Tibetan
ལ་བྱེད་པ། །སྔོན་བྱུང་ལྷ་མིན་འཇུག་པ་ཅན། །སྡེ་བཞིའི་དང་པོ་སྲོག་ཞུགས་བཞིན། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་ལ་རྩོད་པ་ནི། །ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྲོལ་ཏེ། །ཡང་དག་དོན་ལ་གང་ཉེ་བའི། །རིག་པའི་འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ལ། །ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་མུ་སྟེགས་ཀྱི། །རྒོལ་ངན་ཕྱི་མར་བཏགས་པ་དེ། །བསྟན་པའི་བྱ་བ་རླབས་ཆེན་ཡིན། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་རིག་ཀྱང་། །ཚད་མ་སྡེ་བདུན་ཀུན་ལས་བཏུས། །ཆོས་མངོན་མཛོད་ཀྱི་གནས་བརྒྱད་ཀྱིས། །ཕྲ་རྒྱས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་དང་། །ཆོས་རབ་འབྱེད་ (༨༧༦)པའི་བློ་གྲོས་མཆོད། །སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་སོན་བྱས་ནས། །སྒྲུབ་དང་སུན་འབྱིན་མཛད་པ་ལས། །ཐོས་བྲལ་སྒོམ་ཆེན་བློན་པོའི་ཁྲོད། །སྤྲེལ་རྒན་ངོ་མཚར་ཆེ་ནས་མིན། །ད་དུང་ཉོན་དང་གངས་ཅན་འདིར། །ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་ཀྱང་། །རང་རང་ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་ཞེན་གྱིས། །དགག་སྒྲུབ་འབྱམ་ཡིག་མཛད་དོ་ཅོག །བསྟན་སེལ་སྡེ་འཁྲུགས་རླབས་ཆེན་དུ། །གྱུར་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་རིག་གམ། ཁྱད་པར་ད་ལྟའི་ཕྱག་རྫོགས་གཉིས། །ཟབ་ཁྱད་རང་སར་འབྱེད་པ་ལས། །དགོངས་པ་སྣོད་གཅིག་དཀར་དུས་འདིར། །ཌཱི་ཀ་ངན་པའི་མཚམས་སྦྱོར་གྱི། །ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བཞག་བྱས་ནས། །ཚིག་དང་ཡི་གེའི་བརྡ་ཆད་ཀྱང་། །གྱི་ནར་འཕྱན་པའི་སྤྱི་བརྟོལ་ལ། །སྒྲུབ་དང་སུན་འབྱིན་ཐལ་འགྱུར་གྱི། །སྤོབས་པའི་ཉི་མ་འབུམ་ཤར་ཡང་། །ཉེས་པ་ཟད་དང་རྫུན་ཚིག་སྤངས། །ཡིད་ཆས་སུམ་ལྡན་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །གང་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་བླུན་དད་ཀྱིས། །རང་ཕྱོགས་འཕྱར་དང་རྨོངས་པས་དཀྲུགས། །དེ་ལ་བདག་ཡིད་མི་རྟོན་ན། །དང་པོར་ཚར་བཅད་འབབ་པའི་ཡུལ། །ལུང་གི་བདག་པོ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །སྣང་བ་དག་པ་རབ་འབྱམས་ཀྱི། །དམ་ཚིག་གཞན་དུ་ལ་བཟླ་ཞིང་། །གང་ལ་བརྟེན་པའི་ཆགས་སྡང་གི། །ཉེས་དམིགས་མཐོས་ནས་དྲི་བའི་ལན། །ཐལ་བ་ལས་ཀྱང་སླར་ལྡོག་གོ །ཨེ་མ་སྒྲུབ་བརྒྱུད་བསྟན་པ་ནི། །རྟོག་གེའི་གཟུགས་བརྙན་མི་བསྒྲུབ་ཅིང་། །ངེས་འབྱུང་མོས་གུས་དག་སྣང་གསུམ། །ལྷུར་བྱེད་ལས་ཏོན་རྣམ་སྨིན་སྒྲིབ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་སྦྱོང་ན། །ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཕན་འདོགས་ཡུལ། །ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཞི་བདེའི་སེམས་ཀྱིས་ངག་གཅོད་ཅིང་། །ཕྱོགས་སུ་རིང་ལ་གྲགས་འདོད་ཀྱིས། །རི་མོའི་ལམ་ནས་སེམས་གཡེངས་པ། །འདི་ནི་ལམ་རྟགས་མ་ཡིན་ཏེ། །འདོད་ཁམས་བདག་པོས་བརླབས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་སྐྱོ་བ་ལྷག་པར་འཕེལ། །དངོས་ནི་བསམ་གཏན་ཚེར་མ་ལ། །འཇི
Chinese
行持。 往昔天非之侵入， 如同四部之首生命之入驻。 对于四宗之争论， 乃大车之行规。 为证成最接近真实义， 以及遣除颠倒邪见故。 法称论师将外道， 恶劣之辩论者立为后盾， 乃为弘扬佛法之伟大事业。 彼等之辩论理智， 亦皆采自量论七部。 以俱舍论之八处， 微细阐述有之根本， 顶礼法胜（876）之智慧。 播下超脱轮回与寂灭之种子后， 从事立宗与破斥， 在寡闻禅修之大臣中， 老猴子并非稀奇。 且听，于此雪域， 纵然是已成量士夫者， 亦皆因各自宗派之贪执， 而造作辩论之文书。 汝未曾见， 破法宗派冲突成巨浪乎？ 尤其现今大手印与大圆满二者， 于各自之处区分深奥差别， 此清净之时，见解成一器。 将恶劣注释之连结， 见解置于心中后， 词语文字之术语， 亦于歧途漂泊之大众前， 纵然立宗与破斥中观之， 雄辩之日轮普照， 然当舍弃罪过与虚妄语。 具备三信之佛陀教言， 无论从何背离，皆因愚痴之信仰， 抬高自宗，以愚昧扰乱。 对此吾心不信赖。 初时降伏之境地， 唯有经论之主人。 清净显现之无量， 誓言转为他用， 见到所依之贪嗔， 过患后提问之答复， 亦将比灰烬更甚。 唉玛，实修传承之教法， 不成立思辨之影像， 舍离心、敬信心、清净观三者， 努力行持，业力、烦恼、习气之障蔽， 若以不作意而清净， 唯能利益具决定者。 对于初学者， 以寂静之心断绝言语， 因偏袒遥远及贪图名声， 以绘画之方式散乱心念， 此非道之征相， 因受欲界自在天之加持故。 对此厌离之心更增。 实则禅定之荆棘，
English
Practice. In the past, the Asura's invasion, Like the first of the four classes, the entry of life. The debate on the four tenets, Is the tradition of the Great Vehicle. To prove what is closest to the true meaning, And to dispel inverted wrong views. Dharmakirti made the heretics, The evil debaters as a backing, It is a great deed to promote the Dharma. Their debating intellect, Is also collected from all seven treatises on valid cognition. With the eight places of the Abhidharma-kosa, Subtly explaining the root of existence, I prostrate to Dharmottara's (876) wisdom. After sowing the seeds of transcending samsara and nirvana, Engaging in establishing and refuting, Among the ministers of little learning and great meditation, The old monkey is not surprising. Listen, in this land of snow, Even those who have become valid persons, All create debating documents due to their attachment to their own schools. Have you not seen the waves of sectarian conflicts that destroy the Dharma? Especially now, the two, Mahamudra and Dzogchen, Separating the profound differences in their respective places, In this time of purity, the views become one vessel. After placing the connection of bad commentaries in the heart, Even the terminology of words and letters, Also drifts in the public square of wandering on wrong paths, Even if the sun of eloquence shines in establishing and refuting Madhyamaka, But one should abandon faults and false words. The Buddha's teachings with threefold faith, No matter from where one deviates, it is due to foolish faith, Raising one's own school and disturbing with ignorance. My mind does not rely on this. The place of initial subjugation, Is only for the master of the scriptures. The immeasurable pure appearances, Vows are turned to other uses, Seeing the faults of attachment and aversion on which one relies, The answer to the question is, It will be even worse than ashes. Alas, the teachings of the practice lineage, Do not establish the image of speculation, Renunciation, devotion, and pure vision, Striving to practice, the obscurations of karma, afflictions, and habits, If purified by non-conceptualization, It can only benefit those with certainty. For beginners, Cutting off speech with a peaceful mind, Due to partiality to the distant and desire for fame, Distracting the mind through painting, This is not a sign of the path, Because it is blessed by the Lord of the Desire Realm. The feeling of disgust increases even more for this. In reality, the thorns of meditation,
Tibetan
གས་ནས་དབེན་པ་ (༨༧༧)འབའ་ཞིག་བསྙེན། །ལས་རླུང་པག་ལ་ཞར་གྱུར་པས། །གཞན་མཚང་འདྲུ་དང་དག་འཁྱལ་གྱི། །གནས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ཞིང་བསུན། །དེ་ལྟས་མཁྱེན་དང་མི་མཁྱེན་སོགས། །ཆོས་བརྒྱད་མྱ་ངན་འདས་གྱུར་ཀྱང་། ཁྱོད་ཅིག་རྣལ་དུ་མི་ཐེབས་ན། །གང་གི་མདུན་སར་སླར་ཕྱོགས་ཤིག །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་གསུམ་པའོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ལ་དཔྱད་པའི་གཏམ། ལྷའི་རྒྱལ་རྔ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་ལ་གཉིས། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་སྤྱིར་སྨོས་པ་དང་། ཐད་ཀའི་དོགས་པ་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ཅིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞིག་རྟོགས་དགོས། དེ་མིན་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གཞན་ལྔ་ཡང་མིག་ལྡོངས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཚུལ་སྡུད་པ་ལས། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདིས། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བདག་ཉིད་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། གཞན་ཚར་གཅད་པའི་ཀུན་སློང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གང་ཉེའི་རིག་པ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་བརྒལ་བ་དང་ལན་སྔོན་པའི་སྤོབས་པ་ཐོབ་ན་གཉིས་ཀའང་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་དབང་པོས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་སྤྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང་། །རིགས་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །ཞེས་པ་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཟློག་བྱེད་ཀྱི་དེས་བརྗོད་དུ་འདྲེན་ནའང་། ཀུན་སློང་གིས་གསར་དུ་བསྐྱེད་པའི་མ་རིག་པ་འདིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མ་རུངས་པར་བྱེད་ཅིང་། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་དུ་ལུས་ནས་སླར་།།།ལ་ང་རྒྱལ་དང་རློམ་སེམས་འཕེལ་བས་ཡུལ་ཅན་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བྱེད་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ (༨༧༨)ཀྱི་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གཡོ་བ་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རློམ་སེམས་ཉིད་དོ། །གཡོ་བ་དང་རློམ་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག་ནི་བདག་གིས་ཐོབ་བོ། །བདག་གིས་མ
Chinese
于是仅仅依止寂静处（877）。业风变成跛足后，对挖掘他人过失和无意义的闲聊，感到非常厌倦和苦恼。因此，即使了知和不了知等八法已经超越了痛苦，如果不能真正地降伏你，就再次面向谁的面前呢？《语集》第二十三品完。关于辨析名相与胜义之语，名为《天鼓》。顶礼吉祥金刚锐利！此有二：总说所知与能知，以及遣除直接的疑惑。第一，为了使具有殊胜所依的有情获得一切种智的果位，必须证悟不颠倒的空性度。否则，布施等其他五道也如同盲人一般，如云：无数的盲人没有向导，如何能进入城市？同样，这五种没有智慧之眼的度，没有向导，不能触及菩提。如此，如果不是以自我赞扬和制伏他人的颠倒发心，而是为了辨析对真实义有益的智慧，如果获得了辩论和预先回答的勇气，两者都是佛陀的事业，应当以平等心看待。对此，学诚龙树说：如果错误地看待空性，智慧浅薄者会毁灭。例如，错误地抓住蛇，或者错误地修持密咒。虽然这可以引导人们说出能遣除对真如愚昧的无明，但是，由发心新产生的无明会使所有凡夫变得恶劣，并且，非名相的胜义停留在所知的境地后，又会增长我慢和傲慢，因此，智者们也应当舍弃对境的能知之自性进行诽谤。如《显示佛境不可思议经》中说：获得被称为欺骗。证悟被称为傲慢。欺骗和傲慢，都是魔的事业。具有增上慢者说：我获得了。我
English
Then, rely solely on secluded places (877). When the karmic winds become crippled, one becomes extremely weary and distressed by digging up the faults of others and engaging in meaningless chatter. Therefore, even if the eight worldly concerns, such as knowing and not knowing, have transcended suffering, if you cannot truly subdue yourself, then to whose presence should one turn again? The twenty-third chapter of "Collected Sayings" is complete. A discourse on examining the ultimate meaning of terms, called "The Drum of the Gods." Homage to the glorious Vajra Sharp! This has two parts: a general discussion of what is to be known and what knows, and the dispelling of direct doubts. First, in order for a being with a special basis to attain the state of omniscience, one must realize the non-inverted perfection of emptiness. Otherwise, the other five paths, such as generosity, are like the blind, as it is said: Countless blind people without a guide, how can they enter the city? Likewise, these five perfections without the eye of wisdom, without a guide, cannot touch enlightenment. However, if it is not with the inverted intention of self-praise and subduing others, but for the sake of examining the wisdom that is beneficial to the true meaning, if one obtains the courage to debate and answer in advance, both are the activities of the Buddhas, and should be viewed with an equanimous mind. On this, the master Nagarjuna said: If one views emptiness incorrectly, those with little wisdom will be destroyed. For example, like grasping a snake incorrectly, or practicing mantras incorrectly. Although this can lead people to speak of that which dispels the ignorance that is deluded about suchness, the ignorance newly generated by intention makes all ordinary beings wicked, and when the ultimate meaning, which is not a term, remains in the realm of what is to be known, it again increases pride and arrogance. Therefore, even the wise should abandon slandering the nature of the knower of objects. As it is said in the sutra "Showing the Inconceivable Realm of the Buddhas": "Obtaining is called deception. Realization is called arrogance. Deception and arrogance are the deeds of demons. Those with excessive pride say: 'I have obtained.' I