Tibetan
། །ག་ནས་དག་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི། །བཅིང་གྲོལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཡིན། །འཁོར་འདས་རིག་པའི་ཀློང་ཡངས་སུ། །ཤེས་བྱ་གཤིས་ལ་ཕེབས་པ་ཡི། །གནས་ལུགས་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས། །ལར་མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་ཆེན་པོའི་དོན། །ཤེས་བྱས་གཞལ་ན་སྔགས་ལམ་མིན། །ཡེ་ཡིན་དུ་རིག་པས་ཁྲིབས་ཆོད་དང་། །ངང་ཡིན་ལ་རྫོགས་པས་རྫོགས་པ་ཆེ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀ་དག་ལ། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ལྷུན་གྲུབ་ཆེ། །གདོད་ནས་ཟུང་འཇུག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གཉིས་སུ་མེད་པས་ཉག་གཅིག་ཟེར། །ཡུལ་ལ་རྒྱས་འདེབས་སྤང་གཉེན་ཆོས། །ཡུལ་ཅན་རིག་སྟོང་རྟོགས་པ་ལ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་སྡེར་གྲགས། །ཕྱག་ཆེན་འདྲ་ཡང་ཁྱད་གཞི་ལ། །རྟོན་དང་མི་རྟོན་ཕྱེད་པ་གཅེས། །ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་དང་། །རིལ་འཛིན་རྗེས་གཞིག་མ་ལགས་པར། །འགག་མེད་འོད་གསལ་དངོས་སུ་གཞུག །དེ་ལ་རྫོགས་ཆེན་ཀློང་སྡེར་གྲགས། །རིམ་ལྔ་འདྲ་ཡང་ཁྱད་གཞི་ལ། །རྟོན་དང་མི་རྟོན་ཕྱེད་པ་གཅེས། །དབྱིངས་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ལོངས་སྐུའི་གདངས། །ཤེས་ཉམས་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་མིན་པར། །དབང་ཤེས་འབྲལ་བའི་མངོན་སུམ་ལམ། །སྐུ་ལྔར་སྨིན་པ་མན་ངག་སྡེ། །སྦྱོར་དྲུག་འདྲ་ཡང་ཁྱད་གཞི་ལ། །རྟོན་དང་མི་རྟོན་ཕྱེད་པ་གཅེས། ཁྱད་གཞིའི་དེ་ཉིད་མ་རིག་ན། ཁྱད་ཆོས་མུན་པའི་མདའ་ལྟར་འཁྱམ། །དེ་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། །གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་བྱས་པ་ནི། །ཆོས་སྐུའི་དངོས་རྒྱུ་ངེས་པའི་དོན། །མཚན་གཞི་བརྗོད་ན་རྫོགས་ཆེན་ནམ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ། །གཞན་དུ་དངོས་རྒྱུས་སྟོངས་པའི་ཕྱིར། །བརྒྱུད་ནས་ཐོབ་པ་རྗེས་དཔག་ལམ། །ཅི་ཕྱིར་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་དོན། །མངོན་དུ་མ་བྱས་དྲང་དོན་ཏེ། ། (༨༥༦)བདེ་བར་གཤེགས་སམ་སངས་རྒྱས་རྒྱུར། །ཡང་དག་སྦྱོང་བའི་ལུང་གིས་བཤད། །འདི་སྐད་དུ། གང་དག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་དག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ལ། མཚན་གཞི་ཡང་དག་པར་མཚོན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །གླེང་བ་མང་སྟེ་རྟོགས་པ་ཉུང་། །རྟག་ཆད་ཡོད་ན་ལྟ་བ་ཉམས། །ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྒོམ་བློ་མེད་པའི་རིག་ཆ་དགོས། །སྤང་བླང་ཡོད་ན་སྒོམ་པ་འདྲལ། །འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ལ། །བྱ་རྩོལ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་ཉམས། །ཡིད་དཔྱོད་ཡོད་ན་ཀ་དག་འཇིག །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྐྱར་གྲོལ་བསྒོམས་པས་ཁྲེགས་ཆོད་ཤོར། །སྣང་བཞི་མེད་ན་ཐོད་རྒལ་འཇིག །སྐུ་གསུམ་དང་རྫོགས་མ་རིག་པར། །གཟུགས་སྣང་དངོས་པོར་ཞེན་པས་བསླུ། །གྲུབ་མཐའི་དེ་ཉིད་མ་རིག་བཞིན། །ཕྱོགས་ལྷུང་སྨྲ་ན་སྨྱོན་པའི་ངག །ལྟ་སྒོམ་བསྲེ་ན་མཁས་པ་ཉམས། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ཀུན་ཁྱབ་ལ། །སྡེ་རིགས་ཕྱེ་ནས་བསུན་འབྱིན་པ། ཁ་ན་མ་ཐོའི་ནང་དུ་ཐུ། །ཤེས་བྱ་ཟད་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ནི་བློ་ཡི་རྗེས་འགྲོ་བས། །བདེན་གཉིས་མོས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་ཀུན་ཤེས་མཛོད། །དགག་སྒྲུབ་མུ་མཐའ་མེད་སྲིད་ཀྱང་། །རང་སེམས་བཏུལ་ན་མཐའ་གྲོལ་ཡིན། །སྒྲུབ་པ་བྱེད་ན་ལྷོད་གྲོལ་འབྱུང་། །བག་ཆགས་སད་ན་ཀློང་གྲོལ་ཡིན། །ཡིན་མིན་བློ་ཡིས་མ་གོས་པའི། །གནས་ལུགས་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པར་ཤོག །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་དགུ་པའོ།། །།མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་གི་གནང་བཀག་ལ་དཔྱད་པའི་གཏམ་ཚུལ་ཁྲིམས་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ལ། །གནང་བཀག་དམིགས་བསལ་འཆད་པའི་སྐབས། །སེམས་དཔའ་མཆོག་ལ་གཞན་དོན་དུ། །འགྱུར་ན་ (༨༥༧)གཟུགས་ཅན་ལས་གྱུར་པའི། །ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱི་མི་དགེ་བདུན། །གནང་བ་འདི་ལ་རྩོད་པ་མེད། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་དཔྱད་ཀྱིས་ཉོན། །འདི་ལྟར་གཞན་གནོད་གཞིར་བཅས་ཀྱི། །གཞི་སྒྲ་འཇུག་པའི་དོན་ལྔ་སྟེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གནས་དང་ཀུན་སྦྱོར་དང་། །ཡོངས་བཟུང་བ་ལ་གཞི་སྒྲ་འཇུག །ཅེས་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡིད་ཤེས་ལ། །སྐབས་འདིར་འཇུག་པའི་གཞི་བཅས་སྒྲ། །ཡིད་ནི་ལས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་བས། །ཉན་ཐོས་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་རིག་གི །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་དགེ་བ་རུ། །སོན་པའི་ཕྱིར་ན་གནང་མོད་ཀྱང་། །དམིགས་པ་དུག་ཅན་ལས་གྱུར་པའི། །ཡིད་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་གསུམ། །རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་བཞིན། །གནང་འདོད་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་སུ་འཁྲུལ། །ཅི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་ཀུན་སྤངས་པས། །དབུལ་པོའི་སླང་དུ་གཞན་གྱི་ནོར། །བླང་འདོད་བརྣབ་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་བློང་ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་ཕྱིར། །མ་བྱིན་བླང་བའི་གཞིར་བསྡུ་ལ། །འདི་ལྟར་བརྣབ་སེམས་ཞེས་བྱའི་སྒྲ། །ཞུགས་པ་ཙམ་ནས་སྡིག་ཏོ་སྟེ། །ཆོས་ལྔ་ལྡན་པའི་བརྐམ་སེམས་ཀྱིས། །གཞན་རྫས་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དཀོན་མཆོག་སུན་འབྱིན་པ། །དར་མའུ་དུ་མ་བཙན་སོགས་དང་། །མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་ལྟ་བུའི། །ལས་དང་སྡིག་ཏོའི་ཁུར་འབེབས་ཕྱིར། །གསོད
Chinese
从何处清净的法身，是解脱，本体无有自性。轮回涅槃，于觉性广阔虚空中，所知安住于自性中，此种状态被称为大圆满。总的来说，断除八边大戏论之义，若以所知衡量，则非密咒道。于本来清净以觉性断除迷惑，于自性本然以圆满成就大圆满。于本体无有自性之本来清净中，具足一切殊胜，任运成就。从原始以来，即是双运法身，以无二之故，称之为唯一。于外境增益损益之取舍，于有境觉性空性之证悟上，被称为大圆满心部。虽与大手印相似，然于差别之处，依赖与不依赖，区分至关重要。法性本初即无生，而非执取有相之后摧毁，无碍光明真实安住。此被称为大圆满界部。虽与五次第相似，然于差别之处，依赖与不依赖，区分至关重要。于法界中，任运成就报身的音声，并非仅是觉受经验与分别念，而是脱离意识的现量道，成熟为五身是口诀部。虽与六加行相似，然于差别之处，依赖与不依赖，区分至关重要。若不认识差别之处的实相，则差别之法如黑暗之箭般游荡。因此，对不可思议之实相，现量证悟之时，是确定法身真实之因。若说名称，即是大圆满，或是金刚萨埵大虚空。否则，以真实之因空乏之故，经由传承获得是随念道。为何不可思议之义，若未现证，则是权宜之说，(856)善逝或成佛之因，以如实清净之教证宣说。如此说道：若有未现证不可思议之境界者，彼等即是善逝，即是佛陀，如实表示其名称者，即是真实之金刚萨埵。如是阐明。此大圆满之法性，谈论者众，然证悟者稀少。若有常断，则见解衰损。为遣除道之障碍，需要无有分别念之觉性。若有取舍，则禅修分裂。于不变任运成就之大者，若有造作，则彼即衰损。若有分别念，则本来清净毁坏。于如来藏之法性中，若修习轮涅，则增添障碍。
English
From where does the Dharmakaya of purity arise? It is liberation, its essence devoid of inherent existence. Within the vast expanse of awareness encompassing samsara and nirvana, when knowledge abides in its own nature, this state is known as Dzogchen (Great Perfection). Generally, the meaning of cutting off the eight extremes of great elaboration, if measured by what is to be known, is not the path of mantra. In the primordial purity, awareness severs delusion, and in the natural state, perfection accomplishes the Great Perfection. In the primordial purity devoid of inherent existence, all kinds of excellence are spontaneously accomplished. From the very beginning, it is the union of two kayas, the Dharmakaya, and because of non-duality, it is called the only one. Cultivating increase and decrease in objects, and in the realization of emptiness of awareness in the subject, it is known as the Mind Series of Dzogchen. Although similar to Mahamudra, in the difference, it is crucial to distinguish between reliance and non-reliance. The nature of reality is primordially unborn, and without grasping at appearances and then destroying them, unobstructed luminosity directly abides. This is known as the Space Series of Dzogchen. Although similar to the Five Stages, in the difference, it is crucial to distinguish between reliance and non-reliance. In the expanse, the spontaneously accomplished resonance of the Sambhogakaya, is not merely experiential understanding and conceptual thought, but the direct path of separating from consciousness, maturing into the five kayas is the Instruction Series. Although similar to the Six Yogas, in the difference, it is crucial to distinguish between reliance and non-reliance. If the suchness of the difference is not recognized, then the qualities of difference wander like arrows in the dark. Therefore, when the inconceivable state is directly realized, it is the definitive meaning of the real cause of the Dharmakaya. If the name is spoken, it is Dzogchen, or Vajrasattva, the Great Space. Otherwise, because the real cause is empty, obtaining it through lineage is the path of inference. Why is the meaning of the inconceivable, if not directly realized, a provisional meaning? (856) The Sugata or the cause of becoming a Buddha, is taught by the scripture of perfect purification. It says: Those who have not directly realized the inconceivable state are the Sugatas, they are the Buddhas themselves, and the one who truly represents the name is the true Vajrasattva. This is clear. This nature of Dzogchen, many talk about it, but few realize it. If there is permanence and annihilation, the view is deteriorated. To eliminate the obstacles of the path, one needs awareness without conceptual mind. If there is acceptance and rejection, then meditation is fragmented. In the great, unchanging, spontaneously accomplished, if there is effort, then it deteriorates. If there is conceptual thought, then primordial purity is destroyed. In the nature of the Sugata-garbha, if samsara and nirvana are meditated upon, then obstacles are increased.
Chinese
迷失了方向。 若无四相，则超越崩溃。 若不识三身与圆满， 则因执着于色相事物而受骗。 如同不识宗派之真谛， 若作偏袒之言，乃疯子之语。 若混淆见与修，则失学者之风范。 对于遍布一切的胜者教法， 若分宗分派而生厌恶， 则陷入不可饶恕之境地。 因为所知无有穷尽， 故佛法随顺于智慧， 追随信奉二谛。 因此，应知晓一切宗派。 即使辩论无有穷尽， 若能调伏自心，即是解脱。 若勤修，则生起放松解脱。 若习气觉醒，则是空性解脱。 愿一切众生皆能证悟， 不为是非之念所染之实相！ 言谈集第五十九品。 关于舍弃十不善之开遮的辨析之语，名为《戒律珍宝庄严》。 顶礼菩提心！ 于大乘之经藏中， 于宣说开遮特例之时， 对于殊胜菩萨为利他， 若转变（857）为有色之物， 身语二者的七种不善， 此开许无有争论。 关于意之三者，请以辨析谛听。 如此，以饶益他者为基础， 基 शब्द（梵文天城体：śabda，梵文罗马拟音：śabda，汉语字面意思：词）所指的五种意义是： 因、缘、处、和合与， 完全执取处为基 शब्द（梵文天城体：śabda，梵文罗马拟音：śabda，汉语字面意思：词）所指。 所谓因，即是意识， 于此处所指的基 शब्द（梵文天城体：śabda，梵文罗马拟音：śabda，汉语字面意思：词）。 意是业之前行， 因此，声闻戒律的有色者们， 若为菩提心之识所摄持， 则转变为善， 因此可以开许， 然而，由有毒之对境所生之， 意之三种罪过， 其自性即是烦恼， 欲开许则误认影像为实物。 为何菩萨一切皆舍弃， 却欲取贫者之物， 此非贪心， 乃是极度利他之故。 于不予取之基中， 如此，贪心之词， 仅是涉入即是罪恶， 以具足五法之贪心， 生起获取他人之物的念头， 即是意之过患的自性。 如是，诋毁三宝， 如达玛乌都玛赞等， 以及黑人持短矛者等， 为了卸下业与罪恶的重担， 杀害。
English
Lost the way. If there are no four appearances, transcendence collapses. If one does not recognize the three bodies and completion, one is deceived by clinging to appearances as real. Like not knowing the true nature of tenets, speaking with bias is the speech of a madman. Mixing view and meditation diminishes the scholar's qualities. For the all-encompassing teachings of the Victorious Ones, dividing into sects and lineages and expressing annoyance falls into the realm of unforgivable deeds. Because knowledge is endless, the Dharma follows the mind, following the faith in the two truths. Therefore, know all tenets. Even if debate is endless, taming one's own mind is liberation. If one practices diligently, relaxation and liberation arise. If habitual patterns awaken, it is liberation in the expanse. May all beings realize the nature of reality, untainted by thoughts of right and wrong! Chapter Fifty-Nine of the Collection of Talks. The talk on analyzing the permissions and prohibitions of abandoning the ten non-virtues, called "The Ornament of Precious Morality." Homage to the Bodhicitta! In the Sutras of the Great Vehicle, when explaining special permissions and prohibitions, for the sake of benefiting others, the supreme Bodhisattva, if transformed (857) from a corporeal form, the seven non-virtues of body and speech, there is no dispute about this permission. Listen with analysis to the three of mind. Thus, based on harming others, the five meanings of the word "base" (藏文：གཞི་སྒྲ་，梵文天城体：śabda，梵文罗马拟音：śabda，汉语字面意思：词) are: cause, condition, place, combination, and complete possession is what the word "base" (藏文：གཞི་སྒྲ་，梵文天城体：śabda，梵文罗马拟音：śabda，汉语字面意思：词) refers to. The so-called cause is consciousness, the word "base" (藏文：གཞི་སྒྲ་，梵文天城体：śabda，梵文罗马拟音：śabda，汉语字面意思：词) applies here. Mind is the precursor of action, therefore, the corporeal ones with Hearer's vows, if seized by the consciousness of Bodhicitta, turn into virtue, therefore it is permissible, however, arising from a poisonous object, the three faults of mind, their nature is affliction, wishing to permit, one mistakes the image for reality. Why would a Bodhisattva abandon everything, yet desire to take the wealth of the poor? This is not greed, but extreme altruism. In the basis of taking what is not given, thus, the word "greed," merely engaging in it is sinful, with greed possessing five qualities, the thought of obtaining another's property arises, that is the very nature of the fault of mind. Likewise, denigrating the Three Jewels, such as Dharma Utpala, etc., as well as black men with short spears, etc., for the sake of unloading the burden of karma and sin, killing.