Tibetan
་བྱས་ཀྱང་། །སེམས་གཞན་གཡེངས་པས་བྱས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པས་དོན་མེད་གསུངས། །གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག །སེམས་ཀྱི་མཚང་འདི་མ་ཞེས་ན། །བདེ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་འདོད་ཀྱང་། །དེ་དག་དོན་མེད་ཀྱི་ནར་འཁྱམ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་སེམས་འདི་ནི། །ལགས་བཟུང་ལེགས་པར་བསྲུང་བར་བྱ། །སེམས་བསྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་རྟོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཆི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པས་གསལ་ལ་འདི་ལྟར་ཚིག་དོན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་སྡུད་ཅིང་། བླང་དོར་གྱི་གནས་འཛོལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཁྱད་པར་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་ཞིག་ཉན་པའམ། ཀློག་པའམ། འཛིན་པའམ། འཆད་པའམ། ཁ་ཏོན་བྱེད་པའི་ཚིག་དོན་ལ་བསམ་བྱུང་གི་དཔྱད་པ་ཞུགས་པས་གོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ཞིང་། གལ་ཏེ་རང་སྟོབས་ཀྱི་བློས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། རང་ལས་བློ་གྲོས་ལྷག་པ་ལ་དྲིས་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱང་ཡར་ངོའི་གང་བ་བཞིན་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་སྡེ་སྣོད་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་མཚོན་ན། དགེ་སློང་དག་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་བསམས་པས། སྡུག་བསྔལ་དེ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་པར་གོ་ལ། དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྙེ་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྐྱེན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བས་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུ་བ་བྱས་པའི་ (༨༠༦)ལས་དེ་སྤང་བར་བྱས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤོང་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་པས་ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ན། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་སྲོག་གཅོད་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་དང་། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཅོས་པའི་ཆང་ལ་སོགས། །གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེས་མཐོ་བ་དང་། །ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོངས། །ཉོན་མོངས་དགྲ་གཡུལ་རྒྱལ་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །སོ་ཐར་བརྟུལ་ཞུགས་ཆུ་ལོན་ལྟ་བུ་ཡིས། །འཆི་བའི་འཚེ་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཞེས་པས་མཚོན་ཉེ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་འཁོར་ལོ་བར་མཐའ་གཉིས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་
Chinese
即使做了，如果是心神散乱而做的，就被智者说成是无意义的。谁如果不守护佛法之首要，心的这个弱点，即使想要获得安乐、摧毁痛苦，那些也只是无意义的漂泊。因此，我的这个心，应当很好地守护。不了解守护心的苦行，做再多的苦行又有什么用呢？这样说得很清楚，像这样以深刻的智慧来分辨词义，就能汇集如大海般的善法，也不会在取舍之处发生错误。特别是，无论是听闻、阅读、受持、讲解还是念诵经和论等，通过对词义进行思考性的研究，就能产生特殊的理解。如果自己无法通过自己的力量进行研究，那么向善知识和比自己聪明的人请教，自己的智慧也会像上弦月一样增长。例如，以初转法轮的法类为例，比丘们应当了解痛苦，应当断除集，应当现证灭，应当依止道。思考这些意义，就会明白痛苦是轮回的过患。产生痛苦的原因是集，其自性是无明，缘是心和心所产生的烦恼之集合所造的业，如果断除它，果报痛苦就会止息。像这样断除需要依靠道的真谛，所以说应当依止道。那么如何依止呢？《三百颂》中说：断除杀生、盗取他人财物、非梵行、说谎、掺假的酒等，歌舞等、花鬘等、过高的床榻，下午的食物、接受金银。戒律是战胜烦恼敌人的战场，以别解脱的苦行如水中的莲花，是摧毁死亡侵害的方法，是获得圆满菩提之光荣的灌顶。这表明了广泛地宣说了殊胜戒律的学处。同样，对于中、后二转法轮也应当了解。如《俱舍论》中所说：安住于戒律，具有听闻和思考，才能最好地修习禅定。
English
Even if done, if it is done with a distracted mind, it is said by the wise to be meaningless. If one does not guard the chief of the Dharma, this weakness of the mind, even if one wants to attain happiness and destroy suffering, those are just meaningless wanderings. Therefore, this mind of mine should be well guarded. If one does not understand the asceticism of guarding the mind, what is the use of doing many ascetic practices? This is clearly stated, and like this, with profound wisdom that distinguishes the meaning of words, one can gather virtuous Dharma like an ocean, and there will be no mistakes in what to take and what to abandon. In particular, whether it is listening to, reading, upholding, explaining, or reciting sutras and treatises, by engaging in reflective study of the meaning of the words, a special understanding will arise. If one cannot study through one's own power, then by asking virtuous friends and those who are more intelligent than oneself, one's own wisdom will also increase like the waxing moon. For example, taking the first turning of the wheel of Dharma as an example, monks should understand suffering, should abandon the origin, should realize cessation, and should rely on the path. By contemplating these meanings, one will understand that suffering is the fault of samsara. The cause of suffering is the origin, its nature is ignorance, the condition is the karma created by the collection of afflictions arising from mind and mental factors. If one abandons it, the result of suffering will cease. Like this, abandoning requires relying on the truth of the path, so it is said that one should rely on the path. Then how to rely on it? The "Three Hundred Verses" says: Abandon killing, stealing the wealth of others, non-brahmacharya, lying, adulterated alcohol, etc., dancing, garlands, etc., excessively high beds, afternoon food, and accepting gold and silver. Discipline is the battlefield for conquering the enemy of afflictions, with the asceticism of individual liberation like a lotus in water, it is the method of destroying the harm of death, it is the empowerment to obtain the glory of complete enlightenment. This shows that the training in superior discipline is widely proclaimed. Similarly, one should also understand the middle and later turnings of the wheel of Dharma. As stated in the "Abhidharmakosha": By abiding in discipline, having listening and thinking, one can best practice meditation.