Tibetan
ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་། གཟུངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས། གཟུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་མ་ཉམས་པ། རྟོག་པ་མ་ཡེངས་པ། བློ་གྲོས་མ་རྨོངས་པ། ཤེས་རབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་རབ་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཤེས་པ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན། ཐ་ན་བསོད་སྙོམས་ཙམ་ལ་རྒྱུན་ཡང་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་པ་དང་། ཁྱི་ཟབ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ན་རང་གཞན་གྱི་སེམས་བསྲེག་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཤན་ཅིང་དེ་སྐད་དུ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་པས། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་བ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པ་སྡུག་བསྔལ་བདག་མཐོང་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་ལེན་པའི་ཡི་དམ་འཛིན་ཏེ། དེ་ནི་གྲོང་ངམ། གྲོང་ཁྱེར་རམ། གྲོང་འདབས་སུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དེའི་ཚེ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པས་དབང་པོ་མི་གཡོ་བ་དང་། དབང་པོ་མི་རྒོད་པ་དང་། དབང་པོ་དུལ་བ་དང་། གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་བལྟ་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ཅིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོའོ། །དེ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་ན་དེ་བསོད་སྙོམས་མཐར་གྱིས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། མགོ་གཏོད་ཅིང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ལྟར་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བའི་གྲོང་ངམ། རྒྱལ་རིག་ཤིང་སཱ་ལ་ལྟར་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བའི་གྲོང་ངམ། ཁྱིམ་བདག་ཤིང་སཱ་ལ་ལྟར་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བའི་གྲོང་ངམ། གྲོང་འབྱོར་བ་འབྱོར་བ་དག་ཏུ་མི་འཇུག་ཅིང་མཐའ་ (༨༢༡)གཅིག་ནས་བཟུང་སྟེ་ནམ་དེའི་དོན་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་དང་། བསོད་སྙོམས་དེ་ལས་ཆག་ཅིག་ནི་ཆོངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བཞག་གོ །གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལོག་པར་ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བཞག་གོ །ཆ་བཞི་པ་བདག་ཟ་སྟེ་ཞེས་སོགས་ནས་རན་པར་བཟའ་ཞིང་སྲིན་བུ་གསོ་བའི་འདུ་ཤེས་དྲན་པ་ལ་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསོད་སྙོམས་པ་ནི་ཆོམ་རྐུན་དང་། ཆོམ་པོ་ལྟ་བུའི་བློས་མ་ཡིན། གནང་བའི་དགོས་པའང་། འོད་སྲུངས་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསམས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཟས་མེད་པར་ཟས་བཙལ་བར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་རིལ་པོར་འཛིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གྲོང་སྟོང་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཁྱོད་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོས་པ་དང་མཚན་གཞིའང་དྲན་པར་བྱ་ལ། སྤྱིར་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་གང་བསྒྱུར་ཡིན། ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ཆང་གིས་མྱོས་པ་དང་འདྲ། དེ་དུས་ལ་སྐབས་བཙལ་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་འདུལ་སྤྱོད་མཁན་གྱིས་སྤྱི་བོར་ལྕགས་ཀྱུས་བཏབ། སྣ་ཐག་བཟང་པོས་བཏགས་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ནས་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱ་མཚོའི་བར་གྱི་བསླབ་པའི་གནས་དང་དམ་ཚིག་གི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཁུར་ཁྱེར་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། སྤྱོད་པའི་ས་ལས། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་བཏང་ན། །མནར་མེད་གནོད་པ་བྱེད་པར་ཟད། །ཀུན་ནས་དྲན་པའི་ཐག་པ་ཡིས། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་དམ་བཏགས་ན། །འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་འགྱུར་ཅིང་། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལག་ཏུ་འོང་། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། ཁྱད་པར་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་དྲན་པ་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ (༨༢༢)ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་སྟེགས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞི། འགོག་པའི་གཅིག་སྟེ་དགུ་པོའང་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྟི་གནས་ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གཉེན་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཀོན་ཅོག་སྤྲིན་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། དཔེར་ན་དཔའ་བོས་གཞུ་བདུངས་པའམ། པི་ཝང་གི་གཅུས་ཕུར་བསྒྲིམས་ན་རྒྱུད་སོ་ཚུགས་ཏེ་ཐང་རེ་སྦྲིང་ངེ་གནས་པ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སོགས་དམིགས་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་པའམ། དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པ་སོགས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་བསམ་གཏན་ཡུལ་དུ་ཆགས་པ་གང་གི་ཚེའང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་སོ་ཚུགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཐོབ་ལ། དེ་ལ་གེགས་སེལ་སྤང་གཉེན་སྦྱོར་ཚུལ་ཡང་། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་དད་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། རྩོལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཞི། བརྗེད་པའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་གློད་པ། མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་སེམས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཞག་ཀྱང་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུབ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་བརྗེད་འབྱམས་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཡོད
Chinese
由功德所生。陀罗尼的体性是忆念，如圣者妙吉祥（འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་，文殊菩萨）所说：“所谓陀罗尼，就是忆念不失，分别不散乱，智慧不愚昧，显现智慧，了知一切法词各各不同。”等等。甚至仅仅是乞食，如果经常没有忆念和正知，去了狗窝等地方，就会得到焚烧自他相续的大罪，因此要舍弃这些行为，在经部中有广说。如是，宝云（དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་）说：“种姓之子，菩萨如果看到善根小，具有微小善根者受苦，为了利益那些有情，受持乞食的誓言。当他为了乞食去村庄、城市或郊区时，要非常专注地安住忆念，行为端正，根门不摇动，根门不粗暴，根门调柔，目光只看一轭木的距离，对善法安住忆念，为了乞食而行。如果他为了乞食而行，那么他会次第乞食，不进入婆罗门种姓如娑罗树般高大的村庄，不进入国王种姓如娑罗树般高大的村庄，不进入家主如娑罗树般高大的村庄，不进入富裕的村庄，而是从一边（８２１）开始，直到他的目的达成，才进行乞食。并且，从乞食中分出的一份，是为了那些与自己平等行持的人而留下的。第二份是为了那些受苦的人而留下的。第三份是为了那些堕入邪道的人而留下的。第四份自己食用，从‘我吃’等等开始，适量食用，并以滋养虫类的想法忆念等等。同样，乞食者不应以盗贼或强盗的心态行事。给予的必要是：对光护（འོད་སྲུངས་，迦叶佛）说，应当想着一切有情而寻找食物。在没有食物时，应当寻找食物。为了遣除执取他人丸饭，应当去乞食。加持空旷的村庄，你进入村庄
English
It arises from virtue. The essence of a dharani is mindfulness, as the noble Manjushri said: "A dharani is said to be unfailing in mindfulness, undistracted in discrimination, unconfused in intelligence, manifesting wisdom, and knowing the words of all dharmas distinctly." And so on. Even with something as simple as alms-gathering, if one constantly lacks mindfulness and awareness, and goes to places like dog kennels, one will incur great faults that burn oneself and others. Therefore, one should abandon these behaviors, as extensively explained in the sutras. As the Jewel Cloud says: "Son of good family, if a Bodhisattva sees beings with small roots of virtue, those who possess meager roots of virtue suffering, then for the benefit of those beings, he takes the vow to gather alms. When he goes to a village, city, or suburb for alms, he should maintain mindfulness very closely, conduct himself with propriety, keep his senses unwavering, his senses not coarse, his senses tamed, look only as far as the length of a yoke, maintain mindfulness of virtuous dharmas, and go for alms. If he goes for alms, then he should gather alms in sequence, not entering villages of Brahmin lineage as tall and large as sala trees, not entering villages of royal lineage as tall and large as sala trees, not entering villages of householders as tall and large as sala trees, not entering wealthy villages, but starting from one edge (821) and continuing until his purpose is achieved. Furthermore, a portion of what is gathered from alms is set aside for those who practice equally with oneself. The second portion is set aside for those who are suffering. The third portion is set aside for those who have fallen into wrong paths. The fourth portion is for oneself to eat, starting with 'I eat,' eating moderately, and with the thought of nourishing the worms, and so on. Likewise, the alms-gatherer should not act with the mind of a thief or robber. The necessity of giving is: to Light Protector (Kasyapa Buddha), one should seek food thinking of all beings. When there is no food, one should seek food. In order to dispel the grasping of others' morsels, one should go for alms. Bless the empty village, you enter the village.
Chinese
应当忆念所说之必要与根据。总的来说，身语的行为是由心所转变的。被烦恼所控制的心就像被酒灌醉的大象。那时，不仅仅是寻找机会，而是由具有正念和正知的调御者用铁钩击打头部，用优良的鼻绳拴住，承担起从三藏到密续大海之间的学处和誓言的一切行为的重担，进入无间道，从而证得解脱和一切智智的果位。如是说：在行持的土地上，如果放纵心之象，只会造成无间地狱的损害。以普遍的正念之绳，如果紧紧系缚心之象，一切怖畏都将消失，一切善妙都将掌握在手中。如是宣说。特别是，禅定的自性并非与正念相分离。如此，菩萨们（822）超越世间的寂止之道，即世间的四禅定，以及四无色定，加上灭尽定，共九者，也成为具有殊胜胜观的处所，成为不可言说的对治，成为一体，因此被称为定或禅定。如《宝积云经》所说：定的自性是心安住于一境。其特征是：譬如勇士拉弓，或琵琶的弦轴拧紧，琴弦各自就位，绷紧地保持着，如同菩提心和生起次第等有相的禅修，或者如是，以真如为目标等圆满次第，在任何时候，当正念安住于禅定之处，正念持续不断地就位，因此也获得了定之名。对于它的障碍消除、断除、对治、结合之法，对于懈怠的对治是信心、欲望、精进和极度调伏四者，对于失忆的对治是正念，对于掉举和昏沉的对治是正知，对于精进的对治是放松，对于不精进的对治是作意，虽然分为六种，但在任何时候，都能战胜俱生无明的自性——遗忘，因此要有正念。
English
One should remember the necessity and basis of what was said. In general, the actions of body and speech are transformed by the mind. A mind controlled by afflictions is like an elephant drunk with alcohol. At that time, it is not just about looking for opportunities, but the tamer with mindfulness and awareness strikes the head with an iron hook, and ties it with a good nose rope, bearing the burden of all the practices and vows from the three baskets to the ocean of tantras, entering the uninterrupted path, and thus attaining the state of liberation and omniscience. As it is said: On the ground of practice, if the elephant of the mind is let loose, it will only cause harm in the Avici hell. With the rope of universal mindfulness, if the elephant of the mind is tightly bound, all fears will disappear, and all virtues will be in hand. Thus it is said. In particular, the nature of samadhi is not separate from mindfulness. Thus, the path of tranquility beyond the world for bodhisattvas (822), namely the four worldly meditations, the four formless absorptions, and one cessation, all nine, also become the abode of special insight, becoming an unstated antidote, becoming one, therefore it is called samadhi or meditation. As it is said in the Jewel Cloud Sutra: The nature of samadhi is the mind abiding in one point. Its characteristic is: for example, when a hero draws a bow, or the tuning pegs of a lute are tightened, the strings are in place and remain taut, like the meditation with objects such as bodhicitta and the generation stage, or likewise, the completion stage with the object of suchness, whenever mindfulness abides in the place of meditation, mindfulness is constantly in place, therefore the name of samadhi is also obtained. Regarding the methods of eliminating obstacles, abandoning, counteracting, and combining, the antidotes to laziness are faith, desire, effort, and extreme pliancy, the antidote to forgetfulness is mindfulness, the antidote to dullness and excitement is awareness, the antidote to effort is relaxation, and the antidote to non-effort is attention, although divided into six aspects, at all times, it can overcome the nature of co-emergent ignorance—forgetfulness, therefore there must be mindfulness.