Tibetan
བསྒྲིབས། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ། །གློ་བུར་བློ་ཡིས་དྲང་ངེས་གཉིས་སུ་གཟུང་། །འདུ་ཤེས་གཞུང་ནས་བསྟན་བཅོས་འཆད་པའི་རིང་། །དག་པ་ཉིས་ལྡན་རྟོག་པའི་ཆོམ་པོས་བཅོམ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་བཙོན་འཛིན་ལས། །འགག་པ་མེད་པའི་ལྷག་མཐོང་གསལ་བ་མཆོག །ཆེད་འཛིན་ཞིག་པའི་དྲན་པ་རང་གྲོལ་ལ། །ལམ་བདེན་རྫོགས་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མཚན་གཞིའི་དོན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོགས། །འགོག་བདེན་མཐར་ཐུག་སློབ་པ་མིན་པ་ལ། །ཆེན་པོའི་སྒྲས་བཏགས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེ། །སྤྲོས་བྲལ་དྭ་ཧའི་རྒྱང་གླུར་བླངས་པ་འདིའི། །ལྟ་བ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་རྟག་ལྟའི་གཡང་ལས་གྲོལ། །སྒོམ་པ་གསལ་འགྲིབ་མེད་པས་ཆད་ལྟའི་ཕྲང་ལས་ཐར། །སྤྱོད་པ་བླང་དོར་བྲལ་ཡང་བག་ཆགས་རྗེས་མི་སོན། །རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་ལས་འདས་དོན་འདི་མ་རྟོགས་ན། །སྣ་ཅིག་བསྲུངས་ནས་ཡོངས་ (༩༠༤)རྫོགས་བཏང་བའི་བསླབ་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་མ་འབྲེལ་ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་ཉིད། །སྐྱེ་བ་བཞི་སྦྱང་རྣམ་དག་མི་ཤེས་ལྷའི་ཕྱག་རྒྱ། །བགྲང་འཕྲེང་བསྐོར་ཞིང་སྤྲོ་བསྡུས་སུན་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས། །ཡི་དྭགས་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་བསྙེན་རྣམས་དང་། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་གནས་ལས་དཔག་པའི་ཕྱིར། །རིག་འཛིན་འཇིགས་བྲལ་གླིང་པས་བསྟན་ནས་སོད། །ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེའི་རྟོགས་ཆོས་ཡིན། །མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་སྟོང་ལྡན་དེ་སྐད་ལོ། །དགེ་བས་གདོང་མའི་ས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཤོག །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་བདུན་པའོ།། །།ཏནྟྲའི་ཕྱོགས་འཛིན་བཟློག་པའི་གཏམ། །ཚིག་དོན་གྱི་མདོ་འགག་ཅེས་བྱ་བ། །རྡོ་རྗེ་ཆོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྒྲ་ཚིག་རང་ཚན་ལས་འདས་པས། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་གསུང་བ་ལ། །དྲིའི་བཞོན་པ་མི་དམིགས་པ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དོ། །དུས་སྦྱོར་བཅུ་གཉིས་ལས་ཀྱི་རླུང་། །རྟོག་པའི་བཞོན་པར་གྱུར་བ་ལས། །ངག་ཚིག་བརླང་པོའི་ལས་ལམ་བཞིས། །བསྟན་པ་དཀྲུགས་པ་བསྟན་བཅོས་མིན། །གང་ཞིག་མཉམ་པར་མ་གཞག་ཅིང་། །ཕྲ་མ་སྡེ་བཙན་རྗེས་སོན་པའི། །ཚིག་ངན་རྦབ་ཏུ་ལྷུང་བ་དེ། །སླར་ལ་ལྡོག་ཀྱང་རྨ་རྨན་བཞིན། །སྔ་འགྱུར་ཕལ་དང་གསར་མ་ཡང་། །མང་དག་བོད་ཀྱིས་བྱས་སོ་ཞེས། །སྨྲས་པས་རྨོངས་པས་རྨོངས་ཆེན་ཀྱང་། །ཆོས་སྤོང་དམ་ཚིག་བཞིན་དུ་བསྲུང་། །དེ་ལ་བོད་མར་སྒྲོ་བཏགས་པ། །ཕལ་ཆེར་རྒྱ་གཞུང་ལུང་དང་ནི། །རྒྱ་དཔེས་ཁ་ཚོན་བཅད་པའི་ཚུལ།
Chinese
遮蔽。 善逝藏性本无自性， 忽由心识执为正与不正。 从意识经部宣讲论典时， 二俱清净为分别之盗贼所毁。 从无生之空性中执取牢狱， 无灭之胜观显明最为殊胜。 专注执取消逝之忆念自解脱， 若道谛圆满即是大圆满。 名相之义圆满之菩提， 受用圆满圆满之佛等， 灭谛究竟非为所学， 以大之名安立自性圆满大。 此乃远离戏论之朵哈金刚歌， 见解无所执故脱离常见之悬崖。 修行无有明暗故脱离断见之险境。 行为离取舍然亦不留习气之痕迹。 若未证悟超越因果清净解脱之义， 则成守护一端而舍弃圆满之学， 以及菩提心二者不相关联之片面空性。 不知清净四生之修习乃是天之手印。 以拨动念珠，繁简令人厌倦之念诵， 欲求成就大本尊之果位， 以及孩童依于近事处所而衡量之故， 持明无畏洲（智悲光）所宣说而作诛法。 此乃龙钦虚空金刚之证悟法。 祈愿具足千光之智慧与慈悲照耀。 愿以善根于莲花之地上证菩提。 谈话集第七品完毕。 密宗之宗派偏执遣除之谈话。 名为词义之关要。 顶礼金刚法。 以超离言语文字之自体， 宣说圣者之谛实， 不可得寻伺之乘骑， 是语金刚之自性。 十二时分业之风， 从成为分别之乘骑， 以粗暴语词之四种行业， 扰乱教法非为论典。 何者未置于平等性中， 追随诽谤宗派之徒， 堕入恶语之瀑流中者， 虽复返回亦如疮痕。 前译派及新译派等， 多数说是藏人所造， 如是说者乃是愚昧中之大愚昧， 如同舍法之誓言般守护。 彼等安立为藏人所造者， 大多依于汉地经典及， 以汉文典籍断定之方式。
English
Obscured. The Sugata-garbha, which is without inherent existence, Is suddenly grasped by the mind as right and wrong. While explaining the scriptures from the consciousness texts, The two-fold purity is destroyed by the bandits of conceptualization. From the prison of grasping at the emptiness of no birth, The clear insight of no cessation is supreme. When the deliberate grasping is destroyed, memory is self-liberated, If the path truth is perfected, it is the Great Perfection. The enlightenment that perfects the meaning of the basis, And the Enjoyment Body, the perfect Buddha, etc., The ultimate cessation truth, which is not to be learned, Is called the Great Perfection, the great perfection of inherent nature. This song of separation, sung as a distant song of Doha, Is free from the pit of eternalism because the view has no object of focus. Meditation is free from the darkness of annihilationism because there is no clarity or obscurity. Although behavior is free from acceptance and rejection, it does not leave traces of habit. If you do not realize this meaning that transcends the purification and liberation of cause and effect, Then the teaching of guarding one thing and abandoning the perfection, And the emptiness of the two Bodhicitta that are not related. Not knowing the pure practice of purifying the four births is the hand seal of the gods. By turning the rosary and reciting the condensed and tedious mantras, To attain the state of the great Yidag, And because children measure from the place of attendance, Rigdzin Jigme Lingpa taught and killed. This is the realization of Longchen Namkhai Dorje. May the thousand rays of wisdom and compassion shine. May enlightenment be attained on the lotus ground by virtue. The seventh chapter of the Talk Collection is completed. A talk on reversing the sectarian bias of Tantra. Called the essence of words and meanings. Homage to Vajra Dharma. Because it transcends the self-nature of sound and words, When the truth of the noble ones is spoken, The vehicle of questioning is not observed, It is the nature of the Vajra of Speech. The twelve winds of time and karma, From becoming the vehicle of conceptualization, With the four paths of harsh words, Disturbing the doctrine is not a treatise. Whoever does not place in equality, Following the slanderous sectarians, Falling into the torrent of bad words, Even if it returns, it is like a scar. The Early Translation School and the New Translation School, etc., Many say that it was made by Tibetans, To say so is the great ignorance of ignorance, Protect it like a vow to abandon the Dharma. Those who establish it as made by Tibetans, Mostly based on Chinese classics and, In the manner of determining with Chinese books.
Tibetan
།གཟུ་བོར་གནས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས། བསྐྱོད་གསེར་སོགས་ཀྱི། །ལར་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ལུགས། །རྒྱ་ནས་བྱུང་ཚད་ངོ་མཚར་ལ། །བོད་དུ་བྱུང་ཚད་ངན་དོན་ན། །དེང་སང་བཤད་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཀུན། །རྒྱ་གཞུང་ཁུངས་སུ་འདྲེན་པ་ལས། །བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་ཡིན། །རང་གིས་མ་མཐོང་མ་ཐོས་པ། །ཙམ་ཞིག་ཚད་མའི་དབང་ཡིན་ན། །ཡུང་གི་དམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། །འདུས་བྱས་ཉིད་ཕྱིར་རིམ་པས་ནུབ། །ད་ནི་ཀླ་ཀློ་འབའ་ཞིག་གིས། །བཀབ་པས་རྒྱ་གར་ཡུལ་ཀུན་ན། །རྒྱལ་བསྟན་གྲགས་པ་མེད་ (༩༠༥)པའི་ཕྱིར། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་རྒྱུད་སྡེ་ཀུན། །སྒྱུར་བྱེད་ལོ་ཙཱ་དེ་དག་གིས། །བརྩམས་ཞེས་རྒོལ་ན་ཅི་ཞིག་སྨྲ། ཁྱད་པར་རྡོར་སེམས་སྒྱུ་དྲྭ་དང་། །ཕུར་པ་ཡེ་ཤེས་རྩེ་མོ་སོགས། །རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་ཚང་ཞིང་། །ཚིག་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས། །སྒྱུར་བྱེད་ལོ་ཙཱས་བྱས་ཟེར་ན། །བྱས་པ་དེ་ཀས་ཆོས་གོ་ཆོད། །སྤངས་རྟོགས་ཐུགས་རྗེ་རྫུ་འཕྲུལ་ཀུན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཕྱིར། །གྲུབ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཚུལ། །སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། །རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་གང་ཞིག་སོགས། །གསུངས་དང་དེ་བཞིན་རིགས་པ་གཞན། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐྱེ་བ་རུ། །ཕྱག་བཞག་སྐུས་བྱིན་བརླབས་པ་ལས། །མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་བཤད་དང་། །འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ལ་མ་སྐྱེས་དགྲའི། །འགྱོད་པ་སེལ་བར་རྗེས་གནང་དང་། །སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་ཤཱ་རིའི་བུར། །ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་བཀའ་བྱུང་སོགས། །བཅོས་མ་ཡིན་པར་སྨྲའམ་ཅི། །དེ་བཞིན་རྨི་ལམ་དག་སྣང་ཡང་། །མཆོག་གཟིགས་རྣམས་ལ་འགལ་ཟེར་ན། །སྟོན་པ་འདི་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །བྱའམ་ཤིང་བུ་རྡེའུ་དང་། །པདྨོ་དག་དང་དཔག་བསམ་ཤིང་། །རྔ་བོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་བཀའ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད། །བཤད་བྱར་ལས་བཤད་ཇི་ལྟར་དགག ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་དང་། །རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་སོགས་ལས། །སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚུལ་འདྲེན་པ་དེ། །བསྟན་པའི་ཆུ་འགོར་བསྙོན་དུ་མེད། །དེ་དག་ད་ལྟའི་བླ་མ་ལྟར། །རྣམ་སྨིན་ལུས་ཅན་ཡིན་ནམ་མིན། །ཡིན་ན་གཤེགས་བཞུགས་བལྟམས་པའི་གནས། །གང་ཡིན་གསལ་བར་སྨྲ་བའི་རིགས། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཅན་ཡིན་ཟེར་ན། །དེ་ཡིས་སྒྲ་ཚིག་རང་ཚན་པའི། །རྒྱུད་སྡེ་འདི་ཙམ་གསུངས་པའི་གནས། །གང་ཡིན་ཐོས་པའི་དཔང་པོ་སུ། །གལ་ཏེ་གྲུབ་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་པར་རིག་ལས་བྱུང་ཟེར་ན། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་རྩོམ་ཆོས་
Chinese
以公正著称，如运金等。总的来说，你所赞同的观点，来自汉地的就惊叹，来自藏地的就贬低。如今所有讲修之人，都以汉地典籍为依据，而鲜有纯粹的藏地论著。自己未曾见过或听过的，就仅仅以此作为衡量标准，那么雍仲本教的一切正法，都是有为法，终将逐渐衰落。如今仅仅被异教徒所覆盖，以至于整个印度，佛法都已销声匿迹（905年）。三藏和所有续部，如果有人反驳说是译师们所著，那又该如何辩驳呢？特别是金刚萨埵幻网和金刚橛普巴橛事业顶等，具备续部的十种要素，词句和意义都极其丰富，如果说是译师所作，那么仅凭这一点就足以理解佛法了吗？断证、慈悲和神通等，都是佛陀的事业，成就果位不会有错谬。在《摄颂》的偈颂中，如“哪位胜者的声闻”等，以及类似的道理。在金刚藏的转世中，通过手印和身加持，宣讲《十地经》，并允许文殊菩萨为阿阇世王消除悔恨，以及观世音菩萨和舍利子，通过心加持而降下教令等，难道能说是虚假的吗？同样，如果说梦境和清净显现，对于殊胜的见者来说是相违的，那么，凭借这位导师的加持，鸟类、树木、石块，以及莲花和如意树，还有大鼓中所发出的声音，也是因为佛陀的加持，所以这些都被认为是佛语。又怎能否定所说的内容呢？特别是从大金刚持和金刚瑜伽母等处，引出密咒的续部传承，这是无可否认的佛法源头。这些人是像现在的上师一样，是具有异熟身的凡夫吗？如果说是，那么他们的涅槃、住世和降生之地在哪里，理应明确说明。如果说是具有智慧身，那么他们以自己的语言和文字，宣说了如此众多的续部，听闻的证人又是谁呢？如果说是从各位成就者的智慧中产生的，那么这也是他们的著作
English
Well-known for being impartial, like transporting gold, etc. In general, the views you approve of, you marvel at those from China, and denigrate those from Tibet. Nowadays, all those who teach and practice rely on Chinese texts, rarely on purely Tibetan treatises. If something is unseen or unheard by oneself, and one uses only that as a standard, then all the true Dharma of Yungdrung Bon, being conditioned phenomena, will gradually decline. Now, it is merely covered by heretics, so that throughout India, the fame of the Buddha's teachings has disappeared (905 AD). If someone argues that the Tripitaka and all the tantras were composed by translators, how should one refute them? Especially the Vajrasattva Net of Illusion and the Vajrakila, etc., possessing the ten aspects of tantra, with extremely rich words and meanings, if they are said to be made by translators, then does that alone suffice to understand the Dharma? Abandonment, realization, compassion, and miraculous powers, etc., are all the activities of the Buddha, and the attainment of results is infallible. In the verses of the Compendium, such as "Which of the Victor's Shravakas," etc., and similar reasons. In the rebirth of Vajragarbha, through hand gestures and body blessings, the Sutra of the Ten Bhumis was taught, and Manjushri was allowed to eliminate the regret of Ajatashatru, and Avalokiteshvara and Shariputra, through mind blessings, received commands, etc. Can these be said to be false? Similarly, if dreams and pure visions are said to contradict the supreme seers, then, through the blessings of this teacher, birds, trees, stones, as well as lotuses and wish-fulfilling trees, and the sounds from the great drum, are also because of the Buddha's blessings, so these are considered to be the Buddha's words. How can one deny what is said? Especially, drawing the lineage of mantras from the Great Vajradhara and Vajrayogini, etc., this is an undeniable source of the Dharma. Are these people like the current lamas, ordinary beings with karmic bodies? If so, where are their nirvana, dwelling, and birthplaces, which should be clearly stated. If they are said to have wisdom bodies, then who is the witness who heard them speak so many tantras in their own language and words? If they are said to arise from the wisdom of all the accomplished ones, then this is also their work.