of Life" says: Bodhicitta, in brief, should be known as having two aspects: aspirational bodhicitta and