Tibetan
དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནས་བཟུང་སྦྱོར་ལམ་དུ་དྲན་པའི་སྟོབས། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་དང་པོ་དང་། སྒོམ་ལམ་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བདུན་པར་ཡང་དྲམ་པ་ཉིད་སྨོས་ནས་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱད་པར་དྲན་པའི་ངོ་བོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོས་ལ་ངང་གིས་མཉམ་པར་གནས་ཤིང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་གྱུར་པ་ལ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཧ་ཅང་རྩོལ་ན་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་ལ། དྲན་འདུན་གྱི་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་ན་ལྷག་མཐོང་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །མདོར་ན་འདི་མན་ཆད་ཀྱི་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ན་ཡོད་པའི་དགེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཅིང་། རང་ངོ་ཡང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སོ་སྐྱེའི་ལམ་དུ་བཞག་ནས་རིམ་པར་ཕྱེ་བའི་དོན་མན་ངག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དང་པོའི་ལས་ཅན་འདུ་བྱེད་མ་ཡེངས་བྱ། །མཉམ་རྗེས་སློབ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་མ་ཡེངས་བྱ། །གོམས་པས་དྲན་སྣང་ཡེ་ཤེས་མ་ཡེངས་བྱ། །ཀློང་གྱུར་དུས་སུ་ཡེངས་མེད་ཡེངས་མཁན་མེད། །བརྟེན་པ་མཐར་ཕྱིན་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དེས། །ཆོས་ཟང་དུས་ན་མཚོན་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས། །དེ་འདྲའི་ཚད་དུ་བསྐྱོལ་བ་མཛད་པར་ཞུ། །ཞེས་གསུངས། རྒྱུ་དེས་ལམ་གྱི་ཆོས་སྐད་ཚོན་པོ་མཐའ་དག་སྤོང་བ་བསམ་གཏན་པས་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ན། འདི་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པ་པོ་བློ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཅིག་ཅར་བའི་རིགས་ལ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་མཉམ་གཞག་གི་སྟེང་དུ་དྲན་པ་མི་གཞག་པར། དྲན་པ་རང་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོར་རྫོགས་པ་དེ་ས་ཆོད་ལྷག་པར་དུ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་ལྟ་བ་བཟང་པོ་ལས་འཕྲོ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་འཆུན་པར་དགའ་བ་མང་ཕྱིར། དེ་ཙམ་བློར་མི་ཆུད་པའི་རིགས་ལ་མཉམ་གཞག་དྲན་པས་ (༨༢༥)སྐྱོང་བ་གཞན་དང་མཐུན་པར་མ་ཁྲིད་ན་འཐོར་ལས་སྤང་དུ་མི་ཆུད་པ་དེ་འོང་བས་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་གཉིས་ལས་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དྲན་པ་རང་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོར་རྫོགས་པས་བལྟ་བའི་ཡུལ་དང་ལྟ་མཁན་ཐ་དད་མེད་ལ། ཡེངས་པའི་ཚེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་དྲན་པར་སོང་བས་མོ་དང་ཚོ་བ་རོ་གཅིག་པ་ལྟར། དྲན་པ་དང་རྣམ་རྟོག་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཅིག་ཅར་བའི་སྐྱེ་ཚུལ་ལས་ཆོད་ངེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་ན་དྲན་པས་འཇུན། ཡེངས་པའི་ཚེ་དྲན་པ་རང་རྟོག་པར་སོང་བས་འཁྲུལ་པའི་གཞན་དབང་ཅན་ནོ། །ཡང་དྲན་པ་སླེབ་པ་དང་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཞུགས། དེ་ལྟར་རྩེ་སྤྲོད་དུ་འཐབ་པ་བཞིན་ལ་སྙིང་རུས་ཀྱིས་འཆུན་ན་ནམ་ཞིག་དྲན་པ་སྟོབས་ཆེ་བར་སོང་བའི་ཚེ། རྣམ་རྟོག་དེ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་ཡིན་པས་དྲན་པའི་གདོང་མི་བཟོད་པ་དཔེར་ན་མེ་དང་བསྲེག་བྱ་ཕྲད་པའམ། མུན་ཁུང་དུ་སྒྲོན་མེ་བཏེག་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཙམ་ཤར་ཡང་དེས་མཉམ་གཞག་ལ་ཅི་ཡང་མི་ལྟོ་བ་རྣམ་རྟོག་རང་གི་ངོ་བོ་དྲན་པར་སོང་བ་དེ་ལ་སྤང་བྱ་གཉེན་པོར་ལྷོངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དྲན་པའི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རུས་ཀྱིས་མ་འཆུན་ན་དྲན་པའི་སྟོབས་ཇེ་ཆུང་ངུ་བྲི་བ་དེ་ཙམ་དུ་མ་རིག་པ་དང་རྟོག་པའི་ཚོགས་རྒྱས་ནས་བསྒོམས་པས་བྲེད་པ་རྫི་བོ་བརྐམ་ཆགས་ཅན་གྱི་དཔེས་བསྟན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་སྔོན་རྫི་བོ་བརྐམ་ཆགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཞིག་གིས་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་གསེར་སྒྲམ་ཆེན་པོ་གཅིག་རྙེད་པ་ལས་ཁོ་དགའ་ཆེས་ནས་ཕྱུགས་ཀྱི་འཚོ་སྐྱོང་ཡང་ལྷོད། ཟས་བྱེད་པ་ཡང་མ་དྲན་པར་གསེར་སྦྲམ་ལག་པ་གཡས་གཡོན་སྤོ་བཞིན་པར་བཟུང་། བྲ་བ་དང་བྱི་བ་མཐོང་ཡང་ཁོའི་གསེར་སྦྲམ་འཕྲོག་པར་དོགས་ནས། དབུལ་པོའི་ལག་ཏུ་ཟན་གོང་མེད། །མར་དུ་འཁྲུལ་པའི་མཁར་གོང་གིས། །སྐྱེས་བུའི་སོ་ལ་ལྟས་ངན་བྱས། །ཞེས་པའི་གླུ་ལེན་སྐད། དེར་ཞག་འགའ་ནས་ཁོའི་སེམས་ཅན་ལ་རྦབ་ཅུ་ཤོར། ལ་ལ་གཅན་གཟན་གྱིས་ཕྲོགས་པས་ཆེས་ཆེར་ཟད་ (༨༢༦)པ་ལ་ཐུག་པ་དང། ཕྱུགས་བདག་གིས་བརྩད་པས་ཁོ་བརྐམ་ཆགས་ཆེ་དྲགས་པས་གཏམ་དེ་ཤོད་དུའང་ཕངས་ཏེ་ན་བ་ལྟར་བྱས་ནས་ཚང་ཚིང་ཁྲོད་དུ་ཉལ་ལོ། །དེར་ནུབ་མོ་བྱི་ལས་བྱི་བ་ལ་འཇབ་ཏུ་འོངས་པས་ཀྱང་གསེར་སྦྲམ་འཕྲོག་པ་ཅིག་སླེབས་སྙམ་ནས་ཐབས་བསམས་པས། འདི་སྙམ་དུ། གསེར་སྦྲམ་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་བྱིན་ན། དེ་ལས་ཁྱིམ་བདག་ཆེན་པོ་ཞིག་ཐོབ། དེའི་ཚེ་བདག་གི་ཆུང་མ་ལ་བུ་གཅིག་ནི་བཙའ། དེ་རིག་པ་དང་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་ལ་མཁས་པར་བྱས་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོར་འགྱུར། རྒྱུ་དེས་གསེར་སྦྲམ་སླར་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལག་པ་ན་མཆི་བ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དེ་བས་ཀྱང་དགའ་ཆེས་ནས་བྲོ་འཁྲབ་པས་སེམས་ཡེངས་ཏེ་གསེར་སྦྲམ་ལག་པ་ནས་ཤོར་ཏེ་ཚང་ཚིར་ཁྲོད་དུ་སོང་། དེར་ཁོ་ན་རེ། གསེར་སྦྲམ་ལས་ཀྱང་དྲན་པ་ཨང་། །དྲན་པའི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བརླག་པས། །གསེར་སྦྲམ་དགྲ་བོའི་ལག་ཏུ་ཤོར། །དྲན་པ་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་འདིས། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མ་རུངས་བྱས། །ཞེས་ཟེར་སྐད། དཔེ་དེས་དྲན་པ་ཉམས་པ་ལས་སྒོམ་དྲེད་ཁྱེར་བའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དྲན་པའི་ཡོན་ཏན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕར་བ་ལས་མཐར་དྲན་གཞི་རང་ཟད་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ས་ལས་སྐྱོལ་བའི་དཔེ་ནི། ལྡེར་བཟོ་བགྱིད་པའི་ཚེ་ཐོག་མར་རླན་འདམ་མེད་ན་བཟོ་གནས་ཀྱི་དཔྱད་མི་འགྲུབ་ལ། མཐར་རླན་གཤེར་མིང་མེད་དུ་མ་སངས་ན་བཟོ་གནས་ཀྱི་དོན་མི་འགྲུབ་པས། རྡོ་རྗེ་ཡང་ཏོག་གི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། འགྱུ་བའི་རྟ་ལ་དྲན་པའི་སྲབ། །གླང་ཆེན་ལྕགས་ཀྱུས་བསྒྱུར་བ་འདྲ། །རྟ་རྒོད་སྲབ་ཀྱིས་བཏུལ་བ་བཞིན། །འགྱུ་བ་དྲན་པས་བཏུལ་བ་ཡིན། །དྲན་པས་སངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་དང་། མཆོག་གཟིགས་རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་རིག་པ་འདིའི་ལྟར་འགྱུར་ཞུས་པས། སེམས་ཀྱི་དྲན་རྟོག་སངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གསུངས། (༨༢༧)ཡེ་ཤེས་ལ་དྲན་པ་བདོག་གམ་མི་བདོག་ཞུས་པས། འདི་ཅི་ཟེར་ན་དྲན་པ་སེམས་ཅན་གྱི་བློ་ཡིན། ཡེ་ཤེས་བློ་བྲལ་ཡིན་གསུངས། དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་གཟུགས་བདག་ཡིན་པར་ལྟ་བ་དང་། བདག་གཟུགས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྷག་པར་ལྟ་བ་དང་། གཟུགས་ལ་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དང་། བདག་ལ་གཟུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཞེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལའང་བཞི་བཞིར་དབྱེ་བའི་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམ་པར་བཅོམ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཁས་ལེན་ཡིད་བྱེད་ལས་འདས་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཐོང་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡིན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མྱོང་བ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྲེ་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི་ཆོས། རིག་པ་གང་གིས་བཅོམ་ན་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅི་ཞིག་དབང་། དེ་དག་ལ་འདོར་ལེན་མི་བཏུབ་ཅིང་མི་འདོད་བཞིན་དུའང་འཇིག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པ་སྐྱེས་བུ་རེ་ལྡེ་ལ་འདུག་པའི་བླ་འོག་ལྟར་གནས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བདག་གི་འདོད་པས་གཟུགས་ལ་འཇུག་ལྡོག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་གཟུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་ན་བདག་མེད་བཞིན་དུའང་ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་
Chinese
从安住正念开始，在加行道中是正念的力量。在见道中，是七觉支的第一个；在修道中，也是圣道七支的第七个，因为提到了正念，所以是为了显现五道的所有功德。特别是，正念的自性自然安住于禅定的法中，不被掉举和昏沉所控制，这被称为止观双运的等持。如果过于用力，心就会散乱；如果缺乏正念和意乐的对治，就会失去胜观。总之，从这以下，在资粮道和加行道中的所有善法都是有为法，并且其自性也是伴随着努力的，所以被称为有为的正念，被安置在凡夫道中，并依次进行区分。如窍诀宝藏中所说：最初的业者，不要散乱于有为；随后的学人，不要散乱于法性；通过习惯，不要散乱于忆念显现的智慧；在成为空性之时，没有散乱，没有散乱者；依赖达到究竟，散乱之处即是法性；在法尽之时，超越了指示和言说之处。请将我等送达那样的境界。如是说。因此，如果禅定者将舍弃所有道的法相术语，并确定为正念的特征，那么，像这样，安住者成为最殊胜的智慧者，对于顿悟的种姓来说，大圆满的特点是不在等持之上安住正念，而是正念本身圆满为等持的自性，这是地道的差别特别大。即使如此，因为喜欢从好的见解中积累业和福德的人很多，所以对于那些不太理解的人来说，如果不安住等持，用正念（825）守护，像其他人一样引导，就会出现无法从散乱中解脱的情况，因此，在两种守护方式的次第中，如果从第一种角度来看，正念本身圆满为等持的自性，所以没有能见之境和能见者之间的差别。即使在散乱的时候，也仅仅是分别念本身变成了正念，就像母与子味道相同一样，正念和分别念融为一体，从顿悟的生起方式中无法确定。如果从第二种角度来看，在等持的时候，用正念守护；在散乱的时候，正念本身变成了分别念，所以是被迷惑的他者所控制的。还有，正念一到，就进入等持。
English
From the moment of establishing mindfulness, it is the power of mindfulness on the path of joining. In the path of seeing, it is the first of the seven branches of enlightenment; in the path of meditation, it is also the seventh of the noble eightfold path, because mindfulness is mentioned, it is for the purpose of manifesting all the qualities of the five paths. In particular, the nature of mindfulness naturally abides equally in the Dharma of meditation, and is not controlled by agitation and dullness, which is called the Samadhi of the union of Shamatha and Vipassana. If one strives too hard, the mind will be distracted; if one is separated from the antidote of mindfulness and intention, Vipassana will be impaired. In short, all the virtuous Dharmas that exist on the path of accumulation and joining below this are conditioned, and their own nature is also accompanied by effort, so it is called conditioned mindfulness, which is placed on the path of ordinary beings and gradually distinguished. As it is said in the Treasury of Precious Instructions: 'The initial practitioner should not be distracted by conditioned phenomena. Subsequent learners should not be distracted by Dharmata. Through habituation, do not be distracted by the wisdom of memory and appearance. When it becomes space, there is no distraction, no distractor. When reliance reaches completion, the place of distraction is Dharmata. When Dharma is exhausted, it transcends the place of indication and expression. Please lead us to such a state.' Therefore, if a meditator abandons all the technical terms of the path and establishes it as the characteristic of mindfulness, then, in this way, the one who abides becomes the most supreme wise one, and for the lineage of sudden enlightenment, the characteristic of the Great Perfection is not to place mindfulness on top of Samadhi, but mindfulness itself is perfected as the nature of Samadhi, which is a particularly great difference in the ground. Even so, because there are many who like to accumulate karma and merit from good views, for those who do not understand so much, if they do not abide in Samadhi and protect it with mindfulness (825), and guide them like others, there will be a situation where they cannot be liberated from distraction. Therefore, in the order of the two ways of guarding, if we consider it from the first point of view, mindfulness itself is perfected as the nature of Samadhi, so there is no difference between the object of seeing and the seer. Even in the time of distraction, only conceptual thought itself has become mindfulness, just as the taste of mother and child is the same, mindfulness and conceptual thought become one taste, and there is no certainty of determination from the way of arising of sudden enlightenment. According to the second view, in the time of Samadhi, it is guarded by mindfulness; in the time of distraction, mindfulness itself has become conceptual thought, so it is controlled by the delusion of others. Also, as soon as mindfulness arrives, it enters Samadhi.
Chinese
就像以欢快的心情战斗一样，如果以毅力坚持，那么当记忆变得强大时，念头是突如其来的污垢，无法忍受记忆的面容，例如火与可燃物相遇，或者在黑暗中举起灯一样，无论念头出现多少，也不会损害禅定，念头自身变为记忆，这被称为对治品，是作意的记忆力量。如果不用毅力坚持，那么记忆的力量就会越来越小，无明和念头的集合就会增长，禅修就会变得害怕，就像贪婪的牧羊人的例子一样。那是怎样呢？以前，一个非常贪婪的牧羊人从牧区寺院里找到一个大金箱，他非常高兴，连牲畜的饲养也放松了。甚至忘记了吃饭，左右手交替拿着金箱。即使看到乌鸦和老鼠，也怀疑它们会抢走自己的金箱。唱道：穷人的手里没有糌粑。误以为是酥油的糖块。给人的牙齿带来了坏兆头。在那里过了几天，他的牲畜得了瘟疫，有些被野兽抢走，损失惨重(826)，被畜主追究，他因为太贪婪，连说出这件事都舍不得，装病躺在灌木丛中。晚上，猫来偷老鼠，他也以为是来抢金箱的，于是想了个办法。他想：如果金箱是国王给的，就能得到一个大户人家。那时，我的妻子会生一个儿子。如果他精通知识和艺术，就不会被鬼怪吃掉，会成为国王的臣子。因为这个缘故，金箱再次回到自己的手中，对此毫无疑问，因此更加高兴地跳舞，心神不定，金箱从手中滑落，掉进了灌木丛中。那时，他自言自语道：记忆比金箱还重要啊！因为失去了如意宝般的记忆。金箱落入了敌人的手中。没有记忆的这个意识。让整个世界都变得糟糕了。据说他这样说。这个例子说明了因为失去了记忆，禅修就会变得内外都
English
Just like fighting with a joyful heart, if you persevere with diligence, then when memory becomes strong, thoughts are sudden defilements, unable to bear the face of memory, like fire meeting combustibles, or raising a lamp in the dark, no matter how many thoughts arise, they will not harm meditation, thoughts themselves become memory, this is called the antidote, it is the power of mindfulness of volition. If you do not persevere with diligence, then the power of memory will become smaller and smaller, ignorance and the collection of thoughts will grow, and meditation will become fearful, like the example of a greedy shepherd. How is that? Previously, a very greedy shepherd found a large gold box from a pastoral monastery, he was so happy that he even relaxed the raising of livestock. He even forgot to eat, holding the gold box, alternating between his left and right hands. Even seeing crows and mice, he suspected that they would steal his gold box. He sang: The poor man has no tsampa in his hand. Sugar cubes mistaken for butter. Brought bad omens to people's teeth. After a few days there, his livestock got the plague, and some were robbed by beasts, suffering heavy losses (826), and he was pursued by the livestock owner, he was so greedy that he was reluctant to even say this, pretending to be sick and lying in the bushes. At night, when the cat came to steal the mouse, he also thought that it was coming to steal the gold box, so he thought of a way. He thought: If the gold box was given by the king, I would get a big family. At that time, my wife would give birth to a son. If he is proficient in knowledge and art, he will not be eaten by ghosts, and he will become a minister of the king. For this reason, the gold box will return to my own hands again, there is no doubt about it, so he danced even more happily, his mind was distracted, and the gold box slipped from his hand and fell into the bushes. At that time, he said to himself: Memory is more important than the gold box! Because the wish-fulfilling jewel of memory was lost. The gold box fell into the hands of the enemy. This consciousness without memory. Made the whole world bad. It is said that he said this. This example shows that because of the loss of memory, meditation becomes both internal and external