Tibetan
གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་དང་རྨོངས་པ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་གནས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། རང་ངོའི་ (༨༢༩)ལམ་ངང་བཞུགས་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་མཐོང་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པས་ཁྱབ་ཅིང་ད་དུང་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དམིགས་བསལ་ལ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་འདོད་པ་དེ་ཐལ་འགྱུར་བས་གཞར་ཟིན་ཏེ། ཇོ་བོའི་ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ན། དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཆའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ཞིང་གཞིགས་ན། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ལུས་པ་མེད་ཅིང་། ཤིན་ཏུ་སྣང་བའང་མེད་དོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་འདས་པའི་སེམས་ནི་འགགས་ཤིང་ཞིག །མ་འོངས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང་། ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་ཤིན་ཏུ་བརྟག་བཀའ་སྟེ། ཁ་དོག་མེད་ཅིང་དབྱིབས་དང་བྲལ་བ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བས་མ་གྲུབ་པའམ། ཡང་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་སམ། ཡང་ན་མ་སྐྱེས་པའམ། ཡང་ན་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་མཚོན་གྱིས་དཔྱད་ཅིང་གཞིགས་ནམ་གྲུབ་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་མེད་ཙམ་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་ཕན་ཚུན་བསུབས་།།།པས་མེ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཤིང་གཉིས་པོ་ཚིག་ཅིང་མེད་པའི་རྗེས་ལ་གང་གིས་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་མེ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བདེ་བཞིན་དུ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཙམ་ན་ཤེས་རབ་ཉིད་སྣང་བ་མེད་ཅིང་འོད་གསལ་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡར་མ་གྲུབ་པས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་བ་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ། བར་སྐབས་དེར་ཤེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་མཚན་མའམ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དགྲའམ། ཆོམ་རྐུན་མ་ལངས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་པ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རིག་སྔགས་ཟབ་མོ་འདིས་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་སོ་སོར་རྟོག་པ། སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་ (༨༣༠)ཕྱིན་ཆད་འཛིན་སྟང་དང་མི་འགལ་བ་མཐར་ཐུག་གི་གནས་སྐབས་སུའང་འདོད་པའི་ཤ་ཟའི་གདོན་ཆེན་པོ་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དྲན་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་ཉམས་པས་གཉིད་འཐུག་དང་བརྒྱལ་བ་སོགས་དབུས་མཐའ་ལས་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔར་བཤད་པའི་ལུང་མ་བསྟན་དང་མི་མཚུངས་སམ་ཞེན། དེ་དག་ཀྱང་ཐབས
Chinese
为了使那些执着和愚昧的人不产生怀疑，稍微讲述一下确定的要点。自性的(829)道路自然安住的方式，通过修所生的清净智慧所见，上面已经讲过，并且还会继续讲解。特别地，自续派中观宗的观点已经被应成派中观宗所掌握。按照阿底峡尊者的顿入之法，对于有形之物来说，是由微尘聚集而成。如果通过分析各个部分来进行观察，那么极其微小的部分也不会留下，极其显著的部分也不会存在。没有形体的则是心。就像这样，过去的念头已经止息和消逝，未来的念头尚未产生和出现。现在的念头，像这样也极其难以确定，没有颜色，没有形状，如同虚空一般无法成立，或者与一和多相分离，或者不生，或者其自性光明等等，用智慧的利器进行分析和观察也无法成立。这样，两者在任何本体上都无法成立，仅仅是空无。那么，分别的智慧本身也无法成立。例如，两根木头互相摩擦产生火，由于火的作用，两根木头被烧毁，在木头消失之后，燃烧它们的火也自然熄灭一样。当自身和共同的特征的所有法都成立为不存在时，智慧本身也显得不存在，光明也无法在任何本体上成立，因此所有沉没和掉举等过失都被消除。在那期间，意识什么也不分别，什么也不执着，舍弃所有的记忆和作意，直到征相或者分别的敌人或者盗贼没有出现之前，都要让意识安住于此。如是说。因此，通过般若波罗蜜多的甚深明咒，凡是念头，都是分别；凡是分别，(830)都是与执着不相违背的，即使在最终的境界中，也能遣除食肉的大魔。如果是这样，由于念头的法完全衰退，那么与深度睡眠和昏厥等《中边分别论》中所说的五种无心状态的无记状态不相似吗？那些也是方便。
English
In order to dispel doubts for those who are attached and ignorant, I will briefly explain the definitive points. The way the self's (829) path naturally abides, seen through the pure wisdom arising from meditation, has already been discussed above and will continue to be explained. In particular, the views of the Svatantrika Madhyamaka school have been grasped by the Prasangika Madhyamaka school. According to Atisha's method of sudden entry, for things with form, they are aggregates of minute particles. If one analyzes and examines them by dividing them into parts, then even the extremely small parts will not remain, and even the extremely obvious parts will not exist. That which is without form is mind. Like this, the past mind has ceased and vanished, and the future mind has not yet arisen or occurred. The present mind, like this, is also extremely difficult to ascertain, without color, without shape, like space, it cannot be established, or it is separate from one and many, or it is unborn, or its nature is luminous, etc., it cannot be established even when analyzed and examined with the weapon of wisdom. Thus, since both cannot be established in any essence and are merely non-existent, then the discriminating wisdom itself cannot be established either. For example, just as two pieces of wood are rubbed together to produce fire, and due to the action of the fire, the two pieces of wood are burned and disappear, and after the wood disappears, the fire that burned them also naturally subsides. When all phenomena of self and common characteristics are established as non-existent, then wisdom itself appears non-existent, and luminosity cannot be established in any essence, so all faults such as sinking and agitation are eliminated. During that time, consciousness does not discriminate anything, does not grasp anything, and abandons all memory and attention, and one should let consciousness abide in that state until the sign or the enemy of discrimination or the thief does not arise. Thus it is said. Therefore, through this profound vidya-mantra of the Prajnaparamita, whatever is a thought is discrimination; whatever is discrimination, (830) is not contradictory to clinging, and even in the ultimate state, it can repel the great demon of flesh-eating. If that is the case, since the dharma of memory is completely diminished, isn't it dissimilar to the indeterminate state of the five mindlessness states mentioned in the Madhyantavibhaga, such as deep sleep and fainting? Those are also methods.
Tibetan
་ཀྱིས་ཟིན་ན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ཅིས་འགྲུབ། ཐུན་མོང་གི་དབྱང་དུ་བྱས་ནའང་མཚུངས་པའི་སྐབས་མེད་དེ། དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་དེ་སྤང་བྱ་སྡོང་པའི་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིར་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་ཤར་ནས། བློ་དང་། ཚིག་དང་། སྙམ་བྱེད་དང་། ཡིད་དཔྱོད་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་བློ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་། ཚིག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་ཤེས། སྙམ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་མ་རྨོངས། ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲན་གཞི་ཟད་པའི་ལྷག་མཐོང་དུ་ཤར། སྐྱེ་བ་གཅོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་ལ། གོ་ཕྱི་བའི་ཆ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རིག་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས། གཟུངས་དང་ཟད་པར། སྨོན་མཁྱེན་དང་དབང་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིར་ནམ་ཡང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཕར་ཕྱིན་རང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་ལ། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བར། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞུགས་པའང་གཞན་ལ། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའང་གཞན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་ཞེས་མི་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་ (༨༣༡)གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ལ་སྤྱད་ཅིང་མཉམ་པར་བཞག་ན་གདོད་འཚང་རྒྱ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བར་བཤད། རྒྱུ་དེས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་གྲོལ་ཚུལ། སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་བཞི་དང་། མི་སློབ་པའི་དུས་ཀྱིས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་འཐོབ་ཚུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུ
Chinese
如果被抓住，怎么能成为授记呢？即使作为共同的境，也没有相同的情况。因为忆念和作意是通过对治所断烦恼而安立的，所以在这种情况下，观择的智慧显现，是对于心、语、念、意、生、相等等的执取者。而这里，离心的智慧见到无忆念的法性，离语的智慧了解经藏的意义，离念的智慧不迷惑于自性的住处，超越意念的智慧显现为忆念灭尽的胜观，断除生的智慧从烦恼中解脱，离相的智慧了解无分别的差别。从理解的方面来说，自性光明的心识极其清净，是眼和神通、总持和尽智、愿智和十力等等一切功德的显现之基，永远不会停止。这里，在波罗蜜多自道的状态中，佛和菩萨的差别在于，十万颂中，善现，例如，进入也不同，安住于果也不同，但不能说这两者不是圣者。善现，同样，菩萨摩诃萨是进入无间道者。如来阿罗汉正等觉是证得对一切法无障碍之智慧者。善现，这就是菩萨摩诃萨与如来阿罗汉正等觉的差别。菩萨修持六波罗蜜多和十六空性并安住其中，才能成佛。如来是以具有刹那智慧的智慧现证圆满成佛，因此被称为如来。因此，说明了道的次第和解脱的方式，有学道的四个阶段，以及无学时的功德获得方式，十地菩萨在后得位获得诸佛大光明灌顶。
English
If it is grasped, how can it become a prophecy? Even if it is made into a common object, there is no similar situation. Because mindfulness and attention are established through the antidote to what is to be abandoned, in this case, the wisdom of discernment arises, and it is the taker of mind, speech, thought, intention, birth, characteristics, and so on. Here, the wisdom that is free from mind sees the Dharma nature without mindfulness, the wisdom that is free from speech understands the meaning of the scriptures, the wisdom that is free from thought is not confused about the abode of self-nature, the wisdom that transcends intention appears as the higher seeing of the exhaustion of mindfulness, the wisdom that cuts off birth is liberated from afflictions, and the wisdom that is free from characteristics understands the distinction of non-discrimination. From the aspect of understanding, the mind, which is naturally luminous, is extremely pure, and is the basis for the manifestation of all qualities such as the eye and clairvoyance, retention and exhaustion, wish-wisdom and the ten powers, and it never ceases. Here, in the state of the Paramita's own path, the difference between Buddhas and Bodhisattvas is that, in the hundred thousand verses, Subhuti, for example, entering is also different, and abiding in the fruit is also different, but it should not be said that these two are not noble beings. Subhuti, similarly, a Bodhisattva Mahasattva is one who has entered the unobstructed path. The Tathagata Arhat Samyak-sambuddha is one who has attained unobstructed wisdom in all dharmas. Subhuti, that is the difference between a Bodhisattva Mahasattva and a Tathagata Arhat Samyak-sambuddha. A Bodhisattva cultivates the six Paramitas and the sixteen emptinesses and abides in them, and then attains Buddhahood. The Tathagata is said to be counted as a Tathagata because he attains perfect enlightenment with the wisdom of instantaneous wisdom. Therefore, it explains the order of the path and the way of liberation, the four stages of the path of learning, and the way of obtaining qualities at the time of no learning, and the great light empowerment of the Buddhas is obtained by the Bodhisattvas of the ten bhumis in the post-attainment state.