Tibetan
དུ་བྱེད་ཅིང་འཕགས་པའི་ལམ་ས་དང་པོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་པས་སྒོམ་པའི་ལམ་དུས་བཅུ་བགྲོད་པ་ནི་སློབ་ལམ་བཞིའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་། མངོན་ (༨༠༩)བྱང་ལྔ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང་། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའམ། དམིགས་པ་ལས་འདས་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་བཞག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལས། །དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཞེས་གྲགས་པ་བརྟན་པ་ལ། སྔན་ཚད་ཊཱི་ཀ་ཡོད་མེད་མཐའ་མི་འཚལ། །འདི་ནི་དལ་འགྲོའི་ཀློང་ལས་ཆུ་བུར་བཞིན། །གཞན་ཕན་སེམས་ཀྱི་འོད་དཀར་ཀློང་ནས་བརྡོལ། །བགྲང་བྱ་བརྩེགས་པས་རྣམ་རིག་དེངས་གྱུར་ལ། །དབང་པོ་ལྡོངས་པས་ཡི་གེའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྤངས། །དེ་ཕྱིར་བློ་ཡི་རི་མོ་ཐོལ་བྱུང་དུ། །སྤེལ་འདིར་ནོངས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལ་བཤགས། །མཁས་སམ་གྲགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་བསྙེན་པ་ཡི། །ལྟ་བ་ཡིད་ལ་མ་བཞག་དེའི་དགེ་བས། །འགྲོ་ཀུན་ཀུན་མཁྱེན་གོ་འཕང་ལ་རེག་ཤོག །མ་ཧཱ་སནྡྷི་པ་ཨ་བྷ་ཡས་སོ། །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་ལྔ་པའོ།། །།དྲན་པའི་གཏམ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ།། །།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་དཀོན་ཅོག་དང་ངེས་འབྱུང་ལ་གུས་པ། དཔལ་འཆི་བ་མེད་པའི་ལྗོངས་ཀྱི་རི་ཁྲོད་དམ་པ་ན་བལྟར་མི་མངོན་པའི་སྤོང་བ་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་གོ །དེའི་ཚེ་ལྟོ་བརྒྱུད་མོན་ལྗོངས་མཁར་ཞེས་བྱ་བ་རིའི་བ་གམ་ནགས་ཚལ་གྱིས་བསྟེན་པའི་གནས་ནས་ལྷགས་པའི་དགེ་སློང་བླ་མས་ཞུས་པ། བདག་ལོ་བཅུ་གསུམ་ལོན་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྒོར་ཞུགས། དབུས་གཙང་གི་ཕྱོགས་སུ་རིག་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་དགེ་ཚུལ་སློང་། བཀའ་གཏེར་བཀའ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་ལག་ལེན། སྙིང་པོའི་རྒྱུད་བཤད། མདོ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ཐིག་ལས་རབ་འབྱམས་ (༨༡༠)ལའང་ཅུང་ཟད་སྦྱངས། དེ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་རི་ཁྲོད་དབེན་པར་དཀའ་སྤྱད་དྲག་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ལོ་འགའ་དང་འགའ་བསྒོམས། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་ཐལ་པ་གནད་དུ་མ་སོང་བས་ཚངས་བུག་བྱེ་ནས་འཕོ་ཚད་ཚད་པ་དང་། འཇུར་དྲན་དྲགས་ཐལ་བས་སྲོག་རླུང་གི་གེགས་ཀྱང་བྱུང་། བོགས་འདོན
Chinese
从而进入圣道的第一地，直至如来善之禅定，修习道十地是四种学道的终极。同样，在密咒道中，有金刚三（སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ།，梵文：kāya-vāk-citta-vajra-traya，梵文罗马拟音：kaya-vak-citta-vajra-traya，身语意金刚三），五现证菩提（མངོན་པར་བྱང་ཆུབ།，梵文：Abhisambodhi，梵文罗马拟音：Abhisambodhi，现证菩提），四手印，光芒的放出和收回，以及圆满次第的修习等等，总而言之，无论是带有所缘，还是超越所缘，凡是安立为修习之名的方面，如果将这一切都归纳起来，可以归纳为二谛。在二谛中，所有道谛都是有为法，所有有为法都是世俗谛。从无生、一切戏论寂灭中，安立了“胜义”之名。如是等等。所谓“十种行法”是稳固的。先前是否有注释，我并不清楚。这如同从缓慢流淌的河流中涌出的水泡，从利他之心的洁白光芒中涌现。由于累积了无数的思考，心识变得清澈，由于感官的迟钝，文字的形式得以填补。因此，如果我在这突发的智慧火花中犯了错误，我向一切智者忏悔。凭借着不趋附于贤者或名声之辈的观点，愿所有众生都能触及一切智者的果位。玛哈桑地巴·阿巴亚所著。言谈集第五十五品。忆念之语，名为功德海。向一切智者顶礼。大圆满者让炯多杰（རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ།，1284-1339）对昆秋（དཀོན་མཆོག，三宝）和出离心怀有敬意。与不显现的隐居禅修者们，一同在吉祥的不死之地静修。
English
Thus, entering the first bhumi of the noble path, up to the samadhi of the Tathagata's goodness, traversing the ten stages of the path of meditation is the ultimate of the four paths of learning. Similarly, in the mantra path, there are the three vajras (སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ།, Sanskrit: kāya-vāk-citta-vajra-traya, Sanskrit Romanization: kaya-vak-citta-vajra-traya, three vajras of body, speech, and mind), the five Abhisambodhis (མངོན་པར་བྱང་ཆུབ།, Sanskrit: Abhisambodhi, Sanskrit Romanization: Abhisambodhi, manifest enlightenment), the four mudras, the emission and retraction of rays, and the meditation on the completion stage, etc. In short, whether with or without an object of focus, any aspect that is designated as meditation, if all of that is summarized, it can be summarized into the two truths. Among the two truths, all the truths of the path are conditioned phenomena, and all conditioned phenomena are conventional truths. From the unborn, the pacification of all elaborations, the name "ultimate" is established. So it is. The so-called "ten practices of Dharma" are stable. Whether there are earlier commentaries or not, I do not know. This is like a bubble emerging from the midst of a slow-flowing river, emerging from the midst of the white light of altruistic mind. Because of the accumulation of countless thoughts, the mind has become clear, and because of the dullness of the senses, the forms of letters have filled it. Therefore, if I make mistakes in this spontaneous spark of wisdom, I confess to the all-knowing ones. By the merit of not adhering to the views of the wise or famous, may all beings touch the state of all-knowingness. Written by Mahāsandhipa Abhaya. Chapter Fifty-Five of the Collection of Talks. Words of Remembrance, called Ocean of Qualities. Homage to the All-Knowing One. The Dzogchenpa Rangjung Dorje (1284-1339) has reverence for Konchok (the Three Jewels) and renunciation. Together with the invisible hermits and meditators in the sacred hermitage of the Auspicious Land of Immortality.
Tibetan
་གྱི་ཆེད། བླ་མ་བཟང་དགུ། སྒོམ་ཆེན། རང་མཉམ་མཆེད་གྲོགས་ཡོད་ཚད་ལ་དྲི་གཏུགས་མང་དུ་བྱས་ཏེ། རང་བཞིན་ཤེས་པའི་དྲན་པ་སྐད་ཅིག་མ་བསྒོམ་བྱའི་ངོ་བོར་སྟོན་པ་བླ་མ་དམ་པ་ཁྱེད་ལས་མ་བྱུང་། སྔ་མོ་གཅིག་ཐེག་མཆོག་མཛོད་ལ་བལྟས་པས། རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པ་ལ་དད་དུང་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད་པ་སྐྱེས། ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ན་བི་མ་ལའི་སྤྲུལ་པ་རེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ལུང་བསྟན་མཐོང་བས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ། སྔོན་ཆད་ཀྱི་སྙིང་རུས་སྡུག་བཙིར་དུ་འདུག །ད་བརྗོད་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལྟ་བ་ངོ་འཕྲོད་ནས་དེ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ལ་དྲན་པ་གཅིག་པོས་ཆོག་པ་ལགས་སམ་ཞུས་པས། དགེ་སློང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དྲན་པ་ལ་ཐུག་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། མགོན་པོ་ཀླུས། དབང་ཕྱུག་ལུས་རྟོག་དྲན་པ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། །བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལས་འདི་ཉེ་བར་བསྟན། །དེ་ལ་བསྒྲིམ་ནས་མངོན་པར་བསྲུང་བགྱི་སྟེ། །དྲན་པ་ཉམས་ན་ཆོས་ཀུན་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཅེས་དྲན་པ་མེད་ན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་ལྟ་ཅི། འཇིག་རྟེན་ཡང་མི་འགྲུབ། འཁོར་བ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ལས་ལ་ ལུང་རྟོགས་ཞེས་བྲིས་པ་ཁོ་ན་སྣང་བ་བཤེས་སྤྲིང་གི་འབྲེལ་བས་འདི་ལྟར་བསྟན། ཡང་བརྗེད་ནས་དོན་ཉམས། བརྗེད་ནས་དངོས་པོ་བརླག །བརྗེད་ནས་ཕྱི་ཐལ་བྱུང་། སྨྱོ་ཞུགས། འདུ་ཤེས་འཁྲུལ། འདྲེས་ཁྱེར། ཚིག་དོན་མ་ཟིན་ཟེར་བ་མཐའ་དག་དྲན་པ་ཉམས་པས་ལན། མྱང་འདས་ཀྱི་ལམ་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ན། དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་མ་དྲན་པ་རྣམས་ཆོས་དང་ (༨༡༡)མཇལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགྲིག །གལ་ཏེ་སྟེས་དབང་གིས་ཆོས་ལམ་ཞུགས་ཀྱང་ལས་མཐའ་ཕྲལ་དུ་ལོག་འགྲོ་བ་དེ་སྟོན་པས་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ལ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་ཡང་མ་བྱུང་། འཆི་བ་ཡང་སྙིང་ནས་མ་དྲན་པས་ལན། འཆི་བ་བརྗེད་ཙ་ན་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདི་བར་འཆོར། དེ་ཙ་ན་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་དེས་སྤང་བྱ་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རང་སར་བརྗེད་ནས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་འཇིགས་པ་དང་། ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་བྲོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིད་ལ་མི་དྲན། འདུ་འཛི་དང་ཁྱིམ་གྱི་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་གཡེངས། དེས་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་ནས་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་ཉམས་ཤིང་བརྗེད་པ་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་ཆང་གིས་ར་རོ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན། མདོ་སྡེ་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས། དཔེར་ན་མི་ཞིག་ཆང་གིས་ར་རོ་ཞིང་གཏུམ་པར
Chinese
为了这个缘故，我向所有善良的上师、伟大的修行者以及与我同行的道友们请教。然而，能将自性觉知的刹那念头，作为修持之本体来开示的，唯有您这位至尊上师。早些时候，当我阅读《胜乘藏》时，我对嘉瓦·隆钦巴的虔诚之心无以复加。我看到预言说，每隔一百年，比玛拉的化身会相继出现，宣讲无与伦比的大圆满见地，因此我时时祈愿。过去所有的精勤都凝聚于此。现在，我请教您，在认识了不可言说的俱生见之后，仅仅依靠忆念就能在其本性上修持吗？比丘啊，要知道一切佛法的根本在于忆念。圣者龙树菩萨说：自在身语意，忆念善逝行，此唯一之道，如是而宣说，于彼当精进，显明而守护，忆念若衰败，一切法皆毁。如是，如果没有忆念，闻思修的作为又算得了什么呢？世间也无法成就。在轮回中，所有被分别的事业，仅仅是写着“经教和证悟”的字眼，通过善知识的联系才得以如此显现。而且，遗忘会使意义丧失，遗忘会使事物毁灭，遗忘会导致外在的灾难发生，会导致疯狂，会导致意识错乱，会导致被鬼神附体，会导致无法理解词句的含义，所有这些都是因为忆念衰退的缘故。如果从涅槃之道的实践方面来看，首先，那些不记得暇满难得的人，与佛法相遇的缘起就不会具足。即使偶然进入佛法之门，也会因为没有忆念和正知，而很快偏离导师所制定的戒律。这也是因为从根本上没有忆念死亡。一旦忘记死亡，所做的一切都会被今生的琐事所占据。那时，未被调伏的心会忘记取舍的因果，如十不善和十善等，既不畏惧轮回的过患，也不欣乐解脱的利益。心被喧嚣和家庭琐事所扰乱，由此生起我慢，从而丧失和遗忘来世的利益，就像愚笨的人因饮酒而昏醉一样。这是怎么回事呢？在《功德庄严经》中说：譬如有人因饮酒而昏醉且凶暴
English
For this reason, I consulted all the good lamas, great practitioners, and fellow Dharma friends. However, the lama who can show the momentary thought of self-knowing awareness as the essence of practice is none other than you, the supreme lama. Earlier, when I looked at the "Supreme Vehicle Treasury," I developed an unparalleled devotion to Gyalwa Longchenpa. I saw a prophecy that every hundred years, an emanation of Vimala would appear in succession, proclaiming the unique view of the Great Perfection, so I always prayed for it. All the past diligence is concentrated here. Now, I ask you, after recognizing the inexpressible co-emergent view, is it sufficient to cultivate it on its nature with just one recollection? Bhikshu, know that the root of all Dharmas lies in mindfulness. The protector Nagarjuna said: "The powerful body, speech, and mind, the mindfulness of the Sugata's conduct, this single path, is thus proclaimed. Therefore, strive diligently, manifestly protect it, if mindfulness declines, all Dharmas will be destroyed." Thus, without mindfulness, what to speak of the activities of hearing, thinking, and meditating? Even the world cannot be accomplished. In samsara, all the discriminated activities, merely the words written as "scripture and realization," are manifested in this way through the connection with the spiritual friend. Moreover, forgetting causes the loss of meaning, forgetting causes the destruction of things, forgetting leads to external disasters, leads to madness, leads to confusion of consciousness, leads to being possessed by spirits, leads to not understanding the meaning of words, all of these are due to the decline of mindfulness. If we look at the practice of the path to Nirvana, first, those who do not remember the difficulty of obtaining leisure and endowment, the auspicious coincidence of meeting the Dharma will not be complete. Even if one accidentally enters the Dharma path, one will quickly deviate from the precepts set by the teacher because one does not have mindfulness and awareness. This is also because one does not fundamentally remember death. Once death is forgotten, everything one does is occupied by the trivialities of this life. At that time, the untamed mind will forget the cause and effect of what to abandon and what to adopt, such as the ten non-virtues and ten virtues, neither fearing the faults of samsara nor rejoicing in the benefits of liberation. The mind is distracted by noise and household affairs, and from this arises pride, thereby losing and forgetting the benefits of future lives, just like a foolish person is intoxicated by alcohol. How is this so? In the "Sutra of the Array of Merits," it says: "For example, a person is intoxicated and violent from drinking alcohol."